Κυνισμός

Ας πούμε ότι τους κατα­λα­βαίνω. Αυτούς που δηλώ­νουν «αρι­στε­ροί» αλλά δίχως τύψεις εκποιούν αρχές. Κατανοώ τις «σει­ρή­νες» της καρέ­κλας και τα ξελο­γιά­σματα της εξου­σίας που τους καθι­στούν ευά­λω­τους στις ταχύ­τα­τες μετα­βο­λές της ρητο­ρι­κής τους. Ας πούμε από το βαρύ­γδουπο «κανένα σπίτι σε χέρια τρα­πε­ζίτη» στο ψιθυ­ρι­στό και αόριστο «προ­στα­σία στους πλει­στη­ρια­σμούς». Αυτό όμως, που δεν μπορώ να παρα­κο­λου­θήσω και να κατα­λάβω είναι ο κυνι­σμός τους. Αυτό το ««εμείς οι αρι­στε­ροί προ­στα­τεύ­ουμε τους φτωχούς» που τιτι­βί­ζουν πρωί, μεση­μέρι, βράδυ. Ένας από αυτούς τώρα στην τηλε­ό­ραση, που εδώ και αρκετό καιρό βάζει χέρι στην τσέπη μου, όλο και πιο βαθιά, κάνει δηλώ­σεις μοι­ρά­ζο­ντας κατά το κέφι του, μερικά από τα λάφυρα που μου πήρε, εμένα και κάτι εκα­τομ­μυ­ρίων άλλων,  δεν έπιασε τη φορο­δια­φυγή, τσάκισε τους έντι­μους φορο­λο­γού­με­νους, αύξησε τα λουκέτα οδήγησε σε απο­λύ­σεις, τσάκισε ολό­κληρη την κοι­νω­νία ή τέλος πάντων ότι απέ­μεινε όρθιο από τους προη­γού­με­νους, Και αυτός και  οι σύντρο­φοί του το ονο­μά­ζουν αρι­στερή πολι­τική.