Χιλιάδες προσκυνητές και φέτος στην Παναγιά Τσαμπίκα που γιορτάζει σήμερα

Χιλιά­δες προ­σκυ­νη­τές από την Ρόδο, την Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό περνούν από τον Ιερό Ναό της Πανα­γίας Τσα­μπί­κας, για να προ­σκυ­νή­σουν την θαυ­μα­τουργή εικόνα τιμώ­ντας με ευλά­βεια «το γενέ­θλιον της υπε­ρα­γίας δεσποί­νης ημών Θεο­τό­κου», τη γέννηση, δηλαδή, της μητέρας του Ιησού Χριστού, που γιορ­τά­ζουμε σήμερα.

Προ­σκυ­νη­τές στέ­κο­νται υπο­μο­νη­τικά στη σειρά για να ανάψουν ένα κερί, ενώ εκα­το­ντά­δες είναι κι εκείνοι που ανέ­βη­καν στο Μονα­στήρι της Πανα­γιάς Τσα­μπί­κας της ψηλής για να προ­σευ­χη­θούν στη θαυ­μα­τουργή εικόνα.

Η Παναγιά Τσα­μπίκα απο­τε­λεί σημείο ανα­φο­ράς για τους απα­ντα­χού Ρόδιους και είναι γνωστή για την βοήθεια που προ­σφέ­ρει σε ζευ­γά­ρια που αντι­με­τω­πί­ζουν δυσκο­λίες, για  να τεκνο­ποι­ή­σουν.

Η ιστορία θέλει την εικόνα της Πανα­γιάς της Τσα­μπί­κας να έρχεται στη Ρόδο από την Κύπρο, από το Μονα­στήρι της Πανα­γιάς του Κύκκου. Ένας βοσκός έβλεπε ένα φως ψηλά στο βουνό Ζαμβύκη του χωριού Αρχάγ­γε­λος για τρία βράδια και τότε απο­φά­σισε να πάει να δει από πού ερχόταν η λάμψη. Όταν βρέθηκε η εικόνα από το βοσκό επι­στρά­φηκε στην Κύπρο. Λέγεται πως τρεις φορές πρωί έπαιρ­ναν την εικόνα στην Κύπρο και βράδυ επέ­στρεφε με θαυ­μα­τουρ­γικό τρόπο πίσω στο βουνό της Ρόδου. Ως σημάδι επι­βε­βαί­ωση ότι η εικόνα που έπαιρ­ναν οι μοναχοί πίσω στην Κύπρο ήταν η δική του, την έκαψαν σε μια γωνιά στο πίσω μέρος. Την τρίτη φορά που η εικόνα γύρισε στη Ρόδο, έμεινε μόνιμα εκεί. Ακόμα και τις φορές που έφευγε σαν προ­σκύ­νημα σε άλλο τόπο, η εικόνα επέ­στρεφε μόνη της στη Ρόδο.

Η Παναγία Τσα­μπίκα είναι ένα από τα επι­φα­νέ­στερα και γνω­στό­τερα προ­σκυ­νή­ματα προς τιμήν της Θεο­μή­το­ρος στη Δωδε­κά­νησο. Εδώ ευδό­κησε η υπε­ρα­γία Θεο­τό­κος να κατα­στή­σει φανερή τη μητρική πρόνοια και κηδε­μο­νία της με τα ανα­ρίθ­μητα θαύματα που επι­τέ­λεσε και επι­τε­λεί σ’ όσους κατα­φεύ­γουν με πίστη και επι­κα­λού­νται την μεσι­τεία της προς τον Χριστό. Η Παναγία Τσα­μπίκα μέχρι σήμερα δείχνει την αγάπη της στα άτεκνα ζευ­γά­ρια δίνο­ντάς τους τη χαρά της μητρό­τη­τας και πατρό­τη­τας και είναι εκα­το­ντά­δες οι περι­πτώ­σεις τεκνο­ποί­η­σης που έχουν κατα­γρα­φεί ως θαύματα, αφού εκεί που επι­στήμη είχε εξα­ντλή­σει τις δυνα­τό­τη­τες, η χάρη Της έδωσε τη Θεία λύση σε απο­γοη­τευ­μένα ζευ­γά­ρια που είχαν χάσει κάθε ελπίδα.

Ένα από τα παλιό­τερα θαύματα της Πανα­γίας Τσα­μπί­κας είναι και εκείνο που συν­δέ­ε­ται με τα μεγάλα κτήματα γύρω από το Μονα­στήρι. Αυτά τα κτήματα ανήκαν σε τούρκο πασά, του οποίου η γυναίκα δεν τεκνο­ποιούσε. Εκείνη μαθαί­νο­ντας για την Παναγία, προ­σευ­χή­θηκε κι έφαγε το φυτι­λάκι που έκαιγε στο καντήλι της εικόνας της. Η γυναίκα σύμφωνα με την παρά­δοση έμεινε έγκυος. Ο άντρας της δεν μπο­ρούσε να πιστέ­ψει πως το παιδί ήταν δικό του. Ούτε πίστευε πως επρό­κειτο για θαύμα. Ο θρύλος λέει ότι όταν γεν­νή­θηκε το μωρό κρα­τούσε στη χούφτα του το φυτι­λάκι του καντη­λιού. Ο Τούρκος πασάς δώρισε στην εκκλη­σία όλα τα κτήματα που βρί­σκο­νται γύρω από το ναό. Εκτοτε πολλά θαύματα έχουν κατα­γρα­φεί γι αυτό και κάθε χρόνο στη χάρη Της, συρ­ρέ­ουν χιλιά­δες προ­σκυ­νη­τές.