Ευχές-διαγγέλματα

Αντι­λαμ­βά­νο­μαι την εθι­μο­τυ­πι­κή πα­ρου­σία πο­λι­τι­κών σε με­γά­λες χρι­στια­νι­κές γιορ­τές. Το ακα­τα­νό­η­το είναι  για ποιο λόγο θα πρέ­πει να στέ­κο­νται μπρο­στά σε μια κά­με­ρα και να απαγ­γέ­λουν διαγ­γέλ­μα­τα -ευχές, με­τα­φρά­ζο­ντας το μή­νυ­μα της γιορ­τής όπως βο­λεύ­ει τον κα­θέ­να. Ιδίως η γιορ­τή των Θε­ο­φα­νεί­ων  είναι η πλέον αγα­πη­τή, γιατί τους δίνει την δυ­να­τό­τη­τα να ευ­χη­θούν την «φώ­τι­ση» που δεν έχουν οι αντί­πα­λοι. Κά­ποιοι προ­χώ­ρη­σαν φέτος ενό­ψει εκλο­γών να ευ­χη­θούν «φώ­τι­ση» και σε όλους εμάς, τους πο­λί­τες προ­κει­μέ­νου να δια­λέ­ξου­με τον πλέον «φω­τι­σμέ­νο». Και κά­νουν θέαμα και θέμα για τα δελ­τία τις δη­λώ­σεις σχε­τι­κές με την πο­λι­τι­κή συ­γκυ­ρία,  μια με­γά­λη γιορ­τή. Πραγ­μα­τι­κά όλο αυτό ακρο­βα­τεί στα όρια του γρα­φι­κού και είναι πολύ μα­κριά από τον σε­βα­σμό ή την ευ­λά­βεια που θέ­λουν να εμπνεύ­σουν.