1ο ΕΠΑΛ Ρoδου: «Μπάζει από παντού το σχολείο – Ούτε στις φυλακές δεν είναι έτσι οι πόρτες»

Ενα σχο­λι­κό συ­γκρό­τη­μα με σο­βα­ρές ανά­γκες συ­ντή­ρη­σης, στο οποίο κα­θη­με­ρι­νά βρί­σκο­νται εκα­το­ντά­δες μα­θη­τές, πε­ρι­γρά­φει ο διευ­θυ­ντής του 1ου ΕΠΑΛ Ρόδου, κ. Ιω­άν­νης Κα­ρα­μή­τσας στην ‘δη­μο­κρα­τι­κή’ κρού­ο­ντας για ακόμη μία φορά τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για την κα­τά­στα­ση των εγκα­τα­στά­σε­ων.

Σκου­ρια­σμέ­να κά­γκε­λα, φθαρ­μέ­νες και δια­λυ­μέ­νες πόρ­τες, απο­κολ­λή­σεις τσι­μέ­ντου και σο­βά­δων, προ­βλή­μα­τα στις μο­νώ­σεις, νερά που ει­σέρ­χο­νται στις αί­θου­σες όταν βρέ­χει, αλλά και φω­τι­στι­κά που δεν έχουν στε­ρε­ω­θεί σωστά, συν­θέ­τουν, σύμ­φω­να με τον διευ­θυ­ντή, μια ει­κό­να που δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται πλέον με απο­σπα­σμα­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις.

Στο σχο­λείο φοι­τούν πε­ρί­που 500 μα­θη­τές, ενώ στο ίδιο συ­γκρό­τη­μα λει­τουρ­γεί και το Εσπε­ρι­νό ΕΠΑΛ, με πε­ρί­που 350 ακόμη μα­θη­τές. Συ­νο­λι­κά, δη­λα­δή, πρό­κει­ται για έναν χώρο στον οποίο κα­θη­με­ρι­νά κι­νού­νται πε­ρί­που 850 μα­θη­τές.

Ο κ. Κα­ρα­μή­τσας ζητά να υπάρ­ξει συ­γκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο πα­ρεμ­βά­σε­ων και σαφές χρο­νο­διά­γραμ­μα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα προ­βλή­μα­τα είναι γνω­στά εδώ και χρό­νια, χωρίς ωστό­σο να αντι­με­τω­πί­ζο­νται συ­νο­λι­κά.

Η απο­κόλ­λη­ση τσι­μέ­ντου και η αντί­δρα­ση των μα­θη­τών

Ο διευ­θυ­ντής ανα­φέ­ρε­ται αρ­χι­κά σε πε­ρι­στα­τι­κό που ση­μειώ­θη­κε την προη­γού­με­νη σχο­λι­κή χρο­νιά, όταν κομ­μά­τι τσι­μέ­ντου απο­κολ­λή­θη­κε από τον δεύ­τε­ρο όροφο του σχο­λι­κού συ­γκρο­τή­μα­τος.

«Δυ­στυ­χώς, σε αυτή τη χώρα, για να γίνει κάτι, πρέ­πει κά­ποιοι να βγουν στα κά­γκε­λα ή να γίνει κάτι πολύ σο­βα­ρό», λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Όπως εξη­γεί, μετά το πε­ρι­στα­τι­κό οι μα­θη­τές αντέ­δρα­σαν και προ­χώ­ρη­σαν σε κα­τά­λη­ψη. «Τα παι­διά αντέ­δρα­σαν και με το δίκιο τους, κα­τέ­βη­καν σε κα­τά­λη­ψη. Κάτω από την πίεση αυτή, ανα­γκά­στη­κε ο Δήμος και η Σχο­λι­κή Επι­τρο­πή και επι­σκεύ­α­σε -σε ει­σα­γω­γι­κά- τη βλάβη».

Ο ίδιος πε­ρι­γρά­φει στη συ­νέ­χεια τι είχε προ­κα­λέ­σει την απο­κόλ­λη­ση.

«Το πρό­βλη­μα ήταν ότι είχαν οξει­δω­θεί τα κά­γκε­λα λόγω της πο­λυ­και­ρί­ας και λόγω της μη συ­ντή­ρη­σής τους, με απο­τέ­λε­σμα να φου­σκώ­σει το τσι­μέ­ντο και να το πε­τά­ξει».

Σύμ­φω­να με τον διευ­θυ­ντή, η πα­ρέμ­βα­ση που ακο­λού­θη­σε δεν αντι­με­τώ­πι­σε ου­σια­στι­κά το πρό­βλη­μα.

«Ο ερ­γο­λά­βος κρά­τη­σε τις πα­λιές βά­σεις, δη­λα­δή αυτά που στη­ρί­ζο­νταν τα κά­γκε­λα, ξή­λω­σε τα παλιά κά­γκε­λα, έβαλε άλλα πιο λε­πτής δια­το­μής, έβαψε με ένα σπρέι αυτές τις βά­σεις, έβγα­λε κά­ποια σαθρά, αυτά που φαι­νό­ντου­σαν, και πάμε…. πα­ρα­κά­τω».

«Σε δύο μέρες τα κά­γκε­λα σκου­ριά­σα­νε»

Ο κ. Κα­ρα­μή­τσας κάνει λόγο για ιδιαί­τε­ρα προ­βλη­μα­τι­κό απο­τέ­λε­σμα, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η φθορά εμ­φα­νί­στη­κε σχε­δόν αμέ­σως μετά την ολο­κλή­ρω­ση του έργου.

«Έγινε η πα­ρά­δο­ση του έργου. Μας είχε επι­σκε­φθεί ο δή­μαρ­χος και μία επι­τρο­πή από τον Δήμο, αλλά…. σε δύο μέρες τα κά­γκε­λα σκου­ριά­σα­νε. Χωρίς υπερ­βο­λή. Δη­λα­δή, η λέξη “κα­κο­τε­χνία” είναι λίγη».

Η κα­τά­στα­ση αυτή, όπως το­νί­ζει, ενι­σχύ­ει τον προ­βλη­μα­τι­σμό για το κατά πόσο οι πα­ρεμ­βά­σεις που γί­νο­νται είναι ου­σια­στι­κές και αν μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν πραγ­μα­τι­κή ασφά­λεια στους μα­θη­τές.

Φω­τι­στι­κά που κρέ­μο­νται από με­γά­λο ύψος

Ανά­λο­γα προ­βλή­μα­τα, σύμ­φω­να με τον διευ­θυ­ντή, έχουν πα­ρου­σια­στεί και με τα φω­τι­στι­κά του σχο­λεί­ου που όμως λέει ‘το προη­γού­με­νο κα­λο­καί­ρι είχαν αντι­κα­τα­στα­θεί (κατά το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος) και κά­ποια κρέ­μο­νται στην αί­θου­σα εκ­δη­λώ­σε­ων από με­γά­λο ύψος, γιατί δεν τα στε­ρέ­ω­σε καλά ο ερ­γο­λά­βος’.

Ο ίδιος εκ­φρά­ζει έντο­νη απο­γο­ή­τευ­ση για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υπο­στη­ρί­ζει, αντι­με­τω­πί­ζο­νται τα αι­τή­μα­τα του σχο­λεί­ου.

«Όταν στέλ­νου­με κά­ποια e-mail με τα αι­τή­μα­τά μας, δεν ει­σα­κου­γό­μα­στε ποτέ. Μας αγνο­ούν» -ανα­φέ­ρει.

Ανη­συ­χία για την κα­τάρ­γη­ση των σχο­λι­κών επι­τρο­πών

Ένα ακόμη ζή­τη­μα που προ­κα­λεί προ­βλη­μα­τι­σμό είναι η κα­τάρ­γη­ση των σχο­λι­κών επι­τρο­πών και ο τρό­πος με τον οποίο πλέον θα αντι­με­τω­πί­ζο­νται τα κα­θη­με­ρι­νά προ­βλή­μα­τα των σχο­λι­κών μο­νά­δων.

«Πραγ­μα­τι­κά, τα προ­βλή­μα­τα φο­βά­μαι ότι θα οξυν­θούν πε­ραι­τέ­ρω με την κα­τάρ­γη­ση κιό­λας των σχο­λι­κών επι­τρο­πών. Με τις σχο­λι­κές επι­τρο­πές, με όλα τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζα­με, υπήρ­χε κά­ποιος τρό­πος συ­νεν­νό­η­σης. Τώρα που όλα τα σχο­λεία θα πρέ­πει να απευ­θύ­νο­νται απευ­θεί­ας στον Δήμο, δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι λει­τουρ­γι­κό και ευ­έ­λι­κτο αυτό το σύ­στη­μα».

Πα­ράλ­λη­λα, πα­ρα­μέ­νουν ερω­τή­μα­τα και για το νέο σύ­στη­μα χρη­μα­το­δό­τη­σης και την τα­χύ­τη­τα με την οποία θα μπο­ρούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται οι ανά­γκες των σχο­λεί­ων.

«Την Τε­τάρ­τη 9 του μηνός, μας έχουν κα­λέ­σει για να μας ενη­με­ρώ­σουν σχε­τι­κά. Αυτό, βέ­βαια, έπρε­πε να έχει γίνει πιο πριν, γιατί η σχο­λι­κή χρο­νιά έχει αρ­χί­σει. Δη­λα­δή, τώρα θα αρ­χί­σου­με να δούμε πώς θα λει­τουρ­γού­με και οι ανά­γκες τρέ­χουν».

Όπως επι­ση­μαί­νει όμως, τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας δεν μπο­ρούν να πε­ρι­μέ­νουν: «Σπάει ένα τζάμι στο σχο­λείο. Πώς θα αντι­κα­τα­στα­θεί άμεσα αυτό, ώστε να μην κιν­δυ­νεύ­σει κά­ποιος μα­θη­τής;».

Νερά στις αί­θου­σες και «τρι­το­κο­σμι­κές κα­τα­στά­σεις»

Ο διευ­θυ­ντής του ΕΠΑΛ Ρόδου, υπο­στη­ρί­ζει ότι τα προ­βλή­μα­τα έχουν κα­τα­γρα­φεί επα­νει­λημ­μέ­να και έχουν κοι­νο­ποι­η­θεί στις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες.

«Κάθε χρόνο, και φέτος το κά­νου­με, στην πρώτη συ­νε­δρία του Συλ­λό­γου μα­ζεύ­ου­με όλα τα ζη­τή­μα­τα που έχου­με, και τα στέλ­νου­με σε όλους τους φο­ρείς. Πε­ρι­μέ­νου­με να δούμε φέτος, τι θα γίνει».

Όπως λέει, και φέτος έχει ήδη συ­ντα­χθεί σχε­τι­κό κεί­με­νο με τα προ­βλή­μα­τα του σχο­λεί­ου.

«Μα, δυ­στυ­χώς, κα­νέ­νας δεν το λαμ­βά­νει υπόψη και δυ­στυ­χώς δεν πρέ­πει να γίνει ένας προ­γραμ­μα­τι­σμός».

Ιδιαί­τε­ρα σο­βα­ρό είναι, σύμ­φω­να με τον ίδιο, το ζή­τη­μα των μο­νώ­σε­ων.

«Όλες οι τα­ρά­τσες του σχο­λεί­ου έχουν πρό­βλη­μα. Θέ­λου­με αντι­κα­τά­στα­ση των μο­νώ­σε­ων. Όταν βρέ­χει, πέ­φτουν στην αί­θου­σα εκ­δη­λώ­σε­ων νερά και έχουν φου­σκώ­σει τα σα­νί­δια θε­ά­τρου που έχου­με πάνω στο θέ­α­τρο».

Και η ει­κό­να που πε­ρι­γρά­φει είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή: «Βά­ζουν οι κα­θα­ρί­στριες κου­βά­δες για να μα­ζεύ­ου­με τα νερά. Μι­λά­με για τρι­το­κο­σμι­κές κα­τα­στά­σεις».

Πα­ράλ­λη­λα, ανα­φέ­ρει ότι «ολό­κλη­ρα κομ­μά­τια τσι­μέ­ντο, σο­βά­δες, απο­κολ­λού­νται από τις ορο­φές».

«Ούτε στις φυ­λα­κές δεν είναι έτσι οι πόρ­τες»

Ιδιαί­τε­ρα αιχ­μη­ρός εμ­φα­νί­ζε­ται ο κ. Κα­ρα­μή­τσας όταν ανα­φέ­ρε­ται στην κα­τά­στα­ση των θυρών και των κι­γκλι­δω­μά­των.

«Οι πόρ­τες του σχο­λεί­ου είναι σκου­ρια­σμέ­νες και δια­λυ­μέ­νες. Ούτε στις φυ­λα­κές δεν είναι έτσι οι πόρ­τες».

Για τον ίδιο, το ζή­τη­μα δεν είναι μόνο αι­σθη­τι­κό, αλλά συν­δέ­ε­ται άμεσα –κυ­ρί­ως με την ασφά­λεια, αλλά και με την ψυ­χο­λο­γία των μα­θη­τών.

«Τι συ­ναι­σθή­μα­τα γεν­νιού­νται στο παιδί που έρ­χε­ται στο σχο­λείο όταν μπαί­νει σε αυτό το… Δεν είναι μια πόρτα που είναι σκου­ρια­σμέ­νη και δια­λυ­μέ­νη. Όταν τα κά­γκε­λα του σχο­λεί­ου λεί­πουν, από πα­ντού μπά­ζει, από πα­ντού το σχο­λείο».

Το ερώ­τη­μα που θέτει είναι ευ­θέ­ως θέμα ασφά­λειας: «Ποια ασφά­λεια μπο­ρού­με να νιώ­θου­με εμείς, οι γο­νείς και τα παι­διά στα σχο­λεία; Ότι δεν θα μπουν εξω­σχο­λι­κοί; Η κα­τά­στα­ση είναι ανη­συ­χη­τι­κή πλέον».

«Να υπάρ­ξει πο­λι­τι­κή από­φα­ση και χρο­νο­διά­γραμ­μα»

Ο διευ­θυ­ντής του 1ου ΕΠΑΛ Ρόδου δεν υπο­στη­ρί­ζει ότι είναι δυ­να­τό να λυ­θούν όλα τα προ­βλή­μα­τα άμεσα. Ζητά, όμως, να υπάρ­ξει συ­γκε­κρι­μέ­νη πο­λι­τι­κή από­φα­ση για την προ­τε­ραιο­ποί­η­ση του σχο­λεί­ου και στα­θε­ρό πρό­γραμ­μα πα­ρεμ­βά­σε­ων.

«Εδώ πρέ­πει να υπάρ­ξει μια πο­λι­τι­κή από­φα­ση ότι θα προ­τε­ραιο­ποι­ή­σου­με το ΕΠΑΛ εξαι­τί­ας των υφι­στά­με­νων προ­βλη­μά­των. Και δεν λέμε ότι σε μία μέρα θα τα φτιά­ξου­με, αλλά να υπάρ­ξει ένα χρο­νο­διά­γραμ­μα και κάθε χρόνο, κάθε κα­λο­καί­ρι, να γί­νε­ται κάτι».

Αυτό που, όπως το­νί­ζει, δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί είναι η αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των μόνο όταν αυτά φτά­νουν σε ορια­κό ση­μείο.

«Όχι απο­σπα­σμα­τι­κά, όταν βγουν τα παι­διά στα κε­ρα­μί­δια. Τότε, για να βου­λώ­σου­με κά­ποια στό­μα­τα, να γί­νε­ται έτσι μια απο­σπα­σμα­τι­κή λύση και μετά πάμε πάλι».

Το μέ­γε­θος του σχο­λεί­ου κα­θι­στά, σύμ­φω­να με τον ίδιο, ακόμη πιο κρί­σι­μη την κα­τά­στα­ση. «Μι­λά­με για 500 μα­θη­τές έχου­με φέτος, όπως και πέρσι», ενώ μαζί με το Εσπε­ρι­νό ΕΠΑΛ ο αριθ­μός φτά­νει πε­ρί­που τους 850 μα­θη­τές.

Το τε­λι­κό μή­νυ­μα του διευ­θυ­ντή είναι σαφές: «Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση είναι επι­κίν­δυ­να και δεν είναι κα­θό­λου απλά τα πράγ­μα­τα».

Για τη διεύ­θυν­ση του σχο­λεί­ου, το ζη­τού­με­νο πλέον δεν είναι μια ακόμη προ­σω­ρι­νή πα­ρέμ­βα­ση, αλλά ένας συ­νο­λι­κός σχε­δια­σμός για την απο­κα­τά­στα­ση των εγκα­τα­στά­σε­ων, με συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τε­ραιό­τη­τες και χρο­νο­διά­γραμ­μα.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το 1ο ΕΠΑΛ Ρόδου έχει ανά­γκη από πα­ρεμ­βά­σεις που θα αντι­με­τω­πί­σουν σο­βα­ρά και θα δώ­σουν ου­σια­στι­κές λύ­σεις στο κτη­ρια­κό με στόχο να δια­σφα­λί­σουν ότι οι μα­θη­τές και οι εκ­παι­δευ­τι­κοί θα βρί­σκο­νται σε ένα σχο­λι­κό πε­ρι­βάλ­λον ασφα­λές και αξιο­πρε­πές.