Ενωση Δικαστών – Εισαγγελέων: Οποιος θεωρεί τη Δικαιοσύνη θεσμικό εμπόδιο αμφισβητεί το κράτος Δικαίου

Αθήνα, 7

Τη δυσα­ρέ­σκειά της για τον ανεύ­θυνο τρόπο με τον οποίο όργανα της Πολι­τείας προ­σεγ­γί­ζουν ζητή­ματα απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης, εκφρά­ζει η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων (ΕΔΕ) σε ανα­κοί­νωση, ενώ επι­κρί­νει τους ανα­πλη­ρω­τές υπουρ­γούς Υγείας και Δικαιο­σύ­νης Παύλο Πολάκη και Δημήτρη Παπαγ­γε­λό­πουλο, αντί­στοιχα για τις δηλώ­σεις τους.

Παράλ­ληλα, η ΕΔΕ υπο­γραμ­μί­ζει ότι «οι αστή­ρι­κτες και συκο­φα­ντι­κές επι­θέ­σεις στη Δικαιο­σύνη και η αθε­με­λί­ωτη κριτική στις απο­φά­σεις που εκδί­δο­νται δεν μπορούν να χρη­σι­μο­ποιού­νται ούτε ως από­δειξη “εντι­μό­τη­τας” και “δια­φά­νειας” του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού, ούτε ως μαρ­τυ­ρία φιλο­λαϊ­κού και φιλερ­γα­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού μιας κυβέρ­νη­σης» και προ­σθέ­τει ότι «Η ζημία που γίνεται στην χώρα και στην Δημο­κρα­τία από τέτοιες δηλώ­σεις είναι ανυ­πο­λό­γι­στη».

Δεν παρα­λεί­πει η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων να τονίσει ότι «η αντι­με­τώ­πιση της Δικαιο­σύ­νης ως “θεσμι­κού εμπο­δίου” είναι άκρως επι­κίν­δυνη λογική, που τελικά συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στην αμφι­σβή­τηση του κράτους δικαίου».

Το πλήρες κείμενο της ανα­κοί­νω­σης της ΕΔΕ έχει ως εξής:

«Τον τελευ­ταίο καιρό παρα­τη­ρούμε μια νέα κλι­μα­κού­μενη επίθεση της εκτε­λε­στι­κής κατά της δικα­στι­κής εξου­σίας. Αμφι­σβη­τεί­ται δε για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση η νομι­μό­τητα των απο­φά­σεων των τριών ανω­τά­των δικα­στη­ρίων της χώρας μας και μάλιστα των Ολο­με­λειών αυτών.

Με αφορμή τις δηλώ­σεις του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης στην Βουλή στις 5.7.2017 και την σφοδρή κριτική του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού Υγείας σε δικα­στι­κές απο­φά­σεις η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων εκφρά­ζει τη δυσα­ρέ­σκειά της για τον ανεύ­θυνο τρόπο με τον οποίο όργανα της Πολι­τείας προ­σεγ­γί­ζουν ζητή­ματα απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης.

Είναι κατ’ αρχήν κοινά απο­δε­κτό ότι κάθε έρευνα για την δια­πί­στωση πει­θαρ­χι­κών ή και ποι­νι­κών παρα­πτω­μά­των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών κατά την εκτέ­λεση των δικαιο­δο­τι­κών τους καθη­κό­ντων είναι επι­βε­βλη­μένη.

Για την έρευνα όμως αυτή αρμο­διό­τητα έχουν μόνο τα προ­βλε­πό­μενα από το Σύνταγμα όργανα, ενώ είναι ανε­πί­τρε­πτη η εκ των προ­τέ­ρων ‘’έκδοση αποφάσεων’’ από οποιον­δή­ποτε.

Οι αστή­ρι­κτες και συκο­φα­ντι­κές επι­θέ­σεις στη Δικαιο­σύνη και η αθε­με­λί­ωτη κριτική στις απο­φά­σεις που εκδί­δο­νται δεν μπορούν να χρη­σι­μο­ποιού­νται ούτε ως από­δειξη “εντι­μό­τη­τας” και “δια­φά­νειας” του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού, ούτε ως μαρ­τυ­ρία φιλο­λαϊ­κού και φιλερ­γα­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού μιας Κυβέρ­νη­σης. Ιδιαί­τερα όταν για την θεμε­λί­ωση της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γίας εκλαϊ­κεύ­ο­νται επι­στη­μο­νι­κές έννοιες και τους προσ­δί­δε­ται εντελώς αντιε­πι­στη­μο­νικό περιε­χό­μενο με μονα­δική επι­δί­ωξη και­ρο­σκο­πικά πολι­τικά οφέλη.

Η αντι­με­τώ­πιση της Δικαιο­σύ­νης ως “θεσμι­κού εμπο­δίου” είναι άκρως επι­κίν­δυνη λογική, που τελικά συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στην αμφι­σβή­τηση του κράτους δικαίου.

Η ζημία που γίνεται στην χώρα και στην Δημο­κρα­τία από τέτοιες δηλώ­σεις είναι ανυ­πο­λό­γι­στη. Οι δικα­στι­κοί και εισαγ­γε­λι­κοί λει­τουρ­γοί προ­α­σπί­ζο­νται και περι­φρου­ρούν την ανε­ξαρ­τη­σία της Δικαιο­σύ­νης που απο­τε­λεί το τελευ­ταίο κατα­φύ­γιο για κάθε αδι­κη­μένο πολίτη».

Το ΣτΕ ακύρωσε

υπουρ­γική απόφαση

για την ίδρυση των

φαρ­μα­κείων!

Με απόφαση της Ολο­μέ­λιας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας ακυ­ρώ­θηκε η υπουρ­γική απόφαση, με την οποία καθο­ρί­ζο­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ίδρυσης φαρ­μα­κείων και ρυθ­μί­ζο­νται θέματα του επαγ­γέλ­μα­τός τους!

Το Ανώτατο Ακυ­ρω­τικό Δικα­στή­ριο της χώρας επί­ση­μαί­νει ωστόσο ότι το περιε­χό­μενο της υπουρ­γι­κής από­φα­σης μπορεί να γίνει Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα και να ξεπε­ρα­στεί το θέμα. Η ακυ­ρω­θείσα υπουρ­γική απόφαση προ­έ­βλεπε, μεταξύ των άλλων, ότι μπο­ρού­σαν να ιδρυ­θούν φαρ­μα­κεία από μη αδειού­χους φαρ­μα­κο­ποιούς υπο­χρε­ω­τικά υπό εται­ρική μορφή (Εται­ρεία Περιο­ρι­σμέ­νης Ευθύνης) αρκεί ένα μέλος να είναι φαρ­μα­κο­ποιός και να έχει μετο­χικό μερίδιο 20%.

Η Ολο­μέ­λεια του Ανω­τά­του Ακυ­ρω­τι­κού Δικα­στη­ρίου με τις υπ΄ αριθμ. 1804-1807/2017 απο­φά­σεις της, έκανε δεκτές τις αιτή­σεις του Πανελ­λή­νιου Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου και των Φαρ­μα­κευ­τι­κών Συλ­λό­γων Αττικής και Θεσ­σα­λο­νί­κης με τις οποίες ζητού­σαν να ακυ­ρω­θεί η από 20.5.2016 απόφαση των υπουρ­γών Οικο­νο­μίας και Υγείας για «τις ρυθ­μί­σεις επαγ­γέλ­μα­τος φαρ­μα­κο­ποιού και την ίδρυση φαρ­μα­κείου».

Με τις απο­φά­σεις της η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ έκρινε ότι θέματα άσκησης επαγ­γέλ­μα­τος φαρ­μα­κο­ποιού, λει­τουρ­γίας φαρ­μα­κείου και δεο­ντο­λο­γίας φαρ­μα­κο­ποιών ρυθ­μί­ζο­νται ή με νόμο ή με Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα. Επο­μέ­νως, τα θέματα αυτά δεν μπορεί να απο­τε­λέ­σουν αντι­κεί­μενο ρύθ­μι­σης υπουρ­γι­κής από­φα­σης, πολύ περισ­σό­τερο μάλιστα όταν ο νόμος 4336/2015 δεν παρέχει την προ­βλε­πό­μενη ειδική εξου­σιο­δό­τηση.