Διπλωματικός πυρετός για λύση στον τουρκικό γόρδιο δεσμό – Ο «δαίδαλος» του Καστελλορίζου και οι οδηγίες Βενιζέλου από το 2014

Σο­βα­ρή κι­νη­τι­κό­τη­τα, έστω και σε πρω­τό­λειο στά­διο, πα­ρα­τη­ρεί­ται στο πα­ρα­σκή­νιο σε σχέση με τις ευ­ρω­τουρ­κι­κές σχέ­σεις – στοι­χείο που πέραν πάσης αμ­φι­βο­λί­ας σχε­τί­ζε­ται με τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά και τη συ­νε­χι­ζό­με­νη έντα­ση στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Οπως πλη­ρο­φο­ρεί­ται «Το Βήμα», το Βε­ρο­λί­νο εξε­τά­ζει σο­βα­ρά διά­φο­ρα σε­νά­ρια για την απο­κλι­μά­κω­ση της έντα­σης, επι­χει­ρώ­ντας πα­ράλ­λη­λα να εκ­με­ταλ­λευ­τεί το γε­γο­νός ότι το τρέ­χον εξά­μη­νο ασκεί την εκ πε­ρι­τρο­πής προ­ε­δρία του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης (ΕΕ).

Σύμ­φω­να με την ίδια γραμ­μή πλη­ρο­φό­ρη­σης, γερ­μα­νι­κές δε­ξα­με­νές σκέ­ψης εκ­πο­νούν εκ­θέ­σεις επί συ­γκε­κρι­μέ­νων σε­να­ρί­ων που θα μπο­ρού­σαν να λά­βουν πρα­κτι­κή μορφή. Ενα από αυτά τα σε­νά­ρια είναι η ανα­βάθ­μι­ση της Τε­λω­νεια­κής Ενω­σης ως νέου «οχή­μα­τος» των σχέ­σε­ων, καθώς η εντα­ξια­κή δια­δι­κα­σία μοιά­ζει «κλι­νι­κά νεκρή». Το δε κρί­σι­μο ερώ­τη­μα είναι απλό: Τι θα μπο­ρού­σε να αλ­λά­ξει τη συ­μπε­ρι­φο­ρά της Τουρ­κί­ας;

Ανη­συ­χία

Στη γερ­μα­νι­κή πρω­τεύ­ου­σα εκ­δη­λώ­νε­ται έντο­νη ανη­συ­χία, όπως δια­τυ­πώ­θη­κε πρό­σφα­τα και δη­μο­σί­ως από την Αν­γκε­λα Μέρ­κελ, ότι η κα­τά­στα­ση με­τα­ξύ Αθή­νας και Αγκυ­ρας θα μπο­ρού­σε να βγει εκτός ελέγ­χου εντός του θέ­ρους. Αυτός ήταν και ο λόγος της γερ­μα­νι­κής πα­ρέμ­βα­σης με σκοπό την τη­λε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία των κ.κ. Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη και Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε την Πα­ρα­σκευή 26 Ιου­νί­ου – τις ανα­λυ­τι­κές λε­πτο­μέ­ρειες της οποί­ας απε­κά­λυ­ψε «Το Βήμα» την πε­ρα­σμέ­νη Κυ­ρια­κή.

Είναι επί­σης εν­δει­κτι­κό ότι μέσα σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα επι­σκέ­φτη­καν το Βε­ρο­λί­νο τόσο ο εξ απορ­ρή­των σύμ­βου­λος του τούρ­κου προ­έ­δρου, ο Ιμπρα­ήμ Καλίν, που συ­να­ντή­θη­κε με τον δι­πλω­μα­τι­κό σύμ­βου­λο της κα­γκε­λα­ρί­ου Γιαν Χέκερ, όσο και ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου που είχε συ­νο­μι­λί­ες με τον γερ­μα­νό ομό­λο­γό του Χάικο Μάας. Υπήρ­ξε επί­σης τη­λε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία με­τα­ξύ της κυ­ρί­ας Μέρ­κελ και του κ. Ερ­ντο­γάν.

Κι­νη­τι­κό­τη­τα

Την ίδια στιγ­μή, κι­νη­τι­κό­τη­τα πα­ρα­τη­ρεί­ται και από τους εκ­προ­σώ­πους των κοι­νο­τι­κών θε­σμών. Ο Χοσέπ Μπο­ρέλ επι­σκέ­φθη­κε χθες Δευ­τέ­ρα 6 Ιου­λί­ου, την Αγκυ­ρα για συ­νο­μι­λί­ες με την τουρ­κι­κή ηγε­σία. Η με­τά­βα­ση του ύπα­του εκ­προ­σώ­που για την εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή της ΕΕ στην Τουρ­κία εντάσ­σε­ται στο πλαί­σιο της προ­ε­τοι­μα­σί­ας της συ­ζή­τη­σης για τις ευ­ρω­τουρ­κι­κές σχέ­σεις στο Συμ­βού­λιο Εξω­τε­ρι­κών Σχέ­σε­ων της 13ης Ιου­λί­ου. Ο κ. Μπο­ρέλ βρέ­θη­κε πρό­σφα­τα στην Ελ­λά­δα και στην Κύπρο ώστε να ενη­με­ρω­θεί για τις θέ­σεις των δύο πλευ­ρών επί των ευ­ρω­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων.

Η Ευ­ρω­παϊ­κή Υπη­ρε­σία Εξω­τε­ρι­κής Δρά­σης (EEAS), της οποί­ας προ­ΐ­στα­ται ο κ. Μπο­ρέλ, θα επι­θυ­μού­σε να ανα­λά­βει τον βα­σι­κό ρόλο σε μια «δια­πραγ­μά­τευ­ση-πα­κέ­το» με­τα­ξύ ΕΕ και Τουρ­κί­ας. Υπάρ­χουν όμως ισχυ­ρές εν­στά­σεις για κάτι τέ­τοιο τόσο σε ευ­ρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες, όσο και σε άλ­λους κοι­νο­τι­κούς θε­σμούς και ιδιαί­τε­ρα από άλ­λους δρώ­ντες εντός της Επι­τρο­πής. Το γε­γο­νός βέ­βαια ότι ο κ. Μπο­ρέλ προ­έρ­χε­ται από την Ισπα­νία προ­κα­λεί σε ορι­σμέ­νους εύ­λο­γες ανη­συ­χί­ες, λόγω και των στε­νών οι­κο­νο­μι­κών σχέ­σε­ων Μα­δρί­της – Αγκυ­ρας (και στον τομέα των αμυ­ντι­κών προ­μη­θειών), ανη­συ­χί­ες που τρο­φο­δο­τού­νται και από τη στάση συ­γκε­κρι­μέ­νων συ­νερ­γα­τών του.

Ανταλ­λα­γή από­ψε­ων

Η συ­ζή­τη­ση της 13ης Ιου­λί­ου ανα­μέ­νε­ται να είναι μια ανταλ­λα­γή από­ψε­ων επί όλου του εύ­ρους των ευ­ρω­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων. Πλη­ρο­φο­ρί­ες ανα­φέ­ρουν ότι η Αθήνα ίσως να επι­θυ­μού­σε την έκ­δο­ση Συ­μπε­ρα­σμά­των από το Συμ­βού­λιο, αλλά σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση ελ­λο­χεύ­ει ο σο­βα­ρός κίν­δυ­νος αυτά «να νε­ρω­θούν» (watered down) σε τέ­τοιο βαθμό που να απο­λέ­σουν την όποια χρη­σι­μό­τη­τα. Το κρί­σι­μο ση­μείο είναι να βρε­θεί ένας συν­δυα­σμός «κα­ρό­του και μα­στι­γί­ου» ώστε να απο­τρα­πεί πε­ραι­τέ­ρω κλι­μά­κω­ση στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, όπου ενη­με­ρω­μέ­νες πηγές δεν απέ­κλειαν κά­ποιου εί­δους θερμό επει­σό­διο ακόμη και εν μέσω του Δε­κα­πε­νταύ­γου­στου, είτε νο­τί­ως της Κρή­της είτε εντός του Κα­στελ­λο­ρί­ζου.

Σύμ­φω­να με μια γραμ­μή πλη­ρο­φό­ρη­σης, η Αθήνα θα ήθελε να μπουν στο τρα­πέ­ζι και οι­κο­νο­μι­κές κυ­ρώ­σεις, εφό­σον η Τουρ­κία επι­μεί­νει στην προ­κλη­τι­κό­τη­τα. Δεν μοιά­ζει όμως αυτό το πι­θα­νό­τε­ρο σε­νά­ριο σε αυτή τη φάση, κατά την οποία η ΕΕ εστιά­ζει τις προ­σπά­θειές της να κλεί­σει θε­τι­κά η δια­πραγ­μά­τευ­ση για τον επό­με­νο κοι­νο­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης.

Πα­ράλ­λη­λα, έμπει­ροι πα­ρα­τη­ρη­τές εκτι­μού­σαν ότι το ευ­ρω­σύ­στη­μα δεν έχει ακόμη απορ­ρο­φή­σει πλή­ρως ότι ήδη έχουν επι­βλη­θεί κά­ποιες, έστω ελάσ­σο­νος ση­μα­σί­ας, κυ­ρώ­σεις προς την Αγκυ­ρα. Κρί­σι­μο επί­σης στοι­χείο θα είναι η σα­φή­νεια της απο­τύ­πω­σης των ελ­λη­νι­κών επι­θυ­μιών, κάτι που μέχρι στιγ­μής δεν έχει λάβει χώρα. Η τουρ­κι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα σε Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο και Λιβύη προ­κα­λεί νευ­ρι­κό­τη­τα στο Βε­ρο­λί­νο αλλά και στις Βρυ­ξέλ­λες, που την ίδια στιγ­μή επι­διώ­κε­ται να εξι­σορ­ρο­πη­θεί με την ανα­ζή­τη­ση μιας νέας ρύθ­μι­σης για το Με­τα­να­στευ­τι­κό. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, η Ελ­λά­δα και η Κύ­προς εμπλέ­κο­νται σε όλους τους σχε­δια­σμούς.

Η δια­δι­κα­σία

Στην έδρα της ΕΕ πά­ντως υπάρ­χει μια δια­θε­σμι­κή σύ­γκρου­ση σχε­τι­κά με τη δια­δι­κα­σία που θα πρέ­πει να ακο­λου­θη­θεί. Ο κ. Μπο­ρέλ θα ήθελε αυτή η δια­δι­κα­σία να κι­νη­θεί από τον ίδιο, αλλά στο γρα­φείο της Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν επι­κρα­τούν, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, άλλες σκέ­ψεις. Δεν πρέ­πει να λη­σμο­νεί­ται και η στενή σχέση της προ­έ­δρου της Κο­μι­σιόν με την Αν­γκε­λα Μέρ­κελ. Πα­ράλ­λη­λα, διά­στα­ση από­ψε­ων φαί­νε­ται ότι υπάρ­χει με­τα­ξύ του επι­τρό­που με αρ­μο­διό­τη­τα τη διεύ­ρυν­ση Ολι­βερ Βαρ­χέ­λι με τη γρα­φειο­κρα­τία της αρ­μό­διας διεύ­θυν­σης (DG NEAR). Στο δε Συμ­βού­λιο, ορι­σμέ­νες χώρες εκ­δη­λώ­νουν ανοι­κτά εχθρι­κή στάση ένα­ντι της Αγκυ­ρας, με πρώτη τη Γαλ­λία, ενώ άλλες επι­διώ­κουν τη διο­λί­σθη­ση των ευ­ρω­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων σε ένα στά­διο χωρίς επι­στρο­φή, την ώρα που προ­σφέ­ρουν, ανέ­ξο­δα και από μα­κριά, συμ­βου­λές για τις ευ­ρω­τουρ­κι­κές σχέ­σεις (π.χ. Αυ­στρία).

Νέος επι­κε­φα­λής της της ΕΕ στην Τουρ­κία

Νέος επι­κε­φα­λής της Αντι­προ­σω­πεί­ας της ΕΕ στην Τουρ­κία ανέ­λα­βε ο Νι­κο­λά­ους Μάγερ-Λά­ντρουτ. Ο γερ­μα­νός δι­πλω­μά­της δεν είναι τυ­χαία πε­ρί­πτω­ση. Εχει δια­τε­λέ­σει την πε­ρί­ο­δο 2011-2015 «sherpa» της κα­γκε­λα­ρί­ου Μέρ­κελ επί ευ­ρω­παϊ­κών θε­μά­των, γνω­ρί­ζει πρό­σω­πα και πράγ­μα­τα για την Ελ­λά­δα και αναμ­φί­βο­λα θα έχει ανοι­κτή γραμ­μή με το Βε­ρο­λί­νο.

Ο «δαί­δα­λος» του Κα­στελ­λό­ρι­ζου και οι οδη­γί­ες Βε­νι­ζέ­λου από το 2014

Οι πρό­σφα­τες δη­λώ­σεις του ομό­τι­μου κα­θη­γη­τή του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών Χρή­στου Ρο­ζά­κη περί της επή­ρειας του Κα­στελ­λό­ρι­ζου σε σχέση και με τη γε­ω­γρα­φι­κή του θέση (αν δη­λα­δή είναι απο­μο­νω­μέ­νο από τα υπό­λοι­πα Δω­δε­κά­νη­σα ένα­ντι των τουρ­κι­κών ακτών), καθώς και για την ύπαρ­ξη μα­ξι­μα­λι­στι­κών θέ­σε­ων εκ μέ­ρους της Ελ­λά­δας ένα­ντι της Τουρ­κί­ας, πυ­ρο­δό­τη­σαν ακόμα έναν γύρο σφο­δρής αντι­πα­ρά­θε­σης επί τη βάσει της γνω­στής διελ­κυ­στίν­δας πα­τριω­τών – μειο­δο­τών στο ζή­τη­μα των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων. Ως συ­νή­θως, τα πράγ­μα­τα είναι πιο πε­ρί­πλο­κα. Απαι­τούν εμ­βρι­θή ανά­λυ­ση και πε­ρί­σκε­ψη, παρά λόγο κα­ταγ­γελ­τι­κό και συχνά ανεύ­θυ­νο, στον οποίο επι­δό­θη­κε η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα των δια­φω­νού­ντων που έσπευ­σαν να κά­νουν «ξε­κα­θά­ρι­σμα πο­λι­τι­κών λο­γα­ρια­σμών». 

Χρή­στος Ρο­ζά­κης

Η τουρ­κι­κή προ­σέγ­γι­ση

Πώς έχουν τα δε­δο­μέ­να; Η πε­ρί­πτω­ση του Κα­στελ­λό­ρι­ζου είναι μία από τις πλέον ευαί­σθη­τες στο πλαί­σιο των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών συ­νο­μι­λιών. Η Αγκυ­ρα προ­φα­νώς επι­θυ­μεί να απο­μο­νώ­σει το Κα­στελ­λό­ρι­ζο για να ενι­σχύ­σει τη δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή της θέση. Η Αθήνα δεν θα πρέ­πει όμως να απο­δέ­χε­ται άκρι­τα την τουρ­κι­κή προ­σέγ­γι­ση, για λό­γους ευ­νό­η­τους, αλλά να συ­νυ­πο­λο­γί­ζει όλα τα δε­δο­μέ­να στη δια­μόρ­φω­ση της θέσης της. Ιδιαί­τε­ρα κα­τα­το­πι­στι­κές είναι, στο ση­μείο αυτό, οι οδη­γί­ες που έδωσε σε έγ­γρα­φό του με ημε­ρο­μη­νία 6 Αυ­γού­στου 2014 ο τότε υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Ευάγ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος προς τη δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή ομάδα των διε­ρευ­νη­τι­κών επα­φών υπό τον πρέ­σβη ε.τ. Παύλο Απο­στο­λί­δη, λίγο πριν από την πραγ­μα­το­ποί­η­ση του 55ου γύρου συ­νο­μι­λιών που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε τον Σε­πτέμ­βριο του 2014 στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, και το οποίο απο­κα­λύ­πτει σή­με­ρα «Το Βήμα». 

Στο εν λόγω έγ­γρα­φο κα­τα­δει­κνύ­ε­ται η ση­μα­σία του να μην αντι­με­τω­πί­ζε­ται το ζή­τη­μα του συ­γκρο­τή­μα­τος του Κα­στελ­λό­ρι­ζου ως απο­κομ­μέ­νο από τα υπό­λοι­πα Δω­δε­κά­νη­σα ως νομό/πε­ρι­φε­ρεια­κή ενό­τη­τα – και αυτό ανε­ξαρ­τή­τως της όποιας μελ­λο­ντι­κής από­φα­σης από ένα διε­θνές δι­καιο­δο­τι­κό όρ­γα­νο σχε­τι­κά με την επή­ρειά του κα­τό­πιν μιας οριο­θέ­τη­σης θα­λασ­σί­ων ζωνών. Αλ­λω­στε το ζή­τη­μα αυτό, κατά το Διε­θνές Δί­καιο, αντι­με­τω­πί­στη­κε ιστο­ρι­κά ενιαία και με αυτόν τον τρόπο πε­ρι­ήλ­θαν τα Δω­δε­κά­νη­σα από την Ιτα­λία στην Ελ­λά­δα. Οι οδη­γί­ες Βε­νι­ζέ­λου δεν έχουν ως σή­με­ρα με­τα­βλη­θεί και πα­ρα­μέ­νουν θέση του υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται δε ότι ο δί­αυ­λος των διε­ρευ­νη­τι­κών επα­φών Ελ­λά­δας – Τουρ­κί­ας «έχει πα­γώ­σει» από το 2016.

Υφα­λο­κρη­πί­δα και ΑΟΖ

Ο κ. Βε­νι­ζέ­λος, ο οποί­ος κατά τη διάρ­κεια της θη­τεί­ας του επέ­μει­νε στην ανά­γκη να αλ­λά­ξει ο προ­σα­να­το­λι­σμός των διε­ρευ­νη­τι­κών επα­φών και να δοθεί έμ­φα­ση στην οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας και της ΑΟΖ στον ενιαίο χώρο του Αι­γαί­ου και της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου ένα­ντι των ατέρ­μο­νων συ­ζη­τή­σε­ων για την επέ­κτα­ση των χω­ρι­κών υδά­των, πρό­τει­νε επί­σης να συ­γκρι­θεί από την Υδρο­γρα­φι­κή Υπη­ρε­σία η από­στα­ση με­τα­ξύ Ρόδου και Κα­στελ­λό­ρι­ζου ή και Κα­στελ­λό­ρι­ζου και άλλων μι­κρό­τε­ρων νη­σιών των Δω­δε­κα­νή­σων σε σχέση με την από­στα­ση που χω­ρί­ζει νησιά άλλων νη­σιω­τι­κών συ­μπλεγ­μά­των που απο­τε­λούν και διοι­κη­τι­κές ενό­τη­τες (π.χ. στις Κυ­κλά­δες). Είναι δε εν­δει­κτι­κό ότι η από­στα­ση των λι­μέ­νων Ρόδου – Κα­στελ­λό­ρι­ζου είναι 68 ναυ­τι­κά μίλια και η αντί­στοι­χη των λι­μέ­νων Σύρου – Θήρας 66 ναυ­τι­κά μίλια, ένα στοι­χείο που κα­ταρ­ρί­πτει ελα­φρώς το επι­χεί­ρη­μα της απο­μό­νω­σης του Κα­στελ­λό­ρι­ζου.

Ο πρώην υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών εκτι­μά στο ίδιο έγ­γρα­φο ότι η ιτα­λο­τουρ­κι­κή συμ­φω­νία της οριο­θέ­τη­σης χω­ρι­κών υδά­των και η σχε­τι­κή δι­πλω­μα­τι­κή αλ­λη­λο­γρα­φία της πε­ριό­δου 1932-1936 μπο­ρεί να προ­σφέ­ρουν χρή­σι­μα συ­μπε­ρά­σμα­τα. Δεν πρέ­πει να λη­σμο­νεί­ται ότι τα Δω­δε­κά­νη­σα, ως ενιαία διοι­κη­τι­κή πε­ριο­χή, συ­νι­στούν μια ενό­τη­τα τόσο από οι­κο­νο­μι­κής πλευ­ράς όσο και από πλευ­ράς ασφα­λεί­ας, με­τα­νά­στευ­σης κ.ά.

«Τρα­βηγ­μέ­νες» θέ­σεις

Ο νο­μι­κός δαί­δα­λος της οριο­θέ­τη­σης θα­λασ­σί­ων ζωνών απαι­τεί επί­σης ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή. Αλ­λω­στε η Αγκυ­ρα επι­διώ­κει να αξιο­ποι­ή­σει, επι­λε­κτι­κά, συ­γκε­κρι­μέ­να ση­μεία τόσο του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας όσο και της νο­μο­λο­γί­ας για να στη­ρί­ξει θέ­σεις ενί­ο­τε «τρα­βηγ­μέ­νες». Στις οδη­γί­ες Βε­νι­ζέ­λου επι­ση­μαί­νε­ται χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι δεν υπάρ­χει στην πλού­σια διε­θνή νο­μο­λο­γία περί οριο­θε­τή­σε­ων θα­λασ­σί­ων ζωνών νη­σιών σε σχέση με ηπει­ρω­τι­κές ακτές άλλης χώρας πε­ρί­πτω­ση ανά­λο­γη της ελ­λη­νι­κής, με τέ­τοια γε­ω­γρα­φι­κή αλ­λη­λου­χία και πυ­κνό­τη­τα νη­σιών και συ­γκρο­τη­μά­των νη­σιών όπως στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Αυτό συ­νι­στά, όπως είναι σαφές, μια κομ­βι­κή δια­φο­ρά σε σχέση με ση­μαί­νου­σες απο­φά­σεις του Διε­θνούς Δι­κα­στη­ρί­ου της Χάγης περί οριο­θε­τή­σε­ων, όπως π.χ. εκεί­νες της Βό­ρειας Θά­λασ­σας (1969), με­τα­ξύ Νι­κα­ρά­γουας και Κο­λομ­βί­ας (2012) ή με­τα­ξύ Κατάρ και Μπα­χρέιν (2001).

Ει­δι­κό­τε­ρα, σε ό,τι αφορά την τε­λευ­ταία από­φα­ση, ση­μειώ­νε­ται πως αφο­ρού­σε σε ζη­τή­μα­τα κυ­ριαρ­χί­ας και όχι οριο­θέ­τη­σης θα­λασ­σί­ων ζωνών. Στις οδη­γί­ες Βε­νι­ζέ­λου επι­ση­μαί­νε­ται ότι η χρη­σι­μό­τη­τα της υπό­θε­σης αυτής έγκει­ται στην ανά­γκη να γί­νε­ται εξαρ­χής η επί­κλη­ση όλων των επι­χει­ρη­μά­των εν όψει μιας δια­πραγ­μά­τευ­σης, όπως συ­νέ­βη στην εν λόγω πε­ρί­πτω­ση με τον αρ­χι­πε­λα­γι­κό χα­ρα­κτή­ρα του Μπα­χρέιν.

ΕΝΤΥ­ΠΗ ΕΚ­ΔΟ­ΣΗ ΒΗΜΑ

Πηγή: in.gr

Αγ­γε­λος Αλ. Αθα­να­σό­που­λος