Ο υπέροχος κόσμος των surfers στον πιο σημαντικό προορισμό surfing της Μεσογείου

Γράφει ο

Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Υπάρχει μια κατη­γο­ρία επι­σκε­πτών, που κατα­φθά­νουν στη Ρόδο όχι για να δουν τις ομορ­φιές της, ούτε για τα πολυ­τελή της ξενο­δο­χεία, ούτε καν για την τοπική κουζίνα.

Έρχο­νται στο νησί για να συν­δε­θούν με τον εαυτό τους και για το λόγο αυτό δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τους εμπο­δί­σει στο να κάνουν το ταξίδι, ούτε καν μια διεθνής υγειο­νο­μική κρίση. Οι επι­σκέ­πτες αυτής της κατη­γο­ρίας είναι ήδη εδώ και απο­λαμ­βά­νουν τη σύνδεσή τους πάνω σε μια ταπεινή σανίδα, για wind ή kite surf.

«Παρότι για τα ξενο­δο­χεία δόθηκε η άδεια να λει­τουρ­γή­σουν από τις 15 Ιουνίου, οι αφίξεις στο αερο­δρό­μιο της Ρόδου επι­τρά­πη­καν από την 1η Ιουλίου. Το γεγονός αυτό ήταν παρά­δοξο, ωστόσο μας έδωσε την ευκαι­ρία να γνω­ρι­στούμε με τους Ροδίτες. Για πρώτη φορά τους είδαμε να θέλουν να έρθουν, να δια­νυ­κτε­ρεύ­σουν κοντά μας και να μάθουν surfing» περιέ­γραψε προς τη ‘δημοκρατική’ ο κ. Tobias Gottfried, Γερ­μα­νός στην κατα­γωγή και ιδρυτής του κέντρου ‘Surf & Kite Theologos’.

Δεν είναι δύσκολο άθλημα. Ειδικά το kite surf, δηλαδή ο ‘αετός’ απαιτεί μια μικρή εκπαί­δευση και η πτήση πάνω από τα κύματα ξεκινά πολύ γρήγορα. Δε χρειά­ζε­ται δύναμη, παρά μόνο τεχνική, γι’ αυτό και οι γυναί­κες μαθαί­νουν να ‘πετούν’ πολύ πιο γρήγορα από τους άντρες. Το μυαλό κόντρα στη δύναμη. Για όπου απαι­τεί­ται τεχνική, το απο­τέ­λε­σμα είναι ανα­πό­φευ­κτο.

Οι surfers

Αν και πρό­κει­ται για ένα σημα­ντικό του­ρι­στικό ρεύμα, που παρα­μέ­νει πιστό στη Ρόδο επί δεκα­ε­τίες, εν τούτοις ακόμα σήμερα δεν υπάρχει μια επίσημη στα­τι­στική που να δείχνει τις συνο­λι­κές τους αφίξεις. Μια εκτί­μηση κάνει λόγο για περίπου 25.000 φανα­τι­κούς surfers να κατα­φθά­νουν κάθε καλο­καίρι στο νησί. Στον αριθμό αυτό δεν περι­λαμ­βά­νο­νται τα μέλη των οικο­γε­νειών τους που συνήθως έρχο­νται μαζί. Το μόνο που είναι γνωστό είναι ο αριθμός των δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων που κάνουν στα κατα­λύ­ματα του νησιού. Ο μέσος χρόνος παρα­μο­νής ενός surfer στη Ρόδο είναι 14 ημέρες. Το γινό­μενο δείχνει ότι ο αριθμός των δια­νυ­κτε­ρεύ­σεών τους υπερ­βαί­νει τις 300.000 και αυξά­νε­ται πολ­λα­πλα­σια­στικά επί τον αριθμό των συνοδών τους.

Η πλειο­νό­τητα των εραστών της ιστιο­σα­νί­δας είναι ηλικίας άνω των 40 ετών. Αν δεν έχουν οικο­γέ­νεια, θα έρθουν με φίλους, ή ακόμα και μόνοι τους διότι έχουν μάθει πια καλά πως στον προ­ο­ρι­σμό θα γνω­ρί­σουν και θα συν­δε­θούν στενά με αρκετά νέα πρόσωπα. Εκείνοι που αγαπούν το θαλάσ­σιο surf απο­τε­λούν μια μεγάλη κοι­νό­τητα, με δικό της τρόπο ζωής και κώδικα επι­κοι­νω­νίας.

Όποια κι αν είναι η ζωή που έχουν στην καθη­με­ρι­νό­τητα, όποιο κι αν είναι το επάγ­γελμά τους, οι ανα­βά­τες στη σανίδα μεταλ­λάσ­σο­νται, απο­κτούν νέα ταυ­τό­τητα, δια­φο­ρε­τική προ­σω­πι­κό­τητα. Ανα­ζη­τούν να αγγί­ξουν τον άνεμο, να χωθούν μέσα στην αέρινη μάζα του και να ταξι­δέ­ψουν μαζί του. Δεν είναι το τοπίο που τους έλκει, μα ένας κόσμος γεμάτος αισθή­σεις που ξεδι­πλώ­νε­ται μέσα τους.

Οι πρώτοι επι­σκέ­πτες

«Οι πρώτοι μας επι­σκέ­πτες ήρθαν από την Ελβετία και από την πρώτη στιγμή μπήκαν στο νερό. Αυτό είναι πραγ­μα­τικά πολύ σπου­δαίο πλε­ο­νέ­κτημα για τη Ρόδο. Βρί­σκε­ται μόλις τρεις ή τέσ­σε­ρις ώρες πτήσης μακριά από τις μεγάλες, ευρω­παϊ­κές πόλεις. Από τη στιγμή που θα προ­σγειω­θούν στο νησί, αρκούν μόλις λίγα λεπτά της ώρας για να βρεθούν στην ακτή έτοιμοι να καβα­λή­σουν τα κύματα» εξηγεί ο κ. Tobias Gottfried.

Η μικρή από­σταση από την κεντρική Ευρώπη, σε συν­δυα­σμό με την ασφά­λεια των θαλασ­σών μας, το ευνοϊκό μελτέμι, τις ξενο­δο­χεια­κές υπο­δο­μές που βρί­σκο­νται δίπλα στη θάλασσα, τη γενι­κό­τερη ασφά­λεια του τόπου έχουν κατα­στή­σει τη Ρόδο ως έναν από τους πιο σημα­ντι­κούς προ­ο­ρι­σμούς για σέρφερς στη Μεσό­γειο. «Για μένα δεν υπάρχει καλύ­τε­ρος προ­ο­ρι­σμός» λέει ο κ. Gottfried. Ο ίδιος στο δεξί του μπράτσο έχει τατουάζ με φαρδύ – πλατύ, στα ελλη­νικά, το όνομα «ΡΟΔΟΣ»

Πίνο­ντας μαζί του ένα φρε­σκο­στυμ­μένο χυμό πορ­το­κάλι, εξηγεί πως «με όλα αυτά που έχουν συμβεί, φέτος βρί­σκουμε σε αφθονία τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα. Φρούτα και κηπευ­τικά, όλα ολό­φρε­σκα και πολύ νόστιμα. Στη γεύση κατα­λα­βαί­νεις αμέσως τη διαφορά του ντόπιου από το εισα­γό­μενο. Αυτό είναι κάτι που μας λείπει, λείπουν οι επεν­δύ­σεις στην υγιεινή δια­τροφή. Μας λείπουν οι χώροι που προ­σφέ­ρουν τέτοιου είδους προ­ϊ­ό­ντα».

Οι surfers ως πελάτες δε δυσκο­λεύ­ο­νται να ξοδέ­ψουν. Απ’ όσους κατα­φθά­νουν, περίπου οι μισοί κου­βα­λούν και τον εξο­πλι­σμό τους. Μέσα στο σάκο τους έχουν εξαρ­τή­ματα και στολές που κοστί­ζουν μερικές χιλιά­δες ευρώ. Αν επι­λέ­ξουν να ενοι­κιά­σουν τα απα­ραί­τητα από τις τοπικές επι­χει­ρή­σεις – σχολές, πάλι θα πλη­ρώ­σουν ένα μη ευκα­τα­φρό­νητο ποσό. Όταν δε βρί­σκο­νται στη θάλασσα, δια­σκε­δά­ζουν κι ακόμα καλύ­τερα αν υπάρ­χουν ποιο­τι­κές υπο­δο­μές κοντά τους. Ξέρουν να ζουν, έχουν εκτι­μή­σει το μεγα­λείο της κάθε στιγμής, καθώς πάνω στην ιστιο­σα­νίδα βρί­σκο­νται μόνοι, με τις δυνά­μεις τους σε αρμονία με τις δυνά­μεις της φύσης. Οι εικόνες τριγύρω τους δεν έχουν σημασία, διότι μέσα τους, τη στιγμή εκείνη, είναι γεμάτοι αδρε­να­λίνη, φερο­μό­νες ευτυ­χίας κι το Εγώ τους σε απόλυτη σύνδεση με το Όλον.

Οι υπο­δο­μές στο νησί

Οι μεγάλες και οργα­νω­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις wind και kite surf στη Ρόδο είναι περίπου δέκα και ανα­πτύσ­σο­νται σε Ιξιά, Ιαλυσό, Κρε­μα­στή, Θεολόγο, Φάνες και Πρα­σο­νήσι. Προ­φα­νώς η κάθε μία από τις επι­χει­ρή­σεις αυτές έχει δια­μορ­φώ­σει τη δική της ταυ­τό­τητα κι έχει απο­κτή­σει τους δικούς της αφο­σιω­μέ­νους πελάτες. Φέτος για τους περισ­σό­τε­ρους η σεζόν ξεκί­νησε με μια ευχά­ρι­στη έκπληξη. «Συνήθως κάθε χρόνο ετοι­μά­ζουμε και καθα­ρί­ζουμε την παραλία με δικές μας δαπάνες. Αυτή τη φορά, ο Δήμος Ρόδου έστειλε μηχα­νή­ματα και ετοί­μα­σαν τα πάντα και μάλιστα χωρίς να μας το έχουν υπο­σχε­θεί». Ισως το επόμενο βήμα να είναι ο κεντρι­κός σχε­δια­σμός για την ανά­πτυξη των θαλάσ­σιων σπορ, που τόσο λείπει από το νησί της Ρόδου.

Η σεζόν ξεκί­νησε για αυτή την κατη­γο­ρία του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Είναι κατά κάποιο τρόπο οι «κομά­ντος» του του­ρι­σμού, μιας και πολλές φορές κλή­θη­καν να αντι­με­τω­πί­σουν κρίσεις στη διάρ­κεια των δια­κο­πών τους. Επα­να­στά­σεις, πολέ­μους, ανα­τα­ρα­χές, απο­κλει­σμούς και τόσα άλλα που κάθε χρόνο κατα­γρά­φο­νται σε κάθε γωνιά του κόσμου. Ωστόσο, εκείνοι εκεί, πιστοί στο πάθος τους να ταξι­δέ­ψουν για να κατα­κτή­σουν τα θαλάσ­σια και αέρινα ρεύματα