Θεόδωρος Συν.-Ο Ελληνας πίσω από το σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραµανλή

Ο 60χρονος χρηµατιστής Θεό­δω­ρος Συν., από τη Θεσ­σα­λο­νίκη, µε «υψηλές γνωριµίες» στη Ρωσία, αλλά και σε χώρες των Βαλ­κα­νίων, είναι ο άνθρωπος-κλειδί στο σχέδιο «Πυθία» για την από­πειρα δολο­φο­νίας του Κώστα Καραµανλή. Είναι ο πλη­ρο­φο­ριο­δό­της µε τον κωδικό «Θ.Σ. 13», που εµφανίζεται στο δικα­στικό βούλευµα αλλά και στην εισαγ­γε­λική πρόταση του κ. ∆ηµήτρη Φούκα να γνω­ρί­ζει όλη τη µυστική επι­χεί­ρηση σε βάρος του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού, το 2009.

Είναι ο ίδιος άνθρω­πος που φέρεται να γνώριζε λεπτοµέρειες για µία επίθεση του Νίκου Μαζιώτη και της Πόλας Ρούπα το 2007 στην Αργυ­ρού­πολη, αλλά και λεπτοµέρειες για τη «γιάφκα» της «Συνωµοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς», µε στελέχη της ΕΥΠ να µιλούν για έναν µεγάλο «πατριώτη», που προ­σέ­φερε πολλά στις ελλη­νι­κές µυστικές και αστυνοµικές υπη­ρε­σίες. Πολλοί ωστόσο εκφρά­ζουν αµφιβολίες για τις πηγές του µυστικού πράκτορα-πληροφοριοδότη της ΕΥΠ και µιλούν για «άγνωστα παι­χνί­δια» πίσω από το σχέδιο δολο­φο­νίας του Κώστα Καραµανλή.

Μάλιστα, είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι, ενώ η δικα­στική έρευνα ζήτησε από την ΕΥΠ τον µυστικό φάκελο του συγκεκριµένου πλη­ρο­φο­ριο­δότη, αυτός κρα­τή­θηκε σαν «επτα­σφρά­γι­στο µυστικό». Οµως προ­κα­λεί ερωτήµατα ότι την ίδια περίοδο είχαν εµφανιστεί και άλλοι επιχειρηµατίες σε… µυστικούς ρόλους σε χώρες του πρώην ανα­το­λι­κού µπλοκ, να δρα­στη­ριο­ποιού­νται στα Σκόπια, τη Βουλ­γα­ρία και την Τουρκία, αλλά και να δηµιουργούν εικο­νι­κές εται­ρείες στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, για να προ­ω­θή­σουν τα µυστικά σχέδια της ΕΥΠ.

Πρό­κει­ται λοιπόν για τη µεγάλη δικα­στική έρευνα σχετικά µε τη ζοφερή περίοδο 2003-2009, που περιλάµβανε το σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών του 2004, µε τα 14 καρτοκινητά-σκιές, διάφορα ύποπτα ελλη­νο­τουρ­κικά επει­σό­δια στο Αιγαίο, ορισµένες… περί­ερ­γες τροµοκρατικές επι­θέ­σεις την περίοδο 2007-2009, αλλά και την περι­βό­ητη από­πειρα δολο­φο­νίας του τότε πρω­θυ­πουρ­γού, το 2009.

Ο ΣΚΟΠΟΣ

Το σχέδιο αυτό λοιπόν για την εξό­ντωση του Κώστα Καραµανλή είχε σκοπό (όπως σηµειώνει η πρόταση του κ. Φούκα) «τη διακοπή της πολι­τι­κής και οικονοµικής προ­σέγ­γι­σης της Ελλη­νι­κής ∆ηµοκρατίας και της Ρωσικής Οµοσπονδίας, που είχε αρχίσει να εκδη­λώ­νε­ται µε τη σύναψη διµερών και πολυµερών συµφωνιών σε σειρά θεµάτων. Ειδι­κό­τερα, η συνερ­γα­σία των δύο κρατών στον ενερ­γειακό τοµέα ενι­σχύ­θηκε από τη σύναψη των συµφωνιών για την κατα­σκευή αφ’ ενός του πετρε­λαια­γω­γού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, αφ’ ετέρου του αγωγού φυσικού αερίου Southstream, µέσω του οποίου θα διο­χε­τευό­ταν ρωσικό φυσικό αέριο προς τη ∆υτική Ευρώπη. Αµφότερα τα έργα είχαν ιδιαί­τερη σηµασία για την ελλη­νική οικονοµία, λόγω της επί­δρα­σής τους στο ΑΕΠ της χώρας, τόσο κατά τη φάση της κατα­σκευής όσο και της λει­τουρ­γίας, της δηµιουργίας θέσεων εργα­σίας και της είσπρα­ξης τελών διε­λεύ­σεως από τον δεύτερο αγωγό».

Σε αυτό το σηµείο λοιπόν εµφανίζεται ο µυστηριώδης πλη­ρο­φο­ριο­δό­της, που βάζει στο σχέδιο εξό­ντω­σης του Κώστα Καραµανλή τις ρωσικές µυστικές υπη­ρε­σίες FSB, τον διάδοχο δηλαδή της περι­βό­η­της KGΒ, όπου είχε θητεύ­σει και ο Ρώσος πρό­ε­δρος, Βλαντιµίρ Πούτιν.

Οπως ανα­φέ­ρει λοιπόν ο έµπειρος δικα­στι­κός λει­τουρ­γός ∆ηµήτρης Φούκας, «σύµφωνα µε το υπάρχον στη δικο­γρα­φία πλη­ρο­φο­ριακό δελτίο της ΕΥΠ, µε αριθµό 213/5-2-2009, ενδεί­ξεις ύπαρξης τέτοιου σχεδίου απο­τε­λού­σαν τα αναφερόµενα σε αυτό ως περι­στα­τικά πολι­τι­κής και οικονοµικής απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης της χώρας, ως επίσης και οι σχε­τι­κές µε την ύπαρξη τέτοιου σχεδίου πλη­ρο­φο­ρίες που περι­ήλ­θαν στην υπη­ρε­σία από συνερ­γάτη/πλη­ρο­φο­ριο­δότη, µε φερόµενη αρχική πηγή αξιωµατούχο της ρωσικής υπη­ρε­σίας FSB. Σύµφωνα µε τις κατα­θέ­σεις των µαρτύρων αλλά και τις πλη­ρο­φο­ρίες που συλλέξαµε, ο ως άνω πλη­ρο­φο­ριο­δό­της, στον οποίο είχε δοθεί η κωδική ονοµασία Θ.Σ. 13, είχε χορη­γή­σει στην υπη­ρε­σία και για άλλα ζητήµατα πλη­ρο­φο­ρίες, οι οποίες είχαν θεω­ρη­θεί γενικά αξιό­πι­στες.

Σχετικά εξε­τά­στη­καν οι µάρτυρες Ιωάννης Κ., Σεραφείµ Τσ. και Γεώρ­γιος Κων. Ανα­ζη­τή­θη­καν έγγραφα, µεταξύ των οποίων και ο τηρούµενος στο αρχείο της ΕΥΠ φάκελος για τον ως άνω πλη­ρο­φο­ριο­δότη, ο οποίος δεν µας χορη­γή­θηκε». O δεύ­τε­ρος είναι δρα­στή­ριος υπο­διοι­κη­τής της ΕΥΠ (πολι­τικό προ­σω­πικό), γενικής απο­δο­χής, µε σηµαντικές έρευνες για θέµατα τροµοκρατίας, εθνικά, αλλά και για την υπόθεση των υπο­κλο­πών του 2004, όταν είχε βρει σηµαντικά στοι­χεία για τον χώρο στον Πειραιά από όπου είχαν αγο­ρα­στεί τα 14 καρτοκινητά-σκιές από τον γνωστό Ελληνοαµερικανό πρά­κτορα της CIA, William Basil (εµφανιζόταν µε τα ψευδώνυµα «Μάρκος» και «Πέτρος»), µε κατα­γωγή από την Κάρπαθο και πολλές γνωριµίες στην ελλη­νική Αντιτροµοκρατική Υπη­ρε­σία.

William Basil: Ποιος είναι ο πρά­κτο­ρας που προ­τεί­νουν να παρα­πεμ­φθεί σε δίκη για το σχέδιο δολο­φο­νίας Καρα­μανλή

Είχε πλη­ρο­φο­ρίες για τροµοκρατικά χτυπήµατα

Στε­λέ­χη­της ΕΥΠ µιλούν για διασταυρωµένες πλη­ρο­φο­ρίες, αφού ο ίδιος άνθρω­πος τους είχε προ­α­ναγ­γεί­λει την επίθεση που πραγµατοποίησε στις 12 Μαΐου 2009 ο «Επα­να­στα­τι­κός Αγώνας» -στην πρώτη φάση της δράσης τουσε υποκατάστηµα της Eurobank στη Λεωφόρο Βουλιαγµένης. Σε εκείνη την επίθεση, τα µέλη της οργά­νω­σης ήλθαν τετ-α-τετ µε δύο αστυνοµικούς της ∆ΙΑΣ, για τους οποίους ανα­φέρ­θηκε ότι ήταν… συµπτωµατικά εκεί. Ακόµη, ο περιώνυµος Θ.Σ. 13 φαί­νε­ται να είχε γνω­στο­ποι­ή­σει στην ΕΥΠ και ορισµένες πλη­ρο­φο­ρίες για τη γιάφκα της «Συνωµοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς», που εντο­πί­στηκε τον Σεπτέµβριο του 2009 στην οδό 25ης Μαρτίου, στο Χαλάν­δρι. Μια ανα­κά­λυψη που απο­τέ­λεσε τη βάση εξάρ­θρω­σης της οργά­νω­σης µε τους δεκάδες πυρήνες την επόµενη τριετία…

Σηµειώνεται ότι εκείνη την περίοδο είχε γραφτεί πως ο εντοπισµός του διαµερίσµατος των «Πυρήνων» στο Χαλάν­δρι έγινε «ύστερα από παρα­κο­λού­θηση άλλου διαµερίσµατος στου Γκύζη, αλλά και ενός βασικού υπόπτου που το επι­σκέ­φθηκε, ανα­χω­ρώ­ντας από νησί του Σαρω­νι­κού».

Απο­κα­λύ­ψεις από τον Γιώργο Τράγκα για το σχέδιο δολο­φο­νίας Καρα­μανλή

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Ενα άλλο σηµείο της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης του ∆. Φούκα δηµιουργεί νέο κύκλο ερωτηµάτων σχετικά µε τη δράση της οργά­νω­σης «Λαϊκή Θέληση» (σ.σ. την ίδια περίοδο το 2009), που συν­δέ­θηκε πάλι µε το σχέδιο «Πυθία» για την εξό­ντωση του Κ. Καραµανλή. Ο κ. Φούκας σηµειώνει ότι δεν µπόρεσε να βρει απο­δει­κτικά στοι­χεία, όµως όλα όσα σηµειώνει παρου­σιά­ζουν σηµαντικό ενδια­φέ­ρον. Οπως ανα­φέ­ρει ο γνωστός εισαγ­γε­λέας, «η οργά­νωση “Λαϊκή Θέληση” ανέλαβε το 2009 την ευθύνη για την ενερ­γο­ποί­ηση εκρη­κτι­κών µηχανισµών µε τη χρήση τηλεχειρισµού στο ∆ικα­στικό Μέγαρο Λάρισας, στο κτίριο της ΚΕ∆ στη συµβολή της Λεω­φό­ρου Αλε­ξάν­δρας µε την οδό Κόνιαρη, στην Αθήνα, και στα γραφεία της εται­ρείας Profit, στην Αθήνα. Η πρώτη των ως άνω ενερ­γειών έγινε σε χρόνο λίγο πριν από την έναρξη των Ολυµπιακών Αγώνων του 2004, δηµιουργώντας εύλογο ζήτηµα σχετικά µε τις συν­θή­κες ασφα­λείας κατά τη διε­ξα­γωγή τους και καθι­στώ­ντας για πολλούς λόγους ανα­γκαία την παρα­λαβή του συστήµατος C4I. Η δεύτερη των ενερ­γειών σηµειώθηκε σε σηµείο του δροµολογίου που χρησιµοποιούσε η ποµπή ασφα­λείας του τότε πρω­θυ­πουρ­γού, η δε τρίτη ενέρ­γεια στρε­φό­ταν σε βάρος εται­ρείας που είχε εµπλακεί στην προµήθεια του συστήµατος C4I. Από την ανά­κριση δεν προ­έ­κυ­ψαν στοι­χεία από τα οποία να προ­κύ­πτει σαφώς σύνδεση των τριών αυτών ενερ­γειών µε την κύρια υπόθεση».

Τέλος, στη δικο­γρα­φία υπάρχει ένα άλλο σηµείο για τις πλη­ρο­φο­ρίες που έδωσε ο Ελληνας χρηµατιστής µε… τους Ρώσους φίλους και το οποίο αφορά τη «µυστική βάση των Αµερικανών» στη Βάρκιζα. Οπως σηµειώνει ο κ. Φούκας, «µεταξύ των πλη­ρο­φο­ριών που είχαν περιέλ­θει στην ΕΥΠ από τον προ­α­να­φερ­θέ­ντα πλη­ρο­φο­ριο­δότη το θέρος του 2009 ήταν και αυτή που αφο­ρούσε την εγκα­τά­σταση και λει­τουρ­γία συστήµατος ασύρµατων επι­κοι­νω­νιών σε συγκεκριµένη τοπο­θε­σία στην περιοχή της Βάρ­κι­ζας. Πραγµατοποιήθηκε εξω­τε­ρι­κός οπτικός έλεγχος στην τοπο­θε­σία που ανέ­φε­ραν οι πλη­ρο­φο­ρίες µε τη συµµετοχή εκπρο­σώ­που της Α∆ΑΕ»

Σύµφωνα µε πλη­ρο­φο­ρίες, δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί µε στελέχη της Α∆ΑΕ (Αρχή ∆ιασφά­λι­σης Απορ­ρή­του των Επι­κοι­νω­νιών) εντό­πι­σαν τη συγκεκριµένη κατοι­κία, κοντά στην οδό Απόλ­λω­νος, στη Βάρκιζα. Οµως δεν υπήρξε έλεγχος στους ενοί­κους της πολυ­κα­τοι­κίας, ώστε να συγκε­ντρω­θούν περαι­τέρω στοι­χεία για τους Αµερικανούς ενοι­κια­στές και για το ποιοι ακριβώς ήταν οι στόχοι τους…

parapolitika.gr