Επαναπροσδιορίστηκε η δίκη των Τούρκων για το ναυάγιο του φορτηγού πλοίου «ΝΟUR M»

Για την 1η Μαρτίου 2021 προσ­διο­ρί­στηκε από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου η εκδί­καση ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Κω της υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­με­νους για πρό­κληση ναυα­γίου από πρόθεση δια παρα­λεί­ψεως από την οποία μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος για άνθρωπο και ξένα πράγ­ματα, για δια­κε­κρι­μένη περί­πτωση φθοράς πράγ­μα­τος που χρη­σι­μεύει για κοινό όφελος, από κοινού τελε­σθείσα δια παρα­λεί­ψεως και από περισ­σό­τε­ρους των δύο ατόμων και για ρύπανση θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος από κοινού δια παρα­λεί­ψεως με ενδε­χό­μενο δόλο τους Τούρ­κους υπη­κό­ους M. Y. του C., E. S. του Μ. και N. B. του Ν.

Κατη­γο­ρού­μενη για ηθική αυτουρ­γία στην πρό­κληση ναυα­γίου από πρόθεση δια παρα­λεί­ψεως από την οποία μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος σε άνθρωπο και ξένα πράγ­ματα και για ρύπανση θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος από κοινού δια παρα­λεί­ψεως με ενδε­χό­μενο δόλο είναι η Βουλ­γάρα S. H. του Κ..

Πρό­κει­ται για την πολύ­κροτη υπόθεση, παρά­νο­μης δια­με­τα­κό­μι­σης πυρο­μα­χι­κών στο νησί της Ρόδου με το φορτηγό πλοίο “Nour M”, που βυθί­στηκε στον λιμένα της Ακα­ντιάς.

Την 8η Νοεμ­βρίου 2013, ο M. Y. του C., υπήκοος Τουρ­κίας, κάτοι­κος Hatay Iskenderoum Τουρ­κίας και προ­σω­ρινά Ρόδου, κατε­λή­φθη να πλέει με το Φ/Γ πλοίο «NOUR-M» σημαίας Sierra Leone, μήκους 75,42 μέτρων, ιδιο­κτη­σίας της τούρ­κι­κης εται­ρίας με την επω­νυ­μία «TSS Silah ve Savunma Sanayi dis Ticaret Limited Sirketi», σε από­σταση δώδεκα περίπου ναυ­τι­κών μιλίων από τις δυτικές κτές της Σύμης, εντός των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων.

Το πλοίο κρίθηκε ύποπτο για τη μετα­φορά απα­γο­ρευ­μέ­νου φορτίου και οδη­γή­θηκε, με σύμφωνη γνώμη και του πλοιάρ­χου, στο λιμάνι της Ακα­ντιάς για έλεγχο.

Από τον έλεγχο των φορ­τω­τι­κών εγγρά­φων του πλοίου προ­έ­κυψε ότι μετέ­φερε 55 εμπο­ρευ­μα­το­κι­βώ­τια που περιεί­χαν πυρο­μα­χικά, ήτοι φυσίγ­για δια­φό­ρων δια­με­τρη­μά­των, τα οποία και μετέ­φερε από την Ουκρα­νία με προ­ο­ρι­σμό τη Λιβύη και παρα­λή­πτη το Υπουρ­γείο Άμυνας της Λιβύης.

Ωστόσο, καθώς το φερό­μενο ως έγγραφο του Υπουρ­γείου Άμυνας της Λιβύης δεν ενείχε στοι­χεία γνη­σιό­τη­τας, αφού δεν έφερε το δια­κρι­τικό σήμα-λογότυπο-έμβλημα του Υπουρ­γείου Άμυνας της Λιβύης, ο Πρό­ε­δρος της Αρχής Κατα­πο­λέ­μη­σης της Νομι­μο­ποί­η­σης Εσόδων από Εγκλη­μα­τι­κές Δρα­στη­ριό­τη­τες και της Χρη­μα­το­δό­τη­σης της Τρο­μο­κρα­τίας και Ελέγχου των Δηλώ­σεων Περιου­σια­κής Κατά­στα­σης, με τη με αριθμό 5/12-11-2013 Διάταξή του, διέταξε τη δέσμευση των εμπο­ρευ­μα­το­κι­βω­τίων, την ασφαλή απο­θή­κευση αυτών με μέριμνα και ευθύνη των αρμο­δίων τελω­νεια­κών αρχών, και τη διε­νέρ­γεια λεπτο­με­ρούς πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης για το περιε­χό­μενό τους.

Ο πλοί­αρ­χος και το πλήρωμα του πλοίου ουδέ­ποτε συνε­λή­φθη­σαν από τις λιμε­νι­κές Αρχές δεδο­μέ­νου ότι δεν ακο­λου­θή­θηκε η αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία.

Καθώς όμως από τον έλεγχο του σκάφους προ­έ­κυψε ότι, λόγω σοβαρών ελλεί­ψεων και μετά τη δια­πί­στωση είκοσι έξι αντι­κα­νο­νι­κο­τή­των, δεν ήταν αξιό­πλοο, κατόπιν ολο­κλή­ρω­σης και της διε­νερ­γη­θεί­σας σχε­τι­κής επι­θε­ώ­ρη­σης, το πλοίο δεσμεύ­τηκε από τη Λιμε­νική Αρχή σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του Π.Δ. 16/2011, μέχρι την απο­κα­τά­σταση των αντι­κα­νο­νι­κο­τή­των που παρου­σί­αζε από τον πλοί­αρχο και το πλήρωμά του.

Κατόπιν ολο­κλή­ρω­σης της κατα­μέ­τρη­σης, δια­πι­στώ­θηκε ότι το εν λόγω πλοίο μετέ­φερε 728.160 φυσίγ­για τύπου 32 δια­με­τρή­μα­τος 14,5 mm Χ 114 mm, 271.840 φυσίγ­για τύπου 3t δια­με­τρή­μα­τος 14,5 mm Χ 114 mm, 1.025.000 φυσίγ­για τύπου C δια­με­τρή­μα­τος 12,7 mm Χ 108 mm και 30.000.600 φυσίγ­για τύπου ΠΟ δια­με­τρή­μα­τος 7,62 mm. Χ 39 mm, από την Ουκρα­νία μέσω της Ελλη­νι­κής Επι­κρά­τειας με προ­ο­ρι­σμό τη Λιβύη, παρά­νομα, χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει εφο­δια­στεί με την εκ του άρθρου 4 §2 του Ν.2168/1993 απαι­τού­μενη άδεια του Υπουρ­γού Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λίας κατόπιν σύμ­φω­νης γνώμης των Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών, Εθνικής Αμυνας και Οικο­νο­μι­κών, και χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει εφο­δια­στεί για την προ­μή­θεια του ανωτέρω οπλι­σμού στη Λιβύη με την απαι­τού­μενη έγκριση της Επι­τρο­πής του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ, καθώς, σύμφωνα με την παρά­γραφο 9 της από­φα­σης 1970 (2011), την παρά­γραφο 8 της από­φα­σης 2040 (2012) και την παρά­γραφο 9 της από­φα­σης 2095 (2013) του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ (περί εμπάρ­γκο όπλων προς τη Λιβύη), απα­γο­ρεύ­ε­ται μέσω εδάφους του κράτους-μέλους του ΟΗΕ (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα με ημε­ρο­μη­νία ένταξής της την 25-10-1945) η μετα­φορά, από υπήκοο κράτους-μέλους (μεταξύ των οποίων και η Τουρκία με ημε­ρο­μη­νία ένταξής της την 24-10-1945) με τη χρήση σκάφους που φέρει τη σημαία κράτους-μέλους (μεταξύ των οποίων και η Σιέρα Λεόνε με ημε­ρο­μη­νία ένταξής της την 27-9-1961), στη Λιβύη οπλι­σμού και κάθε είδους συνα­φούς υλικού συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και πυρο­μα­χι­κών, χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει εφο­δια­στεί για την προ­μή­θεια του ανωτέρω οπλι­σμού στη Λιβύη με την απαι­τού­μενη έγκριση της Επι­τρο­πής του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ, ούτε και να έχει υπο­βά­λει σχετική αίτηση προς την αρμόδια Επι­τροπή του Συμ­βου­λίου του ΟΗΕ προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει την έγκριση της Επι­τρο­πής.

Ο πλοί­αρ­χος (πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος) που κατη­γο­ρή­θηκε και για μετα­φορά πολε­μι­κού υλικού χωρίς τις προ­βλε­πό­με­νες άδειες, κατέ­θεσε, σε ό,τι αφορά τις ελλεί­ψεις του πλοίου, που οδή­γη­σαν στην απα­γό­ρευση απόπλου του, ότι είχε προβεί σε ενέρ­γειες αλλά δεν ενη­μέ­ρωσε το Λιμε­ναρ­χείο.

Σημειώ­νε­ται ότι επα­νει­λημ­μέ­νως τις αμέσως προη­γού­με­νες ημέρες της βύθισης του πλοίου είχαν γνω­στο­ποι­η­θεί από το Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου όλες εκείνες οι ενέρ­γειες στις οποίες όφειλε να προβεί προ­κει­μέ­νου να απο­κα­τα­στή­σει τις ζημίες του σκάφους και αυτό στη συνέ­χεια να απο­δε­σμευ­τεί και να απο­πλεύ­σει με ασφά­λεια, δεδο­μέ­νου ότι υπήρχε ρήγμα στο πρωραίο στεγανό συγκρού­σεως, καθώς του είχαν επι­δει­χθεί και οι τρόποι που μπορεί να απο­πλεύ­σει το πλοίο με ρυμουλκό για επι­σκευα­στική βάση-ναυπηγείο σύμφωνα με τις προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες.

Φέρεται να του έγιναν συστά­σεις τόσο από την αρμόδια λιμε­νική αρχή όσο και από τον αρμόδιο νηο­γνώ­μονα για τις δυσμε­νείς και­ρι­κές συν­θή­κες που ανα­με­νό­ταν να επι­κρα­τή­σουν τις επό­με­νες ημέρες στο λιμένα Ακα­ντιάς της Ρόδου και του ζητή­θηκε να απο­πλεύ­σει άμεσα για πιο ασφαλές αγκυ­ρο­βό­λιο.

Κατη­γο­ρεί­ται ότι αδια­φό­ρησε για τις επα­νει­λημ­μέ­νες οδηγίες, υπο­δεί­ξεις και εντολές της αρμό­διας λιμε­νι­κής αρχής, την 11-12-2013 και περί ώρα 10:00, οπότε και έπνεαν στο λιμένα ισχυροί άνεμοι Β-ΒΔ έντασης 9-10 BF, έθραυ­σαν όλοι οι κάβοι πρόσ­δε­σης, το πλοίο παρα­σύρ­θηκε εντός της λιμε­νο­λε­κά­νης για τρια­κό­σια (300) περίπου μέτρα με απο­τέ­λε­σμα την παρα­βολή του σε άλλο σημείο του λιμένα, περίπου εκατό μέτρα από το σημείο στο οποίο βρι­σκό­ταν πλα­γιο­δε­τη­μένο το Ε/Ε-Ο/Ε «ΠΡΕΒΕΛΗΣ», όπου και τοπο­θε­τή­θη­καν νέοι κάβοι πρόσ­δε­σης από μέλη του πλη­ρώ­μα­τος του «ΠΡΕΒΕΛΗΣ» με συν­δρομή μελών πλη­ρώ­μα­τος ρυμουλ­κών του λιμένα Ακα­ντιάς Ρόδου, οι οποίοι επι­βι­βά­στη­καν στο εν λόγω πλοίο με κίνδυνο της ζωής τους και παρά την επι­κιν­δυ­νό­τητα της κατά­στα­σης λόγω των μεγάλων κλίσεων και των αλλε­πάλ­λη­λων έντονων προ­σκρού­σεων του πλοίου στην προ­βλήτα.

Από τις αλλε­πάλ­λη­λες έντονες προ­σκρού­σεις του πλοίου στην προ­βλήτα προ­κλή­θη­καν σε αυτή ζημίες σοβαρές, καθώς και εκτε­τα­μέ­νες ζημίες στο πλοίο καθώς και ρήγματα με απο­τέ­λε­σμα την εισροή υδάτων και τη βύθιση αυτού περί ώρα 12:30. Σύμφωνα δε με δήλωση του πλοιάρ­χου στο πλοίο υπήρχαν περίπου 10 τόνοι καυ­σί­μου diesel σε δεξα­με­νές και 540 κιλά λιπα­ντε­λαίων εντός τριών βαρε­λιών.

Από τη διε­νερ­γη­θείσα κυρία ανά­κριση, προ­έ­κυ­ψαν σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής της, πλην όμως κρίθηκε ότι δεν είναι ύποπτη για την τέλεση νέων αδι­κη­μά­των, ενώ μέχρι σήμερα τηρεί πιστά τους όρους που της επι­βλή­θη­καν και δεν έχει απο­μα­κρυν­θεί από τη Ρόδο.

Εχει επι­πλέον λευκό ποινικό μητρώο.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Άκης Δημη­τριά­δης.