Γεραπετρίτης: Οι πέντε στόχοι για το επιτελικό κράτος

“Επι­τε­λικό είναι το κράτος που προ­γραμ­μα­τί­ζει και παρα­κο­λου­θεί τις δημό­σιες πολι­τι­κές. Υπό την έννοια αυτή, ήταν μια δύσκολη άσκηση, διότι σε όλη τη διάρ­κεια της μετα­πο­λί­τευ­σης, τέτοιου τύπου προ­γραμ­μα­τικό κράτος το οποίο να μπορεί να παρα­κο­λου­θεί τις δημό­σιες πολι­τι­κές, δεν υπήρχε στην Ελλάδα. Γι’ αυτό ήταν και μια πολύ μεγάλη πρό­κληση” τόνισε ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας, Γιώργος Γερα­πε­τρί­της, μιλώ­ντας σε εκδή­λωση του Ινστι­τού­του για τη Δικαιο­σύνη και την Ανά­πτυξη του Ευρω­παϊ­κού Οργα­νι­σμού Δημο­σίου Δικαίου (EPLO), με θέμα “Η πρό­κληση του επι­τε­λι­κού κράτους”.

Ο κ. Γερα­πε­τρί­της ανα­φέρ­θηκε στους πέντε βασι­κούς στόχους-δράσεις του νόμου 4622 για το επι­τε­λικό κράτος, που είναι η εγκα­τά­σταση πολι­τι­κής κανο­νι­κό­τη­τας, η προ­γραμ­μα­τική δια­κυ­βέρ­νηση και η παρα­κο­λού­θηση του κυβερ­νη­τι­κού έργου, η διά­κριση της πολι­τι­κής και της υπη­ρε­σια­κής διοί­κη­σης, η δια­φά­νεια ευρείας κλί­μα­κας με τη θεσμο­θέ­τηση μιας ενιαίας αρχής δια­φά­νειας σε όλο το Δημόσιο και η καλή νομο­θέ­τηση.

Ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας,σημεί­ωσε ότι για την κατάρ­τιση του νόμου για το επι­τε­λικό κράτος αξιο­ποι­ή­θη­καν οι καλές πρα­κτι­κές που εφαρ­μό­ζει η Γερ­μα­νία και το Ηνωμένο Βασί­λειο και κατέ­ληξε λέγο­ντας ότι “βεβαίως αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε όλοι ότι το επι­τε­λικό κράτος έχει δύο δια­στά­σεις, την ορι­ζό­ντια και την κάθετη. Ο νόμος 4622 είναι το ορι­ζό­ντιο επι­τε­λικό κράτος, η οργά­νωση της κυβέρ­νη­σης, και θα ακο­λου­θή­σει πολύ σύντομα η δεύτερη φάση του επι­τε­λι­κού κράτους, που είναι η κάθετη οργά­νωση του κράτους δηλαδή ουσια­στικά η εφαρ­μογή της αρχής της επι­κου­ρι­κό­τη­τας στην τοπική αυτο­διοί­κηση, η οποία θα εξει­δι­κεύει τα ζητή­ματα που έχουν να κάνουν με την απονομή αρμο­διο­τή­των στους δήμους, τις Περι­φέ­ρειες και τις απο­κε­ντρω­μέ­νες διοι­κή­σεις”.

Στη συνέ­χεια μίλησε ο γενικός γραμ­μα­τέας Νομικών και Κοι­νο­βου­λευ­τι­κών Θεμάτων, Στέλιος Κουτ­να­τζής, ο οποίος ανα­φέρ­θηκε στην ανα­βάθ­μιση της νομο­πα­ρα­σκευα­στι­κής δια­δι­κα­σίας, η οποία θα γίνεται κεντρικά και έχει ως στόχο τον περιο­ρι­σμό της πολυ­νο­μίας και της κακο­νο­μίας, που είναι χρόνιες παθο­γέ­νειες. Σημεί­ωσε ότι η παν­σπερ­μία νομο­θε­τη­μά­των και η ατελής νομο­θέ­τηση καθι­στού­σαν ανα­γκαία την συχνή αλλαγή της νομο­θε­σίας και τόνισε πως “η ανυ­παρ­ξία ενός κεντρι­κού μηχα­νι­σμού απο­φυ­γής της πολυ­νο­μίας και κακο­νο­μίας, με άλλα λόγια η έλλειψη ενός επι­τε­λι­κού κράτους, οδηγεί σε κακή νομο­θέ­τηση”.

“Στις δια­τά­ξεις του 4622 υπάρχει μια πολύ ανα­λυ­τική παρου­σί­αση των επι­μέ­ρους βημάτων που ακο­λου­θού­νται κατά τη διάρ­κεια του έτους προ­κει­μέ­νου να προ­γραμ­μα­τι­στεί το κυβερ­νη­τικό έργο και οι νομο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λίες της κυβέρ­νη­σης” κατέ­ληξε ο κ. Κουτ­να­τζής.