Ναι στις αλλαγές με…σχέδιο-Γράφει ο Ψαράς Τσαμπίκος

 Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  μας έχει συνη­θί­σει σε εξαγ­γε­λίες, απλά και μόνο να φανεί ότι ακόμα έχει σχέδιο  στα προ­βλή­ματα που ταλα­νί­ζουν τη χώρα.

Έτσι και τώρα, επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο τις φοι­τη­τι­κές παρα­τά­ξεις και το άσυλο. Ένα θέμα που έχει απα­σχο­λή­σει πολύ την κοινή γνώμη και παλαιό­τερα, με το νόμο Δια­μα­ντο­πού­λου στον οποίο οι φοι­τη­τές ενα­ντιώ­θη­καν, κατε­βαί­νο­ντας στους δρόμους, με πρω­το­στάτη τότε την σπου­δά­ζουσα της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης , που αντέ­δρασε στον πολι­τικό φορέα της για το νόμο έκτρωμα όπως ανέ­φε­ραν οι ανα­κοι­νώ­σεις της.

Τα τελευ­ταία χρόνια προτού ξεσπά­σει η κρίση, δυστυ­χώς οι παρα­τά­ξεις είχαν γίνει ένα μέσο συναλλαγής-συμφερόντων σε πολλά πανε­πι­στή­μια της χώρας. Στα­μά­τη­σαν να παρά­γουν πολι­τική και υπήρχαν για να εξα­σφα­λί­ζουν προ­σω­πικά συμ­φέ­ρο­ντα.

Η κρίση, εν μέρει βοήθησε στο να ξεκα­θα­ρί­σει το τοπίο για το ποιες παρα­τά­ξεις πραγ­μα­τικά  παρή­γα­γαν έργο, με τις υπό­λοι­πες απλά να ανα­ζη­τούν την ψήφο τους στις κάλπες. Οι φοι­τη­τές φαί­νε­ται ότι χρόνο με το χρόνο απα­ξιώ­νουν τις φοι­τη­τι­κές εκλογές, με την αποχή τους από τις συμ­με­το­χι­κές δια­δι­κα­σίες.

Παρόλα αυτά, η σπου­δά­ζουσα της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης πάρα τις οποίες απώ­λειες, άντεξε  και απέ­δειξε ότι έχει ιδε­ο­λο­γική υπό­σταση και ρίζες προς τη φοι­τη­τική κοι­νό­τητα, σε αντί­θεση με τις παρα­τά­ξεις του λαϊ­κι­σμού που εξα­ε­ρώ­θη­καν.

Αυτό που πρέπει να ανα­ρω­τη­θούμε όμως, είναι το να μην δου­λεύει κάτι σωστά το καταρ­γούμε; Ή προ­σπα­θούμε να το διορ­θώ­σουμε, ώστε  να λει­τουρ­γεί όπως θα έπρεπε?

Tον «ασθενή» δεν τον αφήνεις να πεθάνει.

Οι παρα­τά­ξεις χρειά­ζο­νται (κομ­μα­τι­κές ή μη) για να ακού­γε­ται η φωνή των φοι­τη­τών. Ο καθένας μπορεί να το κάνει αυτό, αρκεί να απο­φα­σί­σει να ασχο­λη­θεί με τα προ­βλή­ματα του τμή­μα­τος  και της σχολής του. Είναι υπο­χρέ­ωση του ενεργού φοιτητή, να συνη­δει­το­ποι­ή­σει ότι απο­κλει­στικά μέσα από τη συμ­με­τοχή του στα όργανα, θα κατα­φέ­ρει να δια­μορ­φώ­σει ο ίδιος το πολι­τικό πλαίσιο και να συν­δρά­μει στις διεκ­δι­κή­σεις του συλ­λό­γου του.

Εάν θέλει να προ­τεί­νει κάτι ρηξι­κέ­λευθο η κυβέρ­νηση και το αρμόδιο υπουρ­γείο, ας ξεκι­νή­σει πρώτα μια εκστρα­τεία ενη­μέ­ρω­σης, ώστε να ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν οι φοι­τη­τές για ποιο λόγο είναι σημα­ντικό να έχεις φωνή στη καθη­με­ρι­νό­τητα σου.  Ο Αρι­στο­τέ­λης ως κύρια γνω­ρί­σματα του πολίτη, θεω­ρούσε την συμ­με­τοχή του στην απονομή δικαιο­σύ­νης και στην άσκηση εξου­σίας.

Όσο αναφορά το άσυλο, ένα κεκτη­μένο αγώνων, πρέπει να υπάρχει στα πανε­πι­στή­μια πάντα όμως με δικλεί­δες ασφα­λείας, ώστε να μην γίνεται λόγος εκμε­τάλ­λευ­σης από διά­φο­ρες ομάδες για να εξυ­πη­ρε­τούν δικούς τους σκοπούς. Θέλουμε ένα άσυλο ελεύ­θε­ρης δια­κί­νη­σης ιδεών, όχι ανομίας.

Το θέμα είναι να κατα­λά­βουμε ότι δεν πρέπει να πάμε πίσω, αλλά ούτε και να μείνει η κατά­σταση ως έχει.

Και ας μην λησμο­νούμε, εμείς που βρι­σκό­μα­στε στον προ­ο­δευ­τικό χώρο της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης, ποιος ήταν ο πρω­τερ­γά­της και ιδρυτής μας στο να γίνουν αυτές οι τομές στα Πανε­πι­στή­μια.

Τα πράγ­ματα θέλουν εξέλιξη, όχι κατάρ­γηση. Όταν το εμπε­δώ­σουν όλοι, τότε μόνο θα απο­κτή­σει ξανά νόημα ο συν­δι­κα­λι­σμός στα Πανε­πι­στή­μια.

Ψαράς Τσα­μπί­κος

Οικο­νο­μο­λό­γος ( Από­φοι­τος Οικο­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης)

Μέλος Σ.Ε. ΠΑΣΟΚ ΡΟΔΟΥ

Υπεύ­θυ­νος Νεο­λαίας – Σπου­δά­ζου­σας