“Πώς γίνεται να ευημερούν οι αριθμοί και να υποφέρουν οι άνθρωποι;”

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός έλαβε το λόγο στη συ­νε­δρί­α­ση της Διαρ­κούς Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων της Βου­λής σχε­τι­κά με τα πε­πραγ­μέ­να της 1^ης Υγειο­νο­μι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας  Ατ­τι­κής και  της 2^ης Υγειο­νο­μι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας Πει­ραιώς και Αι­γαί­ου. Στη συ­νε­δρί­α­ση ήταν πα­ρό­ντες ο Υπουρ­γός Υγεί­ας, κ. Αν­δρέ­ας Ξαν­θός, ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Υγεί­ας, κ. Παύ­λος Πο­λά­κης, καθώς και αρ­μό­διοι υπη­ρε­σια­κοί πα­ρά­γο­ντες με­τα­ξύ των οποί­ων και η Διοι­κή­τρια της 2^ης Υγειο­νο­μι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας κα Όλγα Ιορ­δα­νί­δου.

Ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός ανα­φέρ­θη­κε εκτε­νώς στην από­στα­ση με­τα­ξύ της πλη­ρο­φο­ρί­ας που λαμ­βά­νουν οι Υπουρ­γοί από τις υπη­ρε­σί­ες τους και της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που ζουν οι πο­λί­τες που βρί­σκο­νται στην ανά­γκη των δη­μό­σιων ια­τρι­κών υπη­ρε­σιών. Χρη­σι­μο­ποί­η­σε ανα­λυ­τι­κά τα πα­ρα­δείγ­μα­τα του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Ια­τρεί­ου Λίν­δου και, εκτε­νέ­στε­ρα, του Κέ­ντρου Υγεί­ας Αρ­χαγ­γέ­λου ανα­φε­ρό­με­νος  και στην έγ­γρα­φη δια­μαρ­τυ­ρία του επι­κε­φα­λής της Δη­μο­τι­κής Ενό­τη­τας κ. Ανάρ­γυ­ρου Αρ­γυ­ρού προς τον Υπουρ­γό Υγεί­ας για μη αντί­λη­ψη της πραγ­μα­τι­κής κα­τά­στα­σης που βιώ­νουν πο­λί­τες και επι­σκέ­πτες της πε­ριο­χής. Ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός κά­λε­σε για άλλη μια φορά τους Υπουρ­γούς Υγεί­ας αλλά και τη Διοι­κή­τρια της 2ης ΥΠΕ να επι­σκε­φθούν τις μο­νά­δες υγεί­ας για να δια­πι­στώ­σουν οι ίδιοι εάν οι αριθ­μοί τους οποί­ους επι­κα­λού­νται έχουν σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Ανα­λυ­τι­κά, η ομι­λία του Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού είχε ως εξής:

«Σε μια συ­νέ­ντευ­ξη που είχα την τιμή να μου ζη­τή­σει ένα γνω­στό πε­ριο­δι­κό, με ρώ­τη­σαν – ως πρώην Υπουρ­γό – τι γί­νε­ται με το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας. Με ρώ­τη­σαν αν ανα­γνω­ρί­ζω ότι γί­νο­νται προ­σπά­θειες και απά­ντη­σα, ασφα­λώς ναι, τα κενά όμως είναι τε­ρά­στια και δεν φαί­νο­νται οι προ­σπά­θειες. Επί­σης, τους είπα ότι δεν είναι μόνο οι ανε­πάρ­κειες των αριθ­μών των νο­ση­λευ­τών και των για­τρών, αλλά είναι και η ανε­πάρ­κεια των υπο­δο­μών και έδωσα ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο πα­ρά­δειγ­μα, που δεν μπο­ρεί να αμ­φι­σβη­τη­θεί. Σε ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα νο­σο­κο­μεία της χώρας, το Ατ­τι­κόν, ο μα­γνη­τι­κός το­μο­γρά­φος έχει πάψει να λει­τουρ­γεί εδώ και δύο χρό­νια. Εί­μα­στε πλέον στον τρίτο χρόνο αυτής της κυ­βέρ­νη­σης. Όλο αυτό το διά­στη­μα, οι ασθε­νείς πα­ρα­πέ­μπο­νται για μα­γνη­τι­κές το­μο­γρα­φί­ες στα ιδιω­τι­κά κέ­ντρα. Αντι­λαμ­βά­νε­στε, ότι αν είχε αντι­κα­τα­στα­θεί ο μα­γνη­τι­κός το­μο­γρά­φος σε ένα λο­γι­κό χρο­νι­κό διά­στη­μα, η αξία του θα είχε απο­σβε­στεί από τις ίδιες τις εξε­τά­σεις από τον ΕΟΠΥΥ. Σε οποιο­δή­πο­τε σύ­στη­μα υγεί­ας, η αντι­κα­τά­στα­ση θα γι­νό­ταν μέσα σε μια βδο­μά­δα. Αυτά είναι τα προ­βλή­μα­τα των υπο­δο­μών.

Συ­νε­χί­ζο­ντας, λέω το εξής. Εμείς εί­χα­με αλ­λιώς φα­ντα­στεί και σχε­διά­σει το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας. Οι οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες, οι αδυ­να­μί­ες; Ό,τι θέ­λε­τε πείτε, αλλά κατά την γνώμη μου δεν είναι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση και θα σας φέρω ένα πα­ρά­δειγ­μα.

Εί­χα­με τρεις ΥΠΕ για τα νησιά,  πα­ρό­τι ο νόμος έλεγε ότι θα είναι μια ΥΠΕ σε κάθε Πε­ρι­φέ­ρεια. Εί­χα­με του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, του Βο­ρεί­ου Αι­γαί­ου και των Ιο­νί­ων Νήσων. Για ποιο λόγο; Διότι πι­στεύ­α­με, ότι τα νησιά είναι ει­δι­κός χώρος που θέ­λουν άμεση επαφή των ΥΠΕ. Δη­λα­δή, να είναι στις έδρες τους, να βρί­σκο­νται σε κά­ποιο νησί, ούτως ώστε οι υπη­ρε­σί­ες να έχουν άμεση πρό­σβα­ση προς τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες που έχουν οι πε­ριο­χές αυτές.

Θέλω να πω το εξής: Εγώ ο ίδιος πήγα και είδα το Κέ­ντρο Υγεί­ας Αρ­χαγ­γέ­λου και το ανα­βαθ­μι­σμέ­νο πε­ρι­φε­ρεια­κό ια­τρείο της Λίν­δου. Κα­τέ­θε­σα Ερώ­τη­ση στη Βουλή και ο Υπουρ­γός με βάση τις πλη­ρο­φο­ρί­ες που είχε από τις υπη­ρε­σί­ες του απά­ντη­σε… τα γνω­στά.  Και του είπα, πη­γαί­νε­τε να δείτε ή στείλ­τε την ΥΠΕ να δει, αφού η ΥΠΕ δεν είναι εκεί. Και ήρθε η απά­ντη­ση προς τον Υπουρ­γό από τον επι­κε­φα­λής της Δη­μο­τι­κής Ενό­τη­τας Αρ­χαγ­γέ­λου, κ. Αρ­γυ­ρού Ανάρ­γυ­ρο, όπου το Κέ­ντρο Υγεί­ας τώρα  εξυ­πη­ρε­τεί γύρω στις 60.000 άτομα. Το Κέ­ντρο αυτό, την καλή εποχή είχε δέκα για­τρούς. Κα­τέ­λη­ξε με τρεις, εκ των οποί­ων ο ένας πέ­θα­νε αιφ­νι­δί­ως πριν από δύο μήνες, ένας συ­ντα­ξιο­δο­τεί­ται στο τέλος του χρό­νου, απέ­σπα­σαν ένα για­τρό από τα Μάσ­σα­ρι -συ­γκε­κρι­μέ­να μι­λού­σα σή­με­ρα με το Διευ­θυ­ντή και του Κέ­ντρου Υγεί­ας και στην ουσία είναι τρεις για­τροί που θα γί­νουν δύο.

Τε­λευ­ταία έφε­ραν άλ­λους δύο αγρο­τι­κούς. Ξέ­ρε­τε ότι οι αγρο­τι­κοί για­τροί γε­νι­κώς, όχι οι συ­γκε­κρι­μέ­νοι, κοι­τά­ζουν πώς θα φύ­γουν στο εξω­τε­ρι­κό, σε χώρες όπου έχουν κα­λύ­τε­ρους όρους ερ­γα­σί­ας και αμοι­βές. Δεν είναι δυ­να­τόν να λένε οι υπη­ρε­σί­ες ότι το Κέ­ντρο Υγεί­ας Αρ­χαγ­γέ­λου λει­τουρ­γεί τέ­λεια και να έρ­χε­ται ο επι­κε­φα­λής του πρώην Δήμου και να  στέλ­νει στον Υπουρ­γό Υγεί­ας επι­στο­λή και να του λέει «τι είναι αυτά τα πράγ­μα­τα που μας λέτε;».

Το γράμ­μα το έχω εδώ και το έχει και ο Υπουρ­γός. Πώς είναι δυ­να­τόν να ευ­η­με­ρούν οι αριθ­μοί και να υπο­φέ­ρουν οι άν­θρω­ποι;

Κύριε Υπουρ­γέ, αυτό το γράμ­μα τε­λειώ­νει με φρά­σεις προς εσάς, που εγώ θεωρώ απα­ρά­δε­κτες που γρά­φτη­καν, αλλά  γρά­φτη­καν από τον επι­κε­φα­λής της Δη­μο­τι­κής Ενό­τη­τας. Γιατί οι άν­θρω­ποι εξε­γεί­ρο­νται όταν βλέ­πουν τα προ­βλή­μα­τα και ακού­νε ωραί­ους αριθ­μούς. Οι αριθ­μοί ευ­η­με­ρούν, τα προ­βλή­μα­τα υπάρ­χουν.

Μέσα σ’ αυτό το πλαί­σιο, στο Ιπ­πο­κρά­τειο – με πλη­ρο­φό­ρη­σε ο Διευ­θυ­ντής Καρ­διο­λο­γί­ας- επει­δή τα μη­χα­νή­μα­τα του αι­μο­δυ­να­μι­κού χα­λού­σαν και δεν μπο­ρού­σαν να ανα­νε­ω­θούν απευ­θύν­θη­κε στο ίδρυ­μα «Νιάρ­χος» και πήρε τα μη­χα­νή­μα­τα. Δεν θα πω κακώς έκανε. Καλώς έκανε, αλλά υπάρ­χουν προ­βλή­μα­τα.

Το ίδιο τώρα κάνει και η αντί­στοι­χη Πα­νε­πι­στη­μια­κή Κλι­νι­κή στο Ατ­τι­κό,  έμαθε ότι η άλλη πήρε από το ίδρυ­μα «Νιάρ­χος» και απευ­θύ­νε­ται και αυτή στο ίδρυ­μα. Τι θέλω να πω; Προ­σω­πι­κά, ως Διευ­θυ­ντής της Πα­νε­πι­στη­μια­κής Κλι­νι­κής στο Ατ­τι­κό, δια­πί­στω­σα ότι όταν άνοι­ξε το Ατ­τι­κό δεν υπήρ­χε αι­μο­δυ­να­μι­κό μη­χά­νη­μα σύγ­χρο­νο, ήταν αυτό που πα­ρέ­δω­σε η εται­ρία. Τι έκανα; Είχε ένα νόμο και εφαρ­μό­σα­με το leasing, πή­ρα­με δη­λα­δή το μη­χά­νη­μα το οποίο, ευ­τυ­χώς, λει­τουρ­γεί γιατί  το άλλο έχει στα­μα­τή­σει τώρα λόγω του πο­λυ­χρο­νι­σμού. Είναι πάνω από  δε­κα­πέ­ντε χρό­νια- πώς είναι δυ­να­τόν να λει­τουρ­γεί καλά; Και βε­βαί­ως τώρα πάει στο Νιάρ­χος. Αυτή είναι η ει­κό­να. Χωρίς να θέλω  να αμ­φι­σβη­τή­σω τους αριθ­μούς που είπε η κυρία Ιορ­δα­νί­δου, γιατί τους ξέρω κιό­λας, αλλά η ει­κό­να είναι αυτή.

Επα­νέρ­χο­μαι. Πη­γαί­νε­τε να τους δείτε στη Ρόδο και στα άλλα Δω­δε­κά­νη­σα, θα σας πουν και αυτοί τα ίδια. Τον πε­ρα­σμέ­νο Αύ­γου­στο στο ανα­βαθ­μι­σμέ­νο ια­τρείο της Λίν­δου ήταν ένας για­τρός. Δεν υπήρ­χε κα­νέ­νας άλλος. Η Λίν­δος πρέ­πει να ξέ­ρε­τε ότι είναι κάτι σαν τη Σα­ντο­ρί­νη. Δη­λα­δή, όσοι έρ­χο­νται στη Ρόδο 3 εκατ.- 4 εκατ. περ­νά­νε και από τη Λίνδο. Και ο για­τρός μου λέει, μα εγώ τι να κάνω, εγώ μόνος μου, αυτό είναι το «ανα­βαθ­μι­σμέ­νο» ια­τρείο; Τα μη­χα­νή­μα­τα ήταν μέσα στις κού­τες. Βέ­βαια, δεν τα πήρε ο κ. Ξαν­θός τα μη­χα­νή­μα­τα, τα είχε πάρει ο κ. Αβρα­μό­που­λος. Γιατί είναι και άλλα μη­χα­νή­μα­τα σε ανά­λο­γα κέ­ντρα που αυτή τη στιγ­μή κα­τα­στρέ­φο­νται. Του­λά­χι­στον πάρτε τα και δώστε τα στα νο­σο­κο­μεία να δου­λέ­ψουν.

Να υπάρ­ξει κάτι, δη­λα­δή, γιατί δια­φο­ρε­τι­κά εδώ συ­ζη­τά­με συ­νέ­χεια και λέμε τα προ­βλή­μα­τα. Η αντι­πο­λί­τευ­ση κάνει κρι­τι­κή -έτσι συ­νη­θί­ζε­ται- και η Κυ­βέρ­νη­ση λέει, όχι όλα είναι ωραία και ο κό­σμος από κάτω βλέ­πει αυτά τα πράγ­μα­τα και λέει: Τι γί­νε­ται εδώ βρε παι­διά;

Αυτά που σας λέω, είναι όλα 100% αλη­θι­νά, όχι 99%.

Πα­ρα­κα­λώ την κυρία Ιορ­δα­νί­δου να πάει στη Λίνδο και στον Αρ­χάγ­γε­λο να δια­πι­στώ­σει αυτά τα πράγ­μα­τα που σας λέω.

Γι’ αυτό, όταν με ρώ­τη­σαν αν πι­στεύω ότι γί­νο­νται προ­σπά­θειες είπα «αναμ­φι­σβή­τη­τα ναι», το απο­τέ­λε­σμα όμως με­τρά­ει. Γιατί ο Δη­μο­σθέ­νης τι λέει; «Προς γαρ το τε­λι­κόν εκβάν έκα­στον τον πριν υπαρ­ξά­ντων κρί­νε­ται» Δη­λα­δή, «αν δεν έχεις απο­τέ­λε­σμα, ό,τι προ­σπά­θεια και να κά­νεις τις ανα­γνω­ρί­ζω αλλά πρέ­πει να δω και το απο­τέ­λε­σμα» και ο κό­σμος δυ­στυ­χώς ζητά αυτό το απο­τέ­λε­σμα, δεν ζη­τά­ει την προ­σπά­θεια. Την προ­σπά­θεια την αντι­λαμ­βά­νε­ται και την εκτι­μά, αν θέ­λε­τε, αλλά ζη­τά­ει το απο­τέ­λε­σμα.»