Ανακοίνωση των τραυματιοφορέων του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΙΣ ΑΣΘΕΝΩΝ (ΤΡΑΥΜΑΤΙΟΦΟΡΕΙΣ) ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΡΟΔΟΥ (Γ.Ν.Ρ.)

· ΤΜΗΜΑ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ (Τ.Ε.Π.) ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΣΕ ΚΛΙΝΙΚΕΣ- ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΑ – ΕΝΔΟΣΚΟΠΙΚΑ – ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ

* ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΚΛΙΝΙΚΕΣ -ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ – ΕΞΙΤΗΡΙΑ

* ΑΚΤΙΝΟΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ – Α/Α- ΑΞΟΝΙΚΟΣ & ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΟΣ – U/S – TRİPLEX

* ΑΓΓΕΙΟΓΡΑΦΟΣ

* ΑΙΜΟΔΥΝΑΜΙΚΟ – Μ.Ε.Π.Ε. – Μ.Ε.Θ.

* ΜΟΝΑΔΑ ΤΕΧΝΗΤΟΥ ΝΕΦΡΟΥ (ΑΙΜΟΚΑΘΑΡΣΗ)

* ΕΝΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΓΑΣΤ/ΚΟ- ΟΥΡ/ΚΟ

* ΤΑΚΤΙΚΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΙΑΤΡΕΊΑ (Τ.Ε.Ι.)

* ΕΞΙΤΗΡΙΑ Ε.Κ.Α.Β.

* ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ (Χ/Ο)

Οι Τραυ­μα­τιο­φο­ρείς του Γ.Ν.Ρ. βιώ­νουμε εδώ και χρόνια μία μόνιμη κατά­σταση εξου­θέ­νω­σης. Λόγω της τερά­στιας έλλει­ψης προ­σω­πι­κού έχουμε φτάσει η υπη­ρε­σία να μας χρω­στάει 516 περίπου ρεπό, κανο­νι­κές άδειες του ’22 , ακόμη και του ’21 σε κάποιους συνα­δέλ­φους.

Μαζί με την έλλειψη προ­σω­πι­κού έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε και τα δια­λυ­μένα κρε­βά­τια των κλι­νι­κών τα οποία πολλές φορές δεν τσου­λάνε, δεν στρί­βουν ή δεν ανυ­ψώ­νο­νται με συνέ­πεια να ταλαι­πω­ρεί­ται επι­πλέων ο ασθενής και εμείς. Ιδιαί­τερα για τις γυναί­κες συνα­δέλ­φισ­σες η κατα­πό­νησή είναι ακόμα μεγα­λύ­τερη.

Τα απο­τε­λέ­σματα ενός τέτοιου μόνιμου πλέον «καθε­στώ­τος» είναι δυστυ­χώς για τους συν/φους οδυνηρά. Λόγω της έντονης, καθη­με­ρι­νής σωμα­τι­κής, μυϊκής πίεσης έχουμε σακα­τευ­τεί πολλοί από μας με χρόνια μυο­σκε­λε­τικά, καρ­διαγ­γειακά, νεφρο­λο­γικά, αυτο­ά­νοσα και άλλα προ­βλή­ματα υγείας. Οι μικρο­τραυ­μα­τι­σμοί πάνω στην ένταση & την ταχύ­τητα της δου­λειάς είναι συχνό φαι­νό­μενο. Έτσι οι αναρ­ρω­τι­κές άδειες είναι ένας μόνιμος εφιάλ­της. Πολλοί συνά­δελ­φοι βγαί­νουν εκτός μάχης και το βάρος πέφτει στους υπό­λοι­πους.

Οι Μετα­φο­ρείς Ασθενών είμαστε στην μεγάλη μας πλειο­ψη­φία σε ηλικίες άνω των 50 – 60 αρκετά κου­ρα­σμέ­νοι, με μηδα­μινή ανα­νέ­ωση, βιώσαμε και βιώ­νουμε την εγκα­τά­λειψη, ακόμη και μέσα στην περίοδο της παν­δη­μίας Covid 19 δεν είχαμε την επαρκή ενί­σχυση, παρά μόνο με τα γνωστά μπα­λώ­ματα ελά­χι­στων συμ­βα­σιού­χων, η οποία ενί­σχυση χάνο­νταν όταν κάποιοι άλλοι νοσού­σαν , έβγαι­ναν σε ειδικές άδειες και κάποιους τους έβγαζαν σε παρά­λο­γες ανα­στο­λές εργα­σίας. Κάποιες άλλες προ­σλή­ψεις συμ­βα­σιού­χων που ανα­μέ­νουμε ακόμη εδώ και καιρό δεν τις απο­δέ­χο­νται οι ενδια­φε­ρό­με­νοι, είτε γιατί έρχο­νται από άλλα μέρη της Ελλάδας και τα οικο­νο­μικά κόστη είναι ασύμ­φορα για να αντα­πε­ξέλ­θουν ή λόγω των αρνη­τι­κών εργα­σια­κών μας συν­θη­κών που επι­κρα­τούν.

Τα τελευ­ταία 10-12 χρόνια έχουμε 13 απόλυες από συντα­ξιο­δο­τή­σεις, μετα­κι­νή­σεις σε άλλα πόστα και δυστυ­χώς 1 θάνατο συνα­δέλ­φου. Αυτές οι ίδιες συν­θή­κες με τα ίδια δεδο­μένα βέβαια ισχύουν για το σύνολο των Τραυ­μα­τιο­φο­ρέων στα Επεί­γο­ντα, Εσω­τε­ρι­κούς και Χει­ρουρ­γείου .

Ενώ βάση οργα­νο­γράμ­μα­τος θα έπρεπε να είμαστε 43, στην παρούσα φάση φαί­νε­ται ότι είμαστε 24 στα χαρτιά. Έστω και με αυτό το νούμερο είμαστε μείον 50% ελλι­πείς. Από αυτούς οι 18 είμαστε μόνιμοι εργ/νοι και οι 6 συμβ/χοι, επι­κου­ρι­κοί. Από αυτούς 3 συνά­δελ­φοι είναι μερικώς απαλ­λαγ­μέ­νοι και 2 συνά­δελ­φοι είναι εντελώς απαλ­λαγ­μέ­νοι από τα καθή­κο­ντα του τραυ­μα­τιο­φο­ρέα λόγω υγείας.

Ιδιαί­τερα η κατά­σταση γίνεται περισ­σό­τερο αφόρητη κι ασφυ­κτική όταν ανοίγει η του­ρι­στική περί­ο­δος κάθε χρόνο με την μεγα­λύ­τερη προ­σέ­λευση πασχό­ντων, τρο­χαίων, πνιγμών, εμφραγ­μά­των, ορθ/κών χει­ρουρ­γείων ,κ.τ.λ.

Δεν είναι λίγες οι φορές όπου δεν επαρ­κούν οι Τραυ­μα­τιο­φο­ρείς και ανα­γκά­ζο­νται να επω­μι­στούν οι συνοδοί, οι νοση­λευ­τές, οι βοηθοί θαλάμων, οι γιατροί τις μετα­φο­ρές, όμως έτσι ανα­γκά­ζο­νται να αφήνουν τις δικές τους δου­λειές και τα καθή­κο­ντα όπου ουκ ολίγα προ­βλή­ματα αντι­με­τω­πί­ζουν και οι συνά­δελ­φοι των υπο­λοί­πων ειδι­κο­τή­των. Αλλά φυσικά ούτε και οι συνοδοί μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν σε δύσκολα, βαριά περι­στα­τικά.

Τα Τ.Ε.Π. (επεί­γο­ντα) , ένα πολύ σημα­ντικό στρα­τη­γι­κής σημα­σίας τμήμα , λόγω έλλει­ψης προ­σω­πι­κού λει­τουρ­γεί μόνιμα με προ­σω­πικό ασφα­λείας (9 Τ/Φ). Όταν κάποιος συνά­δελ­φος αρρω­στή­σει οι υπό­λοι­ποι συνά­δελ­φοι καλού­μα­στε να δου­λέ­ψουμε σε δύο πόστα και με ένα ρεπό την βδομάδα.

Ανάλογη κατά­σταση επι­κρα­τεί και με τους εσω­τε­ρι­κούς τραυ­μα­τιο­φο­ρείς και των χει­ρουρ­γείων. 3 εσω­τε­ρι­κοί οι οποίοι πολλές φορές γίνο­νται 2 και καλού­νται να καλύ­ψουν όλες τις εσω­τε­ρι­κές μετα­φο­ρές των κλι­νι­κών και των τμη­μά­των. Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι μία τραυ­μα­τιο­φο­ρέας καλεί­ται να μετα­φέ­ρει βαριά περι­στα­τικά όπως οι δια­σω­λη­νω­μέ­νοι ασθε­νείς που κανο­νικά θα έπρεπε να μετα­φέ­ρο­νται από δύο τραυ­μα­τιο­φο­ρείς.

Αντί­στοιχα στα χει­ρουρ­γεία 5 τραυ­μα­τιο­φο­ρείς (4μόνιμοι και 1 συμ­βα­σιού­χος) καλού­μα­στε πολλές φορές να καλύ­ψουμε μέχρι και τέσ­σε­ρεις χει­ρουρ­γι­κές αίθου­σες ενώ θα έπρεπε να καλύ­πτουμε το περισ­σό­τερο δύο αίθου­σες. Υπόψιν ότι τα καθή­κο­ντα των τραυ­μα­τιο­φο­ρέων δεν περιο­ρί­ζο­νται μόνο στην μετα­φορά του ασθενεί, αλλά παρευ­ρί­σκε­ται στην χει­ρουρ­γική αίθουσα σχεδόν σε όλη την διάρ­κεια του στη­σί­μα­τος και της εκτέ­λε­σης ενός χει­ρουρ­γείου, με κατα­με­ρι­σμένα ξεχω­ρι­στά καθή­κο­ντα.

Εκτός όμως του εργα­σια­κού μας «Γολγοθά», έχουμε παράλ­ληλα να αντι­πα­λέ­ψουμε άνισα και τον οικο­νο­μικό μας «Γολγοθά», όπως εξάλλου όλοι οι εργα­ζό­με­νοι. Βιώ­νουμε κι εμείς, όπως οι περισ­σό­τε­ροι την ακρί­βεια, τον πλη­θω­ρι­σμό, και την κρίση και την ανά­πτυξη κάποιων άλλων την πλη­ρώ­νουμε πάντα κι εμείς δυστυ­χώς . Πάνω από μια 10ετία με 3 μνη­μό­νια και 1 κρίση παν­δη­μίας αφαι­ρέ­θηκε μεγάλο μέρος των εισο­δη­μά­των μας, μειώ­θη­καν μισθοί, χάθηκαν δώρα, επι­δό­ματα, παράλ­ληλα αυξή­θη­καν φόροι, εισφο­ρές, λογα­ρια­σμοί, ενοίκια, καύσιμα, οικο­γε­νεια­κές δαπάνες με απο­τέ­λε­σμα να είναι αδύνατο να αντα­πε­ξέλ­θουμε σε βασικές, στοι­χειώ­δης ανάγκες του οικο­γε­νεια­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, αλλά και του προ­γραμ­μα­τι­σμού της ζωής μας, ιδιαί­τερα όσοι έχουν και παιδιά γνω­ρί­ζουμε στο πετσί μας από την καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Έχουμε μία συν/φο που πηγαι­νο­έρ­χε­ται από μακρινή από­σταση από το Νοσο­κο­μείο και διανύει 70 χλμ καθη­με­ρινά επί πάρα πολλά χρόνια! Άλλοι συνά­δελ­φοι δια­νύ­ουν 40 χλμ καθη­με­ρινά για περισ­σό­τερα χρόνια!!Πόσο πανά­κριβα έχουν πλη­ρώ­σει άραγε το δικαί­ωμά τους στην εργασία;;;

Χτυπάμε συνα­γερμό και φωνά­ζουμε προς πάσα κατεύ­θυνση αρμό­διων αρχών, διοι­κή­σεων, διευ­θύν­σεων, Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας, Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, Υπουρ­γείου Υγείας, κυβέρ­νη­σης , αλλά και προς ολό­κληρο τον Ροδιακό λαό,ότι: μόνο με το φιλό­τιμο, την αυτο­θυ­σία, την αυτα­πάρ­νηση που έχουμε δείξει όλα αυτά τα χρόνια στο Νοσο­κο­μείο μας, ιδιαί­τερα οι παλαιό­τε­ροι από μας έχουν πλέον εξα­ντλη­θεί, δεν αρκούν πλέον αυτά! Θέλουμε αξιο­πρεπή ζωή, τη ζωή που μας ανήκει!! Πρέπει να μας πάρετε σοβαρά… ΔΕΝ ΠΆΕΙ ΑΛΛΟ!!!

Συνημ­μένα συνυ­πο­γρά­φουμε οι Τραυ­μα­τιο­φο­ρείς του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου:

ΑΘΑΝΑΣΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΜΑΡΙΑ

ΙΑΤΡΙΔΗΣ ΣΤΈΦΑΝΟΣ

ΚΑΡΑΧΑΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΚΟΖΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΚΟΡΡΕΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΣ

ΚΥΡΙΑΖΗΣ ΣΤΈΦΑΝΟΣ

ΚΩΣΤΑΡΕΛΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

ΚΩΣΤΟΥΛΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΚΩΤΗ ΑΡΓΥΡΩ

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΗ

ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΠΛΑΤΣΗ ΜΑΡΙΑ

ΣΑΜΟΥΡΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ

ΤΙΑΚΑΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ

ΤΣΑΚΙΣΙΡΗ ΜΑΡΙΑ

ΧΑΤΖΗΑΞΙΑΡΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ

ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Εκ του ΔΣ του Συλ­λό­γου Εργα­ζο­μέ­νων του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου

Μπαρός Χαρί­α­λαος

Αγγέλη Ελένη

Θεο­δω­ρί­δου Μαρία