Απαραδέκτη κρίθηκε προσφυγή κατά της απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής Ρόδου για τη νέα σύμβαση καθαριότητας

• Ο γραμ­μα­τέας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου απέρ­ριψε προ­σφυγή δημότη για έλλειψη έννομου συμ­φέ­ρο­ντος • Κρίσιμα τα νομικά όρια στη διεκ­δί­κηση ελέγχου πράξεων της αυτο­διοί­κη­σης

Την απόρ­ριψη της ειδικής διοι­κη­τι­κής προ­σφυ­γής του κ. Δημη­τρίου Αρβα­νίτη κατά της υπ’ αρ. 276/2025 από­φα­σης της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου απο­φά­σισε η γραμ­μα­τέας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, Μαριάννα Νικο­λα­ΐ­δου. Η απόφαση, η οποία δημο­σιεύ­θηκε στις 7 Ιουλίου 2025, εδρά­ζε­ται απο­κλει­στικά στην απουσία του απαι­τού­με­νου έννομου συμ­φέ­ρο­ντος από την πλευρά του προ­σφεύ­γο­ντος, και συνιστά χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα των περιο­ρι­σμών που θέτει η διοι­κη­τική νομο­θε­σία στην επο­πτεία των ΟΤΑ.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η υπό κρίση προ­σφυγή ασκή­θηκε κατά της ομό­φω­νης από­φα­σης της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής Ρόδου (αρ. 276/2025), η οποία αφο­ρούσε:

1. Στην ανά­κληση προη­γού­με­νης από­φα­σης (217/2025) για τη δια­δι­κα­σία ανά­δει­ξης ανα­δό­χου στον διεθνή ηλε­κτρο­νικό δια­γω­νι­σμό για την απο­κο­μιδή απορ­ριμ­μά­των και σάρωση οδών,

2. Στην έγκριση εκ νέου των σχε­τι­κών πρα­κτι­κών,

3. Στην κατα­κύ­ρωση του έργου, ύψους 73,6 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ με ΦΠΑ (και δυνα­τό­τητα επέ­κτα­σης στα 88,3 εκατ. ευρώ), στην ένωση εται­ριών ENACT A.E. – ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.

Ο κ. Αρβα­νί­της, επι­κα­λού­με­νος την ιδιό­τητά του ως δημότης Ρόδου, ιδιο­κτή­της ακι­νή­του και φορο­λο­γού­με­νος πολίτης, υπο­στή­ριξε ότι η απόφαση δημιουρ­γεί κιν­δύ­νους κακο­δια­χεί­ρι­σης, με άμεσες συνέ­πειες στην ποιό­τητα ζωής του, την υγεία του και την οικο­νο­μική του επι­βά­ρυνση.

Η κρίση της Διοί­κη­σης

Σύμφωνα με την απόφαση της γραμ­μα­τέως, η προ­σφυγή απορ­ρί­φθηκε ως απα­ρά­δε­κτη διότι ο προ­σφεύ­γων δεν πληροί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του έννομου συμ­φέ­ρο­ντος. Η Διοί­κηση επι­κα­λεί­ται την πάγια νομο­λο­γία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας (π.χ. ΣτΕ 1002/2007, Ολ. 2179/2014), βάσει της οποίας:

• Το έννομο συμ­φέ­ρον πρέπει να είναι άμεσο, προ­σω­πικό και ενεστώς.

• Δεν επαρκεί το γενικό ενδια­φέ­ρον για τη νομι­μό­τητα ή η ιδιό­τητα του δημότη.

• Απαι­τεί­ται ειδικός δεσμός του προ­σφεύ­γο­ντος με τη διοι­κη­τική πράξη ή συγκε­κρι­μένη ζημία που να έχει ήδη επέλθει ή να είναι ανα­πό­φευ­κτη.

Στην περί­πτωση του κ. Αρβα­νίτη, η Διοί­κηση έκρινε πως οι αιτιά­σεις του περί “πιθανής” επι­βά­ρυν­σης και “υπό­θε­σης” κακο­δια­χεί­ρι­σης δεν τεκ­μη­ριώ­νουν άμεση προ­σω­πική βλάβη. Έτσι, η προ­σφυγή χαρα­κτη­ρί­στηκε απα­ρά­δε­κτη, χωρίς περαι­τέρω εξέταση ως προς την ουσία της.

Νομικά δεδο­μένα και ερμη­νεία

Η απόφαση φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο εφαρ­μό­ζε­ται η νομο­θε­σία για την κρατική επο­πτεία των ΟΤΑ, βάσει των άρθρων 214, 227 και 238 του ν. 3852/2010, και απο­σα­φη­νί­ζει τον ρόλο του γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης ως προ­σω­ρι­νού επόπτη ΟΤΑ. Το δικαί­ωμα υπο­βο­λής ειδικής διοι­κη­τι­κής προ­σφυ­γής παρέ­χε­ται μεν, αλλά περιο­ρί­ζε­ται σε όσους μπορούν να απο­δεί­ξουν ειδική έννομη σχέση με την πράξη – όχι απλώς ιδιό­τητα δημοτών.

Η προ­σφυγή του κ. Αρβα­νίτη τελικά απορ­ρί­φθηκε χωρίς έλεγχο επί της ουσίας (βάσιμο), απο­κλει­στικά λόγω έλλει­ψης παρα­δε­κτού.