Ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας βλέπουν οι πέντε Γερμανοί «Σοφοί»

Αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,9% το τρέχον έτος και κατά 2,0% το 2018 προ­βλέ­πει το Γερ­μα­νικό Συμ­βού­λιο Οικο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων για την Ελλάδα, ενώ παράλ­ληλα εκτιμά ότι η ανεργία θα κυμαν­θεί φέτος στο 21,5% και την επόμενη χρονιά θα περιο­ρι­στεί περί το 20%.

Στην 460σέλιδη έκθεσή τους, που παρέ­δω­σαν χθες στην Καγκε­λά­ριο Άγγελα Μέρκελ και έδωσαν αργό­τερα στη δημο­σιό­τητα, οι πέντε «Σοφοί» της γερ­μα­νι­κής οικο­νο­μίας δια­τυ­πώ­νουν την εκτί­μηση ότι η ανά­πτυξη στην Γερ­μα­νία θα φτάσει για το 2017 το 2,0%, ενώ το 2018 θα ανέβει στο 2,2%, ανα­θε­ω­ρώ­ντας έτσι επί τα βελτίω την προ εξα­μή­νου πρό­βλεψή τους (1,4% και 1,6% αντί­στοιχα). Σύμφωνα με τους ίδιους, η Ευρω­ζώνη θα σημειώ­σει ανά­πτυξη 2,3% το 2017 και 2,1% το 2018.

Στο πλαίσιο της διε­ρεύ­νη­σης των παρα­μέ­τρων στα­θε­ρό­τη­τας της Ευρω­ζώ­νης, οι δια­κε­κρι­μέ­νοι γερ­μα­νοί οικο­νο­μο­λό­γοι ανα­φέ­ρο­νται στις διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί τα τελευ­ταία χρόνια, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι τις περισ­σό­τε­ρες μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην αγορά εργα­σίας έχουν εφαρ­μό­σει οι χώρες με υψηλό ποσοστό ανερ­γίας, αλλά και με το μεγα­λύ­τερο δημόσιο χρέος, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορ­το­γα­λία.

Ιδιαί­τερα σημα­ντικό ρόλο στην ενί­σχυση της απα­σχό­λη­σης στην Ελλάδα και στην Ισπανία δια­δρα­μα­τί­ζει ήδη από το 2013 ο κλάδος του του­ρι­σμού. Σε αυτόν τον τομέα, τονί­ζε­ται, η απα­σχό­ληση αυξά­νε­ται με γρη­γο­ρό­τερο ρυθμό από ό,τι σε άλλους κλάδους της οικο­νο­μίας. «Αυτή η θετική εξέλιξη αντι­κα­το­πτρί­ζει την εξαι­ρε­τική ανά­πτυξη του του­ρι­σμού στη Νότια Ευρώπη και ευνο­εί­ται από το γεγονός ότι σε αυτόν τον τομέα, οι απαι­τή­σεις προ­σό­ντων είναι συγκρι­τικά χαμη­λό­τε­ρες», ανα­φέ­ρε­ται στην έκθεση, ενώ επι­ση­μαί­νε­ται ότι παρα­μέ­νει ανοιχτό το αν η ανά­πτυξη στον του­ρι­σμό θα συνε­χι­στεί με αυτόν τον ρυθμό στην περί­πτωση που περιο­ρι­στεί η πολι­τική αστά­θεια σε άλλες χώρες της περιο­χής.

Σε ό,τι αφορά το χρέος στην Ευρω­ζώνη, οι γερ­μα­νοί «Σοφοί» ανα­φέ­ρουν σε άλλο σημείο της έκθεσής τους ότι το ποσοστό επί του ΑΕΠ δίνει μια πρώτη εντύ­πωση βιω­σι­μό­τη­τας των δημο­σιο­νο­μι­κών, δεν λέει όμως τίποτα όσον αφορά για παρά­δειγμα το χρο­νο­διά­γραμμα των υπο­χρε­ώ­σεων εξυ­πη­ρέ­τη­σης του οφει­λό­με­νου χρέους. «Έτσι μπορεί, όπως στην περί­πτωση της Ελλάδας, ένας πολύ υψηλός δείκτης χρέους επί του ΑΕΠ να συν­δέ­ε­ται με μικρές υπο­χρε­ώ­σεις πλη­ρω­μών για την εξυ­πη­ρέ­τηση του χρέους σε μεγάλο χρονικό διά­στημα. Επι­πλέον, ο δείκτης δεν δείχνει αν ένα κράτος είναι χρε­ω­μένο στο εσω­τε­ρικό ή στο εξω­τε­ρικό, στο δικό του ή σε ξένο νόμισμα, αν και αυτό επη­ρε­ά­ζει τις δυνα­τό­τη­τες μείωσης του χρέους, για παρά­δειγμα μέσω του πλη­θω­ρι­σμού», συμπλη­ρώ­νουν.

Οι πέντε οικο­νο­μο­λό­γοι ανα­φέ­ρο­νται ακόμη στον Ευρω­παϊκό Μηχα­νι­σμό Στα­θε­ρό­τη­τας (ΕΜΣ) και στην συζή­τηση σχετικά με τον μελ­λο­ντικό του ρόλο, ενδε­χο­μέ­νως ως Ευρω­παϊ­κού Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου. Κατά την άποψή τους, «ο ΕΜΣ απο­τε­λεί ένα σημα­ντικό στοι­χείο της αρχι­τε­κτο­νι­κής της Ευρω­ζώ­νης και δεν πρέπει να εγκα­τα­λει­φθεί, ή να ενσω­μα­τω­θεί σε κάποιον ευρω­παϊκό θεσμό». Η περαι­τέρω εξέλιξή του όμως, προει­δο­ποιούν, «δεν πρέπει σε καμία περί­πτωση να μετα­τρέ­ψει τον ΕΜΣ σε μηχα­νι­σμό ανα­δια­νο­μής». Αντι­θέ­τως, θα πρέπει να εξε­τα­στούν επι­λο­γές οι οποίες ενι­σχύ­ουν τα κίνητρα των κρατών-μελών για την απο­τροπή κρίσεων, τονί­ζουν.