ΠΣΑΠΠ εναντίον της ΕΠΟ

Ενστά­σεις για τις δια­τά­ξεις που πέρασαν στον νέο ΚΑΠ και στον κανο­νι­σμό λει­τουρ­γίας του Διαι­τη­τι­κού Δικα­στη­ρίου εκφρά­ζει μέσω ανα­κοί­νω­σής του ο ΠΣΑΠΠ.

Συγκε­κρι­μένα, το συν­δι­κα­λι­στικό όργανο των ποδο­σφαι­ρι­στών και ποδο­σφαι­ρι­στριών (που είναι μέλος της FIFPro) εκφρά­ζει δια­φω­νίες για το δικαί­ωμα που δίνεται πλέον στις ΠΑΕ να προ­σφεύ­γουν στα πολι­τικά δικα­στή­ρια για οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές με ποδο­σφαι­ρι­στές, αλλά και για τις δια­τά­ξεις που αφορούν την επο­νο­μα­ζό­μενη «αθλη­τική διαδοχή» των ΠΑΕ.

Ο ΠΣΑΠΠ δηλώνει ότι δεν απο­δέ­χε­ται τις συγκε­κρι­μέ­νες αλλαγές στους κανο­νι­σμούς της ΕΠΟ και επι­φυ­λάσ­σε­ται για τη στάση του.

Η σχετική ανα­κοί­νωση ανα­φέ­ρει τα ακό­λουθα:

«Μετά την ανα­δια­μόρ­φωση και θέση σε ισχύ, αρχικά, του νέου Κανο­νι­σμού Αγώνων Ποδο­σφαί­ρου (ΚΑΠ) και, σε δεύτερο χρόνο, του Δικο­νο­μι­κού Κανο­νι­σμού Λει­τουρ­γίας του Διαι­τη­τι­κού Δικα­στη­ρίου Ποδο­σφαί­ρου (ΔΔΠ), ο ΠΣΑΠΠ, για λόγους τάξεως, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος να προβεί, με την ανα­κοί­νωση αυτή, σε ανα­γκαία και επι­βε­βλη­μένη πλη­ρο­φό­ρηση και τούτο για την αποφυγή τυχόν άσκοπων ή/και άστοχων εντυ­πώ­σεων ή/και συμπε­ρα­σμά­των.

Ο ΠΣΑΠΠ, σε όλη τη δια­δρομή του και παρά τις συνε­χείς δυσκο­λίες, πασχί­ζει να δια­φυ­λά­ξει με τον καλύ­τερο πάντοτε δυνατό τρόπο, τα δικαιο­λο­γη­μένα και νόμιμα συμ­φέ­ρο­ντα των μελών του. Ο Σύν­δε­σμος, ακόμα και αν ο παρα­πάνω στόχος, για λόγους που πολλές φορές τον υπερ­βαί­νουν, δεν είναι στο σύνολό του εφικτός, θέτει, πάντοτε και έγκαιρα, υπόψη των αρμό­διων θεσμι­κών ποδο­σφαι­ρι­κών αρχών τις τεκ­μη­ριω­μέ­νες θέσεις και αιτή­ματά του.

Το ίδιο έπραξε ο ΠΣΑΠΠ, με αφορμή πρό­σφα­τες αλλαγές που επι­χει­ρή­θη­καν και επήλθαν στον ΚΑΠ και στον Δικο­νο­μικό Κανο­νι­σμό Λει­τουρ­γίας του ΔΔΠ και αφορούν σημα­ντικά ζητή­ματα, μεταξύ των οποίων και αυτό της ‘’αθλητικής διαδοχής’’.

Οι θέσεις του ΠΣΑΠΠ επί της λει­τουρ­γίας του προ­βλε­πό­με­νου στο νόμο θεσμού του διά­δο­χου εργο­δότη στα αθλη­τικά πράγ­ματα, επί της διεκ­δί­κη­σης, με αφορμή την ύπαρξη ‘’αθλητικής διαδοχής’’, των τελε­σί­δικα επι­δι­κα­σθέ­ντων αξιώ­σεων ενός ποδο­σφαι­ρι­στή κατά μιας διά­δο­χης Ποδο­σφαι­ρι­κής Ανώ­νυ­μης Εται­ρίας και επί της επί­λυ­σης και ορι­στι­κής περαί­ω­σης όλων των παρα­πάνω απο­κλει­στικά και μόνον και στο πλαίσιο του αυτο­διοί­κη­του του ελλη­νι­κού ποδο­σφαί­ρου, από τα αρμόδια όργανα της ΕΠΟ (την ΠΕΕΟΔ και το ΔΔΠ), ήταν και είναι γνωστές, σαφείς, πλήρως τεκ­μη­ριω­μέ­νες και εναρ­μο­νι­σμέ­νες με τα όσα προ­βλέ­πει η ελλη­νική νομο­θε­σία και οι διε­θνείς ποδο­σφαι­ρι­κοί κανο­νι­σμοί.

Κατά την πλήρως τεκ­μη­ριω­μένη άποψη του ΠΣΑΠΠ, όπως αυτή έχει θεσμικά επι­κοι­νω­νη­θεί, ορι­σμένα ζητή­ματα πού αφορούν στην ορθή λει­τουρ­γία του θεσμού της αθλη­τι­κής δια­δο­χής, ρυθ­μί­στη­καν και τέθηκαν τελικά σε ισχύ, κατά παρέκ­κλιση, κατά τον Σύν­δε­σμο, της ορθής ερμη­νείας και εφαρ­μο­γής του δια­τά­ξεων των οικείων κανο­νι­σμών.

Ο ΠΣΑΠΠ, σαφώς και δεν απο­δέ­χθηκε την παρα­πάνω εξέλιξη και επι­φυ­λά­χθηκε να πράξει, στο πλαίσιο του κατα­στα­τι­κού του σκοπού, εντός των νόμιμων και θεσμι­κών ορίων και στο μέτρο του δυνατού και του εφικτού, ό,τι προ­βλέ­πε­ται για την αποδοχή των καθόλα δικαιο­λο­γη­μέ­νων και νόμιμων θέσεων του».