Το παλιό νοσοκομείο Ρόδου ζητά «θεραπεία»

• Το παλιό νοσο­κο­μείο καταρ­ρέει, ο υπουρ­γός Υγείας Αδ. Γεωρ­γιά­δης ζητά προ­τά­σεις, ο Περι­φε­ρειάρ­χης αντα­πο­κρί­θηκε, ο Δήμος απου­σιά­ζει. Μπορεί το εμβλη­μα­τικό κτίριο να μετα­τρα­πεί σε πολυ­χώρο πολι­τι­σμού;

Στην πρόταση του υπουρ­γού Υγείας Άδωνι Γεωρ­γιάδη για την αξιο­ποί­ηση του παλιού νοσο­κο­μείου Ρόδου, η μόνη δημόσια αντα­πό­κριση ήρθε από τον Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, Γιώργο Χατζη­μάρκο, ο οποίος επι­σή­μανε ότι «ως Ροδίτες, η εικόνα ενός εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νου χώρου μάς απα­σχο­λεί βαθιά». Αντί­θετα, ο Δήμος Ρόδου δεν έχει μέχρι στιγμής αντι­δρά­σει στην πρό­σκληση του υπουρ­γού, ούτε έχει τοπο­θε­τη­θεί επι­σή­μως για τις προ­ο­πτι­κές αξιο­ποί­η­σης του ιστο­ρι­κού συγκρο­τή­μα­τος.

Στον δημόσιο διάλογο, ωστόσο, κατα­τί­θε­νται προ­τά­σεις, όπως αυτή του προ­έ­δρου του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, Ηλία Τσέρκη, ο οποίος ειση­γεί­ται τη μετα­τροπή του χώρου σε πολυ­χώρο πολι­τι­σμού και επι­στη­μών με κατεύ­θυνση την πολι­τι­στική ανα­γέν­νηση της πόλης, μια ιδέα που είχε δια­τυ­πώ­σει παλαιό­τερα και ο αεί­μνη­στος δήμαρ­χος Φώτης Χατζη­διά­κος.

«Η εικόνα εγκα­τά­λει­ψης προ­σβάλ­λει την πόλη»

Ανοι­κτός σε κάθε πρόταση του Δήμου Ρόδου ή άλλου φορέα για την αξιο­ποί­ηση των κτη­ρια­κών εγκα­τα­στά­σεων του παλιού νοσο­κο­μείου εμφα­νί­στηκε ο υπουρ­γός Υγείας Άδωνις Γεωρ­γιά­δης που υπο­γράμ­μισε ότι η εικόνα εγκα­τά­λει­ψης «προ­σβάλ­λει την πόλη» και δεσμεύ­τηκε πως ακόμη κι αν δεν υπάρξει τοπική πρόταση, θ’ ανα­ζη­τή­σει λύση κατά τη διάρ­κεια της θητείας του. Από το 2000, μετά τη μετα­φορά του νοσο­κο­μείου στο νέο κτήριο, εγκα­τα­λεί­φθηκε ορι­στικά. Παρότι έχει χαρα­κτη­ρι­στεί δια­τη­ρη­τέο 1986, σήμερα στέκει με σπα­σμένα παρά­θυρα, ετοι­μόρ­ρο­πους τοίχους, βαν­δα­λι­σμένα δωμάτια και αυλές που θυμί­ζουν περισ­σό­τερο χωμα­τερή παρά ιστο­ρικό μνημείο. Σημειώ­νε­ται ότι το κτι­ριακό συγκρό­τημα του παλιού νοσο­κο­μείου, απο­τε­λεί­ται από τρεις ενό­τη­τες:

Α) Το κτήριο της Αγίας Αικα­τε­ρί­νης, με τις παλιές παθο­λο­γι­κές και χει­ρουρ­γι­κές κλι­νι­κές και τον κήπο σπάνιας ομορ­φιάς, όπου στε­γά­ζο­νται σήμερα ο Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος και υπη­ρε­σίες του Δήμου κλπ.

Β) Το κτήριο της παλιάς μαιευ­τι­κής και ορθο­πε­δι­κής κλι­νι­κής, απέ­να­ντι από το οποίο λει­τουρ­γεί ο ΟΚΑΝΑ.

Γ) Τον χώρο των παλιών επει­γό­ντων (επί Παπα­λουκά) ο οποίος χαρα­κτη­ρί­ζε­ται αυθαί­ρε­τος.

Η νέα πτέρυγα είναι η μονα­δική που αξιο­ποιεί­ται, καθώς στε­γά­ζει το Κτη­μα­το­λό­γιο και προ­σε­χώς υπη­ρε­σίες του Δήμου Ρόδου.

Πρόταση πολι­τι­στι­κής ανά­πλα­σης

Ο Ηλίας Τσέρκης προ­τεί­νει η Αγία Αικα­τε­ρίνη να μετα­τρα­πεί σε εμβλη­μα­τικό σημείο πολι­τι­σμού και μνήμης για τη Ρόδο και τα Δωδε­κά­νησα. Στην πρόσοψη επί της οδού Ερυθρού Σταυρού θα μπο­ρού­σαν να στε­γα­στούν όλοι οι επι­στη­μο­νι­κοί σύλ­λο­γοι του χώρου της Υγείας, καθώς και οι σύλ­λο­γοι ασθενών που σήμερα παρα­μέ­νουν άστεγοι. Στους χώρους του ισο­γείου και του υπο­γείου μπορούν να δια­μορ­φω­θούν αίθου­σες συνε­δριά­σεων, εκδη­λώ­σεων και συν­δια­σκέ­ψεων, ενώ οι θάλαμοι νοση­λείας να παρα­χω­ρη­θούν σε πολι­τι­στι­κούς συλ­λό­γους των νησιών για την παρου­σί­αση της τοπικής τους ταυ­τό­τη­τας. Έτσι, ο χώρος θα μετα­τρα­πεί σε πολυ­λει­τουρ­γικό κέντρο τέχνης, παρά­δο­σης και πολι­τι­σμού, ανοιχτό στην κοι­νω­νία και την επι­στήμη. Παράλ­ληλα, προ­τεί­νε­ται η κατε­δά­φιση του αυθαί­ρε­του κτηρίου των ΤΕΠ στην οδό Παπα­λουκά και η δημιουρ­γία πολυ­ε­πί­πε­δου χώρου στάθ­μευ­σης, που θα απο­συμ­φο­ρή­σει το κέντρο.

«Η μετα­φορά υπη­ρε­σιών ή των δικα­στη­ρίων θα ήταν λάθος κατεύ­θυνση, αυτό που χρεια­ζό­μα­στε είναι όραμα και πολι­τι­στική ανα­γέν­νηση», τονίζει ο κ. Τσέρκης. Το παλιό νοσο­κο­μείο μπορεί να απο­τε­λέ­σει σύμβολο ανα­γέν­νη­σης για τη Ρόδο, εφόσον υπάρξει πολι­τική βούληση και συνερ­γα­σία. Με τα δια­θέ­σιμα ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα για την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά, η αξιο­ποί­ηση του μνη­μείου δεν είναι απλώς επι­θυ­μητή, είναι εφικτή. Απο­μέ­νει να φανεί αν το νησί θα επι­λέ­ξει να ανα­στή­σει ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα ιστο­ρικά του κτήρια ή αν θα συνε­χί­σει να το βλέπει να καταρ­ρέει στη σιωπή.