Ουδέν μονιμότερον

Ο πλη­θω­ρι­σμός που «χτυπάει» εμάς και την παγκό­σμια κοι­νό­τητα είναι μεν εισα­γό­με­νος σε σημα­ντικό βαθμό, όμως δεν είναι η μονα­δική αιτία που οι τιμές στην Ελλάδα σε βασικά αγαθά είναι τόσο σε απόλυτα μεγέθη υψηλές όσο και σε σχέση με την αγο­ρα­στική δύναμη των κατα­να­λω­τών. Μια από τις βασι­κό­τε­ρες αιτίες είναι οι υψηλοί έμμεσοι φόροι, τόσο ο ΦΠΑ όσο και ο ΕΦΚ, φόροι που αυξή­θη­καν ή ακόμη και εμφα­νί­στη­καν για πρώτη φορά, την περίοδο των μνη­μο­νίων χάριν δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής –ή σε απλά ελλη­νικά για να αυξη­θούν τα κρατικά έσοδα– και επι­βε­βαί­ω­σαν τη γνωστή ρήση «ουδέν μονι­μό­τε­ρον του προ­σω­ρι­νού» Και ενώ στην Ισπανία, βασικά είδη δια­τρο­φής, όπως το γάλα, το ψωμί, τα αυγά, το τυρί επι­βα­ρύ­νο­νται με ΦΠΑ 4%, στην Ελλάδα με 13%. Στη Γερ­μα­νία ορι­σμένα τρόφιμα επι­βα­ρύ­νο­νται με ΦΠΑ 7%, ενώ ακόμη και στην Αυστρία ο ΦΠΑ στο γάλα και τα δημη­τριακά είναι 10%. Στη δε Γαλλία, όλα τα τρόφιμα με εξαί­ρεση τις σοκο­λά­τες, τις μαρ­γα­ρί­νες – φυτικά λίπη και το…χαβιάρι επι­βα­ρύ­νο­νται με ΦΠΑ μόλις 5,5%. Στην Ελλάδα οποια­δή­ποτε συζή­τηση για μείωση του ΦΠΑ, του­λά­χι­στον σε βασικά είδη δια­τρο­φής, στα­μα­τάει πριν καν αρχίσει, με την κυβέρ­νηση να ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν το πράττει διότι φοβάται ότι δεν θα περά­σουν οι μειώ­σεις στις τελικές τιμές.