Μητσοτάκης: Μεγάλο στραβοπάτημα προς τα πίσω ο νόμος για τα ΑΕΙ-Δεν πρέπει να περάσει

Ο κ. Μητσο­τά­κης στο άρθρο του ξεκα­θα­ρί­ζει ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από σύγ­χρονα και αυτό­νομα πανε­πι­στή­μια «που να υπη­ρε­τούν την ανοιχτή κοι­νω­νία που ορα­μα­τι­ζό­μα­στε» και προ­σθέ­τει: «Τα τείχη που κάποιοι επεί­γο­νται να χτίσουν, εμείς θα τα γκρε­μί­σουμε για να δώσουμε πίσω τα πανε­πι­στή­μια στους φοι­τη­τές και τους καθη­γη­τές. Όχι στους φοι­τη­το­πα­τέ­ρες και στις συντε­χνίες που τα νέμο­νται εδώ και δεκα­ε­τίες».

Ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας υπο­γραμ­μί­ζει ότι η ανώτατη εκπαί­δευση στην Ελλάδα έχει τρία «οφθαλ­μο­φανή προ­βλή­ματα» και συνε­χί­ζει: «Πρό­βλημα πρώτο,η περιο­ρι­σμένη χρη­μα­το­δό­τηση, κάτι που δεν συναρ­τά­ται μόνο με την κρατική επι­χο­ρή­γηση, αλλά και με τη δυνα­τό­τητα των πανε­πι­στη­μίων να βρί­σκουν οικο­νο­μι­κούς πόρους. Πρό­βλημα δεύτερο, η κακή κατά­σταση των υπο­δο­μών αλλά και των συν­θη­κών λει­τουρ­γίας των κτι­ρια­κών συγκρο­τη­μά­των των ελλη­νι­κών πανε­πι­στη­μίων. Πρό­βλημα τρίτο, το ασφυ­κτικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας των Α.Ε.Ι. που συχνά φτάνει μέχρι το σημείο ουσια­στι­κής της κατάρ­γη­σης της αυτο­νο­μίας και αυτο­τέ­λειάς τους».

Επι­πλέον, ο Αρχηγός της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης εκφρά­ζει την πεποί­θησή του ότι για το πρώτο πρό­βλημα η λύση είναι «να ψάξουμε πόρους από την αγορά, αλλά και από την αξιο­ποί­ηση της περιου­σίας των Πανε­πι­στη­μια­κών Ιδρυ­μά­των. Είναι σημα­ντικό να συν­δε­θούν τα Α.Ε.Ι. με την παρα­γωγή, κάτι που θα βοη­θή­σει και τους φοι­τη­τές να έρθουν σε επαφή με την πραγ­μα­τική οικο­νο­μία».

«Εξίσου κρίσιμη», ανα­φέ­ρει ο κ. Μητσο­τά­κης «είναι η υλο­ποί­ηση προ­γραμ­μά­των που να φέρουν φοι­τη­τές και έσοδα από το εξω­τε­ρικό, όπως, παρα­δείγ­μα­τος χάριν, τα ξενό­γλωσσα εκπαι­δευ­τικά προ­γράμ­ματα και τα καλο­και­ρινά τμήμα σπουδών».

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο πρό­βλημα, ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας γράφει ότι «δεν μπο­ρούμε άμεσα να οικο­δο­μή­σουμε και­νούρ­γιες εγκα­τα­στά­σεις, αλλά μπο­ρούμε άμεσα να κάνουμε τις υπάρ­χου­σες να λει­τουρ­γούν καλύ­τερα. Με περισ­σό­τερη τάξη, καθα­ριό­τητα, και φυσικά μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια για όλα τα μέλη της εκπαι­δευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας. Με εσω­τε­ρι­κούς κανο­νι­σμούς που θα γίνο­νται σεβα­στοί. Και με σεβασμό στο πανε­πι­στη­μιακό άσυλο ως θεσμό κατο­χύ­ρω­σης της ελεύ­θε­ρης έκφρα­σης και όχι ως εργα­λείο συγκά­λυ­ψης έκνομων συμπε­ρι­φο­ρών».

Όσο για το τρίτο πρό­βλημα, τονίζει ότι «μπο­ρούμε να κάνουμε πολλά» και συμπλη­ρώ­νει: «Μπο­ρούμε να αλλά­ξουμε τον τρόπο λει­τουρ­γίας των Πανε­πι­στη­μίων στη χώρα μας. Μπο­ρούμε να απο­βάλ­λουμε τον κρα­τι­σμό και τις ιδε­ο­λη­ψίες του χθες ώστε να δώσουμε χώρο στην ελευ­θε­ρία σκέψης, στην αξιο­κρα­τία, στην εξω­στρέ­φεια, στην αυτο­νο­μία και στην αυτο­τέ­λεια».

Ο κ. Μητσο­τά­κης κατη­γο­ρεί την σημε­ρινή Κυβέρ­νηση ότι «πάει εντελώς ανάποδα. Σε δυόμισι χρόνια έχουν αλλάξει τρεις υπουρ­γοί Παι­δείας, ο καθένας με τα δικά του σχέδια που ακύ­ρω­ναν αυτά των προη­γού­με­νων. Όλοι όμως με την ίδια διχα­στική λογική και με έναν στείρο κομ­μα­τι­σμό ως σημαία. Που αντί να κοι­τά­ζει μπροστά τις ανάγκες της σύγ­χρο­νης εποχής, γυρίζει τα Πανε­πι­στή­μια πίσω, σε ιδε­ο­λη­πτι­κές αγκυ­λώ­σεις που τις έχει ξεπε­ρά­σει και η πολι­τική και η κοι­νω­νία και, τελικά, η ίδια η ζωή».

Ανα­λύ­ο­ντας το σχέδιο νόμου της Κυβέρ­νη­σης για την Ανώτατη Εκπαί­δευση, ο κ. Μητσο­τά­κης υπο­γραμ­μί­ζει ότι «απο­τε­λεί δυστυ­χώς ένα μεγάλο στρα­βο­πά­τημα προς τα πίσω. Τραυ­μα­τί­ζει βαθιά το αυτο­διοί­κητο των Ιδρυ­μά­των. Ενι­σχύει το συγκε­ντρω­τι­σμό και τη γρα­φειο­κρα­τία… Καταρ­γού­νται θεσμοί που συνέ­βα­λαν στη λογο­δο­σία και τη δια­φά­νεια, όπως τα Συμ­βού­λια Ιδρυ­μά­των, που είχαν την αποδοχή της πανε­πι­στη­μια­κής κοι­νό­τη­τας… Ακόμη χει­ρό­τερα: η πρόταση της Κυβέρ­νη­σης καταρ­γεί την αξιο­λό­γηση, υπο­βαθ­μί­ζο­ντας το ρόλο της ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δια­σφά­λι­σης Ποιό­τη­τας, κόντρα σε όσα συμ­βαί­νουν διεθνώς. Ο νόμος που φέρνει η Κυβέρ­νηση για τα Α.Ε.Ι. υπο­βαθ­μί­ζει τα μετα­πτυ­χιακά προ­γράμ­ματα, τα οποία αντι­με­τω­πί­ζει ισο­πε­δω­τικά, με στρε­βλές προ­τε­ραιό­τη­τες και με δια­τά­ξεις που λει­τουρ­γούν ως αντι­κί­νη­τρα στην ανά­πτυξη υψηλής στάθμης σπουδών».

«Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα», δια­πι­στώ­νει ο κ. Μητσο­τά­κης ότι «η Κυβέρ­νηση κάνει ό,τι μπορεί για να ενι­σχύ­σει την κομ­μα­τι­κο­ποί­ηση στα πανε­πι­στή­μια επα­να­φέ­ρο­ντας τη συμ­με­τοχή των φοι­τη­τών στα όργανα διοί­κη­σης. Και μάλιστα με εκπρο­σώ­πους που δεν θα εκλέ­γο­νται από καθο­λική ψηφο­φο­ρία αλλά θα υπο­δει­κνύ­ο­νται από τις φοι­τη­τι­κές παρα­τά­ξεις. Την ίδια ώρα, “κατο­χυ­ρώ­νε­ται” και προ­στα­τεύ­ε­ται η ανομία στους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους, καθώς επι­στρέ­φει μια απο­λύ­τως παρω­χη­μένη αντί­ληψη για το ακα­δη­μαϊκό άσυλο. Όλα αυτά ενώ απου­σιά­ζει κάθε προ­σπά­θεια για να ενι­σχυ­θεί η εξω­στρέ­φεια των ιδρυ­μά­των μας πρι­μο­δο­τώ­ντας την έρευνα, ανα­ζη­τώ­ντας ιδιω­τι­κές δωρεές, ή διευ­κο­λύ­νο­ντας την προ­σέλ­κυση ξένων φοι­τη­τών».