Κως: Ιδιοκτήτης κλαμπ ο εγκέφαλος διακίνησης μεταναστών και ναρκωτικών

Ανάμεσα στους συλ­λη­φθέ­ντες του  νησιού, ήταν ως «εγκέ­φα­λος» του δικτύου δια­κί­νη­σης μετα­να­στών ένας γνωστός επι­χει­ρη­μα­τίας και ιδιο­κτή­της κλαμπ και στην περί­πτωση της δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών, ανάμεσα στους συλ­λη­φθέ­ντες και ένας γνωστός ραδιο­φω­νι­κός παρα­γω­γός.

Τα κατώ­τερα μέλη των τριών εγκλη­μα­τι­κών οργα­νώ­σεων σε Αττική και Κω δρούσαν ως τα συγκοι­νω­νού­ντα δοχεία και προ­μη­θεύ­ο­νται μεγάλες ποσό­τη­τες ναρ­κω­τι­κών η μία οργά­νωση από την άλλη και στην συνέ­χεια μετα­πω­λού­σαν, σχη­μα­τί­ζο­ντας έτσι ένα συμπα­γές εγκλη­μα­τικό δίκτυο. Ο «εγκέ­φα­λος» της οργά­νω­σης στην Αττική, ήταν ένας Αλβανός και απο­κα­λού­νταν το «εργο­στά­σιο».

Σε ταυ­τό­χρο­νες αστυ­νο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν πρωινές ώρες της 5 Ιουνίου 2017 σε Αττική και Κω, συνε­λή­φθη­σαν συνο­λικά 44 μέλη των εγκλη­μα­τι­κών οργα­νώ­σεων, από τους οποίους οι 23 είναι Αλβανοί, ανάμεσά τους και τα 7 αρχη­γικά μέλη, 20 Έλληνες και ένας Πακι­στα­νός. Για την υπόθεση κατη­γο­ρού­νται ακόμη 23 άτομα.

Σε βάρος τους σχη­μα­τί­σθηκε δικο­γρα­φία κακουρ­γη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα για εγκλη­μα­τική οργά­νωση, δια­κε­κρι­μέ­νες περι­πτώ­σεις δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών και διευ­κό­λυνση της εξόδου από το ελλη­νικό έδαφος, πολιτών τρίτων χωρών, χωρίς να υπο­βλη­θούν στον έλεγχο.

Για την πλήρη δια­κρί­βωση όλου του εύρους των παρά­νο­μων δρα­στη­ριο­τή­των των μελών των εγκλη­μα­τι­κών οργα­νώ­σεων, προη­γή­θηκε πολύ­μηνη, μεθο­δική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας ανα­λύ­θη­καν σημα­ντικά στοι­χεία και δεδο­μένα, ενώ αξιο­ποι­ή­θη­καν ειδικές ανα­κρι­τι­κές τεχνι­κές και τεχνο­λο­γικά μέσα.

Το “modus operandi” του εγκλη­μα­τι­κού δικτύου

Από την πρόοδο της έρευνας, δια­πι­στώ­θηκε η ύπαρξη «δαι­δα­λώ­δους» εγκλη­μα­τι­κού δικτύου, το οποίο απο­τε­λού­νταν από τρεις πυρα­μι­δι­κού τύπου εγκλη­μα­τι­κές οργα­νώ­σεις (κάθετη ιεραρ­χία). Με έδρα στην Αττική και στην Κω, λει­τουρ­γού­σαν ως συγκοι­νω­νού­ντα δοχεία, με κοινά μέλη και από τις αρχές του τρέ­χο­ντος έτους δια­κί­νη­σαν περισ­σό­τερα από 200 κιλά κάνναβη και 5 κιλά κοκαΐνη, απο­κο­μί­ζο­ντας κέρδη εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ.

Επίσης, κατα­δεί­χθηκε η ύπαρξη διε­θνι­κής εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, με έδρα στην Κω και στην Τουρκία, τα μέλη της οποίας (ημε­δα­ποί και αλλο­δα­ποί), από τις αρχές τρέ­χο­ντος έτους, πέτυχαν τη διευ­κό­λυνση της παρά­νο­μης εισόδου στο ελλη­νικό έδαφος, μέσω των ελλη­νο­τουρ­κι­κών συνόρων, του­λά­χι­στον 25 αλλο­δα­πών και την περαι­τέρω προ­ώ­θηση αυτών στην Αττική, έχοντας ως τελικό προ­ο­ρι­σμό χώρες της Κεντρι­κής και Βόρειας Ευρώπης.

Πιο ανα­λυ­τικά:

Στο εγκλη­μα­τικό δίκτυο δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών, αρχηγός ήταν συλ­λη­φθείς υπήκοος Αλβα­νίας, ο οποίος δια­χει­ρι­ζό­ταν το σύνολο των υπό δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών, και για το λόγο αυτό τα υπό­λοιπα μέλη τον προ­σφω­νού­σαν «αφε­ντικό» ή «εργο­στά­σιο».

Το εγκλη­μα­τικό δίκτυο, υπό τον συντο­νι­σμό του αρχηγού, προ­μη­θευό­ταν, ανά τακτά χρονικά δια­στή­ματα, μεγάλες ποσό­τη­τες κοκα­ΐ­νης και κάν­να­βης από την Αλβανία, οι οποίες εισά­γο­νταν στην Ελλάδα και τοπο­θε­τού­νταν σε ειδι­κούς χώρους απο­θή­κευ­σης «καβά­τζες» σε περιοχή της Αττικής. Στη συνέ­χεια, τα ηγετικά μέλη που διέ­με­ναν στην Αττική, προ­έ­βαι­ναν στη δια­κί­νηση των ναρ­κω­τι­κών εντός Αττικής και στην Κω.

Στην Αττική, τα μέλη της οργά­νω­σης συνα­ντού­σαν σχεδόν σε καθη­με­ρινή βάση υπο­ψή­φιους αγο­ρα­στές σε σημεία πέριξ συγκε­κρι­μέ­νης λεω­φό­ρου. Η επιλογή των σημείων γινόταν με βάση την μικρό­τερη δυνατή από­σταση από τις «καβά­τζες» για να ελα­χι­στο­ποιεί­ται ο κίν­δυ­νος εντο­πι­σμού από τις Αρχές, καθώς δεν χρεια­ζό­ταν να μετα­φέ­ρουν τα ναρ­κω­τικά. Στη συνέ­χεια, η αγο­ρα­πω­λη­σία γινόταν μέσα σε χωράφια, τα οποία τα μέλη της οργά­νω­σης επέ­λε­γαν με τέτοιο τρόπο ώστε ο αγο­ρα­στής να μην μπορεί να δει το ακριβές σημείο που ήταν απο­θη­κευ­μένα τα ναρ­κω­τικά.

Οι τιμές πώλησης των ναρ­κω­τι­κών ανέρ­χο­νταν στα 800 ευρώ το κιλό κάν­να­βης και στα 38 ευρώ το γραμ­μά­ριο κοκα­ΐ­νης. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, αν το σύνολο των χρη­μά­των δινόταν «μπροστά» ή αν ένας «πελάτης» ήταν παλιός και αξιό­πι­στος, η εγκλη­μα­τική οργά­νωση έκανε «εκπτώ­σεις».

Στην Κω, τα ναρ­κω­τικά μετα­φέ­ρο­νταν στα­διακά (100 γραμ­μά­ρια κοκαΐνη και 10 κιλά κάνναβη τη φορά) από στρα­το­λο­γη­μένα μέλη, συνήθως γυναί­κες που συνο­δεύ­ο­νταν από ανήλικα παιδιά, τα οποία χρη­σι­μο­ποιού­σαν για τη μετα­κί­νηση τους το πλοίο της γραμμής Πει­ραιάς – Κω. Με την άφιξη των ναρ­κω­τι­κών στην Κω, τα εκεί δια­μέ­νο­ντα μέλη, ενερ­γώ­ντας πάντοτε υπό τον συντο­νι­σμό και τις εντολές του σκληρού πυρήνα της Αθήνας, προ­έ­βαι­ναν στην παρα­λαβή και απο­θή­κευση των ποσο­τή­των, συνήθως σε ξενο­δο­χεία ή ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια, τα οποία μίσθωνε το εγκλη­μα­τικό δίκτυο, για να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν απο­κλει­στικά ως «καβά­τζες».

Η περαι­τέρω δια­κί­νηση των ναρ­κω­τι­κών, λάμβανε χώρα μέσα από ένα δαι­δα­λώ­δες δίκτυο προ­μη­θευ­τών και δια­κι­νη­τών μικρής εμβέ­λειας/«βαπο­ρά­κια», οι οποίοι παρότι είχαν συγκρο­τή­σει τρεις δια­φο­ρε­τι­κές εγκλη­μα­τι­κές οργα­νώ­σεις, συνερ­γά­ζο­νταν στενά (διάρ­θρωση με τη μέθοδο των «συγκοι­νω­νού­ντων δοχείων»), πετυ­χαί­νο­ντας με τον τρόπο αυτό να καλύ­πτουν τις ανάγκες του συνόλου του «αγο­ρα­στι­κού κοινού».

Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι το γεγονός ότι και η μικρό­τερη δια­κί­νηση (π.χ. ένα γραμ­μά­ριο κοκαΐνη), δεν ολο­κλη­ρω­νό­ταν, εάν δεν δινόταν έγκριση από τα μέλη του δικτύου στην Αττική, τα οποία είχαν τον τελικό λόγο και απο­φά­σι­ζαν για όλες τις συναλ­λα­γές.

Όσον αφορά τις τιμές πώλησης των ναρ­κω­τι­κών, ήταν πολύ υψη­λό­τε­ρες σε σχέση με την Αττική, καθώς το ένα κιλό κάνναβη κόστιζε 1.500 ευρώ και το ένα γραμ­μά­ριο κοκαΐνη από 80 έως 100 ευρώ.

Όσον αφορά στη διε­θνική εγκλη­μα­τική οργά­νωση δια­κί­νη­σης μετα­να­στών, τα δια­μέ­νο­ντα στην Τουρκία μέλη και Τούρκοι υπήκοοι, εντό­πι­ζαν αλλο­δα­πούς που επι­θυ­μού­σαν να προ­ω­θη­θούν παρά­νομα από τους οποίους λάμ­βα­ναν, προ­κα­τα­βο­λικά και εξ ολο­κλή­ρου τοις μετρη­τοίς, το αντί­τιμο δια­κί­νη­σης, το οποίο κυμαι­νό­ταν από 3.000 ευρώ έως 12.000 ευρώ, ανάλογα με τον επι­θυ­μητό τελικό προ­ο­ρι­σμό.

Κατά την ημέρα της δια­κί­νη­σης, επι­βί­βα­ζαν τους δια­κι­νού­με­νους στο σκάφος, το οποίο άμεσα κατέ­πλεε με προ­ο­ρι­σμό την Κω. Το σκάφος της οργά­νω­σης ήταν χωρη­τι­κό­τη­τας περίπου 10 ατόμων και στις περι­πτώ­σεις που οι δια­κι­νού­με­νοι ήταν υπε­ρά­ριθ­μοι, το ίδιο σκάφος πραγ­μα­το­ποιούσε δια­δο­χικά δρο­μο­λό­για από τα Τουρ­κικά παράλια στην Κω και αντι­στρό­φως.

Στην Κω απο­βι­βά­ζο­νταν σε περιοχή κοντά σε ξενο­δο­χειακά συγκρο­τή­ματα και μετά από σχετική συνεν­νό­ηση παρα­λαμ­βά­νο­νταν από τα μέλη της οργά­νω­σης στην Κω. Η μετα­φορά πραγ­μα­το­ποιού­νταν από «οδηγούς» της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, εκ των οποίων ο ένας επαγ­γελ­μα­τίας οδηγός ΤΑΧΙ, σε «συνερ­γα­ζό­μενα» ξενο­δο­χεία.

Πριν από κάθε παρα­λαβή δια­κι­νού­με­νων, οι «οδηγοί» επό­πτευαν τον περι­βάλ­λο­ντα χώρο, μέχρις ότου βεβαιω­θούν ότι δεν κινού­νται στην περιοχή περι­πο­λίες της Αστυ­νο­μίας ή του Λιμε­νι­κού. Σε ενδε­χό­μενο εντο­πι­σμό διω­κτι­κών Αρχών, η παρα­λαβή των δια­κι­νού­με­νων ανα­βάλ­λο­νταν προ­σω­ρινά και τα μέλη της οργά­νω­σης επα­νέρ­χο­νταν στο σημείο μετά την παρέ­λευση του «κιν­δύ­νου».

Καθ’ όλη τη διάρ­κεια της παρα­μο­νής των δια­κι­νου­μέ­νων στην Κω και μέχρι την έναρξη της περαι­τέρω προ­ώ­θη­σης τους στην Ηπει­ρω­τική Ελλάδα, τα μέλη της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης μερι­μνού­σαν, μεταξύ άλλων, για τη σίτισή τους και την πληρωμή των ξενο­δο­χείων, όπου κατέ­λυαν προ­σω­ρινά. Η κάλυψη αυτών των εξόδων γινόταν με χρήματα τα οποία έστελ­ναν τα μέλη της οργά­νω­σης στην Τουρκία, μέσω εται­ρείας χρη­μα­τι­κών συναλ­λα­γών.

Κάθε ολο­κλη­ρω­μένο περι­στα­τικό δια­κί­νη­σης συνο­δευό­ταν από αντί­στοι­χες απο­στο­λές χρη­μά­των (εμβά­σματα), από τα μέλη της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης που ζουν στην Τουρκία, προς τα αντί­στοιχα μέλη στην Κω. Οι απο­στο­λές γινόταν μέσω εται­ρείας χρη­μα­τι­κών μετα­φο­ρών και παρα­λή­πτης αυτών, συνήθως, ήταν διευ­θύ­νων την ελλη­νική υπο­ο­μάδα. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, εκτός από την απο­στολή χρη­μα­τι­κών εμβα­σμά­των, η εγκλη­μα­τική οργά­νωση εφάρ­μοζε και τη μέθοδο των «cash couriers», μετα­φέ­ρο­ντας χρήματα μέσω των δια­κι­νού­με­νων.

Παράλ­ληλα, τα μέλη της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης στην Κω προ­ε­τοί­μα­ζαν την περαι­τέρω προ­ώ­θηση των δια­κι­νού­με­νων στην Ηπει­ρω­τική Ελλάδα και συγκε­κρι­μένα στην Αττική, με τα πλοία της γραμμής. Ειδι­κό­τερα, επέ­λε­γαν το καταλ­λη­λό­τερο δρο­μο­λό­γιο, αξιο­λο­γώ­ντας όλες τις παρα­μέ­τρους που θα μπο­ρού­σαν να δυσχε­ρά­νουν τον έλεγχο τον Λιμε­νι­κών Αρχών κατά την επι­βί­βαση. Τέτοιες παρά­με­τροι ήταν ο αριθμός των επι­βα­τών στο εκά­στοτε δρο­μο­λό­γιο (συνω­στι­σμός) και οι επι­κρα­τού­σες και­ρι­κές συν­θή­κες (λ.χ. βρο­χό­πτωση).

Μετά την επιλογή του καταλ­λη­λό­τε­ρου δρο­μο­λο­γίου ένα από τα μέλη της οργά­νω­σης παρα­λάμ­βανε τα ακτο­πλοϊκά εισι­τή­ρια, χωρίς να παρί­στα­νται οι δια­κι­νού­με­νοι. Δεδο­μέ­νου ότι οι αλλο­δα­ποί δεν κατεί­χαν τα απα­ραί­τητα ταξι­διω­τικά έγγραφα για την έκδοση των εισι­τη­ρίων, η εγκλη­μα­τική οργά­νωση τους εφο­δί­αζε με βουλ­γα­ρικά δελτία ταυ­τό­τη­τας (προ­φα­νώς πλαστά), ενώ η επιλογή του καταλ­λη­λό­τε­ρου δελτίου γινόταν με κρι­τή­ριο το βαθμό ομοιό­τη­τας μεταξύ του εικο­νι­ζό­με­νου (πραγ­μα­τι­κού κατόχου) και του δια­κι­νού­με­νου.

Στη συνέ­χεια, λάμ­βα­ναν χώρα οι τελευ­ταίες «προ­ε­τοι­μα­σίες» πριν από την έναρξη της περαι­τέρω προ­ώ­θη­σης των αλλο­δα­πών και πιο συγκε­κρι­μένα:

• παρεμ­βά­σεις στην εξω­τε­ρική εμφά­νιση των δια­κι­νού­με­νων, έτσι ώστε αφενός να μοιά­ζουν με Ευρω­παίο πολίτη (ευπρε­πής ενδυ­μα­σία, γυαλιά κ.λπ.) και αφε­τέ­ρου να προ­σο­μοιά­ζουν στον πραγ­μα­τικό κάτοχο του δελτίου ταυ­τό­τη­τας που θα χρη­σι­μο­ποιού­σαν (βάψιμο μαλλιών, κούρεμα κ.λπ.) και

• παροχή οδηγιών και κατευ­θύν­σεων στους δια­κι­νού­με­νους, ανα­φο­ρικά με τη δια­δι­κα­σία που θα έπρεπε να ακο­λου­θή­σουν μέχρι την επι­βί­βασή τους στο πλοίο.

Μετά την ολο­κλή­ρωση των «προ­ε­τοι­μα­σιών», οι υπό δια­κί­νηση αλλο­δα­ποί κινού­νταν πεζοί, συνο­δεία των μελών, από το εκά­στοτε ξενο­δο­χείο που διέ­με­ναν, σε προ­κα­θο­ρι­σμένα σημεία στο λιμάνι της Κω.

Αμέσως μετά την άφιξη των δια­κι­νού­με­νων στην είσοδο του λιμα­νιού, τα μέλη της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης επε­δί­ω­καν να απο­σπά­σουν την προσοχή των Λιμε­νι­κών που ήταν επι­φορ­τι­σμέ­νοι με τον έλεγχο των εισι­τη­ρίων, προς αποφυγή πιθανού ελέγχου.

Η επι­τυ­χής επι­βί­βαση των δια­κι­νου­μέ­νων στο πλοίο και η άφιξη τους στην Αττική, συνο­δευό­ταν (όπως και στο 1οστάδιο) από αντί­στοι­χες απο­στο­λές χρη­μά­των (εμβά­σματα), από τα μέλη της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης που ζουν στην Τουρκία, προς τα αντί­στοιχα μέλη στην Κω.

Τα μέλη της εν λόγω εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, ακο­λου­θώ­ντας τον τρόπο δράσης που ανα­λύ­ε­ται παρα­κάτω, πέτυχαν:

• σε δύο δια­φο­ρε­τικά περι­στα­τικά δια­κί­νη­σης (19/03/2017 και 01/04/2017), τη διευ­κό­λυνση της παρά­νο­μης εισόδου στη χώρα, του­λά­χι­στον 24 αλλο­δα­πών (μέσω των θαλάσ­σιων ελλη­νο­τουρ­κι­κών συνόρων με τη χρήση πλωτών μέσων).

• σε 13 δια­φο­ρε­τικά περι­στα­τικά δια­κί­νη­σης, την περαι­τέρω προ­ώ­θηση από την Κω στην ηπει­ρω­τική Ελλάδα (Αττική), του­λά­χι­στον 33 αλλο­δα­πών (με τη χρήση των πλοίων της γραμμής Κως – Πειραιά).

Το κέρδος της εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης για αυτά τα περι­στα­τικά δια­κί­νη­σης υπο­λο­γί­ζε­ται στις 72.000 ευρώ (περίπου 3.000 ευρώ ανά δια­κι­νού­μενο).

Κατά το επι­χει­ρη­σιακό σκέλος, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν συνο­λικά 44 έρευνες σε οικίες, «καβά­τζες» και λοιπούς χώρους και, μεταξύ άλλων, κατα­σχε­θή­καν: 100 κιλά κάνναβη, 1.400 γραμ­μά­ρια κοκαΐνη, νοθευ­τι­κές ουσίες, 12 ζυγα­ριές ακρι­βείας, 2 πυρο­βόλα όπλα, ένα όπλο κρότου, πλήθος κινητών τηλε­φώ­νων και καρτών sim, 4 αυτο­κί­νητα, 2 μηχανές και χρη­μα­τικό ποσό 27.000 ευρώ.

Οι συλ­λη­φθέ­ντες, με τη σε βάρος τους σχη­μα­τι­σθείσα δικο­γρα­φία, οδη­γή­θη­καν στον Εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Αθηνών, ο οποίος παρήγ­γειλε τη διε­νέρ­γεια κύριας Ανά­κρι­σης, ενώ οι έρευνες για τον εντο­πι­σμό των μη συλ­λη­φθέ­ντων δραστών συνε­χί­ζο­νται.

news247.gr