«Μαχαίρι» και στα επιδόματα ατόμων με σοβαρή αναπηρία!

«Θαύματα» κάνει η επι­τροπή του Κέντρου Πιστο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρίας (ΚΕΠΑ) του ΙΚΑ ΕΤΑΜ και στη Ρόδο, αφού κατόρ­θωσε σε μια περί­σταση να «για­τρέ­ψει» γυναίκα με βαριά τετρα­πλη­γία και σκλή­ρυνση κατά πλάκας, που βεβαιω­νό­ταν στα τελευ­ταία 13 έτη με 89% ανα­πη­ρία και σε μια δεύτερη, γυναίκα με ανίατη ασθέ­νεια (μια από της 26 σ’ όλη τη χώρα), που βεβαιω­νό­ταν με ανα­πη­ρία 67%!

Eπιδόματα, συντά­ξεις και παροχές κόβο­νται, όπως φαί­νε­ται, «μαχαίρι» από τις επι­τρο­πές, που υπερ­βάλ­λουν εαυτόν, ορι­σμέ­νες φορές γελοιο­ποιώ­ντας την ίδια την ιατρική επι­στήμη, προ­κει­μέ­νου να πιάσουν τον στόχο του ΟΟΣΑ, που προ­βλέ­πει ότι οι ανα­πη­ρι­κές συντά­ξεις πρέπει να πέσουν στο 5% των συνο­λι­κών συντά­ξεων και ταυ­τό­χρονα για να μειώ­σουν τα κόστη του ΙΚΑ στην εποχή του μνη­μο­νίου!

Πίσω από τους στόχους και τις κατευ­θύν­σεις της κυβέρ­νη­σης, του ΟΟΣΑ, της ΕΕ για τα άτομα με ανα­πη­ρία, για τα επι­δό­ματα και τις συντά­ξεις ανα­πη­ρίας, κρύ­βο­νται μεγάλες ανθρώ­πι­νες τρα­γω­δίες.

Η κατά­σταση στη Ρόδο δεν απέχει από αυτό, που βιώνουν άτομα με ανα­πη­ρία στην υπό­λοιπη Ελλάδα.

Χαρα­κτη­ρι­στι­κές είναι οι δύο περι­πτώ­σεις που ανα­φέ­ραμε.

Στην πρώτη, γυναίκα από χωριό της δυτικής πλευράς του νησιού, μητέρα ενός παιδιού, βρί­σκε­ται σε αδυ­να­μία να συντη­ρή­σει τον εαυτό της, την τελευ­ταία 15ετία. Τα τελευ­ταία 13 έτη έχει δια­γνω­στεί με σκλή­ρυνση κατά πλάκας και πάσχει από βαριά τετρα­πλη­γία.

Από την τελευ­ταία όμως εξέτασή της, ενώπιον της επι­τρο­πής του ΚΕΠΑ η γυναίκα, παρότι η κατά­στασή της δεν δείχνει σημάδια βελ­τί­ω­σης, δια­πί­στωσε ότι η ανα­πη­ρία της μειώ­θηκε σε 67%.

Τι σημαί­νει όμως αυτό πρα­κτικά: Ότι δεν θα λαμ­βά­νει το επίδομα των 400 ευρώ το δίμηνο, που συντη­ρούσε ορι­σμέ­νες ανάγκες της, ότι χάνει φορο­λο­γι­κές απαλ­λα­γές των ΑΜΕΑ και ταυ­τό­χρονα παροχές σε εκπτώ­σεις σε τηλέ­φωνα κλπ.

Η δεύτερη περί­πτωση που περι­ήλθε σε γνώση της «δημο­κρα­τι­κής», είναι εξίσου εξω­φρε­νική.

Μητέρα δύο παιδιών, που τα τελευ­ταία 20 έτη περίπου πάσχει από ανίατη ασθέ­νεια, και που μπορεί με ένα απλό κρυο­λό­γημα να την οδη­γή­σει στο θάνατο, δια­πί­στωσε ότι το ποσοστό ανα­πη­ρίας της από 67% που ήταν και της δικαιο­λο­γούσε τη χορή­γηση ειδικού φαρ­μά­κου αξίας από το δημόσιο, μειώ­θηκε στο 50%.

Η επι­τροπή του ΚΕΠΑ μπόρεσε και «γιά­τρεψε» και τη συγκε­κρι­μένη ασθενή!

Η Κοινή Ποικίλη Ανο­σο­α­νε­πάρ­κεια (ΚΠΑΑ-CVID) είναι μια δια­τα­ραχή που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από χαμηλά επίπεδα ανο­σο­σφαι­ρι­νών (αντι­σω­μά­των) στον ορό του αίματος και αυξη­μένη ευαι­σθη­σία σε λοι­μώ­ξεις.

Τα χαρα­κτη­ρι­στικά, που παρου­σιά­ζουν οι περισ­σό­τε­ροι ασθε­νείς με CVID, είναι επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες ωτί­τι­δες και παραρ­ρι­νο­κολ­πί­τι­δες, λοι­μώ­ξεις των βρόγχων και των πνευ­μό­νων. Όταν οι λοι­μώ­ξεις των πνευ­μό­νων γίνο­νται σοβαρές και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες, μπορεί να προ­κλη­θεί μόνιμη βλάβη στο βρογ­χικό δένδρο και να ανα­πτυ­χθεί μια χρόνια βλάβη των βρόγχων (ανα­πνευ­στι­κών οδών) που οδηγεί στη διάταση και φλεγ­μονή τους.

Οι μικρο­ορ­γα­νι­σμοί, που κατά κανόνα εντο­πί­ζο­νται στις λοι­μώ­ξεις αυτές, είναι βακτή­ρια ευρέως δια­δε­δο­μένα στον πλη­θυ­σμό, τα οποία συχνά προ­κα­λούν πνευ­μο­νία.

Ασθε­νείς μπορεί επίσης να εμφα­νί­ζουν διο­γκω­μέ­νους λεμ­φα­δέ­νες στο λαιμό, στον θώρακα ή στην κοι­λιακή χώρα.

Αν και οι πάσχο­ντες έχουν μειω­μέ­νες αντι­σω­μα­τι­κές απα­ντή­σεις και χαμηλές τιμές ανο­σο­σφαι­ρί­νων στο αίμα τους, μερικά από τα αντι­σώ­ματα που παράγει ο οργα­νι­σμός τους συχνά επι­τί­θε­νται στους ίδιους τους ιστούς (αυτο­α­ντι­σώ­ματα). Αυτά τα αυτο­α­ντι­σώ­ματα μπορεί να επι­τε­θούν και να κατα­στρέ­ψουν κύτταρα του αίματος.

Οι ασθε­νείς αυτοί, 26 σ’ όλη τη χώρα, λαμ­βά­νουν κάθε μήνα ανο­σο­σφαι­ρίνη. Οι ανο­σο­σφαι­ρί­νες ή αντι­σώ­ματα είναι γλυ­κο­πρω­τε­ΐ­νες που εμφα­νί­ζουν εξει­δί­κευση στη σύνδεση με συγκε­κρι­μένα αντι­γόνα ή τοξίνες εισβο­λέων. Με τη σύνδεση αυτή το ανο­σο­ποι­η­τικό σύστημα επι­διώ­κει την εξου­δε­τέ­ρωση της δράσης των ανε­πι­θύ­μη­των τοξινών.

Σημειώ­νε­ται ότι στην πρώτη περί­πτωση ο σύζυγος της ασθε­νούς προ­σέ­φυγε ενώπιον της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας επι­τρο­πής, που απέρ­ριψε όμως την προ­σφυγή του, ενώ για τη δεύτερη ακόμη δεν έχει υπο­βλη­θεί προ­σφυγή.

Οπως έχει καταγ­γεί­λει επα­νει­λημ­μένα η Συντο­νι­στική Επι­τροπή Αγώνα Ανα­πή­ρων (ΣΕΑΑΝ), από το 14%, που ήταν οι ανα­πη­ρι­κές συντά­ξεις επί του συνόλου των συντά­ξεων πριν μερικά χρόνια, σήμερα μειώ­θη­καν περίπου στο 8% και, με βάση τις κατευ­θύν­σεις της έκθεσης του ΟΟΣΑ, το ποσοστό αυτό θα πρέπει να φτάσει το 5%.

Ανάλογο είναι το «σφαγείο» και στα επι­δό­ματα ανα­πη­ρίας, όπου η κατεύ­θυνση είναι οι περίπου 160.000 σημε­ρι­νοί δικαιού­χοι, να γίνουν 100.000.

Το «μαχαίρι» θα πέσει αλύπητα και στο ύψος των επι­δο­μά­των, προει­δο­ποιεί η ΣΕΑΑΝ, αφού αυτά θα ανέρ­χο­νται σε ποσά που δε θα ξεπερ­νούν τα 150 – 200 ευρώ το μήνα -με ελά­χι­στες εξαιρέσεις-, κατα­δι­κά­ζο­ντας τους ανα­πή­ρους και τις οικο­γέ­νειές τους στην απόλυτη εξα­θλί­ωση.

Σύμφωνα με την απο­γραφή των δικαιού­χων ανα­πη­ρι­κών επι­δο­μά­των -που υπο­τί­θε­ται ότι ως στόχο είχε, να απο­δώ­σει δικαιο­σύνη στους …πραγ­μα­τικά ανάπηρους- το 2012, οι δικαιού­χοι ανέρ­χο­νταν σε 210.000. Το 2013 ανα­κοί­νω­σαν 181.000 δικαιού­χους. Σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία του υπουρ­γείου Εργα­σίας (πλη­ρο­φο­ριακό σύστημα «ΗΛΙΟΣ»), αυτοί που λαμ­βά­νουν κάποιο προ­νοιακό επίδομα είναι 160.000.

Την ίδια στιγμή, με βάση τα στοι­χεία των επι­στη­μο­νι­κών εται­ρειών στη χώρα, οι βαριά ανά­πη­ροι ανέρ­χο­νται σε 500.000 και το 10% του πλη­θυ­σμού έχει κάποια ανα­πη­ρία ή χρόνια πάθηση. Δηλαδή, ούτε 2 στους 5 βαριά ανά­πη­ρους και χρόνια πάσχο­ντες δεν παίρ­νουν προ­νοιακό επίδομα.

Επο­μέ­νως, οι περι­κο­πές είναι προ­α­πο­φα­σι­σμέ­νες. Τα Κέντρα Πιστο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρίας (ΚΕΠΑ) είναι ακριβώς αυτά τα σύγ­χρονα «σφαγεία» των ανα­πη­ρι­κών συντά­ξεων, επι­δο­μά­των, φαρ­μά­κων και θερα­πειών, μέσω της δυσμε­νούς αλλαγής και εκτί­μη­σης του βαθμού ανα­πη­ρίας, που σημαί­νει «Καιάδα» για τους ανα­πή­ρους.

Ανάλογα με το ποσοστό -με κατώ­τατο όριο το 67%- δικαιού­νται ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική κάλυψη, επίδομα, ανα­πη­ρική σύνταξη, άλλες παροχές, όπως φορο­α­παλ­λα­γές, ελα­φρύν­σεις για την κατοι­κία τους, για αυτο­κί­νητο κλπ.

Στόχος αυτής της «σφαγής» δεν είναι άλλος από τη μείωση του «κόστους» για υγεία, περί­θαλψη, πρόνοια. Το κράτος απαλ­λάσ­σε­ται όλο και περισ­σό­τερο από την ευθύνη και τη χρη­μα­το­δό­τηση των υπη­ρε­σιών Υγείας – Πρό­νοιας, των κοι­νω­νι­κών παροχών και φυσικά η επίθεση στα άτομα με ανα­πη­ρία εντάσ­σε­ται και στη συνο­λική επίθεση κατά της Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης.

Οπως έχει επι­ση­μά­νει και ο Συνή­γο­ρος του Πολίτη, οι γνω­μα­τεύ­σεις ανα­πη­ρίας και οι απο­φά­σεις των Υγειο­νο­μι­κών Επι­τρο­πών δεν είναι επαρκώς αιτιο­λο­γη­μέ­νες βάσει ιατρι­κών στοι­χείων, με εκα­το­ντά­δες καταγ­γε­λίες εξε­τα­ζό­με­νων. Ακόμη, πως υπάρ­χουν τρα­γι­κές απο­κλί­σεις των ποσο­στών ανα­πη­ρίας ανάμεσα στις γνω­μα­τεύ­σεις των προη­γού­με­νων Υγειο­νο­μι­κών Επι­τρο­πών Νομαρ­χιών, Ασφα­λι­στι­κών Ταμείων κλπ. στις γνω­μα­τεύ­σεων Ανα­πη­ρίας των ΚΕΠΑ.