Θύματα της «μαύρης» εργασίας είναι οι ναυτεργάτες, εν ενεργεία και συνταξιούχοι

Θύματα της «μαύρης» εργα­σίας είναι οι ναυ­τερ­γά­τες, εν ενερ­γεία και συντα­ξιού­χοι, αφού τινά­ζο­νται στον αέρα συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις, ασφα­λι­στικά και συντα­ξιο­δο­τικά δικαιώ­ματα, στε­ρώ­ντας από τα ασφα­λι­στικά μας ταμεία τερά­στια ποσά, που συσ­σω­ρεύ­ο­νται στα χρη­μα­το­κι­βώ­τια των εφο­πλι­στών.

Οι εφο­πλι­στές μέσω των στε­λε­χών τους, την εργα­τική αρι­στο­κρα­τία, συνερ­γά­ζο­νται άμεσα με μεγάλα διεθνή δου­λε­μπο­ρικά γραφεία. Εκδί­δουν μέσω των δια­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών διπλώ­ματα και πιστο­ποι­η­τικά έναντι αμοιβής, ενώ με δεδο­μένο ότι στα ποντο­πόρα πλοία 60 χιλιά­δες αλλο­δα­ποί ναυ­τερ­γά­τες ανα­κυ­κλώ­νο­νται κάθε 6 ή 7 μήνες, οι σύγ­χρο­νοι δου­λέ­μπο­ροι εισπράτ­τουν κεφα­λιά­τικο για πάνω από 120 χιλιά­δες ναυ­τερ­γά­τες.

Οι εφο­πλι­στές έχουν φρο­ντί­σει η πλειο­ψη­φία της ΠΝΟ να εκλέ­γε­ται από νόθο συνέ­δριο με νόθους συσχε­τι­σμούς, με βάση ένα κατα­στα­τικό που έχει δια­μορ­φω­θεί με τον ν.330/1976 και άλλα βασι­λο­χου­ντικά δια­τάγ­ματα. Έτσι δια­μορ­φώ­νο­νται πλαστοί συσχε­τι­σμοί δυνά­μεων και απο­στέλ­λο­νται νόθοι αντι­πρό­σω­ποι στα Συνέ­δρια της ΠΝΟ και της ΓΣΣΕ, ανα­πα­ρά­γο­ντας σε όλα τα επίπεδα του συν­δι­κα­λι­στι­κού κινή­μα­τος τη νόθευση της θέλησης των εργα­ζο­μέ­νων.

Όπως τονί­ζουν, τα σωμα­τεία ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ η συμ­βι­βα­σμένη πλειο­ψη­φία της ΠΝΟ (συν­δι­κα­λι­στικά στελέχη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ) «μέσα από τις συμ­φω­νίες έναντι αμοιβής, που υπο­γρά­φουν με τους εφο­πλι­στές σε συνερ­γα­σία με την ITF», μόνο το 2021 εισέ­πρα­ξαν 6.771.875 ευρώ!

Πρό­κει­ται για τις λεγό­με­νες «μπλε κάρτες» που υπο­γρά­φει η ΠΝΟ, τις οποίες ουσια­στικά «πουλάει» στις ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες, εισπράτ­το­ντας 5.000 – 8.000 δολάρια για κάθε καράβι για να ΜΗΝ εφαρ­μό­ζε­ται η ελλη­νική κλαδική ΣΣΕ. Ενώ αυτές οι συμ­φω­νίες απο­τέ­λε­σαν όπλο για τους εφο­πλι­στές και την κυβέρ­νηση να δια­μορ­φώ­σουν τον αντερ­γα­τικό νόμο 4714/2020, επι­βάλ­λο­ντας την εφαρ­μογή αυτών των συμ­βά­σεων και σε Έλληνες Γ’ Πλοιάρ­χους, Γ’ Μηχα­νι­κούς και πλήρωμα, στα υπό ελλη­νική σημαία ποντο­πόρα πλοία.

Να γιατί είναι σημα­ντικό να κλεί­σουμε την πληγή που δημιουρ­γεί στο σώμα των εργα­ζο­μέ­νων ο κυβερ­νη­τι­κός και εργο­δο­τι­κός συν­δι­κα­λι­σμός, της ΠΝΟ, της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, για αλλαγή των συσχε­τι­σμών στα σωμα­τεία, για μαζι­κο­ποί­ησή τους, για συμ­με­τοχή όλων στη μάχη.

Τα ναυ­τερ­γα­τικά σωμα­τεία ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, η ΠΕΣ-ΝΑΤ, οι δυνά­μεις του ΠΑΜΕ, με πολύ­χρο­νες και επί­μο­νες παρεμ­βά­σεις, έχουν ανοίξει μέτωπο για το διαρκές κοι­νω­νικό έγκλημα της «μαύρης» ανα­σφά­λι­στης εργα­σίας. Η πρότασή μας, που έρχεται σε σύγκρουση με τα συμ­φέ­ρο­ντα των εφο­πλι­στών και των υπη­ρε­τών του, είναι:

«Το σύνολο των πλοίων που υπό­κει­νται στο ν.27/1975 να κατα­θέ­τουν στο ΓΕΝΕ τις κατα­στά­σεις πλη­ρώ­μα­τος (crew list) και σε κάθε αντι­κα­τά­σταση του πλη­ρώ­μα­τος να ναυ­το­λο­γού­νται από το ΓΕΝΕ όλοι οι ναυ­τερ­γά­τες με ΣΣΕ και κοι­νω­νι­κο­α­σφα­λι­στική προ­στα­σία».

Τα μονο­πώ­λια, το εφο­πλι­στικό κεφά­λαιο όσο και αν εμφα­νί­ζο­νται παντο­δύ­ναμα, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τρέμουν τη στιγμή που οι εκμε­ταλ­λευό­με­νοι θα βγουν ξανά στο προ­σκή­νιο και θα απο­δεί­ξουν ότι η ιστο­ρική εξέλιξη δεν τελειώ­νει με το σύστημα της βαρ­βα­ρό­τη­τας. Τρέμουν τη στιγμή που η εργα­τική τάξη δεν θα αρκεί­ται να ζει με ψίχουλα, δε θα συνε­χί­ζει να δια­λέ­γει παθη­τικά το δήθεν «μικρό­τερο κακό» στην αστική δια­κυ­βέρ­νηση. Η ζωή έδειξε ότι κανένας αντί­πα­λος του λαού δεν είναι παντο­δύ­να­μος, όταν αυτός απο­φα­σί­σει να σηκώσει το ανά­στημά του και να συγκρου­στεί μαζί του.