Απορρίφθηκε η προσφυγή κατά της αύξησης ανταποδοτικών τελών του Δήμου Ρόδου

Σε απόρ­ρι­ψη οδη­γή­θη­κε η ει­δι­κή διοι­κη­τι­κή προ­σφυ­γή που υπέ­βα­λε ο αντι­πρό­ε­δρος του Σω­μα­τεί­ου «Σύλ­λο­γος Υπαλ­λή­λων του Δήμου Ρο­δί­ων» και επι­κε­φα­λής της συν­δι­κα­λι­στι­κής πα­ρά­τα­ξης «Ερ­γα­τι­κή Πρω­το­πο­ρία Δήμου Ρόδου», κ. Δη­μή­τρης Αρ­βα­νί­της, κατά των απο­φά­σε­ων 351/2024 και 830/2024 του Δήμου Ρόδου, που αφο­ρού­σαν στην αύ­ξη­ση των συ­ντε­λε­στών αντα­πο­δο­τι­κών τελών για το 2025.

Η από­φα­ση ελή­φθη από τη Γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου κ. Μα­ριάν­να Νι­κο­λα­ΐ­δου, κα­τό­πιν εξέ­τα­σης των σχε­τι­κών νο­μι­κών και διοι­κη­τι­κών στοι­χεί­ων.

Ο κ. Αρ­βα­νί­της, με την ιδιό­τη­τά του ως εκ­προ­σώ­που των ερ­γα­ζο­μέ­νων του Δήμου Ρόδου, ζή­τη­σε την ακύ­ρω­ση των ανω­τέ­ρω απο­φά­σε­ων επι­κα­λού­με­νος σειρά πα­ρα­βιά­σε­ων νο­μο­θε­τι­κών δια­τά­ξε­ων. Ει­δι­κό­τε­ρα, υπο­στή­ρι­ξε ότι:

-Η αύ­ξη­ση των αντα­πο­δο­τι­κών τελών έγινε χωρίς δια­φο­ρο­ποί­η­ση ανά δη­μο­τι­κή ενό­τη­τα, πα­ρα­βλέ­πο­ντας τις το­πι­κές ανά­γκες και ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, όπως η πυ­κνό­τη­τα πλη­θυ­σμού, η πα­ρα­γω­γή απορ­ριμ­μά­των και οι ανά­γκες ηλε­κτρο­φω­τι­σμού.

-Απου­σία τεκ­μη­ρί­ω­σης της από­φα­σης, καθώς δεν πα­ρου­σιά­στη­κε ανα­λυ­τι­κή κο­στο­λό­γη­ση που να δι­καιο­λο­γεί την αύ­ξη­ση.

-Πα­ρά­βα­ση αρχών χρη­στής δη­μο­σιο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα αυ­ξη­μέ­να τέλη δεν αντα­να­κλούν πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες αλλά σκο­πούς που δεν συν­δέ­ο­νται με τις πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες.

-Ανα­κρί­βειες στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2025, με ελ­λι­πή στοι­χεία για τις προ­βλε­πό­με­νες δα­πά­νες.

Η γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου απέρ­ρι­ψε την προ­σφυ­γή ως απα­ρά­δε­κτη λόγω έλ­λει­ψης ενερ­γη­τι­κής νο­μι­μο­ποί­η­σης του προ­σφεύ­γο­ντος. Σύμ­φω­να με την από­φα­ση:

-Έλ­λει­ψη έν­νο­μου συμ­φέ­ρο­ντος: Ο κ. Αρ­βα­νί­της, αν και συν­δι­κα­λι­στής, δεν εκ­προ­σω­πεί επί­ση­μα συν­δι­κα­λι­στι­κή ορ­γά­νω­ση που να έχει το δι­καί­ω­μα άσκη­σης διοι­κη­τι­κής προ­σφυ­γής. Η ιδιό­τη­τά του ως επι­κε­φα­λής συν­δι­κα­λι­στι­κής πα­ρά­τα­ξης δεν αρκεί.

-Πε­ριο­ρι­σμός δι­καιώ­μα­τος προ­σφυ­γής: Το δι­καί­ω­μα αυτό ανα­γνω­ρί­ζε­ται μόνο σε συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις ερ­γα­ζο­μέ­νων και όχι σε πα­ρα­τά­ξεις, βάσει του άρ­θρου 227 παρ. 4 του Ν. 3852/2010.

Η από­φα­ση υπο­γραμ­μί­ζει ότι η προ­σφυ­γή απορ­ρί­πτε­ται χωρίς πε­ραι­τέ­ρω εξέ­τα­ση των ου­σια­στι­κών ισχυ­ρι­σμών της, καθώς δεν πλη­ρού­νται οι βα­σι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις πα­ρα­δε­κτού.

Ο Δήμος Ρόδου είχε απο­στεί­λει φά­κε­λο με τις από­ψεις του, το­νί­ζο­ντας ότι οι απο­φά­σεις ελή­φθη­σαν νό­μι­μα και κα­τό­πιν δια­βού­λευ­σης. Ο Δήμος υπο­στή­ρι­ξε ότι η αύ­ξη­ση των τελών αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανά­γκες βιώ­σι­μης δια­χεί­ρι­σης των υπη­ρε­σιών κα­θα­ριό­τη­τας και φω­τι­σμού.

Κατά της από­φα­σης αυτής μπο­ρεί να ασκη­θεί νέα προ­σφυ­γή στην Ει­δι­κή Επι­τρο­πή του άρ­θρου 152 του Ν. 3463/2006, εντός ενός μηνός από την κοι­νο­ποί­η­σή της. Η δια­δι­κα­σία αυτή ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει κρί­σι­μο ση­μείο για την πο­ρεία της υπό­θε­σης και τη δια­χεί­ρι­ση των οι­κο­νο­μι­κών θε­μά­των του Δήμου Ρόδου.