Γ. Kαββαθάς: «Η χώρα πρέπει να επανέλθει στην θεσμική κανονικότητα»

Με αφορ­μή την συ­μπλή­ρω­ση 100 ετών από την ίδρυ­σή της, ο πρό­ε­δρος της ΓΣΕ­ΒΕΕ κ. Γιώρ­γος Καβ­βα­θάς, μι­λά­ει σή­με­ρα στην «δ» για τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην οι­κο­νο­μία, το νέο τοπίο στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα αλλά και την πρό­τα­ση για τα «κόκ­κι­να δά­νεια».

• Κύριε Καβ­βα­θά πώς βλέ­πε­τε να εξε­λίσ­σε­ται η προ­σπά­θεια της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη για με­ταρ­ρυθ­μί­σεις ανα­πτυ­ξια­κού χα­ρα­κτή­ρα; Υπάρ­χει αι­σιο­δο­ξία για το άμεσο μέλ­λον;

Οι μέχρι τώρα νο­μο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες της κυ­βέρ­νη­σης ως προς το νέο φο­ρο­λο­γι­κό και ανα­πτυ­ξια­κό νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο κι­νού­νται,σε γε­νι­κές γραμ­μές, προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση. Εντού­τοις, δια­πι­στώ­νε­ται μια εμ­φα­νής δυ­σα­νά­λο­γη προ­τε­ραιό­τη­τα υπέρ της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας με­γά­λης κλί­μα­κας. Με άλλα λόγια, ιδιαί­τε­ρα στον πρό­σφα­το ανα­πτυ­ξια­κό νόμο, η απου­σία ρυθ­μί­σε­ων για την ενί­σχυ­ση των μι­κρών και πολύ μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων είναι εκ­κω­φα­ντι­κή. Ει­δι­κό­τε­ρα, δια­πι­στώ­νε­ται η ηχηρή απου­σία του ρόλου της μι­κρής επι­χεί­ρη­σης και η πε­ρι­γρα­φή ενός ανα­πτυ­ξια­κού μο­ντέ­λου μο­νο­με­ρώς προ­σα­να­το­λι­σμέ­νου σε με­γά­λες επεν­δύ­σεις. Ως προς αυτό, η ΓΣΕ­ΒΕΕ έχει το­νί­σει την ανά­γκη για ένα ισορ­ρο­πη­μέ­νο, βιώ­σι­μο και κοι­νω­νι­κο-οι­κο­νο­μι­κά στα­θε­ρο­ποι­η­μέ­νο, δια­συν­δε­δε­μέ­νο και ολι­στι­κό ανα­πτυ­ξια­κό μο­ντέ­λο με κομ­βι­κό ρόλο των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων. Οι μι­κρές και πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις απο­τε­λούν ένα κα­θο­ρι­στι­κό τμήμα της εγ­χώ­ριας απα­σχό­λη­σης και της ακα­θά­ρι­στης προ­τι­θέ­με­νης αξίας, ωστό­σο δεν μπο­ρού­με να μην ανα­δεί­ξου­με τη δια­πί­στω­ση μας ότι το ανα­πτυ­ξια­κό νο­μο­σχέ­διο δεν εστιά­ζει, μέσω στο­χευ­μέ­νων ρυθ­μί­σε­ων, στην ενί­σχυ­ση του ση­μα­ντι­κού τους ρόλου στο σχε­δια­ζό­με­νο νέο ανα­πτυ­ξια­κό πρό­τυ­πο.

Επι­πλέ­ον, ρυθ­μί­σεις που συ­μπε­ριε­λή­φθη­σαν στον πρό­σφα­το ανα­πτυ­ξια­κό νόμο και αφο­ρούν στις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις και ει­δι­κό­τε­ρα στη δυ­να­τό­τη­τα δια­πραγ­μά­τευ­σης, συρ­ρο­ής και επέ­κτα­σης των κλα­δι­κών συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας, κι­νού­νται στην αντί­θε­τη κα­τεύ­θυν­ση από αυτήν της ενί­σχυ­σης των ελευ­θέ­ρων συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και της μη στρέ­βλω­σης του αντα­γω­νι­σμού. Δυ­στυ­χώς και παρά τις αυ­ξη­μέ­νες προσ­δο­κί­ες που δη­μιουρ­γή­θη­καν κατά το πρώτο τε­τρά­μη­νο της δια­κυ­βέρ­νη­σης, και αυτή η κυ­βέρ­νη­ση συ­νε­χί­ζει την αρ­νη­τι­κή πα­ρά­δο­ση που δη­μιουρ­γή­θη­κε κατά τη διάρ­κεια των μνη­μο­νί­ων, προ­χω­ρώ­ντας σε κρί­σι­μες θε­σμι­κές αλ­λα­γές χωρίς να έχει προη­γη­θεί επαρ­κής και ου­σια­στι­κός διά­λο­γος με τους θε­σμι­κούς φο­ρείς. Είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τη­το, μαζί με την προ­σπά­θεια που κα­τα­βάλ­λει η κυ­βέρ­νη­ση ώστε να επα­νέλ­θει η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία σε μια κα­νο­νι­κό­τη­τα, να κα­τα­βάλ­λει ανά­λο­γες προ­σπά­θειες για την επα­να­φο­ρά της χώρας στη θε­σμι­κή κα­νο­νι­κό­τη­τα. Στο πλαί­σιο αυτό, ανα­μέ­νου­με στο επό­με­νο διά­στη­μα η κυ­βέρ­νη­ση να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λί­ες για την κα­τάρ­τι­ση ενός ανα­πτυ­ξια­κού νο­μο­σχε­δί­ου για τις πολύ μι­κρές και μι­κρές επι­χει­ρή­σεις.

• Πρό­σφα­τα απο­στεί­λα­τε σχε­τι­κή επι­στο­λή προς τον Πρό­ε­δρο της Βου­λής, την Επι­τρο­πή Οι­κο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σε­ων της Βου­λής, την Επι­τρο­πή Πα­ρα­γω­γής και Εμπο­ρί­ου της Βου­λής και τις Κοι­νο­βου­λευ­τι­κές ομά­δες των κομ­μά­των, σχε­τι­κά με τη σύ­γκλη­ση αρ­μό­διας επι­τρο­πής για τα κόκ­κι­να δά­νεια. Μι­λή­στε μας για την πρό­τα­σή σας.

Με βάση την επι­στο­λή μας, στις 5 Φε­βρουα­ρί­ου 2020 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε κοινή συ­νε­δρί­α­ση των Διαρ­κών Επι­τρο­πών Οι­κο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σε­ων και Πα­ρα­γω­γής και Εμπο­ρί­ου, πα­ρου­σία εκ­προ­σώ­πων της Ένω­σης Εται­ρειών Δια­χεί­ρι­σης Απαι­τή­σε­ων από Δά­νεια και Πι­στώ­σεις, των γνω­στών funds. Η επι­στο­λή μας και η ομι­λία μου ήθελε να ανα­δεί­ξει το εν­δε­χό­με­νο, στο πλαί­σιο του Σχε­δί­ου Ηρα­κλής (N. 4649/2019), μαζί με τα κόκ­κι­να δά­νεια να που­λη­θούν στα funds και ενή­με­ρα δά­νεια. Με έκ­πλη­ξη δια­πι­στώ­σα­με αυτό που από την πρώτη στιγ­μή εί­χα­με δια­κρί­νει στο άρθρο 2 του νόμου: ότι οι τρά­πε­ζες μαζί με τα Μη Εξυ­πη­ρε­τού­με­να Δά­νεια θα που­λούν και «πρά­σι­να» δά­νεια, εν αγνοία μά­λι­στα των δα­νειο­λη­πτών, είτε επι­χει­ρή­σεις είναι είτε νοι­κο­κυ­ριά. Σε μια σειρά αι­τη­μά­των που θέ­σα­με, όπως για πα­ρά­δειγ­μα πε­ραι­τέ­ρω ενη­μέ­ρω­ση ως προς τη σύν­θε­ση των ομο­λο­γιών, το προ­τι­μη­σια­κό δι­καί­ω­μα του δα­νειο­λή­πτη, την υιο­θέ­τη­ση ρή­τρας απο­φυ­γής υπερ­κερ­δών εις βάρος του δα­νειο­λή­πτη με την εφαρ­μο­γή ενός ανώ­τα­του ορίου (cap), τη ρευ­στο­ποί­η­ση της εγ­γύ­η­σης (collateral) του δα­νεί­ου με αυ­τό­μα­τη λύση της συ­νο­λι­κής υπο­χρέ­ω­σης, δεν λά­βα­με απά­ντη­ση. Όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε, με την επι­βε­βαί­ω­ση των προ­βλη­μα­τι­σμών μας ως προς τον κίν­δυ­νο δια­μόρ­φω­σης ενός πλαι­σί­ου ελ­λι­πούς ρύθ­μι­σης, πε­ριο­ρι­σμέ­νης δια­φά­νειας και στρε­βλούς δια­κυ­βέρ­νη­σης υπό το οποίο θα λει­τουρ­γούν οι Εται­ρεί­ες Δια­χεί­ρι­σης Απαι­τή­σε­ων από Δά­νεια και Πι­στώ­σεις, εντεί­νε­ται η ανη­συ­χία μας για τη δεινή θέση στην οποία θα πε­ριέλ­θουν επι­χει­ρή­σεις και νοι­κο­κυ­ριά πολύ σύ­ντο­μα.

• Εί­χα­τε ανα­φερ­θεί αρ­κε­τές φορές στην ανά­γκη στή­ρι­ξης των ΜμΕ και των πολύ μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων που πραγ­μα­τι­κά, λύ­γι­σαν τα χρό­νια της κρί­σης. Ποια θα μπο­ρού­σαν να είναι τα κί­νη­τρα για να δώ­σουν ώθηση σε αυτή την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα;

Είναι γε­γο­νός ότι η επι­τυ­χής με­τά­βα­ση των μι­κρών και πολύ μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων στο ανα­δυό­με­νο οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον που δια­μορ­φώ­νε­ται από τις διε­θνείς οι­κο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις αλλά και τις εγ­χώ­ριες οι­κο­νο­μι­κές ανα­δια­τά­ξεις που συ­νο­δεύ­ουν τη «μετα-μνη­μο­νια­κή εποχή», προ­ϋ­πο­θέ­τει την πα­ρα­γω­γι­κή λει­τουρ­γία ενός ανα­πτυ­ξια­κού κρά­τους που θα πλαι­σιώ­σει ένα ευρύ πλέγ­μα κι­νή­τρων αλλά και ενερ­γη­τι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων για τη στή­ρι­ξη της μι­κρο­με­σαί­ας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

Παρά το γε­γο­νός της πα­ρα­τε­τα­μέ­νης κρί­σης που έπλη­ξε δυ­σα­νά­λο­γα στη χώρα μας τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις, οι ελ­λη­νι­κές ΜμΕ εξα­κο­λου­θούν να συ­νει­σφέ­ρουν ση­μα­ντι­κά στην απα­σχό­λη­ση και την πα­ρα­γό­με­νη προ­στι­θέ­με­νη αξία, ενώ σύμ­φω­να με έρευ­νες της Ε.Ε., απο­τε­λούν τον πρώτο ερ­γο­δό­τη­για πάνω από το 80% των νε­οει­σερ­χό­με­νων στην αγορά ερ­γα­σί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, η ελ­λη­νι­κή μι­κρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα σχε­τί­ζε­ται άμεσα με τις ανά­γκες το­πι­κών κοι­νω­νιών και της πε­ρι­φέ­ρειας, και συμ­με­τέ­χει ου­σια­στι­κά και πρω­το­γε­νώς στην πε­ρι­φε­ρεια­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση. Ασφα­λώς, για να γίνει αυτό απο­τε­λε­σμα­τι­κά, απαι­τεί­ται το κα­τάλ­λη­λο μείγ­μα φο­ρο­λο­γι­κών και επεν­δυ­τι­κών κι­νή­τρων, ώστε οι μι­κρές επι­χει­ρή­σεις να συμ­με­τέ­χουν ισό­τι­μα στον εγ­χώ­ριο αλλά και διε­θνή αντα­γω­νι­σμό.

Γνω­ρί­ζου­με ότι τα τε­λευ­ταία χρό­νια γί­νε­ται συ­νε­χώς λόγος για την ανά­γκη ανά­δει­ξης ενός ανα­βαθ­μι­σμέ­νου εγ­χώ­ριου πα­ρα­γω­γι­κού προ­τύ­που. Εντού­τοις, η ανά­δει­ξη μιας νέας πα­ρα­γω­γι­κής ταυ­τό­τη­τας προ­ϋ­πο­θέ­τει πολύ-επί­πε­δες πα­ρεμ­βά­σεις τόσο στο επί­πε­δο θε­σμι­κού και επι­χει­ρη­μα­τι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος (π.χ. διευ­κό­λυν­ση πρό­σβα­σης σε χρη­μα­το­δό­τη­ση) όσο και στο επί­πε­δο ενί­σχυ­σης της πα­ρα­γω­γι­κής βάσης με επί­κε­ντρο τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις (π.χ. τε­χνο­λο­γι­κός εκ­συγ­χρο­νι­σμός, ψη­φια­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός). Το ευ­νοϊ­κό επι­χει­ρη­μα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον θα επι­τρέ­ψει στις ΜμΕ να λει­τουρ­γή­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρο απο­δο­τι­κά, ενώ οι πα­ρεμ­βά­σεις ανα­διάρ­θρω­σης και ενί­σχυ­σης του πα­ρα­γω­γι­κού προ­τύ­που θα βελ­τιώ­σουν την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα των πα­ρα­γω­γι­κών συ­ντε­λε­στών και θα διευ­κο­λύ­νουν τη δη­μιουρ­γία εμπο­ρεύ­σι­μων προ­ϊ­ό­ντων, υπη­ρε­σιών και πα­ρα­γω­γι­κών δια­δι­κα­σιών προ­στι­θέ­με­νης αξίας, οδη­γώ­ντας στην ανα­βάθ­μι­ση του πα­ρα­γω­γι­κού μο­ντέ­λου. Συ­νε­πώς, η επί­τευ­ξη ενός βιώ­σι­μου πραγ­μα­τι­κού ρυθ­μού με­γέ­θυν­σης θα πρέ­πει να συ­νο­δευ­τεί από συ­νε­κτι­κές ανα­πτυ­ξια­κές πο­λι­τι­κές που θα υπο­βοη­θή­σουν τις ΜμΕ να αντι­με­τω­πί­σουν τα πολ­λα­πλά μέ­τω­πα του διε­θνούς αντα­γω­νι­σμού, του ψη­φια­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού και μιας πα­ρα­γω­γι­κής λει­τουρ­γί­ας που θα οδη­γεί σε ποιο­τι­κά αγαθά και υπη­ρε­σί­ες.

Συ­νε­πώς, οι φο­ρείς της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας προσ­δο­κού­με από τη νέα κυ­βέρ­νη­ση μια ανα­πτυ­ξια­κή πο­λι­τι­κή που θα δώσει έμ­φα­ση στις επεν­δύ­σεις μι­κρής κλί­μα­κας, την απα­σχό­λη­ση, τις επεν­δύ­σεις με επί­κε­ντρο την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, τη ψη­φια­κή προ­σαρ­μο­γή και την ενερ­γεια­κή ανα­βάθ­μι­ση των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων.

• Η ΓΣΕ­ΒΕΕ συ­μπλή­ρω­σε τα 100 χρό­νια από την ίδρυ­σή της, εκ­φρά­ζο­ντας το σύ­νο­λο των Επαγ­γελ­μα­τιών, Βιο­τε­χνών και Εμπό­ρων της χώρας. Μι­λή­στε μας για τα προ­βλή­μα­τα των κλά­δων και τις προ­τε­ραιό­τη­τες που πρέ­πει να τε­θούν για την ανά­πτυ­ξή τους.

Ως χώρα, εξερ­χό­μα­στε στα­δια­κά και με αρ­κε­τά ακόμη προ­βλή­μα­τα από την κρίση. Είναι γε­γο­νός ότι δια­πι­στώ­νο­νται όντως ση­μά­δια ανά­καμ­ψης, πρέ­πει ωστό­σο να ση­μειω­θεί ότι η δια­δι­κα­σία της ανά­καμ­ψης προ­ϋ­πο­θέ­τει πιο σύν­θε­τες, πολύ-επί­πε­δες και στο­χευ­μέ­νες πο­λι­τι­κές από αυτές που μας οδή­γη­σαν στην κρίση.

Προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, ως ΓΣΕ­ΒΕΕ έχου­με ανα­γνω­ρί­σει συ­γκε­κρι­μέ­νες κρί­σι­μες θε­μα­τι­κές πε­ριο­χές πα­ρεμ­βά­σε­ων. Πρώ­τον, μια ση­μα­ντι­κή διά­στα­ση πα­ρεμ­βά­σε­ων αφορά στη διευ­κό­λυν­ση πρό­σβα­σης των ΜμΕ σε πηγές χρη­μα­το­δό­τη­σης. Γνω­ρί­ζου­με ότι η πρό­σβα­ση των μι­κρών και πολύ μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων στη χρη­μα­το­δό­τη­ση, υπό εύ­λο­γους όρους, εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί ένα ση­μα­ντι­κό ανα­σχε­τι­κό πα­ρά­γο­ντα για τη λει­τουρ­γία και ανά­πτυ­ξη των πολύ μι­κρών και μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων. Τα προ­βλή­μα­τα ρευ­στό­τη­τας και άντλη­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης σε συν­δυα­σμό με την υψηλή φο­ρο­λο­γία ανα­δει­κνύ­ο­νται ως τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα εμπό­δια για τις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις στην Ελ­λά­δα σή­με­ρα. Προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, η διεύ­ρυν­ση των υπο­δο­μών και ερ­γα­λεί­ων χρη­μα­το­δό­τη­σης απο­τε­λεί καί­ριο ση­μείο πα­ρέμ­βα­σης ως προς την υπο­βο­ή­θη­ση της ανα­πτυ­ξια­κής λει­τουρ­γί­ας των ΜμΕ.

Δεύ­τε­ρον, ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση πρέ­πει να δοθεί στη διά­στα­ση του ψη­φια­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού των ΜμΕ. Ο ψη­φια­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός της οι­κο­νο­μί­ας απο­τε­λεί μια πρό­κλη­ση για τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις. Η ψη­φια­κή προ­σαρ­μο­γή συ­νι­στά μια διά­στα­ση που αφορά το σύ­νο­λο των επι­χει­ρή­σε­ων, εντού­τοις οι ψη­φια­κές ανά­γκες και δυ­να­τό­τη­τες ποι­κί­λουν και δια­φο­ρο­ποιού­νται ανά­λο­γα με τον κλάδο, τη δρα­στη­ριό­τη­τα, το μέ­γε­θος κτλ. Οι πο­λι­τι­κές ψη­φια­κής ωρί­μαν­σης απαι­τεί­ται να είναι πλέον στο­χευ­μέ­νες, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νες δυ­να­τό­τη­τες και ανά­γκες των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων σε επί­πε­δο το­μέ­ων και υπο-το­μέ­ων οι­κο­νο­μι­κής και πα­ρα­γω­γι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Επο­μέ­νως, απαι­τεί­ται άμεσα η εκ­πό­νη­ση ενός στο­χευ­μέ­νου και πολύ-επί­πε­δου «πα­κέ­του ψη­φια­κής με­τά­βα­σης για πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις», ει­δι­κά για τη μη-τε­χνο­λο­γι­κές εται­ρεί­ες όπου δια­πι­στώ­νε­ται ο υψη­λό­τε­ρος βαθ­μός υστέ­ρη­σης, που θα εστιά­ζει σε κρί­σι­μες και βα­σι­κές κα­τη­γο­ρί­ες ψη­φια­κού εκ­συγ­χρο­νι­σμού τόσο σε επί­πε­δο ανα­βάθ­μι­σης εξο­πλι­σμού και λει­τουρ­γιών όσο και σε επί­πε­δο διεύ­ρυν­σης της πα­ρα­γω­γι­κής και εμπο­ρι­κής δυ­να­μι­κό­τη­τας (π.χ. ψη­φιο­ποί­η­ση δρα­στη­ριο­τή­των, νέες υπη­ρε­σί­ες νέα επι­χει­ρη­μα­τι­κά μο­ντέ­λα, ψη­φια­κές δε­ξιό­τη­τες).

Τρί­τον, χρή­ζει επί­σης ιδιαί­τε­ρης ανα­φο­ράς μια επι­σή­μαν­ση σχε­τι­κά με τη ση­μα­σία των συ­νερ­γα­τι­κών σχη­μά­των. Η ΓΣΕ­ΒΕΕ δια­χρο­νι­κά θε­ω­ρεί ότι μια βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για τον ου­σια­στι­κό και μα­κρο­πρό­θε­σμο πα­ρα­γω­γι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων συ­νο­ψί­ζε­ται στην ενί­σχυ­ση, ωρί­μαν­ση και υπο­στή­ρι­ξη συ­νερ­γα­τι­κών σχη­μά­των (π.χ. clusters, δί­κτυα και­νο­το­μί­ας). Τα μέτρα ενί­σχυ­σης των συ­νερ­γα­τι­κών σχη­μά­των στο­χεύ­ουν στην ορ­γα­νω­μέ­νη ενί­σχυ­ση της επι­χει­ρη­μα­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας. Ορ­γα­νω­μέ­νες πο­λι­τι­κές στή­ρι­ξης σύγ­χρο­νων μορ­φών επι­χει­ρη­μα­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας θα διευ­κο­λύ­νουν την επί­λυ­ση ση­μα­ντι­κών πα­ρα­γω­γι­κών προ­βλη­μά­των (π.χ. οι­κο­νο­μί­ες κλί­μα­κας, πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα, ενί­σχυ­ση αντα­γω­νι­στι­κής θέσης) και θα δη­μιουρ­γή­σουν ένα ευ­νοϊ­κό πλαί­σιο προ­σαρ­μο­γής στη νέα επι­χει­ρη­μα­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.Οι σχε­τι­κές προ­τά­σεις που η ΓΣΕ­ΒΕΕ συ­στη­μα­τι­κά δια­μορ­φώ­νει και προ­ω­θεί, συν­θέ­τουν ένα πολυ-επί­πε­δο και ολο­κλη­ρω­μέ­νο πλαί­σιο ενί­σχυ­σης της συ­νερ­γα­τι­κό­τη­τας σε επί­πε­δο μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων και εστιά­ζουν, με­τα­ξύ άλλων, σε κα­τη­γο­ρί­ες όπως: i) φο­ρο­λο­γι­κά και οι­κο­νο­μι­κά κί­νη­τρα, ii) άμεση και στο­χευ­μέ­νη επί­λυ­ση των θε­σμι­κών, ρυθ­μι­στι­κών και φο­ρο­λο­γι­κών εμπο­δί­ων, iii) στο­χευ­μέ­νες δρά­σεις διευ­κό­λυν­σης της πρό­σβα­σης σε χρη­μα­το­δό­τη­ση και σε σύγ­χρο­νο τε­χνο­λο­γι­κό εξο­πλι­σμό, iv) ει­δι­κές δρά­σεις ενί­σχυ­σης των ικα­νο­τή­των και δε­ξιο­τή­των των υφι­στά­με­νων σχη­μά­των συ­νερ­γα­σί­ας ως προς την επι­χει­ρη­μα­τι­κή τους ανά­πτυ­ξη, v) ει­δι­κές δρά­σεις ανά­πτυ­ξης κοι­νών ή/και δια­μοι­ρα­σμέ­νων υπο­δο­μών και vi) ει­δι­κές δρά­σεις ενί­σχυ­σης της «ψη­φια­κής και­νο­το­μί­ας» και του ψη­φια­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού.