Ορκίστηκε η Δικαία Μαυρουδάκη στη θέση του Κωνσταντίνου Μενεγάκη

• Η πρώτη αναπληρωματική της εκλογικής περιφέρειας Αταβύρου ανέλαβε καθήκοντα ενώπιον του δημάρχου Αλέξανδρου Κολιάδη, μία εβδομάδα μετά την επιστολή παραίτησης του πρώην αντιδημάρχου, στην οποία κάνει λόγο για «απαξίωση του θεσμικού του ρόλου» και για «σιωπή» από την πλευρά του επικεφαλής της παράταξης

Με μια σύντομη τελετή στην αίθουσα εθιμοτυπίας του Δημαρχείου Ρόδου ολοκληρώθηκε τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026 η διαδικασία αντικατάστασης του Κωνσταντίνου Μενεγάκη στο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου. Η Δικαία Μαυρουδάκη, πρώτη κατά σειρά αναπληρωματική σύμβουλος της εκλογικής περιφέρειας Αταβύρου με τον συνδυασμό «ΕΝΑ Ενωμένοι Αλλάζουμε Μαζί για τη Ρόδο», έδωσε τον προβλεπόμενο όρκο ενώπιον του δημάρχου Αλέξανδρου Κολιάδη και καταλαμβάνει τη θέση για το υπόλοιπο της δημοτικής θητείας. Η ορκωμοσία κλείνει τυπικά έναν κύκλο που άνοιξε την 1η Σεπτεμβρίου 2026, όταν ο κ. Μενεγάκης κατέθεσε την παραίτησή του τόσο από τη θέση του αντιδημάρχου όσο και από το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου, με μια επιστολή που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ενός τυπικού εγγράφου αποχώρησης.
Στην ορκωμοσία παρέστησαν, εκτός από τον δήμαρχο, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου Κυριάκος Κασάπης και ο αντιδήμαρχος Επικοινωνίας και αναπληρωτής αντιδήμαρχος Πολιτισμού Γιώργος Πάττας. Ο κ. Κολιάδης καλωσόρισε τη νέα δημοτική σύμβουλο, της ευχήθηκε καλή δύναμη και στάθηκε ιδιαίτερα στη μακρόχρονη γνωριμία του με την οικογένειά της, αλλά και στην προηγούμενη αυτοδιοικητική της διαδρομή.
«Γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια. Γνωρίζουμε την οικογένεια Μαυρουδάκη πάρα πολλά χρόνια. Μία σχετική συνεργασία με τον μπαμπά της είναι τουλάχιστον πριν 30 χρόνια», ανέφερε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο βάρος που συνοδεύει τη θέση του δημοτικού συμβούλου, υπενθυμίζοντας ότι ο αιρετός εκπροσωπεί θεσμικά μεγάλο μέρος των πολιτών. «Πρέπει να υπάρχει συνέπεια και, πάνω απ’ όλα, θέλει να ασχολείσαι όλη μέρα για να μπορούμε να βελτιώσουμε όλοι την καθημερινότητα των συμπολιτών μας», σημείωσε.
Ο κ. Κολιάδης εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η κ. Μαυρουδάκη θα εκπροσωπήσει όχι μόνο όσους την ψήφισαν αλλά ευρύτερα τους κατοίκους της περιοχής. «Γνωρίζοντας τη Δικαία και τον τρόπο που λειτουργεί, τον τρόπο που σκέφτεται, είμαι σίγουρος ότι θα αφήσει ένα πολύ θετικό αποτύπωμα και θα βοηθήσει σε αυτό το δύσκολο έργο», είπε. Υπενθύμισε δε ότι η νέα σύμβουλος είχε διατελέσει αντιδήμαρχος στον πρώην Δήμο Αταβύρου, χαρακτηρίζοντας τη θητεία της «πολύ σημαντική και σπουδαία» για την περιοχή.
Από την πλευρά της, η Δικαία Μαυρουδάκη ευχαρίστησε τον δήμαρχο και ξεκαθάρισε ότι δεν έρχεται σε άγνωστο έδαφος. «Έχω ξαναπεράσει από αυτά τα μονοπάτια. Θεωρώ ότι σημαντικό είναι να συνεργάζεσαι με τους εκάστοτε προέδρους, γιατί ένας δήμος είναι δύσκολο να διοικηθεί. Αυτό που μας κάνανε, μας κάνανε έναν δήμο, είναι πάρα πολύ δύσκολο να διοικηθεί», ανέφερε.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο των προέδρων των τοπικών κοινοτήτων, τους οποίους χαρακτήρισε καθοριστικούς για την καθημερινή λειτουργία και την αντιμετώπιση των αναγκών των κατοίκων, καθώς και στην ανάγκη άμεσης επικοινωνίας με τη δημοτική αρχή. «Επειδή εγώ κατάγομαι από αυτά τα χωριά που με επέλεξαν και τα γνωρίζω πάρα πολύ καλά, θεωρώ ότι θα είμαι ένας συνδετικός κρίκος στην επικοινωνία και σε πράγματα που πρέπει να γίνουν και στα χωριά μας», δήλωσε.

Η επιστολή παραίτησης του Κωνσταντίνου Μενεγάκη
Πίσω από την τυπική διαδικασία της αναπλήρωσης βρίσκεται μια αποχώρηση με σαφείς πολιτικές αιχμές. Στην επιστολή του προς τον δήμαρχο, με ημερομηνία 1 Σεπτεμβρίου 2026, ο κ. Μενεγάκης δεν επικαλείται κόπωση ή προσωπικούς λόγους, αλλά «διαπίστωση ότι η εμπιστοσύνη έχει πλέον εκλείψει».
Το πλήρες κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:
«ΘΕΜΑ: Παραίτηση από τη θέση του αντιδημάρχου και από το αξίωμα του Δημοτικού Συμβούλου Δήμου Ρόδου
Κύριε δήμαρχε.
Με την παρούσα υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του αντιδημάρχου, καθώς και από το αξίωμα του Δημοτικού Συμβούλου του Δήμου Ρόδου.
Η απόφασή μου δεν είναι αποτέλεσμα κόπωσης ή έλλειψης διάθεσης για προσφορά. Αντίθετα, προκύπτει από τη διαπίστωση ότι η εμπιστοσύνη, η οποία αποτελεί θεμέλιο κάθε ουσιαστικής συνεργασίας, έχει πλέον εκλείψει.
Κατά τη διάρκεια της θητείας μου εργάστηκα με συνέπεια, υπευθυνότητα και προσωπικό κόστος σε κάθε θέση και σε κάθε αρμοδιότητα που μου ζητήθηκε να υπηρετήσω. Εργάστηκα κάτω από δύσκολες συνθήκες, ανέλαβα ευθύνες, υπερασπίστηκα τις αποφάσεις της Δημοτικής Αρχής και προσπάθησα να υπηρετήσω αποκλειστικά το συμφέρον των πολιτών και του τόπου μας.
Το έκανα αθόρυβα χωρίς να διεκδικώ προσωπική αναγνώριση και χωρίς να θέτω το προσωπικό μου συμφέρον πάνω από την αποστολή που μου είχε ανατεθεί.
Όταν όμως βρέθηκα αντιμέτωπος με συμπεριφορές και περιστατικά από υπηρεσιακό παράγοντα τα οποία εξέλαβα ως αμφισβήτηση και απαξίωση του θεσμικού μου ρόλου, περίμενα το αυτονόητο: τη στήριξη του δημάρχου προς έναν συνεργάτη που μέχρι σήμερα εργάστηκε με συνέπεια και ανέλαβε το βάρος των ευθυνών που του ανατέθηκαν. Η κατάσταση αυτή έχει για εμένα ιδιαίτερη σημασία, καθώς αφορά υπηρεσιακό παράγοντα του οποίου την ανάληψη αυξημένων καθηκόντων είχα στηρίξει θεσμικά και έμπρακτα, με την πεποίθηση ότι η συνεργασία όλων θα λειτουργούσε προς όφελος της περιοχής και των πολιτών.
Δεν το αναφέρω για να διεκδικήσω προσωπική ανταπόδοση, το αναφέρω διότι θεωρώ ότι η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει μια πραγματικότητα που δεν μπορώ πλέον να αγνοήσω. Από τη δική μου πλευρά υπήρξε διάθεση συνεργασίας, εμπιστοσύνης και στήριξης. Όταν όμως προέκυψαν ζητήματα που αφορούσαν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπιζόταν ο θεσμικός μου ρόλος, περίμενα αντίστοιχη θεσμική στάση και από την πλευρά του επικεφαλής της παράταξης. Αυτό δεν το ένιωσα να συμβαίνει. Η σιωπή και η απουσία της έμπρακτης στήριξης που περίμενα λειτούργησαν για εμένα ως σαφές μήνυμα ότι η σχέση εμπιστοσύνης που απαιτείται για να συνεχίσω να υπηρετώ αποτελεσματικά δεν υπάρχει πλέον στον βαθμό που απαιτείται.
Ένας συνεργάτης που δεν αισθάνεται ότι διαθέτει την εμπιστοσύνη και τη στήριξη του επικεφαλής του δεν μπορεί να συνεχίσει να υπηρετεί με τον τρόπο που ο ίδιος θεωρεί ότι επιβάλλουν η ευθύνη και η αξιοπρέπειά του.

Δεν πρόκειται να παραμείνω σε μια θέση μόνο για τον τίτλο της, διότι οι αξίες, η αξιοπρέπεια και η συνέπεια απέναντι στις αρχές μου έχουν μεγαλύτερη σημασία από οποιοδήποτε αξίωμα ή θέση.
Αποχωρώ με καθαρή συνείδηση, γνωρίζοντας ότι έπραξα το καθήκον μου απέναντι στους δημότες που με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους.
Αναγνωρίζω τις δικές μου ευθύνες και τα δικά μου λάθη, όπου αυτά υπήρξαν. Δεν προτίθεμαι όμως να αναλάβω ευθύνες για καταστάσεις που δεν εξαρτήθηκαν αποκλειστικά από εμένα. Και κυρίως, δεν θα δεχθώ να εμφανιστεί ως «πρόβλημα συνεργασίας» η δική μου αντίδραση απέναντι σε συμπεριφορές που ξεπέρασαν τα όρια του θεσμικά αποδεκτού.
Την ευθύνη για όσα δεν έγιναν, αλλά και για το κλίμα που τελικά διαμορφώθηκε, την αφήνω σε εκείνους που είχαν τη θεσμική δυνατότητα να συμβάλουν στη διατήρηση μιας ουσιαστικής συνεργασίας.
Η δική μου επιλογή είναι να αποχωρήσω με αξιοπρέπεια και όχι επειδή σταμάτησα να ενδιαφέρομαι για τον τόπο.
Φεύγω από το αξίωμα, όχι από τις αρχές μου. Οι τίτλοι και τα αξιώματα είναι προσωρινά, η αξιοπρέπεια όμως είναι προσωπική υπόθεση.
Κρατώ την ικανοποίηση ότι προσπάθησα, εργάστηκα και ανέλαβα τις ευθύνες που μου ανατέθηκαν, ακόμη και σε περιόδους ιδιαίτερα δύσκολες.
Η ιστορία θα μας κρίνει όλους.
Και τελικά, αυτό που έχει σημασία δεν είναι ο τίτλος που κατείχε ο καθένας, αλλά η στάση που κράτησε όταν χρειάστηκε να αποδείξει στην πράξη τι πιστεύει και τι υπηρετεί.
Με εκτίμηση,
Κωνσταντίνος Μενεγάκης

Υ.Γ.1
Νιώθω την ανάγκη να ζητήσω ταπεινά συγγνώμη από τους πολίτες που με εμπιστεύθηκαν, εάν αισθάνονται ότι δεν μπόρεσα να φανώ αντάξιος αυτής της εμπιστοσύνης. Προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις. Ωστόσο, η δυνατότητα ενός αιρετού να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη δική του προσπάθεια, αλλά και από τις συνθήκες και το πλαίσιο συνεργασίας μέσα στο οποίο καλείται να υπηρετήσει.
Υ.Γ.2
Ευχαριστώ θερμά τους συναδέλφους αιρετούς της παράταξής μας για τη συνεργασία και την κοινή μας προσπάθεια. Τους εύχομαι από καρδιάς καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο τους, με γνώμονα το καλό του τόπου μας και των πολιτών της Ρόδου.
1 Σεπτεμβρίου 2026»