ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γιώργος Χατζημάρκος: «Κανονικότητα στο Νότιο Αιγαίο είναι να κάνουμε το αδύνατο δυνατό»

Δαμιανός Αθανασίου 13 λεπτά ανάγνωση
ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Κανονικότητα στο Νότιο Αιγαίο είναι να κάνουμε το αδύνατο δυνατό

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΣ

Στον Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργο Χατζη­μάρκο χρωστάω αρκε­τούς καφέδες. Οσους με έχει κεράσει ο ίδιος στο φιλό­ξενο γραφείο του στις συνε­ντεύ­ξεις, μάλλον συζη­τή­σεις είναι η καλύ­τερη απόδοση, με τις οποίες με έχει τιμήσει. Στο κλεί­σιμο του 2022, του υπεν­θύ­μισα το καθιε­ρω­μένο πλέον ραντε­βού μας και με πολλή ευγέ­νεια μου απά­ντησε ότι ποτέ δεν έχει πει όχι σε μια καλή συζή­τηση με καλή παρέα. Αλλά όχι συνέ­ντευξη, μου τόνισε. Σε μια συζή­τηση, οι συμ­με­τέ­χο­ντες λει­τουρ­γούν πιο αυθόρ­μητα όπως μου εξήγησε.

Ομολογώ ότι και εγώ απο­λαμ­βάνω πλέον περισ­σό­τερο την συζή­τηση από την τυπική συνέ­ντευξη και βέβαια σε αυτό οφείλω να προ­σθέσω ότι συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά η οξυ­δέρ­κεια του συνο­μι­λητή και ο Γιώργος Χατζη­μάρ­κος είναι ένας συνο­μι­λη­τής που κρατά πάντα ζωντανή μια συζή­τηση.

Είμαστε λοιπόν ξανά στο γραφείο του Περι­φε­ρειάρχη Γιώργου Χατζη­μάρ­κου όπου οι πρώτες κινή­σεις είναι οι ίδιες με αυτές που προη­γή­θη­καν των προη­γού­με­νων συζη­τή­σεων μας. Δίνει στην διεύ­θυ­ντρια του γρα­φείου του τα δύο κινητά τηλέ­φωνά του και ζητά να μας ετοι­μά­σουν καφέ και να φρο­ντί­σουν να μην μας ενο­χλή­σει κανείς, παρά μόνον αν είναι κάτι πολύ επείγον.

Τον παρα­κο­λουθώ χρόνια στις συχνές Συνε­ντεύ­ξεις Τύπου που παρα­χω­ρεί στους δημο­σιο­γρά­φους και μου έχει κάνει εντύ­πωση ότι πάντοτε κλείνει με την ίδια επι­σή­μανση. ‘’Μπορείτε να με ρωτή­σετε για οποιο­δή­ποτε θέμα επι­θυ­μείτε, χωρίς κανένα απο­λύ­τως περιορισμό’’, λέει σε κάθε Συνέ­ντευξη Τύπου και ανε­ξαρ­τή­τως των θεμάτων για τα οποία εκείνος μόλις μίλησε.

Αυτή την άνεση απο­λαμ­βά­νουν οι συνο­μι­λη­τές του Περι­φε­ρειάρχη και φυσικά αυτό δημιουρ­γεί και το περι­βάλ­λον μιας ουσια­στι­κής συζή­τη­σης.

Μπαί­νο­ντας στο γραφείο του Περι­φε­ρειάρχη, με βασά­νιζε η σκέψη ότι έχω την χαρά πολλών πολι­τι­κών συζη­τή­σεων με τον Περι­φε­ρειάρχη και μπαί­νο­ντας σε μια χρονιά που περι­λαμ­βά­νει εκλογές, ξέρω ότι θα έχουμε τη δυνα­τό­τητα να μιλή­σουμε για πολι­τική, διε­ξο­δικά. ‘Ηταν πει­ρα­σμός για εμένα να μιλήσω με τον άνθρωπο και για τον άνθρωπο Περι­φε­ρειάρχη. Τήρησε την δέσμευσή του και νομίζω ότι προ­έ­κυψε μια δια­φο­ρε­τική συζή­τηση.

Δ.Α.: Κύριε Περι­φε­ρειάρχη, σας ευχα­ρι­στώ για την φιλο­ξε­νία και την ευκαι­ρία να έχουμε ξανά μια συζή­τηση για την «Δημο­κρα­τική της Ρόδου».

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, νομίζω ότι σας κέρδισε ο καφές μας. Σε κάθε περί­πτωση, εγώ σας ευχα­ρι­στώ για την ευκαι­ρία που μου δίνετε να απευ­θυνθώ στους ανα­γνώ­στες σας και στους συμπο­λί­τες μας.

ΔΑ: Χρόνια παρα­τηρώ, σε κάθε δική σας Συνέ­ντευξη Τύπου, να επα­να­λαμ­βά­νετε ότι επι­τρέ­πο­νται όλες οι ερω­τή­σεις και για οποιο­δή­ποτε θέμα επι­θυ­μούν οι δημο­σιο­γρά­φοι. Ισχύει και στη σημε­ρινή συζή­τηση μας;

ΓΧ: Στην δική μας πολι­τική, κύριε Αθα­να­σίου, δεν υπάρ­χουν ούτε σκο­τει­νές γωνίες ούτε βέβαια μυστική διπλω­μα­τία.

ΔΑ: Ωραία λοιπόν, γιατί σήμερα απο­φά­σισα να μην σας ρωτήσω μόνο για έργα, χρη­μα­το­δο­τή­σεις, προ­κλή­σεις, Του­ρι­σμό, πρωτιές κτλ αλλά και για την προ­σω­πική σας ζωή.

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, μήπως ήρθατε σε λάθος γραφείο; (γελά)

ΔΑ: Στο σωστό γραφείο ήρθα, αλλά όχι για να καλύψω μόνο πολι­τικά θέματα. Θα έχουμε όλο τον χρόνο που υπο­δε­χό­μα­στε σε λίγο, το 2023, να μιλάμε για πολι­τική αφού είναι μια χρονιά που θα έχει συνε­χείς εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις και σε όλα τα επίπεδα. Εθνικές εκλογές, πιθα­νό­τατα μάλιστα δύο γύρων αλλά και αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές. Σήμερα λοιπόν ήθελα με την άδειά σας να μιλή­σουμε και για εσάς.

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, μου αρέσει να μιλάω για πολι­τική, την αγαπώ την πολι­τική και μου φαί­νε­ται λίγο περί­εργο αυτό που έχετε στο μυαλό σας, αλλά τηρώ τον λόγο μου και ισχύει ότι εσείς κάνετε τις ερω­τή­σεις.

ΔΑ: Θέλω να ξεκι­νήσω από την σχολική περίοδο. Σε ποιο δημο­τικό σχολείο πήγατε;

ΓΧ: Στην Αμα­ρά­ντειο, στο Νιοχώρι. Εκεί έμενε και η γιαγιά μου η Σοφία με τον παππού μου τον Γιώργο, στο σπίτι των οποίων πήγαινα πάντα μετά το σχολείο μέχρι να τελειώ­σουν την δουλειά οι γονείς μου και να έρθουν να με πάρουν.

ΔΑ: Πως ήταν τότε το Νιοχώρι;

ΓΧ: Γει­το­νιά με όλη την σημασία της λέξης. Παι­χνίδι έξω με τα παιδιά, στα ελεύ­θερα οικό­πεδα που τότε ακόμα υπήρχαν, πολύ ποδό­σφαιρο και βόλτες στην Ψαρο­πούλα που τότε ξεκι­νούσε να γίνεται μια του­ρι­στική παραλία.

ΔΑ: Τι θυμάστε να σας έχει κάνει περισ­σό­τερη εντύ­πωση;

ΓΧ: Ήταν η εποχή που οι ξενο­δο­χεια­κές μονάδες της Ρόδου ήταν λίγες και δεν μπο­ρού­σαν να καλύ­ψουν την ζήτηση. Ήταν λοιπόν σύνηθες, να νοι­κιά­ζουν επι­σκέ­πτες του νησιού, δωμάτια μέσα στα σπίτια των οικο­γε­νειών που έμεναν στο Νιοχώρι και να μένουν μαζί τους.

ΔΑ: Η αρχή δηλαδή του σύγ­χρο­νου rbnb;

ΓΧ: Ναι, σωστά, αλλά με την οικογένεια-ιδιοκτήτρια του σπιτιού να μένει αυτή μέσα μαζί με τον επι­σκέ­πτη. Απί­στευτο ακού­γε­ται σήμερα, αλλά τότε εθε­ω­ρείτο και ήταν φιλο­ξε­νία. Νομίζω η επιτομή της φιλο­ξε­νίας.

ΔΑ: Ακού­γε­ται τόσο παρά­ξενο. Σε ποια χρονική περίοδο ανα­φέ­ρε­στε ;

ΓΧ: Δεκα­ε­τία ’70. Αυτό πρέπει να το γράψεις ; (γελά)

ΔΑ: Και η Αμα­ρά­ντειος;

ΓΧ: Υπέροχο μικρό σχολείο. Ένα νεο­κλα­σικό με μεγάλη αυλή γεμάτη ζωντά­νια.

ΔΑ: Γυμνά­σιο και Λύκειο;

ΓΧ: Γυμνά­σιο στο Βενε­τό­κλειο και Λύκειο στο Καζού­λειο.

ΔΑ: Καλός μαθητής;

ΓΧ: Στα μαθή­ματα ναι (γελά)

ΔΑ: Μόνο στα μαθή­ματα, όχι στη διαγωγή;

ΓΧ: Λιγό­τερο εκεί.

ΔΑ: Ελεύ­θε­ρος χρόνος ;

ΓΧ: Βόλτες, μπάσκετ, μουσική και κινη­μα­το­γρά­φος. Δυστυ­χώς, δεν είχαμε πολύ ελεύ­θερο χρόνο γιατί τα φρο­ντι­στή­ρια μετά το σχολείο μας έκλεβαν πολύ ενέρ­γεια. Πάντως, υπέροχα χρόνια σε μια Ρόδο πολύ ανθρώ­πινη, ασφαλή και με πολλές επι­λο­γές.

ΔΑ: Τα καλο­καί­ρια πως ήταν;

ΓΧ: Πανέ­μορφα. Για εμένα πρέπει να σας πω, τα καλο­καί­ρια ήταν πάντα περί­ο­δος δου­λειάς. Δούλευα απο μικρός. Κάθε καλο­καίρι και σε άλλη δουλειά. Ο πατέρας μου βλέπετε, πίστευε ότι έπρεπε να απο­κτήσω νωρίς κουλ­τούρα δου­λειάς και μου έκανε αυτό το δώρο για το οποίο σήμερα τον ευγνω­μονώ.

ΔΑ: Στην οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση δου­λεύ­ατε τα καλο­καί­ρια;

ΓΧ: Οχι. Και αυτό είναι το παρά­δοξο. Δούλεψα σε πολλούς άλλους εργο­δό­τες, προ­κει­μέ­νου να μάθω να είμαι συνεπής, όπως έλεγε ο πατέρας μου.

ΔΑ: Φοι­τη­τική ζωή;

ΓΧ: Στην Αθήνα, στο Εθνικό Μετσό­βιο Πολυ­τε­χνείο. Επίσης πολύ ενδια­φέ­ρο­ντα χρόνια τότε. Εντονα πολι­τι­κο­ποι­η­μένη η φοι­τη­τική ζωή και ακραία ενδια­φέ­ρουσα η κοι­νω­νική ζωή.

ΔΑ: Γιατί ‘’ακραία ενδια­φέ­ρουσα η κοι­νω­νική ζωή”;

ΓΧ: Γιατί, σε σχέση με το σήμερα δεν υπήρχαν τα περί­φημα social media.

ΔΑ: Πόσο σημα­ντική διαφορά είναι αυτή;

ΓΧ: Τερά­στια. Δεν υπήρχε τότε η εικο­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα που σήμερα δημιουρ­γούν τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Ο καθένας ζούσε το παρόν χωρίς φίλτρο ή προφίλ. Ήξερες όσα ζούσες, δεν υπήρχε ο μανδύας της σκη­νο­θε­σίας. Βλέπω τερά­στια αλλαγή σε σχέση με την εποχή μας, λόγω ακριβώς της τεχνο­λο­γίας. Λυπάμαι που το λέω αλλά πιστεύω ότι η τεχνο­λο­γία έχει αλλοιώ­σει ακόμα και τις ανθρώ­πι­νες σχέσεις.

ΔΑ: Ήσασταν πολι­τι­κο­ποι­η­μέ­νος στα φοι­τη­τικά σας χρόνια;

ΓΧ: Πολι­τι­κο­ποι­η­μέ­νος, Ναι. Κομ­μα­τι­κός, Όχι. Με την έννοια οτι με ενδιέ­φερε και η πολι­τική ζωή και τα κοινά αλλά δεν ήμουν ενταγ­μέ­νος σε κάποια κομ­μα­τική οργά­νωση. Μου άρεσε να διατηρώ την αυτο­νο­μία μου.

ΔΑ: Στρατό που υπη­ρε­τή­σατε;

ΓΧ: Στο Σώμα του Μηχα­νι­κού. Ναύπλιο, Λου­τράκι και μετά Ρόδο από όπου και απο­λύ­θηκα.

ΔΑ: Ανα­μνή­σεις από τον Στρατό;

ΓΧ: Πολύ ωραίες, γιατί είχα την εξαι­ρε­τική τύχη να έχω διοι­κη­τές όπου πήγαινα που ήταν συμ­φοι­τη­τές μου στο Πολυ­τε­χνείο!

ΔΑ: Συμ­φοι­τη­τές; Πως γίνεται αυτό;

ΓΧ: Κοίταξε, έδινε τότε τη δυνα­τό­τητα ο Ελλη­νι­κός Στρατός σε μικρό αριθμό μόνιμων Αξιω­μα­τι­κών να σπου­δά­σουν Μηχα­νι­κοί και έτσι είχαμε συμ­φοι­τη­τές κάποιους αξιω­μα­τι­κούς των Ενόπλων Δυνά­μεων και συγκε­κρι­μένα του Σώματος του Μηχα­νι­κού, που έτυχε μετά να βρω στον δρόμο μου ως Διοι­κη­τές.

ΔΑ: Με την σύζυγό σας τότε γνω­ρι­στή­κατε;

ΓΧ: Ναι. Με την Τάση γνω­ρι­στή­καμε το 1992, ήταν και εκείνη φοι­τή­τρια τότε, και από τότε είμαστε μαζί. Παντρευ­τή­καμε το 1996.

ΔΑ: Εχουμε δια­βά­σει σε κάποια ανάρ­τηση σας στις εκλογές του 2019, να την απο­κα­λείτε Στρα­τηγό.

ΓΧ: Οχι, Στρα­τηγό σκέτο. Στρα­τηγό της Νίκης. (γελά)

ΔΑ: Τι σημαί­νει αυτό;

ΓΧ: Σημαί­νει ότι για να αφο­σιω­θείς στην πολι­τική, με τον τρόπο που εγώ το κάνω, πρέπει να έχεις πολύ γερές πλάτες στην οικο­γέ­νεια σου. Και εγώ ευτύ­χησα να έχω την στήριξη αυτή που μου επέ­τρεψε να αφο­σιωθώ ολο­κλη­ρω­τικά σε αυτό που κάνω.

ΔΑ: Τι σημαί­νει αφο­σί­ωση;

ΓΧ: Αφο­σί­ωση σημαί­νει να μην έχεις προ­σω­πική ζωή, να μην έχεις ελεύ­θερο χρόνο, να έχεις χάσει την συχνή επαφή με τους φίλους σου, να έχεις ξεχάσει τα χόμπι σου.

ΔΑ: Τα παιδιά σας πως το αντι­με­τω­πί­ζουν όλο αυτό;

ΓΧ: Όταν ήταν μικρά αντι­δρού­σαν, δεν τους άρεσε καθόλου και βέβαια πρέπει να σας πω πως δεν είχαν και άδικο. Γιατί πλή­ρω­σαν και εκείνα μέρος από το συνο­λικό τίμημα. Τώρα, που είναι φοι­τη­τές κατα­λα­βαί­νουν και αυτά τον κόσμο τους καλύ­τερα και έχει πολύ ενδια­φέ­ρον και για εμένα η συζή­τηση μαζί τους.

ΔΑ: Θέλουν να ξέρουν πως λει­τουρ­γεί η πολι­τική ή πως παίρ­νετε την κάθε απόφαση;

ΓΧ: Μόνο να ξέρουν; Η πιο σκληρή αντι­πο­λί­τευση που μπορείς να φαντα­στείς είναι μέσα στο σπίτι μου (γελά)

ΔΑ: Σας κάνουν κριτική δηλαδή ;

ΓΧ: Δεν κάνω παρά­πονο, είναι ζωντα­νοί νέοι άνθρω­ποι και έτσι πρέπει να είναι όλοι οι νέοι. Η αμφι­σβή­τηση υπήρξε δύναμη προόδου στην πορεία της ανθρω­πό­τη­τας. Χαί­ρο­μαι που έχω τα επι­χει­ρή­ματα να στέ­κο­μαι στην συζή­τηση υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος τις επι­λο­γές μου.

ΔΑ: Πάντα;

ΓΧ: Αυτή λοιπόν είναι ωραία ερώτηση. Η ειλι­κρι­νής απά­ντηση είναι όχι και δεν θα μπο­ρούσε να είναι αλλιώς. Ούτε είμαι αυτός που θα πω ότι δεν έχω κάνει κανένα λάθος.

ΔΑ: Τα μετράτε τα λάθη;

ΓΧ: Και σε αυτή την ερώτηση η απά­ντηση έχει δύο σκέλη. Πρώτον, πρέπει να κατα­λά­βεις πότε μια απόφαση σου είναι λάθος. Μην νομί­ζεις ότι αυτό είναι εύκολο. Δεύ­τε­ρον, όταν πια κατα­λά­βεις ότι μια απόφαση είναι λάθος πρέπει να σχε­διά­σεις σωστά την θερα­πεία στα απο­τε­λέ­σματα που αυτή δημιούρ­γησε.

ΔΑ: Δεν μου απα­ντή­σατε, τα μετράτε;

ΓΧ: Σου απά­ντησα. Ναι, φυσικά τα μετράω. Και πρέπει να σου πω ότι είναι περισ­σό­τερα από αυτά που μου κατα­μαρ­τυ­ρούν οι αντί­πα­λοι (γελά)

ΔΑ: Αυτό είναι ένα άλλο ενδια­φέ­ρον θέμα. Η σχέση σας με τους αντι­πά­λους σας. Λέγεται ότι είστε πολύ σκληρός.

ΓΧ: Λέγεται, από τους ίδιους (γελά). Σκληρός στο ψέμα, στην παρα­πλη­ρο­φό­ρηση, στις προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις, στην συκο­φα­ντία. Σε αυτό το πολι­τικό μοντέλο δεν μπορείς να είσαι εύκολος στόχος γιατί η επι­δί­ωξη όσων κατα­φεύ­γουν σε αυτές τις μεθό­δους δεν είναι μόνο το πρό­σκαιρο πλήγμα σε αυτόν που επι­τί­θε­νται αλλά είναι πολύ βαθύ­τερο. Να κάνουν την πολι­τική ζωή έναν στίβο λάσπης που θα κρα­τή­σει μακριά κάθε υγιές στοι­χείο της κοι­νω­νίας.

ΔΑ: Βαρύ αυτό που λέτε.

ΓΧ: Χει­ρό­τερο είναι αυτό που επι­διώ­κουν να πετύ­χουν αυτοί, οι λαθρε­πι­βά­τες της πολι­τι­κής όπως εγώ τους αποκαλώ. Έχω μάθει στην σύγκρουση με πολι­τικό περιε­χό­μενο. Στην σύγκριση προ­τά­σεων, απόψεων και ιδε­ο­λο­γιών. Αυτό είναι πολι­τική. Να βγεις μπροστά με ένα άλλο σχέδιο και να παλέ­ψεις να πείσεις για την ορθό­τητα της δια­δρο­μής που εσύ προ­τεί­νεις. Όχι να δηλη­τη­ριά­ζεις την πολι­τική ζωή και την ψυχή των πολιτών με τα συμπλέγ­ματά σου.

ΔΑ: Μου φέρατε τη συζή­τηση στην σημε­ρινή πολι­τική περίοδο. Θα μείνω λίγο σε αυτή αλλά θα ξανα­γυ­ρίσω, όποτε μου το επι­τρέ­ψετε σε πιο προ­σω­πικό επίπεδο.

ΓΧ: Είπαμε, εσείς κάνετε τις ερω­τή­σεις.

ΔΑ: Φοβη­θή­κατε ποτέ;

ΓΧ: Πολλές φορές.

ΔΑ: Στην πολι­τική εννοώ. Πότε φοβη­θή­κατε περισ­σό­τερο;

ΓΧ: Στην έναρξη της παν­δη­μίας, τον Μάρτιο του 2020. Απί­στευ­τες οι κατα­στά­σεις που κλη­θή­καμε να αντι­με­τω­πί­σουμε. Και μας έλειπαν πολλές απα­ντή­σεις στα εκα­το­ντά­δες ερω­τή­ματα που είχαμε.

ΔΑ: Ποιο ήταν το κυριό­τερο στοι­χείο που λει­τούρ­γησε ως οδηγός τότε;

ΓΧ: Το ένστι­κτο. Έβλεπες έναν ολό­κληρο πλανήτη ακι­νη­το­ποι­η­μένο και έψαχνες να βρεις το πετυ­χη­μένο μοντέλο δια­χεί­ρι­σης, διεθνώς, αλλά έβρι­σκες θετικά και αρνη­τικά σε κάθε μοντέλο κάθε χώρας που μελε­τού­σες.

ΔΑ: Σας πιστώ­νει όμως η κοι­νω­νία τα αντα­να­κλα­στικά που επι­δεί­ξατε εκείνη την περίοδο.

ΓΧ: Εγώ θα σας πω ότι δου­λέ­ψαμε πολύ σκληρά, με γνώμονα να θωρα­κί­σουμε τα νησιά μας στο ανθρω­πί­νως δυνατό. Ξεκι­νώ­ντας από την ενί­σχυση των δομών υγείας, κάτι που πράξαμε και λει­τούρ­γησε με τρόπο καθο­ρι­στικό στην πορεία εξόδου.

ΔΑ: Κλάψατε ποτέ;

ΓΧ: Στην πολι­τική, μόνο από συγκί­νηση (γελά).

ΔΑ: Αυτό που επίσης σας πιστώ­νει η κοι­νω­νία, είναι την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα ως πρός την παρα­γωγή έργων.

ΓΧ: Είναι αλήθεια κύριε Αθα­να­σίου ότι δώσαμε μεγάλη μάχη να σχε­διά­σουμε, να χρη­μα­το­δο­τή­σουμε και να υλο­ποι­ή­σουμε εκα­το­ντά­δες έργα και σε όλα τα νησιά μας. Όμως, μια αλήθεια που πρέπει να πούμε δημόσια είναι ότι δεν ήταν η πρώτη προ­τε­ραιό­τητά μας. Και δεν έπρεπε να είναι η πρώτη προ­τε­ραιό­τητ μας.

ΔΑ: Γιατί το λέτε αυτό; Είναι εντυ­πω­σιακό όταν το λέτε και ακόμα πιο εντυ­πω­σιακό όταν την ώρα που το λέτε η κοι­νω­νία, επα­να­λαμ­βάνω, σας πιστώ­νει απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα ως πρός την παρα­γωγή έργων. Ποια ήταν η πρώτη προ­τε­ραιό­τητα σας και σε ποια σειρά τέλος πάντων ήταν τα δημόσια έργα;

ΓΧ: Η κάθε εποχή με τις κατα­στά­σεις που την συνο­δεύ­ουν, ορίζει κύριε Αθα­να­σίου τις προ­τε­ραιό­τη­τες. Όταν είσαι μέσα στην πιο σκληρή δημο­σιο­νο­μική κρίση που γνώ­ρι­σες ποτέ και αμέσως μετά περνάς σε κρίση παν­δη­μίας, είναι δυνατόν εσύ να έχεις πρώτη προ­τε­ραιό­τητα τις υπο­δο­μές; Αυτό θα ήταν απα­ρά­δε­κτο και ανι­στό­ρητο. Η οικο­νο­μία και η κοι­νω­νική συνοχή είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες που καθο­ρί­ζο­νται σκληρά από τις κατα­στά­σεις.

ΔΑ: Εχετε μιλήσει, αλήθεια, πολλές φορές για την επέν­δυση στην κοι­νω­νική συνοχή.

ΓΧ: Στον άνθρωπο κύριε Αθα­να­σίου. Και εκεί οδη­γού­νται και οι περισ­σό­τε­ροι οικο­νο­μι­κοί πόροι μας.

Γιατί καμία αξία δεν έχει κάποιο έργο σε μια άρρωστη κοι­νω­νία. Όπως καμία αξία επίσης δεν θα είχε κανένα έργο αν είχε καταρ­ρεύ­σει η οικο­νο­μία μας.

ΔΑ: Ετσι όπως το βάζετε, δεν μπορώ παρά να συμ­φω­νήσω. Αλλά γιατί αυτό δεν το βλέπει με τον ίδιο τρόπο ο κόσμος;

ΓΧ: Γιατί η κοι­νω­νία θεωρεί, εφαλ­μένα, δεδο­μένη την καλή πορεία της οικο­νο­μίας και την ύπαρξη κοι­νω­νι­κού κράτους.

ΔΑ: Ποιός φταίει για αυτό ;

ΓΧ: Οι πολι­τι­κοί. Γιατί δεν εξηγούν τα πράγ­ματα με την ακρί­βεια που απαι­τεί­ται. Γιατί συχνά φοβού­νται να περι­γρά­ψουν τους κιν­δύ­νους σε όλη την έκτασή τους.

ΔΑ: Η οικο­νο­μία μας όμως εξαρ­τά­ται σχεδόν απο­κλει­στικά απο την πορεία του Του­ρι­σμού.

ΓΧ: Οχι σχεδόν. Εξαρ­τά­ται απο­κλει­στικά απο την πορεία του Του­ρι­σμού. Δεν κιν­δύ­νευσε κύριε Αθα­να­σίου ο Του­ρι­σμός τα τελευ­ταία χρόνια;

ΔΑ: Σίγουρα και πολύ.

ΓΧ: Και πως βγήκε από τον κίνδυνο, στον αυτό­ματο πιλότο;

ΔΑ: Εσείς κάνετε τις ερω­τή­σεις η εγώ;

ΓΧ: Εσείς (γελά). Βγήκε λοιπόν μέσω της εφαρ­μο­γής ενός πολύ συνε­κτι­κού σχεδίου που είχε ως προ­ϋ­πό­θεση και την λήψη πολύ τολ­μη­ρών απο­φά­σεων. Στο ρεκόρ του 2022 φτάσαμε μόνο μετά και μέσα απο τις πολύ δύσκο­λες απο­φά­σεις που πήραμε το 2020. Γιατί, αυτό απο­λαύ­σαμε το 2022. Το μερίδιο αγοράς και την εμπι­στο­σύνη που κερ­δί­σαμε το ᾽20 και ᾽21.

ΔΑ: Το λέτε επίμονα αυτό.

ΓΧ: Ναί, γιατί πρέπει να εκπαι­δεύ­σουμε την κοι­νω­νία στην αλήθεια και στο ότι δεν υπάρχει πλέον τίποτα δεδο­μένο. Αυτό μας δίδαξαν τα τελευ­ταία χρόνια της παγκό­σμιας ιστο­ρίας. Χρειά­ζε­ται αγώνας για κάθε βήμα και κάθε πόντο ανόδου. Και εμείς πετύ­χαμε άλμα ανόδου και όχι μόνο πόντους.

ΔΑ: Οφείλω να δηλώσω ότι στις μετρή­σεις κατα­γρά­φετε η εμπι­στο­σύνη που έχει η κοι­νω­νία στο πρόσωπο σας ως δια­χει­ρι­στή κρίσεων.

ΓΧ: Μνη­μό­νια, προ­σφυ­γικό, παν­δη­μία, φυσικές κατα­στρο­φές, ενερ­γειακό και ο Θεός ξέρει τι μας επι­φυ­λάσ­σει ακόμα το μέλλον.

ΔΑ: Φοβάστε για κάτι χει­ρό­τερο;

ΓΧ: Είμαι έτοιμος και νομίζω και επαρκώς εκπαι­δευ­μέ­νος (γελά) πια σε κρίσεις. Οπως είμαι έτοιμος και στο να αγω­νί­ζο­μαι να μετα­τρα­πεί σε ευκαι­ρία η κάθε κρίση κύριε Αθα­να­σίου. Γιατί, έτσι βγήκαν τα νησιά μας μπροστά και απο νησιά άγονης γραμμής, όπως τα έλεγαν κάποτε, πέρασαν στην πρώτη γραμμή του παγκό­σμιου ενδια­φέ­ρο­ντος στην και­νο­το­μία και στην αει­φο­ρία. Γιατί, έτσι πέτυχαν τα νησιά μας το υψη­λό­τερο επίπεδο οικο­νο­μίας που είχαν ποτέ, γιατί έτσι βγήκαμε απο την μιζέρια της υπο­χρη­μα­το­δό­τη­σης, γιατί έτσι περά­σαμε στον σχε­δια­σμό του Αύριο σε αντί­θεση με την μοι­ρο­λα­τρική πολι­τική του όσα φέρει ο καιρός. Γιατί, έτσι στε­κό­μα­στε σήμερα όρθιοι εν μέσω μιας πρω­το­φα­νούς παγκό­σμιας καται­γί­δας.

ΔΑ: Χει­μαρ­ρώ­δης και με πάθος.

ΓΧ: Ναι, με πάθος πρέπει να πολι­τεύ­ε­σαι κύριε Αθα­να­σίου. Με το πάθος του πρω­τα­θλητή. Και όχι με την κακο­μοι­ριά του δήθεν αδι­κη­μέ­νου.

ΔΑ: Τώρα που ζεσταί­νει πολι­τικά η συζή­τηση, πέρασε η ώρα και κατα­λα­βαίνω οτι κάπου εδώ τελειώ­νει και ο χρόνος μας. Λυπάμαι γιατί είχα πολλές ερω­τή­σεις, που δεν πρόλαβα.

ΓΧ: Νέος είστε και εμείς θα συνε­χί­σουμε να προ­σφέ­ρουμε καλό εσπρέσσο (γελά)

ΔΑ: Δυό τελευ­ταίες ερω­τή­σεις.

Αγα­πη­μέ­νος μου­σι­κός της νιότης σας;

ΓΧ: Tom Waits

ΔΑ: Αγα­πη­μέ­νος συγ­γρα­φέας της νιότης σας;

ΓΧ: Κορ­νή­λιος Καστο­ριά­δης

ΔΑ: Κορ­νή­λιος Καστο­ριά­δης, αγα­πη­μέ­νος συγ­γρα­φέας πολι­τι­κού του συντη­ρη­τι­κού χώρου;

ΓΧ: Δύο παρα­τη­ρή­σεις σε αυτό που είπατε. Πρώτον, θέλετε να μου δείξετε τους προ­ο­δευ­τι­κούς πολι­τι­κούς με παρα­δείγ­ματα της προ­ο­δευ­τι­κό­τη­τας τους στην πράξη και όχι στα λόγια; Δεύ­τε­ρον, με ρωτή­σατε για την περίοδο της νιότης μου (γελα)

ΔΑ: Ευχές;

ΓΧ: Υγεία και Καλές Ειδή­σεις για όλο τον κόσμο.

Ευχι­σμέ­νος ο και­νούρ­γιος χρόνος.

ΔΑ: Ο πήχης ;

ΓΧ: Κύριε Αθα­να­σίου, ο πήχης στο Νότιο Αιγαίο έχει πλέον μπεί στο να κάνουμε το αδύνατο δυνατό.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.