Με λαμπρότητα γιορτάστηκαν και φέτος τα Θεοφάνεια στη Ρόδο

Με κάθε επι­ση­μό­τητα και λαμπρό­τητα εορ­τά­στη­καν και φέτος τα Θεο­φά­νεια στη Ρόδο. Το πρωί της Παρα­σκευής τελέ­στηκε θεία λει­τουρ­γία και ο Μεγάλος Αγια­σμός από τον Μητρο­πο­λίτη Ρόδου κ. Κύριλλο. Στη συνέ­χεια παρου­σία των τοπικών, στρα­τιω­τι­κών και αστυ­νο­μι­κών αρχών έγινε ο Καθα­για­σμός των υδάτων στη θαλάσ­σια περιοχή δίπλα στον ιερό ναό του Ευαγ­γε­λι­σμού. Αψη­φώ­ντας το κρύο, πλήθος κόσμου παρα­κο­λού­θησε την τελετή.

Αυτή τη φορά, κόντρα στα καθιε­ρω­μένα, μία γυναίκα στάθηκε τυχερή και ανέσυρε από τη θάλασσα τον Τίμιο Σταυρό. Πρό­κει­ται για την κ. Ελένη Καρα­γιάννη, υπάλ­ληλο του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, η οποία ήταν η μονα­δική γυναίκα ανάμεσα σε 13 άνδρες που έπεσε στα παγω­μένα νερά, βρήκε το Σταυρό και τον παρέ­δωσε στον Σεβα­σμιό­τατο Μητρο­πο­λίτη Ρόδου Κύριλλο, απο­σπώ­ντας το σεβασμό και τον θαυ­μα­σμό όλων. Ο Μητρο­πο­λί­της κ. Κύριλ­λος ευλό­γησε την κολυμ­βή­τρια και της πέρασε στο λαιμό ένα χρυσό σταυρό, ενώ ευλό­γησε και όλους τους υπό­λοι­πους που βού­τη­ξαν στα παγω­μένα νερά. Την Ελένη Καρα­γιάννη συνε­χά­ρη­σαν και όλοι οι εκπρό­σω­ποι των τοπικών αρχών που παρα­κο­λου­θού­σαν την τελετή από την εξέδρα των επι­σή­μων.

Με δηλώ­σεις της  στη «δ», η κ. Καρα­γιάννη στέλνει μήνυμα αλλη­λεγ­γύης και ανθρω­πιάς, τονί­ζο­ντας:  “Είμαι χρι­στιανή ορθό­δοξη και η μέρα αυτή των Αγίων Θεο­φα­νείων είναι από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες της θρη­σκείας μου γι’ αυτό θέλησα να συμ­με­τά­σχω στην τελετή κατά­δυ­σης του Σταυρού.  Εύχομαι το Φώς του Αγίου Πνεύ­μα­τος να φωτίζει κάθε μας βήμα και κάθε δρόμο που ανοί­γε­ται μπροστά μας.

Το Άγιο Φως των Θεο­φα­νείων να φωτίζει πάντα την αλήθεια και να διώχνει τις σκιές και τις αμφι­βο­λίες από τις καρδιές και το μυαλό μας.  Ο τόπος μας και η θάλασσά μας, εύχομαι να ευλο­γού­νται πάντα από το Άγιο Φως της ορθο­δο­ξίας μας κι ευλο­γη­μέ­νοι να’ ναι πάντα όχι μόνο οι άνθρω­ποι αυτού του τόπου αλλά και όσοι άνθρω­ποι κατα­τρεγ­μέ­νοι από τους πολέ­μους κι απ΄ τις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στις πατρί­δες τους έρχο­νται στον τόπο μας για να βρουν κατα­φύ­γιο.  Το Φως των Θεο­φα­νείων ας βοη­θή­σει όλους μας να δεχό­μα­στε και κυρίως να σεβό­μα­στε την κουλ­τούρα, τη γλώσσα, τη θρη­σκεία και την ετε­ρό­τητα των ανθρώ­πων αυτών χωρίς μισαλ­λο­δο­ξία και φανα­τι­σμό κι θάλασσά μας να γίνεται το μέσον για να ενώνει τους λαούς της Μεσο­γείου κι όχι να τους χωρίζει».

Στη δοξο­λο­γία και στον Καθα­για­σμό των υδάτων στη Ρόδο παρα­βρέ­θη­καν ο υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, οι βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης και Μάνος Κόν­σο­λας, ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, η αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Του­ρι­σμού Μαριέτα Παπα­βα­σι­λείου, οι περι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι Χρήστος Ευστρα­τίου και Μιχάλης Μπα­ρια­νά­κης, ο δήμαρ­χος Ρόδου Φώτης Χατζη­διά­κος, ο πρό­ε­δρος του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ευάγ­γε­λος Μαν­δρα­κός, η αντι­δή­μαρ­χος Του­ρι­σμού Μαρίζα Χατζη­λα­ζά­ρου, η αντι­δή­μαρ­χος Πρό­νοιας Άννα Ζωάννου και άλλοι εκπρό­σω­ποι των τοπικών αρχών.

Τελετές για τον καθα­για­σμό των υδάτων έγιναν στην Ιαλυσό και σε άλλους Δήμους του νησιού μας. Παρου­σία των τοπικών αρχών έγινε προχθές το πρωί και η εκδή­λωση για την κοπή της πίτας του Ναυ­τι­κού Ομίλου Ρόδου.

Μία δια­φο­ρε­τική …πρωτιά

Το 2014, κάτω από εντελώς δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες, μία γυναίκα είχε ανα­σύ­ρει και πάλι τον Σταυρό κατά την τελετή καθα­για­σμού των υδάτων στη Ρόδο.  Τότε, η τελετή απο­τέ­λεσε για μια απελ­πι­σμένη 50χρονη το «βήμα» για να εκφρά­σει τη δια­μαρ­τυ­ρία και την από­γνωσή της. Η Αφρο­δίτη Βιέννα, μια καθα­ρί­στρια που βρι­σκό­ταν δίπλα στην εξέδρα των επι­σή­μων, έπεσε με τα ρούχα στη θάλασσα, αιφ­νι­διά­ζο­ντας τους υπό­λοι­πους κολυμ­βη­τές και όλο τον κόσμο και έπιασε το Σταυρό που έριξε ο Μητρο­πο­λί­της κ. Κύριλ­λος στα παγω­μένα νερά.

Η γυναίκα που εργα­ζό­ταν ως καθα­ρί­στρια στη δημο­τική κοι­νό­τητα Καλ­λι­θέας, με τον τρόπο αυτό θέλησε να δείξει την απελ­πι­σία της και ταυ­τό­χρονα να δια­μαρ­τυ­ρη­θεί για τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα που αντι­με­τώ­πιζε η ίδια και η οικο­γέ­νειά της, ζητώ­ντας από τους τοπι­κούς ταγούς συμπα­ρά­σταση.