Κάνετο αθόρυβα φέτος!

«Δεν πι­στεύω στη φι­λαν­θρω­πία, πι­στεύω στην αλ­λη­λεγ­γύη. Η φι­λαν­θρω­πία είναι κα­τα­κό­ρυ­φη, άρα είναι ντρο­πια­στι­κή. Πη­γαί­νει από πάνω προς τα κάτω. Η αλ­λη­λεγ­γύη είναι ορι­ζό­ντια. Σέ­βε­ται τον άλλο και μα­θαί­νεις από αυτόν. Έχω πολλά να μάθω από άλ­λους αν­θρώ­πους». (Εδουάρ­δο Γκα­λε­ά­νο).

Θα ξε­κι­νή­σουν, εν όψει των ημε­ρών των Χρι­στου­γέν­νων, τα μπα­ζάρ, τα γκαλά, οι προ­σφο­ρές για τους συ­μπο­λί­τες μας που έχουν ανά­γκη. Ναι, συμ­βαί­νει και στις «Ναυαρ­χί­δες» πίσω από την βι­τρί­να του του­ρι­σμού να κυ­κλο­φο­ρεί η φτώ­χεια. Οι λί­στες του Κοι­νω­νι­κού Πα­ντο­πω­λεί­ου μα­κραί­νουν, με οι­κο­γέ­νειες που βρί­σκο­νται σε έν­δεια και γί­νο­νται αδιά­ψευ­στος μάρ­τυ­ρας. Και πόσες άραγε άλλες, προ­σπα­θούν να ισορ­ρο­πή­σουν ανά­με­σα στην αξιο­πρέ­πεια και την φτώ­χεια και δεν θα φτά­σουν μέχρι την πόρτα των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών. Αλλά και πόσο απλή μπο­ρεί να είναι η προ­σφο­ρά, η βο­ή­θεια, η συ­μπα­ρά­στα­ση και πόσο αθό­ρυ­βα και μα­κριά από τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας συμ­βαί­νει από πολ­λούς … Γιατί συμ­βαί­νει – ευ­τυ­χώς ακόμα- αλ­λιώς θα εί­χα­με πιά­σει από μια γωνιά στο δρόμο όλοι μας, είναι δε­δο­μέ­νο. Όχι, δεν φω­νά­ζουν αυτοί τους δη­μο­σιο­γρά­φους για να τους απα­θα­να­τί­σουν σ’ αυτές τις ιδιαί­τε­ρες και «λε­πτές» στιγ­μές. Όσοι ακόμη έχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα, ας βοη­θή­σου­με, όσο πιο δια­κρι­τι­κά και σιω­πη­λά γί­νε­ται.

Οχι , άλλοι «φι­λάν­θρω­ποι»! Όχι άλλες φω­το­γρα­φί­ες δίπλα σε σα­κού­λες με τρό­φι­μα. Όχι, άλλοι «συ­γκι­νη­μέ­νοι με το δράμα των πο­λι­τών», όχι άλλοι «σταρ» της δη­μό­σιας ζωής φω­το­γρα­φι­ζό­με­νοι απα­στρά­πτο­ντες σε φι­λαν­θρω­πι­κά γκαλά. Μιλώ για «φι­λαν­θρώ­πους», γιατί πι­στεύω πως φι­λαν­θρω­πία και η αλ­λη­λεγ­γύη είναι δύο ρι­ζι­κά αντί­θε­τες και ασυμ­βί­βα­στες κα­τα­στά­σεις. Φι­λο­σο­φι­κά, ιδε­ο­λο­γι­κά, πο­λι­τι­κά,πρα­κτι­κά.