Στο Συμβούλιο της Επικρατείας η ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου για το νέο χωροταξικό των ΑΠΕ

• Ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος της ΠΕΔ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Μι­χά­λης Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου εξη­γεί τους λό­γους της προ­σφυ­γής • Οι εν­στά­σεις για τις ανε­μο­γεν­νή­τριες στα νησιά και η ανά­γκη να λαμ­βά­νε­ται υπόψη η φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα κάθε τόπου ξε­χω­ρι­στά • Συ­ντο­νι­σμέ­νη κί­νη­ση ΠΝΑι και δήμων

Στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας με­τα­φέ­ρε­ται η αντι­πα­ρά­θε­ση για το νέο ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας, με την Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ένωση Δήμων Νο­τί­ου Αι­γαί­ου να απο­φα­σί­ζει την άσκη­ση έν­δι­κου βοη­θή­μα­τος κατά της υπουρ­γι­κής από­φα­σης.

Ση­μείο τρι­βής, οι προ­βλέ­ψεις για τις νέες εγκα­τα­στά­σεις αιο­λι­κών έργων στα νησιά, αλλά και το ζή­τη­μα της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας, της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής ισορ­ρο­πί­ας και της συμ­με­το­χής των το­πι­κών κοι­νω­νιών στον σχε­δια­σμό της ανά­πτυ­ξης.

Η από­φα­ση της ΠΕΔ και η προ­σφυ­γή στο ΣτΕ

Η από­φα­ση ελή­φθη κατά την τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΠΕΔ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου (την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα), και όπως εξη­γεί ο νο­μι­κός σύμ­βου­λός της, κ. Μι­χά­λης Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, αφορά στην προ­σφυ­γή στη δι­καιο­σύ­νη με σκοπό την προ­στα­σία του έν­νο­μου συμ­φέ­ρο­ντος τόσο των επι­μέ­ρους δήμων όσο και της ίδιας της ΠΕΔ.

«Αυτό που ελή­φθη σαν από­φα­ση στη συ­νε­δρί­α­ση του δ.σ της ΠΕΔ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου είναι η άσκη­ση έν­δι­κου βοη­θή­μα­τος: δη­λα­δή να πάμε στο δι­κα­στή­ριο να ασκή­σου­με τη δι­κα­στι­κή μας προ­στα­σία με βάση το νό­μι­μο συμ­φέ­ρον που έχει ο κάθε Δήμος ξε­χω­ρι­στά αλλά και οι δήμοι του Αι­γαί­ου για την νέα υπουρ­γι­κή από­φα­ση που εκ­δό­θη­κε σε σχέση με το ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο για τις ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας, για τις ΑΠΕ», ανα­φέ­ρει.

Σύμ­φω­να με τον κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, το νέο πλαί­σιο προ­βλέ­πει πε­ριο­ρι­σμούς στις νέες εγκα­τα­στά­σεις, με ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά στις ανε­μο­γεν­νή­τριες και στα με­γά­λα αιο­λι­κά πάρκα. Ωστό­σο, όπως επι­ση­μαί­νει, υπάρ­χει μία εξαί­ρε­ση που αφορά στα με­γα­λύ­τε­ρα νησιά.

«Πλέον απα­γο­ρεύ­ο­νται ορι­ζό­ντια νέες εγκα­τα­στά­σεις ανε­μο­γεν­νη­τριών, όχι όλες οι ΑΠΕ, αλλά κυ­ρί­ως ανε­μο­γεν­νή­τριες και τα με­γά­λα αιο­λι­κά πάρκα σε όλα τα νησιά του Αι­γαί­ου», εξη­γεί, προ­σθέ­το­ντας ότι η εξαί­ρε­ση αφορά τα νησιά που ξε­περ­νούν ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο όριο έκτα­σης. Στα Δω­δε­κά­νη­σα, όπως ανα­φέ­ρει, σε αυτή την κα­τη­γο­ρία πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται η Ρόδος και η Κάρ­πα­θος, ενώ στις Κυ­κλά­δες η Άν­δρος και η Νάξος.

Ακρι­βώς αυτό το κρι­τή­ριο, όπως υπο­γραμ­μί­ζει, απο­τέ­λε­σε ένα από τα ση­μεία που δη­μιούρ­γη­σαν ερω­τή­μα­τα στους εκ­προ­σώ­πους της αυ­το­διοί­κη­σης.

«Αυτό το κρι­τή­ριο σκαν­δά­λι­σε και δη­μιούρ­γη­σε πάρα πολ­λές απο­ρί­ες για το σκοπό και για το τι γί­νε­ται στο πλαί­σιο του χω­ρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού για μία πρά­σι­νη ενέρ­γεια που χρεια­ζό­μα­στε, αλλά με απο­τε­λε­σμα­τι­κή και ορθή δια­χεί­ρι­ση, η ορ­γά­νω­ση και η κα­τά­στα­ση μέσα στα νησιά μας», ανέ­φε­ρε.

Συ­ντο­νι­σμέ­νη κί­νη­ση ΠΝΑι και δήμων

Η προ­σφυ­γή της ΠΕΔ δεν έρ­χε­ται σε πο­λι­τι­κό ή θε­σμι­κό κενό. Όπως εξη­γεί ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος, κατά τη διάρ­κεια της δια­βού­λευ­σης για τον σχε­δια­σμό του υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας είχαν δια­τυ­πω­θεί από­ψεις τόσο από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου όσο και από τους δή­μους του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Οι θέ­σεις αυτές, σύμ­φω­να με τον κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, ήταν σε αρ­κε­τά ση­μεία αρ­νη­τι­κές ως προς τις προ­τει­νό­με­νες ρυθ­μί­σεις. Η βα­σι­κή έν­στα­ση που προ­βάλ­λε­ται σή­με­ρα είναι ότι οι πα­ρα­τη­ρή­σεις της αυ­το­διοί­κη­σης δεν φαί­νε­ται, κατά την άποψή του, να λή­φθη­καν επαρ­κώς υπόψη.

«Αυτές οι γνώ­μες στην ουσία επι­βε­βαιώ­θη­καν και ότι δεν ελή­φθη­σαν κα­θό­λου υπόψη, δεν αι­τιο­λο­γού­νται οι αρ­νή­σεις και οι απο­κλί­σεις που έχουν από τις αρ­νή­σεις των Δήμων και της Πε­ρι­φέ­ρειας και συ­νε­χί­ζει ακά­θε­κτο το Υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας για τη δική του αντί­λη­ψη σε σχέση με την ενερ­γεια­κή πα­ρα­γω­γι­κή ανά­πτυ­ξη της ενέρ­γειας», ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Το επό­με­νο βήμα είναι πλέον η δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή. Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία έχει, σύμ­φω­να με τον ίδιο, ο τρό­πος με τον οποίο θα ορ­γα­νω­θεί η συ­γκε­κρι­μέ­νη δια­δι­κα­σία.

Αυ­το­τε­λείς προ­σφυ­γές και αί­τη­μα συ­νεκ­δί­κα­σης

Ο σχε­δια­σμός προ­βλέ­πει ότι οι τέσ­σε­ρις με­γά­λοι νη­σιω­τι­κοί δήμοι του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου –δύο στις Κυ­κλά­δες και δύο στα Δω­δε­κά­νη­σα– θα πρέ­πει να ασκή­σουν αυ­το­τε­λώς το έν­δι­κο βο­ή­θη­μα ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, θα προ­σφύ­γει και η ίδια η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ένωση Δήμων, με το δικό της έν­νο­μο συμ­φέ­ρον.

«Πρέ­πει ο κάθε Δήμος που φεύ­γει, που είναι αυτοί οι τέσ­σε­ρις νη­σιω­τι­κοί με­γά­λοι δήμοι στην επι­κρά­τεια του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, δύο Κυ­κλά­δες και δύο Δω­δε­κά­νη­σα, να ασκή­σουν αυ­το­τε­λώς το έν­δι­κο βο­ή­θη­μα ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, δη­λα­δή να πάνε αυ­το­τε­λώς στο δι­κα­στή­ριο», εξη­γεί ο κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου.

«Και η Ένωση Δήμων συ­ντο­νι­σμέ­να και εκεί­νη με το δικό της έν­νο­μο συμ­φέ­ρον να προ­σφύ­γει προς το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας και να ζη­τή­σου­με στο τέλος της ημέ­ρας ίσως τη συ­νεκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης», προ­σθέ­τει.

Στό­χος είναι, εφό­σον γίνει δεκτό, οι δια­φο­ρε­τι­κές προ­σφυ­γές να εξε­τα­στούν από κοι­νού, ώστε η υπό­θε­ση να κρι­θεί στο ίδιο δι­κα­στι­κό πλαί­σιο.

Οι νο­μι­κοί λόγοι που θα τε­θούν ενώ­πιον του ΣτΕ

Ερω­τη­θείς για τις πι­θα­νό­τη­τες επι­τυ­χί­ας της προ­σφυ­γής, ο κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου εμ­φα­νί­ζε­ται να βλέ­πει συ­γκε­κρι­μέ­να νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα που, κατά την εκτί­μη­σή του, πα­ρου­σιά­ζουν ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον.

«Χωρίς να έχου­με ξε­κι­νή­σει να γρά­φου­με το δι­κό­γρα­φο, αλλά έχο­ντας δει την υπουρ­γι­κή από­φα­ση και βρει βα­σι­κούς λό­γους, υπάρ­χουν λόγοι ακύ­ρω­σης που δεν μπο­ρεί να ξε­πε­ρά­σει το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας γιατί είναι δική του νο­μο­λο­γία», ση­μειώ­νει.

Στο επί­κε­ντρο, όπως ανα­φέ­ρει, θα βρε­θούν ζη­τή­μα­τα που σχε­τί­ζο­νται με την εξου­σιο­δό­τη­ση που είχε ο υπουρ­γός σε σχέση με τον νόμο, αλλά και με τη συ­νά­φεια και την εναρ­μό­νι­ση του ει­δι­κού χω­ρο­τα­ξι­κού για τις ΑΠΕ με άλλα χω­ρο­τα­ξι­κά ερ­γα­λεία.

«Σε σχέση με τη συ­νά­φεια και την εναρ­μό­νι­ση που πρέ­πει να έχει το δικό χω­ρο­τα­ξι­κό για τις ανα­νε­ώ­σι­μες με τις δικές ενέρ­γειες, με άλλα ει­δι­κά χω­ρο­τα­ξι­κά που υπάρ­χουν, όπως των βιο­μη­χα­νι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων, του του­ρι­σμού, αλλά και τα το­πι­κά πο­λε­ο­δο­μι­κά σχέ­δια που είναι να εκ­δο­θούν», ανα­φέ­ρει.

Πα­ράλ­λη­λα, ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα θα δοθεί στη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα των νη­σιών, δη­λα­δή στα πραγ­μα­τι­κά όρια και στις αντο­χές κάθε πε­ριο­χής ως προς τη δυ­να­τό­τη­τα να υπο­δε­χθεί νέες δρα­στη­ριό­τη­τες και υπο­δο­μές.

«Είναι ζη­τή­μα­τα λοι­πόν που δεν μπο­ρεί να προ­σπε­ρά­σει ο ακυ­ρω­τι­κός δι­κα­στής και αυτά θα ανα­δεί­ξου­με σε σχέση βέ­βαια και με τη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα των νη­σιών, τις αντο­χές των νη­σιών, τα όρια των νη­σιών και τον τρόπο που πρέ­πει αυτά να ανα­πτυ­χθούν και να έχουν ενέρ­γεια με τις πηγές ενέρ­γειας με σωστό τρόπο, με νο­μι­μό­τη­τα και με δια­φά­νεια», το­νί­ζει.

Η έν­νοια της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας: «Κάθε νησί δεν είναι το ίδιο»

Η έν­νοια της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας απο­τε­λεί ένα από τα βα­σι­κά ση­μεία της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας. Για τον κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ο νη­σιω­τι­κός χώρος ως μία ενιαία γε­ω­γρα­φι­κή και ανα­πτυ­ξια­κή ενό­τη­τα, καθώς οι ανά­γκες, οι δυ­να­τό­τη­τες και οι πε­ριο­ρι­σμοί δια­φέ­ρουν από τόπο σε τόπο.

Όπως εξη­γεί, η φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα δεν είναι μια έν­νοια που μπο­ρεί να εφαρ­μο­στεί με έναν ενιαίο και από­λυ­το τρόπο. «Επι­στη­μο­νι­κά ορί­ζε­ται από τον κάθε φορέα, τον κάθε ορ­γα­νι­σμό, τον κάθε επι­στή­μο­να που τη με­λε­τά­ει τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κά», ανα­φέ­ρει.

Υπάρ­χουν, όπως λέει, γε­νι­κοί κα­νό­νες που συν­δέ­ο­νται με τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη, όμως η εφαρ­μο­γή τους απαι­τεί εξει­δί­κευ­ση ανά πε­ρί­πτω­ση.

«Αυτή η κατά πε­ρί­πτω­ση εξει­δί­κευ­ση απαι­τεί πολύ ισχυ­ρή τεκ­μη­ρί­ω­ση και αι­τιο­λο­γία, που δεν υπάρ­χει όμως, όπως ήδη δια­πι­στώ­νου­με, στο επί­πε­δο υπουρ­γι­κής από­φα­σης που πάμε να προ­σβά­λου­με», υπο­στη­ρί­ζει.

Η ανά­γκη ενη­με­ρω­μέ­νων και ενερ­γών το­πι­κών κοι­νω­νιών

Η συ­ζή­τη­ση, ωστό­σο, δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στο νο­μι­κό σκέ­λος της προ­σφυ­γής. Ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος της ΠΕΔ συν­δέ­ει το ζή­τη­μα με τη συμ­με­το­χή των πο­λι­τών στις απο­φά­σεις που αφο­ρούν στο πε­ρι­βάλ­λον, στις επεν­δύ­σεις και στην ανά­πτυ­ξη του τόπου τους.

«Αν μι­λή­σου­με για τα με­γά­λα έργα, τις με­γά­λες επεν­δύ­σεις, τα με­γά­λα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά θέ­μα­τα, βλέ­που­με και ακού­με συχνά και ευ­ρω­παϊ­κές οδη­γί­ες και διε­θνείς συμ­βά­σεις να μι­λά­νε για τη σωστή ενη­μέ­ρω­ση και πλη­ρο­φό­ρη­ση των πο­λι­τών, να μι­λά­νε για κα­νό­νες δια­βού­λευ­σης και συμ­με­το­χής στη λήψη της από­φα­σης», ση­μειώ­νει.

Κατά τον ίδιο, η πο­λυ­πλο­κό­τη­τα των ζη­τη­μά­των επι­βάλ­λει πλέον και με­γα­λύ­τε­ρη εξοι­κεί­ω­ση των πο­λι­τών με τε­χνι­κές και νο­μι­κές έν­νοιες.

«Πρέ­πει να εί­μα­στε σε επα­γρύ­πνη­ση τόσο ως πο­λί­τες όσο ως κοι­νω­νία και να γί­νου­με και λίγο τε­χνο­κρά­τες με αυτήν την έν­νοια, με βάση βέ­βαια και τον αντί­στοι­χο αρ­μό­διο τε­χνι­κό, δι­κη­γό­ρο και αντί­στοι­χο επι­στή­μο­να σε κάθε πε­ρί­πτω­ση που θα ανα­δεί­ξει αυτά τα θέ­μα­τα προς την κοι­νω­νία», επι­ση­μαί­νει.

Ο ρόλος των δήμων και ο το­πι­κός πο­λε­ο­δο­μι­κός σχε­δια­σμός

Το ίδιο ζή­τη­μα, σύμ­φω­να με τον κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, απο­κτά ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία όταν σύν­θε­τες με­λέ­τες και απο­φά­σεις φτά­νουν στα δη­μο­τι­κά και πε­ρι­φε­ρεια­κά συμ­βού­λια.

Ο ίδιος θε­ω­ρεί ανα­γκαία την έγκαι­ρη υπο­στή­ρι­ξη των αι­ρε­τών από εξει­δι­κευ­μέ­νους επι­στή­μο­νες, καθώς τα ζη­τή­μα­τα που κα­λού­νται να εξε­τά­σουν είναι συχνά ιδιαί­τε­ρα απαι­τη­τι­κά.

«Κάθε Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο έχει 50 θέ­μα­τα στην ημε­ρή­σια συ­νε­δρί­α­ση και είναι ένα από τα 50 θέ­μα­τα όλο αυτό που χρειά­ζε­ται στην ουσία να αφιε­ρώ­σεις δι­ή­με­ρο συ­νέ­δριο για να κα­τα­νο­ή­σεις με­λέ­τες δύ­σκο­λες, πα­ρα­γω­γι­κές, επεν­δυ­τι­κές, πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές», ση­μειώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Στο ίδιο πλαί­σιο εντάσ­σει και τον το­πι­κό πο­λε­ο­δο­μι­κό σχε­δια­σμό, ο οποί­ος θα κα­θο­ρί­σει σε με­γά­λο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο θα ορ­γα­νω­θούν πα­ρα­γω­γι­κά, κοι­νω­νι­κά και οι­κο­νο­μι­κά τα νησιά.

Η βα­σι­κή θέση που ανα­δει­κνύ­ε­ται από τη συ­ζή­τη­ση είναι ότι ο σχε­δια­σμός για το μέλ­λον των νη­σιών δεν μπο­ρεί να απο­συν­δέ­ε­ται από τις πραγ­μα­τι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τούν σε αυτά. Η ενερ­γεια­κή με­τά­βα­ση, οι επεν­δύ­σεις, η προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και η ανά­πτυ­ξη κα­λού­νται να συ­νυ­πάρ­ξουν μέσα στα όρια που θέτει κάθε νη­σιω­τι­κός τόπος.

Και, όπως κα­τα­λή­γει ο κ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, πρό­κει­ται για ζη­τή­μα­τα που δεν αφο­ρούν μόνο στους ει­δι­κούς ή στους αι­ρε­τούς, αλλά στην ίδια την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των κα­τοί­κων και στις προ­ο­πτι­κές των νη­σιών.