Συλλυπητήριο μήνυμα του Μ. Γλυνού για τον θάνατο του Δημήτρη Κρεμαστινού.

Η Δωδε­κά­νη­σος σήμερα θρηνεί την απώλεια ενός πολύ σημα­ντι­κού ανθρώ­που και πολι­τι­κού που άφησε όχι μόνο στην περιοχή μας, αλλά και σε όλη τη χώρα τη σφρα­γίδα του. Έγραψε ιστορία στην πολι­τική αλλά και στον τομέα της υγείας. Τη δική του ιστορία.

Ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός δεν είναι από τα ξημε­ρώ­ματα πια κοντά μας γιατί έχασε τη μάχη που από τον περα­σμένο Μάρτιο έδινε στη μονάδα εντα­τι­κής θερα­πείας του νοσο­κο­μείου Ευαγ­γε­λι­σμός.

Μια μεγάλη προ­σω­πι­κό­τητα με ήθος,αξιο­πρέ­πεια , οξυ­δέρ­κεια και δυνα­μι­σμό. Από τη θέση του υπουρ­γού Υγείας έδωσε μάχες για έχει η Ρόδος, ένα νοσο­κο­μείο πανε­πι­στη­μια­κού επι­πέ­δου. Ήταν στόχος ζωής για εκείνον η λει­τουρ­γία του αιμο­δυ­να­μι­κού τμή­μα­τος. Χάρη σε εκείνον χιλιά­δες Δωδε­κα­νή­σιοι κάνουν επεμ­βά­σεις για την καρδιά και sted χωρίς να χρειά­ζε­ται να μετα­βαί­νουν στην Αθήνα. Πάλεψε και για το ογκο­λο­γικό τμήμα που τόσο πολύ ήθελε να λει­τουρ­γή­σει.

Εκτός από όλα τα άλλα για τα οποία με πάθος πάλευε, έδωσε μάχες για την ενί­σχυση του ΕΚΑΒ και την επέ­κταση του σε όλη τη χώρα.Χιλια­δες ανθρώ­πι­νες ζωές σώθηκαν. Συνέ­βαλλε στη βελ­τί­ωση των αερο­δια­κο­μι­δών κατα­λυ­τικά. Αγω­νί­στηκε για τη λει­τουρ­γία του ΟΚΑΝΑ, για να έχει και η Ρόδος το δικό της παράρ­τημα, για να μπορούν να έχουν ένα βάλσαμο οκαι ένα φως στον εφιάλτη των ναρ­κω­τι­κών οι εξαρ­τη­μέ­νοι από τις ουσίες. Αγω­νί­στηκε για να πάψει να απο­τε­λεί αίσχος για τη χώρα το Ψυχια­τρείο Λέρου.

Επίσης ως υπουρ­γός Υγείας , με δυνα­μι­σμό και επιμονή κατά­φερε ώστε να εξαι­ρε­θεί η Ελλάδα από τους περιο­ρι­σμούς της συν­θή­κης του Μάα­στριχτ, σε ότι αφορά τις δαπάνες για

τη δημόσια υγεία. Αυτό άνοιξε το δρόμο για τη υλο­ποί­ηση σημα­ντι­κών έργων την χρονική περίοδο 1993-1996.

Άνθρω­πος καθαρός, έντιμος και συνετός. Με δυνα­μικό πολι­τικό λόγο, αλλά και επιμονή για τα δικά του πιστεύω. Δεν δίσταζε να στη­λι­τεύ­σει και το ΚΙΝΑΛ όταν πίστευε πως είχε ξεφύγει από τη γραμμή που είχε χαράξει ο ιδρυτής του Ανδρέας Παπαν­δρέου.

Διο­ρα­τι­κός ,πάντα έβλεπε πιο μπροστά από όλους εμάς, για αυτά που θα έρχο­νταν. Ποιος θα ξεχάσει τις παρεμ­βά­σεις του όταν ξέσπασε η δημο­σιο­νο­μική κρίση. Τις προ­τά­σεις του για ένα σχέδιο Μάρσαλ, για να σωθεί η Ελλάδα για να επα­νεκ­κι­νή­σει η οικο­νο­μία.

Στην πολι­τική είχε άποψη και την υπο­στή­ριζε με πάθος.

Ο τόπος μας θρηνεί την απώλεια ενός αγα­πη­μέ­νου και σημα­ντι­κού ανθρώ­που μιας μεγάλης προ­σω­πι­κό­τη­τας .

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκε­πά­σει.