Τοποθέτηση του Ν. Σαντορινιού στη Βουλή επί του νομοσχεδίου για την ΕΡΤ

Την Τρίτη, 7/4/15 έγινε η πρώτη συ­νε­δρί­α­ση της αρ­μό­διας Επι­τρο­πής της Βου­λής επί της αρχής του νο­μο­σχε­δί­ου «Ρυθ­μί­σεις Θε­μά­των Δη­μό­σιου Ρα­διο­τη­λε­ο­πτι­κού Φορέα, Ελ­λη­νι­κή Ρα­διο­φω­νία Τη­λε­ό­ρα­ση Ανώ­νυ­μη Εται­ρεία και τρο­πο­ποί­η­ση του άρ­θρου 48 του Ν. 2190/1920». Κατά τη συ­ζή­τη­ση ο βου­λευ­τής Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός το­πο­θε­τή­θη­κε συ­νο­λι­κά επί του νο­μο­σχε­δί­ου. Στο πλαί­σιο της ομι­λί­ας τους ανα­ρω­τή­θη­κε, ανα­φε­ρό­με­νος σε αυ­τούς που κά­νουν λο­γι­στι­κούς υπο­λο­γι­σμούς για το άνοιγ­μα της ΕΡΤ, «Επει­δή ακού­στη­καν ανα­λύ­σεις κό­στους – οφέ­λους, πείτε μου, πως κο­στο­λο­γεί­ται η ενη­μέ­ρω­ση στα μικρά νησιά και τους νη­σιώ­τες; Πως κο­στο­λο­γεί­ται η ενη­μέ­ρω­ση και η επαφή με τον από­δη­μο ελ­λη­νι­σμό; Πόσο κο­στί­ζει η ελεύ­θε­ρη και ανε­ξάρ­τη­τη ενη­μέ­ρω­ση;». Στη συ­νέ­χεια ανα­φέρ­θη­κε στην πε­ρι­πέ­τεια της ΕΡΑ Ρόδου και κα­τέ­λη­ξε: «Το Ρα­διο­τη­λε­ο­πτι­κό τοπίο απο­κτά και πάλι μία δη­μό­σια ανε­ξάρ­τη­τη φωνή μα­κριά από με­γά­λο­κα­να­λάρ­χες και συμ­φέ­ρο­ντα. Ήταν μία δέ­σμευ­σή μας που έπρε­πε να την υλο­ποι­ή­σου­με και είμαι πολύ χα­ρού­με­νος που ξε­κι­νά­με με αυτό το νο­μο­σχέ­διο.»

Ακο­λου­θεί το κεί­με­νο της ομι­λί­ας:

Ευ­χα­ρι­στώ, κύριε Πρό­ε­δρε, κύ­ριοι Υπουρ­γοί. Ίσως πω μια κοι­νο­τυ­πία, όμως, το μαύρο στην ΕΡΤ, ήταν μαύρο για τη Δη­μο­κρα­τία, ήταν μαύρο για την ενη­μέ­ρω­ση. Αλλά, αλή­θεια, αυτοί οι εμπνευ­στές του μαύ­ρου σχε­δί­ου, ανα­ρω­τή­θη­καν πως μέσα σε ένα από­γευ­μα πέ­τα­ξαν στο δρόμο 2500 ερ­γα­ζο­μέ­νους; Αυτοί οι εμπνευ­στές αυτού του μαύ­ρου σχε­δί­ου ανα­ρω­τή­θη­καν πως η Πε­ρι­φέ­ρεια, τα Νησιά, τα απο­μα­κρυ­σμέ­να χωριά που δεν έχουν άλλον τρόπο να ενη­με­ρω­θούν, πώς θα ενη­με­ρώ­νο­νταν; Ο μόνος τρό­πος για να ενη­με­ρω­θούν ήταν τα κα­νά­λια της ΕΡΤ και οι σταθ­μοί της ΕΡΑ. Πώς θα είχαν αυτά τα νησιά τη στοι­χειώ­δη ενη­μέ­ρω­ση; Τέλος, αυτοί οι εμπνευ­στές αυτού του σχε­δί­ου σκέ­φτη­καν ότι κλεί­νο­ντας και ρί­χνο­ντας μαύρο στην ΕΡΤ, το μόνο που έβλε­παν πολ­λοί νη­σιώ­τες σε μικρά νησιά, ήταν η ενη­μέ­ρω­ση από τα απέ­να­ντι πα­ρά­λια;

Ότι γέ­μι­σαν οι δέ­κτες τους μόνον με τουρ­κι­κές φωνές, το ανα­ρω­τή­θη­καν; Ότι δεν υπήρ­χε ελ­λη­νι­κή ενη­μέ­ρω­ση; Όχι φυ­σι­κά. Το μόνο που τους εν­διέ­φε­ρε, ήταν η εξυ­πη­ρέ­τη­ση των φίλων τους στα με­γά­λα κα­νά­λια, τους εν­διέ­φε­ρε ότι με την δήθεν εξυ­πη­ρέ­τη­ση μνη­μο­νια­κών δε­σμεύ­σε­ων, έκρυ­βαν τα παι­χνί­δια τους για τα ψη­φια­κά δι­καιώ­μα­τα.

Επει­δή ακού­στη­καν ανα­λύ­σεις κό­στους – οφέ­λους, πείτε μου, πως κο­στο­λο­γεί­ται η ενη­μέ­ρω­ση στα μικρά νησιά και τους νη­σιώ­τες; Πως κο­στο­λο­γεί­ται η ενη­μέ­ρω­ση και η επαφή με τον από­δη­μο ελ­λη­νι­σμό; Πόσο κο­στί­ζει η ελεύ­θε­ρη και ανε­ξάρ­τη­τη ενη­μέ­ρω­ση;

Οι υπάλ­λη­λοι της Ε.Ρ.Α. Ρόδου απο­λύ­θη­καν μέσα σε λίγες ώρες, με ένα ει­δο­ποι­η­τή­ριο που τους ενη­μέ­ρω­νε ότι είναι υπεύ­θυ­νοι για τον εξο­πλι­σμό. Δη­λα­δή, και άνερ­γοι και υπό­λο­γοι. Από την άλλη, όταν κό­πη­κε το ρεύμα, όπως είπε και ο κ. Κουίκ, δυ­στυ­χώς δεν μπό­ρε­σε ο σταθ­μός των με­σαί­ων να ρευ­μα­το­δο­τη­θεί, με απο­τέ­λε­σμα, να λε­η­λα­τη­θεί και σή­με­ρα να έχου­με πρό­βλη­μα στον σταθ­μό των με­σαί­ων που έδινε σε όλο το Αι­γαίο. Ποιος θα λο­γο­δο­τή­σει για αυτή την κα­τα­στρο­φή της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας;

Σή­με­ρα βά­ζου­με τα θε­μέ­λια για μία νέα Ε.Ρ.Τ., ελεύ­θε­ρη, δη­μο­κρα­τι­κή, ανε­ξάρ­τη­τη. Μία Ε.Ρ.Τ. που θα με­τα­δί­δει την φωνή της Πε­ρι­φέ­ρειας. Μία Ε.Ρ.Τ. που θα ελέγ­χε­ται από την κοι­νω­νία και όχι από τα γρα­φεία των Υπουρ­γών. Μία Ε.Ρ.Τ. για τον πο­λι­τι­σμό, την ελευ­θε­ρο­τυ­πία, η οποία θα μπο­ρεί να έχει πολλά άλλα προ­γράμ­μα­τα που δεν τα δί­νουν τα ιδιω­τι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης, όπως ει­πώ­θη­κε, για την οι­κο­νο­μία, για τις επι­στή­μες, για την επι­μόρ­φω­ση.

Το Ρα­διο­τη­λε­ο­πτι­κό, το οποίο απο­κτά και πάλι μία δη­μό­σια ανε­ξάρ­τη­τη φωνή μα­κριά από με­γά­λο­κα­να­λάρ­χες και συμ­φέ­ρο­ντα. Ήταν μία δέ­σμευ­σή μας που έπρε­πε να την υλο­ποι­ή­σου­με και είμαι πολύ χα­ρού­με­νος που ξε­κι­νά­με με αυτό το νο­μο­σχέ­διο.

Σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ.