Μιχάλης Κατρίνης: «Ή θα εκφράσουμε τη μεγάλη δημοκρατική πλειοψηφία ή θα φυτοζωούμε μεταξύ του 13% και του 15%»

Κύριε Κα­τρί­νη, θα ήθελα να σας ρω­τή­σω ξε­κι­νώ­ντας τη συ­νέ­ντευ­ξή μας, ποιες θα είναι οι πρώ­τες ενέρ­γειες που θα κά­νε­τε στο ΠΑΣΟΚ, εάν εκλε­γεί­τε πρό­ε­δρος.

Η δική μου αντί­λη­ψη έχει ήδη δια­τυ­πω­θεί ξε­κά­θα­ρα. Σή­με­ρα έχου­με μια κυ­βέρ­νη­ση που ου­σια­στι­κά έχει κα­ταρ­ρεύ­σει, δεν έχει αφή­γη­μα, έχει απο­κα­λυ­φθεί η δια­χει­ρι­στι­κή της ανε­πάρ­κεια και ανι­κα­νό­τη­τα να προ­στα­τεύ­σει τη ζωή και την πε­ριου­σία των πο­λι­τών, να πάρει το μέρος της κοι­νω­νί­ας και ταυ­τό­χρο­να έχου­με μια κυ­βέρ­νη­ση που εκ­πέ­μπει ένα νο­ση­ρό κα­θε­στω­τι­σμό, φθεί­ρει τους θε­σμούς, συ­γκα­λύ­πτει και πα­ρα­νο­μεί. Από την άλλη πλευ­ρά έχου­με μι­κρο­με­σαία κόμ­μα­τα που δεν πεί­θουν ούτε απο­τε­λούν ελ­πί­δα για τους πο­λί­τες. Είναι ένα δια­λυ­τι­κό πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό, που δη­μιουρ­γεί αι­σθή­μα­τα απελ­πι­σί­ας και πα­ραί­τη­σης στους πο­λί­τες.

Η πλειο­ψη­φία, μια με­γά­λη και συ­ντρι­πτι­κή κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία απο­δο­κι­μά­ζει τον κ. Μη­τσο­τά­κη, ανα­ζη­τά ελ­πί­δα και μια εναλ­λα­κτι­κή, σο­βα­ρή και αξιό­πι­στη πρό­τα­ση δια­κυ­βέρ­νη­σης. Κόμ­μα­τα με πο­σο­στά 13% και 15% δεν απο­τε­λούν κόμ­μα­τα εξου­σί­ας και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο εναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Ήρθε η ώρα το ΠΑΣΟΚ να συν­δε­θεί με πο­λι­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες για τη δη­μιουρ­γία μιας Με­γά­λης Πα­ρά­τα­ξης, ενός με­γά­λου κόμ­μα­τος εξου­σί­ας που θα κυ­βερ­νή­σει.

Το ΠΑΣΟΚ έγινε με­γά­λο όταν κι­νη­το­ποί­η­σε τις πιο δη­μιουρ­γι­κές δυ­νά­μεις της χώρας και ιδιαί­τε­ρα τους νέους, όταν εξέ­φρα­σε το αί­τη­μα για βα­θιές και με­γά­λες αλ­λα­γές, όταν δια­τύ­πω­σε πα­τριω­τι­κές θέ­σεις που αγ­γί­ζουν την καρ­διά και την ψυχή όλων των Ελ­λή­νων. Με­γά­λη Πα­ρά­τα­ξη ση­μαί­νει προ­ο­δευ­τι­κή, πο­λυ­συλ­λε­κτι­κή και πα­τριω­τι­κή πα­ρά­τα­ξη.

Για να πι­στέ­ψουν ξανά οι Έλ­λη­νες σε κάτι με­γά­λο Για να επι­στρέ­ψει η Ελ­λά­δα στους Έλ­λη­νες. Αυτή είναι η δική μου δέ­σμευ­ση και επι­δί­ω­ξη.

Στις πε­ριο­δεί­ες που πραγ­μα­το­ποιεί­τε ως υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος ποια είναι τα μη­νύ­μα­τα που παίρ­νε­τε από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ;

Υπάρ­χει ένα ενιαίο, ισχυ­ρό και πλειο­ψη­φι­κό μή­νυ­μα που κυ­ριαρ­χεί πα­ντού: η ανά­γκη δη­μιουρ­γί­ας μιας Με­γά­λης Πα­ρά­τα­ξης που θα απαλ­λά­ξει τη χώρα από την κυ­βέρ­νη­ση του κ. Μη­τσο­τά­κη.

Το ΠΑΣΟΚ πρέ­πει να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λία για τη με­τά­βα­ση σε μια με­γά­λη δη­μο­κρα­τι­κή πα­ρά­τα­ξη που θα είναι κόμμα εξου­σί­ας. Όσοι συ­ναρ­τούν αυτή την πρω­το­βου­λία με την προ­σω­πι­κή τους επι­βί­ω­ση ή την εντάσ­σουν σε τα­κτι­κι­σμούς, μάλ­λον δεν έχουν κα­τα­λά­βει τι συμ­βαί­νει. Και το χει­ρό­τε­ρο είναι ότι δεν θέ­λουν να συ­νο­μι­λή­σουν με τη με­γά­λη δη­μο­κρα­τι­κή πλειο­ψη­φία, την κοι­νω­νι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση που τους έχει ξε­πε­ρά­σει. Γιατί αυτή η κοι­νω­νι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση κα­τά­φε­ρε ένα καί­ριο χτύ­πη­μα στον κ. Μη­τσο­τά­κη στις ευ­ρω­ε­κλο­γές. Κα­τά­φε­ρε αυτό που δεν κα­τά­φε­ραν να πε­τύ­χουν οι ηγε­σί­ες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η αλή­θεια, αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. ‘Η θα εκ­φρά­σου­με αυτή τη με­γά­λη δη­μο­κρα­τι­κή πλειο­ψη­φία ή θα φυ­το­ζω­ού­με με­τα­ξύ του 13 και του 15%. Οι πο­λί­τες δεν θα μας πε­ρι­μέ­νουν για πολύ. Είναι η τε­λευ­ταία ευ­και­ρία για το ΠΑΣΟΚ.

Θα ήθελα ένα σχό­λιο για τις δη­μο­σκο­πή­σεις σε ό,τι αφορά στην προ­ε­δρία του ΠΑΣΟΚ.

Όπως απο­δεί­χθη­κε και στις προη­γού­με­νες εσω­κομ­μα­τι­κές εκλο­γές υπάρ­χει δυ­σκο­λία να γίνει πρό­βλε­ψη και να απο­τυ­πω­θεί η ει­κό­να αφού δεν γνω­ρί­ζει κα­νείς ποιο θα είναι το εκλο­γι­κό σώμα. Για αυτό και δεν “έπια­σαν’” το απο­τέ­λε­σμα. Η δική μου προ­σπά­θεια στη­ρί­ζε­ται στους πο­λί­τες, απευ­θύ­νο­μαι στους πο­λί­τες.

Εγώ έχω κάνει ξε­κά­θα­ρα δύο πράγ­μα­τα:

1ον) Ότι δεν συμ­βι­βά­ζο­μαι ούτε είμαι δια­τε­θει­μέ­νος να συ­νη­θί­σω στην ιδέα ενός ΠΑΣΟΚ που θα είναι ένα μι­κρο­με­σαίο κόμμα της τάξης του 13% ή του 15% και θα πα­λεύ­ει κάθε φορά να βγει δεύ­τε­ρο ή τρίτο και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο με την ιδέα ενός ΠΑΣΟΚ που θα είναι το ‘’δε­κα­νί­κι’’ για να πα­ρα­μεί­νει πρω­θυ­πουρ­γός ο κ. Μη­τσο­τά­κης.

2ον) Ότι ελ­πί­δα και προ­ο­πτι­κή μπο­ρεί να υπάρ­χει μόνο με μια με­γά­λη δη­μο­κρα­τι­κή πα­ρά­τα­ξη που θα είναι ικανή να κυ­βερ­νή­σει, θα είναι κόμμα εξου­σί­ας και όχι μι­κρο­με­σαίο κόμμα και θα συ­νι­στά πραγ­μα­τι­κή απει­λή για τον κ. Μη­τσο­τά­κη.

Αυτά τα δύο ση­μεία πι­στεύω ότι δια­φο­ρο­ποιούν την υπο­ψη­φιό­τη­τά μου σε σχέση με άλλες υπο­ψη­φιό­τη­τες. Και το κυ­ριό­τε­ρο, αυτά τα δύο ση­μεία είναι για μένα αδια­πραγ­μά­τευ­τα.

Εσείς ως υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ, σε ποιους απευ­θύ­νε­στε;

Απευ­θύ­νο­μαι στους μη προ­νο­μιού­χους του 2024, σε αυ­τούς που η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη σπρώ­χνει στο πε­ρι­θώ­ριο. Απευ­θύ­νο­μαι στην ξε­χα­σμέ­νη ελ­λη­νι­κή επαρ­χία, που πρέ­πει να απο­κτή­σει ελ­πί­δα και προ­ο­πτι­κή και να μην πε­ρι­μέ­νει τα «κόκ­κα­λα» που της πε­τά­ει κατά και­ρούς το αθη­νο­κε­ντρι­κό Κρά­τος.

Απευ­θύ­νο­μαι σε αυ­τούς που θέ­λουν να αλ­λά­ξει το ανα­πτυ­ξια­κό και πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο, για να μπουν κα­νό­νες σε τρά­πε­ζες και funds, για να στα­μα­τή­σει ο αφελ­λη­νι­σμός της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Σε όλους αυ­τούς που πι­στεύ­ουν ότι πρέ­πει να μπει ένα τέλος στα καρ­τέλ που λε­η­λα­τούν τη χώρα και το ει­σό­δη­μα των πο­λι­τών.

Σε αυ­τούς που απαι­τούν ένα δη­μό­σιο σύ­στη­μα υγεί­ας που θα έχει επαρ­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση, θα είναι προ­τε­ραιό­τη­τα του Κρά­τους και θα πα­ρέ­χει πλή­ρεις και κα­θο­λι­κές δω­ρε­άν υπη­ρε­σί­ας υγεί­ας.

Από εκεί και πέρα, η δική μου υπο­ψη­φιό­τη­τα είναι απέ­να­ντι σε αυ­τούς που ονει­ρεύ­ο­νται ένα ΠΑΣΟΚ, κα­θη­λω­μέ­νο σε χα­μη­λά πο­σο­στά, για να το με­τα­τρέ­ψουν σε κυ­βερ­νη­τι­κό εταί­ρο του κ. Μη­τσο­τά­κη ή για να δια­τη­ρή­σουν μια μικρή κομ­μα­τι­κή εξου­σία σε ένα μικρό κόμμα. Είμαι απέ­να­ντι σε αυ­τούς που θέ­λουν να μοι­ρά­ζο­νται οι ευ­ρω­παϊ­κοί και εθνι­κοί πόροι σε 5 οι­κο­γέ­νειες, στους λί­γους και στους ισχυ­ρούς.

Ποιο είναι το με­γα­λύ­τε­ρο δια­κύ­βευ­μα για το ΠΑΣΟΚ σή­με­ρα με δε­δο­μέ­νο ότι την Τρίτη 3 Σε­πτεμ­βρί­ου συ­μπλη­ρώ­θη­καν 50 χρό­νια από την ίδρυ­σή του.

Τα 50 χρό­νια από την ίδρυ­ση του ΠΑΣΟΚ, βρί­σκουν τον πο­λι­τι­κό μας χώρο σε ένα με­ταίχ­μιο, σε μια κρί­σι­μη συ­γκυ­ρία που δεν αφορά μόνο στην εκλο­γή νέου προ­έ­δρου.

Αφορά στην έξοδο της χώρας από ένα σκη­νι­κό πα­ρακ­μής και πο­λι­τι­κού αδιε­ξό­δου που είναι πλέον ορατό από την κοι­νω­νία, που σε κάθε ευ­και­ρία που της δί­νε­ται, απο­δο­κι­μά­ζει ηχηρά αυτό το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό της πα­ρακ­μής και της αδρά­νειας που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από μια ομοιο­μορ­φία όλων όσων συμ­με­τέ­χουν σε αυτό. Και επει­δή μοιά­ζουν όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο, ανα­ζη­τούν τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση στην πα­ρα­πο­λι­τι­κή.

Το ΠΑΣΟΚ πρέ­πει να βγει από αυτό το κάδρο της ομοιο­μορ­φί­ας, να έρθει σε ρήξη με την ει­κό­να ενός πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος του ενά­μι­ση κόμ­μα­τος, με τις νο­ο­τρο­πί­ες και τις πρα­κτι­κές που οδή­γη­σαν το 61% των πο­λι­τών να επι­λέ­ξει την αποχή από τις ευ­ρω­ε­κλο­γές, γιατί δεν είχε τι να ψη­φί­σει.

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπο­ρεί να είναι μέρος ενός τέ­τοιου πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος. Γιατί έτσι όπως είναι δο­μη­μέ­νο και κυ­ρί­ως έτσι όπως λει­τουρ­γεί αυτό το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα, δεν απευ­θύ­νε­ται στους πο­λί­τες, αδια­φο­ρεί για τις ανά­γκες τους και οι πο­λί­τες απα­ντούν με έλ­λει­ψη εμπι­στο­σύ­νης απέ­να­ντι στους θε­σμούς και στην ίδια τη δη­μο­κρα­τία.

Το ΠΑΣΟΚ από εδώ και πέρα, πρέ­πει να κα­τα­στή­σει σαφές με ποιους είναι και για ποιους υπάρ­χει. Να γίνει ο κα­τα­λύ­της της ανα­τρο­πής του ση­με­ρι­νού πα­ρακ­μια­κού σκη­νι­κού με πο­λι­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες που θα οδη­γή­σουν σε μια Με­γά­λη Πα­ρά­τα­ξη, ένα κόμμα εξου­σί­ας που θα εμπνεύ­σει και θα κερ­δί­σει την εμπι­στο­σύ­νη της με­γά­λης κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας.

Ποια είναι η πρό­τα­σή σας για τις νη­σιω­τι­κές πο­λι­τι­κές και για τα προ­βλή­μα­τα των νη­σιω­τών;

Νη­σιω­τι­κή πο­λι­τι­κή ση­μαί­νει ανα­πτυ­ξια­κό πλαί­σιο και μέτρα για τα νησιά με στό­χευ­ση:

– στην ενί­σχυ­ση της απα­σχό­λη­σης,

– σε επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια στον του­ρι­σμό ποιό­τη­τας και σε εναλ­λα­κτι­κές μορ­φές του­ρι­σμού

– στην ανα­βάθ­μι­ση του κτη­ρια­κού απο­θέ­μα­τος των του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των

– στην ψη­φιο­ποί­η­ση της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας

– στη σύν­δε­ση του πρω­το­γε­νούς τομέα με την με­τα­ποί­η­ση και τον του­ρι­σμό.

-στην ενί­σχυ­ση των δομών υγεί­ας αλλά και της ζωής στα νησιά.

Ο σχε­δια­σμός και η υλο­ποί­η­ση μιας πραγ­μα­τι­κής, αλη­θι­νής και απο­τε­λε­σμα­τι­κής νη­σιω­τι­κής πο­λι­τι­κής, είναι εθνι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα.

Θα πρέ­πει να μι­λή­σου­με για κί­νη­τρα και μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη πο­λι­τι­κή στή­ρι­ξης των μι­κρών νη­σιών με την έντα­ξή τους σε το­πι­κά πα­ρα­γω­γι­κά συ­στή­μα­τα με με­γα­λύ­τε­ρα νησιά.

Για πο­λι­τι­κές στή­ρι­ξης σε το­πι­κά δί­κτυα επι­χει­ρή­σε­ων στα νησιά, φο­ρο­λο­γι­κά κί­νη­τρα για συ­νερ­γα­σί­ες επι­χει­ρή­σε­ων στα νησιά.

Και βέ­βαια για πο­λι­τι­κές στή­ρι­ξης και ενί­σχυ­σης των δη­μό­σιων υπο­δο­μών και κυ­ρί­ως των δομών δη­μό­σιας υγεί­ας με κί­νη­τρα για τους για­τρούς. Η κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται την ανά­γκη θέ­σπι­σης πραγ­μα­τι­κών βαθ­μο­λο­γι­κών και κυ­ρί­ως μι­σθο­λο­γι­κών κι­νή­τρων για τους για­τρούς που υπη­ρε­τούν στα νησιά.

Τσι­γκου­νεύ­ε­ται τα χρή­μα­τα για τους μι­σθούς των για­τρών αλλά τα σπα­τα­λά ασύ­στο­λα για τις αε­ρο­δια­κο­μι­δές.

Στο πρό­σφα­το τα­ξί­δι σας στην Κύπρο κά­να­τε λόγο για τουρ­κι­κή ανα­θε­ω­ρη­τι­κή και επε­κτα­τι­κή πο­λι­τι­κή στην Κύπρο, το Αι­γαίο και στη Θράκη που δεν έχει συ­γκυ­ρια­κά, αλλά μό­νι­μα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Πώς χα­ρα­κτη­ρί­ζε­τε τη στάση της κυ­βέρ­νη­σης σε ό,τι αφορά στην Τουρ­κία και ποια είναι η δική σας πρό­τα­ση.

Με­γά­λω­σα και έζησα μέσα σε ένα ΠΑΣΟΚ με έντο­να τα πα­τριω­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στην πο­λι­τι­κή του φυ­σιο­γνω­μία. Σας δια­βε­βαιώ ότι αυτά τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά εξα­κο­λου­θούν και υπάρ­χουν, συ­γκι­νούν και κι­νη­το­ποιούν πολ­λούς και εκ­φρά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρους.

Η τουρ­κι­κή επε­κτα­τι­κή και ανα­θε­ω­ρη­τι­κή πο­λι­τι­κή είναι ξε­κά­θα­ρη. Θα μι­λή­σω ει­δι­κά για το Αι­γαίο και κυ­ρί­ως για όσα συ­νέ­βη­σαν ανοι­χτά της Κάσου.

Αυτό που έγινε στην Κάσο είναι η επι­το­μή αυτού που είπε ο κ. Ερ­ντο­γάν, ότι θα μας πα­ρα­κο­λου­θεί και πρέ­πει να ρω­τά­με την Τουρ­κία για ό,τι κά­νου­με. Αυτό που έγινε στην Κάσο είναι αμ­φι­σβή­τη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας, είναι η εφαρ­μο­γή από την Τουρ­κία του πα­ρά­νο­μου τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νί­ου.

Η Τουρ­κία ου­σια­στι­κά απα­γό­ρευ­σε την κί­νη­ση του ιτα­λι­κού πλοί­ου στην Ελ­λη­νο­αι­γυ­πτια­κή ΑΟΖ. Τότε γιατί την ανα­κη­ρύ­ξα­με αφού δεν έχου­με τη διά­θε­ση να την υπε­ρα­σπι­στού­με; Είναι ξε­κά­θα­ρο ότι η Τουρ­κία θέλει να με­τα­τρέ­ψει το Αι­γαίο σε ένα υβρι­δι­κό πε­ρι­βάλ­λον, στο οποίο δεν θα ισχύ­ει το Διε­θνές Δί­καιο της Θά­λασ­σας. Με την εξί­σου ξε­κά­θα­ρη πρό­θε­ση να απο­κο­πεί και να πα­ραι­τη­θεί η Ελ­λά­δα από τα κυ­ριαρ­χι­κά της δι­καιώ­μα­τα στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Να υπεν­θυ­μί­σω ότι υπάρ­χει η τουρ­κι­κή απαί­τη­ση για την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών του Αι­γαί­ου, και η Τουρ­κία προ­σπα­θεί να βάλει το ζή­τη­μα αυτό στο τρα­πέ­ζι του δια­λό­γου. Καμία ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει δη­μο­κρα­τι­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση για να απο­δε­χθεί την τουρ­κι­κή απαί­τη­ση για απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών. Όπως και να απο­δε­χθεί συ­στά­σεις συμ­μά­χων ή φίλων προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση.

Να αφαι­ρέ­σει δη­λα­δή από αυτά τα νησιά την απο­τρε­πτι­κή ισχύ που εγ­γυώ­νται την άμυνά τους.

Το ίδιο ισχύ­ει και για το εν­δε­χό­με­νο πα­ραί­τη­σης της χώρας μας από τις πρό­νοιες του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας. Το οποίο δεν έχει a la carte εφαρ­μο­γή. Το Αι­γαίο δεν είναι ει­δι­κή πε­ρί­πτω­ση ούτε υβρι­δι­κή θά­λασ­σα. Κάθε χώρα, με βάση το διε­θνές δί­καιο της θά­λασ­σας, έχει το δι­καί­ω­μα να επε­κτεί­νει τα χω­ρι­κά της ύδατα στα 12 μίλια.

Κάθε νησί που κα­τοι­κεί­ται, έχει επή­ρεια ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δα, όπως ορί­ζουν οι κα­νό­νες του Διε­θνούς Δι­καί­ου.

Η κυ­βέρ­νη­ση του κ. Μη­τσο­τά­κη διε­ξά­γει ένα διά­λο­γο που κα­νείς δεν ξέρει το πε­ριε­χό­με­νό του, ενώ είναι βά­σι­μη η αί­σθη­ση ότι ανα­τρέ­πει πά­γιες θέ­σεις της ελ­λη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής.

Είναι δυ­να­τόν κά­ποιοι στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών και στην ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να θε­ω­ρούν ως επί­τευγ­μα ότι η Τουρ­κία δεν κάνει πα­ρα­βιά­σεις πλέον με το ρυθμό που έκανε και να πα­νη­γυ­ρί­ζουν για αυτό; Το γε­γο­νός ότι η Τουρ­κία δεν έχει άρει το casus belli τους λέει τί­πο­τα;