Γιάννης Χατζηθεοδοσίου: «Αποτελεί αναγκαιότητα η επιστροφή σε μία κανονικότητα…»

Μετά από δύο εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, η χώρα έχει πλέον κυβέρ­νηση. Μπο­ρούμε να είμαστε αισιό­δο­ξοι ότι η οικο­νο­μία επι­στρέ­φει σε μία κανο­νι­κό­τητα;

Απο­τε­λεί ανα­γκαιό­τητα η επι­στροφή σε μία κανο­νι­κό­τητα και σίγουρα η ανά­δειξη νέας κυβέρ­νη­σης βοηθά προς αυτή την κατεύ­θυνση. Δεν υπάρχει πλέον η ανα­σφά­λεια που μπορεί να προ­κύ­πτει από μία υπη­ρε­σιακή κυβέρ­νηση, οι υπουρ­γοί έχουν ανα­λά­βει τα χαρ­το­φυ­λά­κιά τους, ενώ είναι πολύ σημα­ντικό το γεγονός ότι δεν απαι­τεί­ται και κάποιος ιδιαί­τε­ρος χρόνος προ­σαρ­μο­γής αφού ουσια­στικά συνε­χί­ζουμε από εκεί που είχαμε στα­μα­τή­σει με την προη­γού­μενη κυβέρ­νηση. Μπορεί να πρό­κει­ται για μία νέα αρχή, με ένα νέο πρό­γραμμα προς εφαρ­μογή, όμως μην ξεχνάμε ότι για δεύτερη τετρα­ε­τία θα έχουμε κυβέρ­νηση από το ίδιο κόμμα. Άρα υπάρχει μία συνέ­χεια.

Για όλους τους ανθρώ­πους της αγοράς ήταν σημα­ντικό να προ­κύ­ψει νέο κυβερ­νη­τικό σχήμα, καθώς παρα­δο­σιακά, σε κάθε προ­ε­κλο­γική περίοδο, η αγορά έμπαινε σε μία δια­δι­κα­σία «παγώ­μα­τος». Αν δεν υπάρχει μία σταθερή κυβέρ­νηση, με ένα συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα προς υλο­ποί­ηση, «φρε­νά­ρο­νται» και επεν­δυ­τι­κές επι­διώ­ξεις. Ο κάθε υπο­ψή­φιος επεν­δυ­τής θέλει να γνω­ρί­ζει με κάθε λεπτο­μέ­ρεια τι επι­κρα­τεί στο οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον που επι­θυ­μεί να επεν­δύ­σει. Για παρά­δειγμα, θέλει να ξέρει τι φορο­λο­γικό σύστημα θα ισχύσει, με ποιους θα συνο­μι­λεί, πού στο­χεύει η κάθε κυβέρ­νηση. Οπότε με το απο­τέ­λε­σμα των εκλογών της 25ης Ιουνίου έκλεισε μία σημα­ντική εκκρε­μό­τητα και η νέα κυβέρ­νηση έχει τη δυνα­τό­τητα να εφαρ­μό­σει το πρό­γραμμά της που είχε ανα­κοι­νώ­σει προ­ε­κλο­γικά. Για εμάς, στο Επαγ­γελ­μα­τικό Επι­με­λη­τή­ριο Αθηνών, το ιδανικό θα ήταν αυτή η επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα να συν­δυα­στεί με μία στροφή πολι­τι­κής σε ό,τι αφορά στη μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, η οποία απο­δε­δειγ­μένα χρειά­ζε­ται την έμπρα­κτη στήριξη της Πολι­τείας σε αυτή την κρίσιμη περίοδο.

Ο πλη­θω­ρι­σμός και η ακρί­βεια παρα­μέ­νουν τα μεγάλα προ­βλή­ματα για την ομαλή πορεία της αγοράς και της οικο­νο­μίας. Τι θα πρέπει να κοι­τά­ξει η νέα κυβέρ­νηση κατά την εκτί­μησή σας;

Η κατά­σταση με την ακρί­βεια είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολη, τόσο για τα νοι­κο­κυ­ριά που πιέ­ζο­νται ασφυ­κτικά όσο και για τις επι­χει­ρή­σεις –και κυρίως τις μικρομεσαίες- οι οποίες εξαρ­τώ­νται άμεσα από την αγο­ρα­στική δυνα­τό­τητα των πολιτών. Σε μία εποχή που το επι­χει­ρείν έχει επι­βα­ρυν­θεί σε σημα­ντικό βαθμό από το αυξη­μένο λει­τουρ­γικό κόστος και βλέ­πο­ντας ταυ­τό­χρονα τους τζίρους στην αγορά να μειώ­νο­νται καθώς οι κατα­να­λω­τές δεν έχουν δια­θέ­σιμο εισό­δημα για αγορές πέραν των απο­λύ­τως ανα­γκαίων, κρί­νουμε ως επι­τα­κτική ανάγκη τη λήψη μέτρων στή­ρι­ξης από την νέα κυβέρ­νηση.

Ως Επι­με­λη­τή­ριο είχαμε προ­τεί­νει από την πρώτη στιγμή που το κύμα της ακρί­βειας έπληξε την αγορά, τη μείωση των έμμεσων φόρων. Ειδικά ο ΦΠΑ σε βασικά αγαθά εκτι­μούμε ότι θα μπο­ρούσε να έχει πέσει από το 13% στο 6%, εδώ και καιρό. Η πρότασή μας δεν υιο­θε­τή­θηκε από το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο, καθώς επι­κρά­τησε η άποψη ότι θα υπήρχε απώλεια εσόδων από τα κρατικά ταμεία, έσοδα που χρη­σι­μεύ­ουν στην άσκηση κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής. Η λύση που υπάρχει και που μπορεί να επι­τρέ­ψει τελικά την εφαρ­μογή της μείωσης του ΦΠΑ, ενδε­χο­μέ­νως και του ΕΦΚ στα καύσιμα, σχε­τί­ζε­ται άμεσα με την πάταξη της φορο­δια­φυ­γής. Εάν κατα­φέ­ρει να ελεγ­χθεί αυτή η παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά, τότε εκτιμώ ότι μπορεί να βρεθούν τα έσοδα που απαι­τού­νται ως αντι­στάθ­μι­σμα σε μία πιθανή μείωση των έμμεσων φόρων.

Όσο για το αν τελικά η όποια μείωση του ΦΠΑ φτάσει στον τελικό κατα­να­λωτή –κάτι που είχε αμφι­σβη­τή­σει η προη­γού­μενη κυβέρνηση- είμαι σίγου­ρος ότι αυτό μπορεί να επι­τευ­χθεί. Εφόσον οι ελεγ­κτι­κοί μηχα­νι­σμοί κάνουν αυτό που πρέπει, τότε πολύ δύσκολα κάποιος δεν θα χαμη­λώ­σει τις τιμές.

Ανε­ξάρ­τητα όμως της σύν­δε­σης της φορο­δια­φυ­γής με το ύψος του ΦΠΑ, υπάρ­χουν και άλλοι σοβαροί λόγοι που επι­βάλ­λουν τον εντο­πι­σμό όσων φορο­δια­φεύ­γουν. Όπως έχουμε επι­ση­μά­νει, φορο­δια­φυγή, λαθρε­μπό­ριο και παρε­μπό­ριο προ­κα­λούν σοβαρές στρε­βλώ­σεις στην αγορά καθώς εντεί­νε­ται ο αθέ­μι­τος αντα­γω­νι­σμός, κάτι που προ­φα­νώς λει­τουρ­γεί σε βάρος των συνεπών φορο­λο­γου­μέ­νων και των ΜμΕ. Όταν κάποιος εξα­σφα­λί­ζει κεφά­λαια κίνησης επειδή δεν απο­δί­δει τους φόρους που πρέπει, μοιραία βρί­σκε­ται σε πλε­ο­νε­κτι­κό­τερη σχέση συγκρι­τικά με όσους κατα­βάλ­λουν κανο­νικά τους φόρους τους και στε­ρού­νται πόρων για τη λει­τουρ­γία ή τον εκσυγ­χρο­νι­σμό της επι­χεί­ρη­σής τους. Ζητάμε λοιπόν την εφαρ­μογή της ισο­νο­μίας και της δίκαιης φορο­λο­γι­κής μετα­χεί­ρι­σης όλων, ώστε να μην υπάρ­χουν οι απο­στά­σεις που παρα­τη­ρού­νται σήμερα.

Οι φορείς που στη­ρί­ζουν την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, όπως τα Επι­με­λη­τή­ρια της χώρας, θα κληθούν να δια­δρα­μα­τί­σουν σοβαρό ρόλο στην νέα αυτή πορεία. Ποιες θα είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες που πρέπει να τεθούν;

Η προ­τε­ραιό­τητα είναι μία. Ουσια­στική στήριξη του επι­χει­ρείν γιατί αυτό επι­τάσ­σει το εθνικό συμ­φέ­ρον. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούν να γίνουν πολλές βελ­τιω­τι­κές κινή­σεις σε μία σειρά από θέματα, προ­κει­μέ­νου να βοη­θή­σουμε τις επι­χει­ρή­σεις να ξεπε­ρά­σουν τον σκόπελο της εποχής, να συνε­χί­σουν να λει­τουρ­γούν αλλά εφόσον υπάρ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις, να τους δώσουμε την ευκαι­ρία και να ανα­πτυ­χθούν.

Μία τέτοια κίνηση που ζητάει όλη η αγορά, είναι η επίλυση του προ­βλή­μα­τος των συσ­σω­ρευ­μέ­νων οφειλών. Λίγο πριν από τις εκλογές, το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο είχε ανα­κοι­νώ­σει μία νέα ρύθμιση των 36 ή 72 δόσεων αλλά και τη δυνα­τό­τητα ανα­βί­ω­σης των 120 για όσους είχαν τεθεί εκτός της παλιάς ρύθ­μι­σης. Η εφαρ­μογή όμως απέ­δειξε ότι οι νέες ρυθ­μί­σεις αφο­ρού­σαν ελά­χι­στους, συγκρι­τικά με τον αριθμό των οφει­λε­τών που θέλουν να τακτο­ποι­ή­σουν τις οφειλές τους αλλά δεν μπορούν. Ο λόγος είναι ότι οι ισχύ­ου­σες προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν δίνουν τη δυνα­τό­τητα υπα­γω­γής στην πλειο­νό­τητα των οφει­λε­τών. Μόνο μία νέα ρύθμιση που θα αφορά όμως στο σύνολο των χρεών προς το δημόσιο και που θα δίνει την ευκαι­ρία απο­πλη­ρω­μής σε πολλές δόσεις, μπορεί να δώσει απά­ντηση στο πρό­βλημα. Εφόσον εφαρ­μο­στεί αυτό, τότε και τα κρατικά ταμεία θα έχουν έσοδα, αλλά και οι επι­χει­ρή­σεις και οι επαγ­γελ­μα­τίες θα μπορούν να αντα­πο­κρί­νο­νται ευκο­λό­τερα στις υπο­χρε­ώ­σεις τους χωρίς να αισθά­νο­νται την ασφυ­κτική πίεση που υφί­στα­νται σήμερα.

Ένα άλλο μεγάλο θέμα που απα­σχο­λεί σύσσωμη την επι­χει­ρη­μα­τική κοι­νό­τητα, είναι αυτό της έλλει­ψης ρευ­στό­τη­τας.

Είναι γνωστό ότι για τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων οι «στρό­φιγ­γες» των τρα­πε­ζών είναι κλει­στές. Από τις περίπου 850.000 επι­χει­ρή­σεις, μόλις οι 50.000 έχουν πρό­σβαση σε τρα­πε­ζικό δανει­σμό.

Λόγω αδυ­να­μίας κάλυψης των τρα­πε­ζι­κών κρι­τη­ρίων χρη­μα­το­δό­τη­σης, εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες μικρές, πολύ μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις της χώρας βρί­σκο­νται εκτός του βασικού σχε­δια­σμού αξιο­ποί­η­σης του Ταμείου Ανά­καμ­ψης. Περιο­ρι­σμένη είναι και η πρό­σβαση στο ΕΣΠΑ, με τις υφι­στά­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις ένταξης. Είναι απο­λύ­τως ανα­γκαίο για το σήμερα και το αύριο των μικρο­με­σαίων, να υπάρξει άμεσα ανα­σχε­δια­σμός των προ­γραμ­μά­των, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η συμ­με­τοχή όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρων επι­χει­ρή­σεων.

Χρειά­ζε­ται να τρο­πο­ποι­η­θούν τα κρι­τή­ρια συμ­με­το­χής για τις πολύ μικρές και μικρές επι­χει­ρή­σεις, να ελα­χι­στο­ποι­η­θεί το γρα­φειο­κρα­τικό κόστος και βεβαίως να κινη­το­ποι­η­θούν θετικά και οι τρά­πε­ζες.

Λύσεις υπάρ­χουν. Το Επι­με­λη­τή­ριό μας έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει εξει­δι­κευ­μένη μελέτη, που ανα­δει­κνύει τα προ­βλή­ματα πρό­σβα­σης, αλλά και συγκε­κρι­μέ­νους τρόπους για την αύξηση των μικρο­με­σαίων, που μπορούν να επω­φε­λη­θούν. Αυτό που χρειά­ζε­ται, είναι πολι­τική απόφαση. Η δημιουρ­γία των κατάλ­λη­λων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων και η πρό­σβαση όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρων επι­χει­ρή­σεων σε κεφά­λαια, μπορεί να καθο­ρί­σει το μέλλον του επι­χει­ρείν στη χώρα μας. Εμείς ως Επι­με­λη­τή­ριο δεν θα στα­μα­τή­σουμε να εργα­ζό­μα­στε για να αλλά­ξουν τα σημε­ρινά δεδο­μένα που έχουν φέρει σε τόσο δύσκολη θέση επι­χει­ρή­σεις και επαγ­γελ­μα­τίες.

Ειδική μέριμνα πρέπει να υπάρξει και για την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας, για όσους απο­δε­δειγ­μένα δεν μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν στα αυξη­μένα βάρη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα επι­τό­κια δανει­σμού έχουν φτάσει σε πολύ μεγάλο ύψος, οπότε υπάρχει μεγα­λύ­τερη δυσκο­λία στην κατα­βολή τους. Το θέμα είναι ευαί­σθητο καθώς αφορά μεγάλο κομμάτι της κοι­νω­νίας και μάλιστα το πιο ευάλωτο. Οπότε απαι­τού­νται λεπτοί χει­ρι­σμοί και κυρίως απο­δο­τι­κοί. Με απο­σπα­σμα­τικά μέτρα δεν θα δούμε θετικά απο­τε­λέ­σματα. Η θέση μας είναι ξεκά­θαρη. Οι στρα­τη­γι­κοί κακο­πλη­ρω­τές να εντο­πί­ζο­νται και να έχουν τις προ­βλε­πό­με­νες συνέ­πειες αλλά οι πραγ­μα­τικά ευά­λω­τοι να στη­ρί­ζο­νται.

Το μήνυμα που στέλ­νουμε ως Επαγ­γελ­μα­τικό Επι­με­λη­τή­ριο Αθηνών, είναι ότι η ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας μας περνά και μέσα από την εξέλιξη και την πρόοδο των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων. Η στήριξη προς αυτές σημαί­νει στήριξη της χώρας. Και κάθε μέρα που περνάει είναι κρίσιμη καθώς αρκετές ΜμΕ βρί­σκο­νται σήμερα στο χείλος του γκρεμού. Τι θέλουμε να κάνουμε ως κράτος; Να απλώ­σουμε ένα δίχτυ προ­στα­σίας ή να τις αφή­σουμε απρο­στά­τευ­τες με το ρίσκο να πέσουν στο κενό; Εμείς ως Ε.Ε.Α. δεσμευό­μα­στε ότι θα συνε­χί­σουμε τις προ­σπά­θειές μας για την πρώτη επιλογή.