Τοποθέτηση του Γιώργου Υψηλάντη για την “πολυδιαφημισμένη «μεταρρύθμιση» του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης”

1/. Τι πε­ρί­με­να από την πο­λυ­δια­φη­μι­σμέ­νη «με­ταρ­ρύθ­μι­ση» του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης;

Πε­ρί­με­να μια πλήρη και ου­σια­στι­κή ανα­τρο­πή του υφι­στά­με­νου θε­σμι­κού πλαι­σί­ου και όχι μπα­λώ­μα­τα ή το γνω­στό ράβε-ξή­λω­νε.

Πε­ρί­με­να ένα νόμο-πλαί­σιο για την αυ­το­διοί­κη­ση, που θα την έφερ­νε πιο κοντά στη συ­νταγ­μα­τι­κή επι­τα­γή για την πο­λι­τι­κή, οι­κο­νο­μι­κή και διοι­κη­τι­κή αυ­το­τέ­λεια στην δια­χεί­ρι­ση των το­πι­κών υπο­θέ­σε­ων. Που θα ενί­σχυε τη δη­μο­κρα­τία και τη συμ­με­το­χή των πο­λι­τών.

Πε­ρί­με­να ένα νόμο-πλαί­σιο που θα την έφερ­νε πιο κοντά στις καλές πρα­κτι­κές των ανα­πτυγ­μέ­νων ευ­ρω­παι­κών κρα­τών. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι έχετε τα­ξι­δέ­ψει και έχετε έλθει σε επαφή με ΟΤΑ Ευ­ρω­παι­κών χωρών. Ωστό­σο για τη δια­μόρ­φω­ση μιας σχε­τι­κής ει­κό­νας του τι ση­μαί­νει το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση σε μια ευ­ρω­παι­κή χώρα, θα βρεί­τε στα μέιλ σας, ένα κα­τα­το­πι­στι­κό κεί­με­νο για την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση στη Σου­η­δία. Είναι στα Αγ­γλι­κά αλλά πι­στέψ­τε με θα το βρεί­τε εξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μο και θα εκ­πλα­γεί­τε από αυτά που θα δια­βά­σε­τε. Ένα μόνο στοι­χείο θα σας ανα­φέ­ρω. Το 25% των ερ­γα­ζο­μέ­νων στη χώρα, έχει ερ­γο­δό­τη την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση α’ και β’ βαθ­μού.

2/. Τι είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ο Κλει­σθέ­νης Ι;

• Ένας νόμος που στην ουσία του δεν κα­ταρ­γεί τον Καλ­λι­κρά­τη, αλλά τρο­πο­ποιεί άρθρα του, άλλα τα αντι­κα­θι­στά και σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις προ­σθέ­τει νέα άρθρα. Από τα 237 συ­νο­λι­κά άρθρα του νο­μο­σχε­δί­ου τα 143 είναι αυτού του τύπου. Συ­νε­πώς μπο­ρεί κα­νείς ν’ ανα­φω­νή­σει: «Ο Καλ­λι­κρά­της πέ­θα­νε, ζήτω ο Καλ­λι­κρά­της!»

• Τι άλλο έχει; Έχει πε­ρί­που άλλα 93 άρθρα με τα οποία ει­σά­γει νέα στοι­χεία στο πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας των ΟΤΑ. Ανα­φέ­ρω: 19 άρθρα για τα το­πι­κά δη­μο­ψη­φί­σμα­τα, 20 για τον δη­μο­τι­κό-πε­ρι­φε­ρεια­κό δια­με­σο­λα­βη­τή, 3 για νέες ανα­πτυ­ξια­κές δρά­σεις των ΟΤΑ, 19 για την οι­κο­νο­μι­κή λει­τουρ­γία τους, 23 για τους ΦΟΔΣΑ και 10 αλ­λό­τρια.

• Τέλος ως σχέ­διο νόμου, θα το χα­ρα­κτή­ρι­ζα μάλ­λον προ­χει­ρο­γραμ­μέ­νο. Απορώ πως αυτό μπο­ρεί να είναι το απο­τέ­λε­σμα κυο­φο­ρί­ας τόσων μηνών και δου­λειά επι­τρο­πών ει­δι­κών και με­γα­λο­στε­λε­χών των υπουρ­γεί­ων!

• Τέλος, πε­ριέ­χει πλη­θώ­ρα νο­μο­τε­χνι­κών ασα­φειών και λαθών.

3/. Με δε­δο­μέ­να τα πα­ρα­πά­νω, πως τε­λι­κά τον κρίνω; Κι­νεί­ται σε θε­τι­κή κα­τεύ­θυν­ση ή όχι;

Τα στοι­χεία που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τη συ­γκε­κρι­μέ­νη νο­μο­θε­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση και όχι με­ταρ­ρύθ­μι­ση είναι βα­σι­κά τρία.

Το πρώτο αφορά στην κα­θιέ­ρω­ση της απλής ανα­λο­γι­κής ως εκλο­γι­κού συ­στή­μα­τος των ΟΤΑ.

Το δεύ­τε­ρο στην προ­σπά­θεια εμ­βά­θυν­σης της συμ­με­το­χής των πο­λι­τών μέσω κυ­ρί­ως των το­πι­κών δη­μο­ψη­φι­σμά­των αλλά και της δια­με­σο­λά­βη­σης.

Το τρίτο αφορά στην οι­κο­νο­μι­κή λει­τουρ­γία των ΟΤΑ.

Τα δύο πρώτα αναμ­φί­βο­λα είναι στη θε­τι­κή κα­τεύ­θυν­ση αν και το δεύ­τε­ρο δεν είμαι βέ­βαιος για το κατά πόσο θα βρει εφαρ­μο­γή στην πράξη. Το τρίτο που αφορά στην οι­κο­νο­μι­κή λει­τουρ­γία της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης είναι προ­φα­νές ότι δεν επι­φέ­ρει καμιά ου­σια­στι­κή πρό­ο­δο, αντί­θε­τα δια­τη­ρεί την αυ­ταρ­χι­κή οι­κο­νο­μι­κή υπο­τέ­λεια της στο κε­ντρι­κό κρά­τος.

Η κα­τάρ­γη­ση του δη­μαρ­χο­κε­ντρι­κού συ­στή­μα­τος και η με­τα­φο­ρά του κέ­ντρου βά­ρους στον δη­μο­κρα­τι­κό διά­λο­γο, τις συ­γκλί­σεις και τις συν­θέ­σεις από­ψε­ων μέσα στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο είναι βαθιά δη­μο­κρα­τι­κή ανα­γκαιό­τη­τα.

Η κα­τάρ­γη­ση της τε­χνη­τής πλειο­ψη­φί­ας που κατά κα­νό­να είναι μειο­ψη­φία στην το­πι­κή κοι­νω­νία, η κα­τάρ­γη­ση των δια­φο­ρε­τι­κών τα­χυ­τή­των και βα­ρύ­τη­τας δη­μο­τι­κών συμ­βού­λων είναι ζη­τού­με­να της επο­χής. Έχετε ανα­λο­γι­σθεί αγα­πη­τοί συ­νά­δελ­φοι ότι εδώ μέσα λόγω εκλο­γι­κού νόμου, σε κά­ποιους από εσάς αντι­στοι­χί­ζε­ται το 1,3% των ψη­φι­σά­ντων και σε άλ­λους το 4,0%; Κι αυτό άσχε­τα από το πό­σους σταυ­ρούς πήρε ο κα­θέ­νας.

Όποιος σή­με­ρα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι αυτό θα οδη­γή­σει σε ακυ­βερ­νη­σία, μάλ­λον δεν έχει εμπι­στο­σύ­νη στην ορ­θό­τη­τα του πο­λι­τι­κού λόγου που μπο­ρεί να αρ­θρώ­σει και στην ικα­νό­τη­τά του να πεί­σει μ’ αυτόν. Ότι δεν τον εν­δια­φέ­ρει ν’ ακού­σει και να επε­ξερ­γα­στεί την δια­φο­ρε­τι­κή άποψη και τε­λι­κά να την εστερ­νι­σθεί αν είναι κα­λύ­τε­ρη από τη δική του. Ότι δεν εν­δια­φέ­ρε­ται για τη συλ­λο­γι­κή δη­μο­κρα­τι­κή λει­τουρ­γία του βα­σι­κού κυ­τά­ρου της δη­μο­κρα­τί­ας, μα­θη­μέ­νος στην εύ­κο­λη οδό του γνω­στού « l’ etatc’estmoi ”.

4/. Ποια είναι λοι­πόν η στάση μας ως αυ­το­διοι­κη­τι­κοί;

Ανα­κε­φα­λαιώ­νο­ντας. Μπο­ρεί να μην είναι η ου­σια­στι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση που θέ­λα­με ή πε­ρι­μέ­να­με. Μπο­ρεί να είναι ένα ακόμα σχέ­διο νόμου που μπα­λώ­νει ή βελ­τιώ­νει κάπως τα πράγ­μα­τα. Ωστό­σο υπάρ­χει κι είναι σε δια­βού­λευ­ση έως τις 14 του μήνα. Κι έχου­με βα­σι­κά δύο επι­λο­γές.

Η πρώτη είναι να υιο­θε­τή­σου­με την στάση της ηγε­σί­ας της ΚΕΔΕ που ζητά ν’ απο­συρ­θεί το νο­μο­σχέ­διο. Επι­διώ­κο­ντας αλή­θεια τι; Να φέρει η κυ­βέρ­νη­ση ένα κα­λύ­τε­ρο νο­μο­θέ­τη­μα; Δεν το βλέπω. Να πα­ρα­μεί­νει ο Καλ­λι­κρά­της ως έχει; Μάλ­λον αυτό.

Αν η ΚΕΔΕ ήθελε ένα σο­βα­ρό πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης, όπως ανέ­φε­ρα και σε πα­λιό­τε­ρη συ­νε­δρί­α­ση, θα έπρε­πε να το είχε συ­ντά­ξει η ίδια και να το είχε βάλει στο τρα­πέ­ζι του δια­λό­γου σε αντι­δια­στο­λή με το προ­τει­νό­με­νο. Τα μέσα για να το κάνει τα έχει. Αντι­θέ­τως ποια ήταν η στάση της τόσο καιρό; Μη μου τα­ράτ­τε­τε τα κε­κτη­μέ­να και απλώς υιο­θε­τεί­στε κά­ποιες σκόρ­πιες προ­τά­σεις που σας κα­τα­θέ­τω.

Η δεύ­τε­ρη έχει να κάνει με την εκτί­μη­σή μου, ότι παρά τις όποιες αντι­δρά­σεις της ΚΕΔΕ, η κυ­βέρ­νη­ση θα φέρει το νο­μο­σχέ­διο για ψή­φι­ση στη Βουλή και θα το ψη­φί­σει. Οπότε τι κά­νου­με; Δεν πα­ρεμ­βαί­νου­με επί της ου­σί­ας;

Θέση μου είναι ότι πρέ­πει να απαι­τή­σου­με κατ’ αρχήν την πα­ρά­τα­ση του χρό­νου δια­βού­λευ­σης. Κι ότι αν έχου­με άποψη ατο­μι­κή ή συλ­λο­γι­κή ως αυ­το­διοι­κη­τι­κοί, οφεί­λου­με να την κα­τα­θέ­σου­με και να πιέ­σου­με να υιο­θε­τη­θεί.