Νέα ρύθμιση έως 72 δόσεις: Η διαδικασία, οι προϋποθέσεις και τα οφέλη από την υπαγωγή

Aνοί­γουν οι πλατ­φόρ­μες. Πότε «χά­νε­ται» η ρύθ­μι­ση.

Ενερ­γο­ποιού­νται σή­με­ρα οι ηλε­κτρο­νι­κές πλατ­φόρ­μες σε εφο­ρία και ΕΦΚΑ για την ανα­βί­ω­ση των πα­λαιών ρυθ­μί­σε­ων των 72 και 120 δό­σε­ων όπως και για την υπα­γω­γή στη νέα ρύθ­μι­ση των 36-72 δό­σε­ων για τη ρύθ­μι­ση των χρεών που δη­μιουρ­γή­θη­καν από την 1η Νο­εμ­βρί­ου 2021 έως και την 1η Φε­βρουα­ρί­ου 2023

Με βάση την από­φα­ση που δη­μο­σιεύ­θη­κε στο ΦΕΚ για τη νέα ρύθ­μι­ση σε έως 72 δό­σεις, η αί­τη­ση για υπα­γω­γή  υπο­βάλ­λε­ται ηλε­κτρο­νι­κά στη Φο­ρο­λο­γι­κή Διοί­κη­ση μέχρι και την 31η Ιου­λί­ου 2023. Σε πε­ρί­πτω­ση που υφί­στα­ται τε­χνι­κή αδυ­να­μία δια­δι­κτυα­κής υπο­στή­ρι­ξης, η αί­τη­ση υπο­βάλ­λε­ται στην εφο­ρία, ο προϊ­στά­με­νος της οποί­ας είναι αρ­μό­διος για την επι­δί­ω­ξη της εί­σπρα­ξης της οφει­λής. Σε πε­ρί­πτω­ση που η αί­τη­ση υπο­βάλ­λε­ται από πρό­σω­πο δια­φο­ρε­τι­κό από εκεί­νο στον Α.Φ.Μ. του οποί­ου είναι βε­βαιω­μέ­νες οι οφει­λές που υπά­γο­νται στη ρύθ­μι­ση, για τις οποί­ες ο αιτών έχει ευ­θύ­νη κα­τα­βο­λής, η υπο­βο­λή αυτής διε­νερ­γεί­ται μόνο στην αρ­μό­δια για την επι­δί­ω­ξη της εί­σπρα­ξης των οφει­λών Υπη­ρε­σία.

Η υπα­γω­γή του οφει­λέ­τη στη ρύθ­μι­ση συ­ντε­λεί­ται με την κα­τα­βο­λή της πρώ­της δόσης εντός τριών (3) ερ­γά­σι­μων ημε­ρών από την ημε­ρο­μη­νία αί­τη­σης υπα­γω­γής στη ρύθ­μι­ση. Οι επό­με­νες δό­σεις κα­τα­βάλ­λο­νται έως την τε­λευ­ταία ερ­γά­σι­μη ημέρα των επο­μέ­νων μηνών από την ημε­ρο­μη­νία της αί­τη­σης υπα­γω­γής στη ρύθ­μι­ση.

Προ­ϋ­πο­θέ­σεις

Για την υπα­γω­γή στη ρύθ­μι­ση απαι­τεί­ται κατά την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής της αί­τη­σης:

·        την 1η.11.2021 να μην είχε λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές ή οι λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές του, στο σύ­νο­λό τους, να ήταν τα­κτο­ποι­η­μέ­νες κατά νό­μι­μο τρόπο με ανα­στο­λή πλη­ρω­μής ή ρύθ­μι­ση τμη­μα­τι­κής κα­τα­βο­λής οφει­λών βάσει νόμου ή δι­κα­στι­κής από­φα­σης ή προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής,

·         να έχει υπο­βά­λει όλες τις δη­λώ­σεις φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος των τε­λευ­ταί­ων πέντε (5) ετών, για τις οποί­ες η προ­θε­σμία υπο­βο­λής έχει λήξει μέχρι την 31η.12.2022,

·         να μην έχει κα­τα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλη­τα για φο­ρο­δια­φυ­γή ή λα­θρε­μπο­ρία και

·        αν ο αιτών έχει υπα­χθεί σε ρύθ­μι­ση οφει­λών κατά το άρθρο 289 του ν. 4738/2020 (Α’ 207) ή τα άρθρα 98 έως 109 του ν. 4611/2019 (Α’ 73), η ρύθ­μι­ση αυτή να βρί­σκε­ται σε ισχύ.

Ποιες οφει­λές υπά­γο­νται

Στη ρύθ­μι­ση υπά­γε­ται:

·        Υπο­χρε­ω­τι­κά: το σύ­νο­λο των οφει­λών που έχουν κα­τα­στεί λη­ξι­πρό­θε­σμες μετά την 1η.11.2021 και έως και την 1η.2.2023 οι οποί­ες μέχρι την ημε­ρο­μη­νία της αί­τη­σης υπα­γω­γής στη ρύθ­μι­ση έχουν κα­τα­χω­ρι­σθεί στα βι­βλία ει­σπρα­κτέ­ων εσό­δων των Δ.Ο.Υ./Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ./ Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π./ΚΕ.Β.ΕΙΣ. σύμ­φω­να με τον Κ.Φ.Δ. και τον Κ.Ε.Δ.Ε. και δεν έχουν τα­κτο­ποι­η­θεί κατά νό­μι­μο τρόπο με ανα­στο­λή πλη­ρω­μής ή ρύθ­μι­ση τμη­μα­τι­κής κα­τα­βο­λής οφει­λών βάσει νόμου ή δι­κα­στι­κής από­φα­σης ή προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής.

·         Προ­αι­ρε­τι­κά: μετά από επι­λο­γή του οφει­λέ­τη, οφει­λές που έχουν κα­τα­στεί λη­ξι­πρό­θε­σμες μετά την 1η.11.2021 και έως και την 1η.2.2023, έχουν κα­τα­χω­ρι­σθεί, μέχρι την ημε­ρο­μη­νία της αί­τη­σης υπα­γω­γής στην ρύθ­μι­ση, στα βι­βλία ει­σπρα­κτέ­ων εσό­δων των Δ.Ο.Υ./Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ./Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π./ΚΕ.Β.ΕΙΣ. σύμ­φω­να με τον Κ.Φ.Δ. και τον Κ.Ε.Δ.Ε. και:

α) τε­λούν κατά την ημε­ρο­μη­νία της αί­τη­σης υπα­γω­γής σε ανα­στο­λή πλη­ρω­μής ή

β) κατά την ημε­ρο­μη­νία της αί­τη­σης υπα­γω­γής έχουν υπα­χθεί σε ρύθ­μι­ση σύμ­φω­να με την υπο­παρ. Α2 της παρ. Α του άρ­θρου πρώ­του του ν. 4152/2013 (Α’ 107), της οποί­ας οι όροι τη­ρού­νται, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι οι ανε­ξό­φλη­τες δό­σεις αυτής προ­έρ­χο­νται απο­κλει­στι­κά και μόνο από οφει­λές που εμπί­πτουν στο πεδίο εφαρ­μο­γής της παρ. 1 του άρ­θρου 4 του ν. 5036/2023. Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή επέρ­χε­ται απώ­λεια της ρύθ­μι­σης του ν. 4152/2013.

Πότε «χά­νε­ται» η ρύθ­μι­ση

Η ρύθ­μι­ση «χά­νε­ται» με συ­νέ­πεια την υπο­χρε­ω­τι­κή άμεση κα­τα­βο­λή του υπο­λοί­που των οφει­λών σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της βε­βαί­ω­σης, εάν ο οφει­λέ­της:

α. Δεν κα­τα­βάλ­λει δύο (2) συ­νε­χό­με­νες μη­νιαί­ες δό­σεις της ρύθ­μι­σης ή κα­θυ­στε­ρή­σει την κα­τα­βο­λή των δύο (2) τε­λευ­ταί­ων δό­σε­ων της ρύθ­μι­σης για χρο­νι­κό διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο των δύο (2) μηνών,

β. μετά την πα­ρέ­λευ­ση ενός (1) μηνός από την υπα­γω­γή σε αυτή, δεν έχει εξο­φλή­σει ή δεν έχει υπα­γά­γει σε πάγια ρύθ­μι­ση σύμ­φω­να με την υπο­παρ. Α2 της παρ. Α του άρ­θρου πρώ­του του ν. 4152/2013 (Α’ 107) ή δεν έχει τα­κτο­ποι­ή­σει με άλλο νό­μι­μο τρόπο το σύ­νο­λο των λοι­πών λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών του που δεν εμπί­πτουν στο πεδίο εφαρ­μο­γής των άρ­θρων 4 έως 13 του ν. 5036/2023 και δεν τε­λούν σε κα­θε­στώς ανα­στο­λής πλη­ρω­μής.

Ει­δι­κά αν οι οφει­λές  ήταν κατά την 1η.11.2021 ενταγ­μέ­νες σε ρύθ­μι­ση τμη­μα­τι­κής κα­τα­βο­λής, η οποία απω­λέ­σθη σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο χρόνο, ο οφει­λέ­της δύ­να­ται κατ’ εξαί­ρε­ση, ακόμα και αν έχει ήδη υπα­γά­γει τις οφει­λές αυτές για δεύ­τε­ρη φορά σε ρύθ­μι­ση της υπο­παρ. Α2 της παρ. Α του άρ­θρου πρώ­του του ν. 4152/2013, κατά την υπο­περ. γ’ της περ. 1 της ίδιας υπο­πα­ρα­γρά­φου, να τις υπα­γά­γει εκ νέου σε ρύθ­μι­ση, σύμ­φω­να με την υπο­περ. γ’ της περ. 1 της υπο­παρ. Α2 της παρ. Α του άρ­θρου πρώ­του του ν. 4152/2013.

Οι οφει­λές που υπά­γο­νται στη ρύθ­μι­ση μπο­ρούν να ρυθ­μί­ζο­νται, κα­τό­πιν αί­τη­σης του οφει­λέ­τη, σε έως και εβδο­μή­ντα δύο (72) μη­νιαί­ες δό­σεις με το ελά­χι­στο ποσό κάθε δόσης να ανέρ­χε­ται σε 30 ευρώ.

Η υπα­χθεί­σα στη ρύθ­μι­ση βα­σι­κή οφει­λή επι­βα­ρύ­νε­ται με τό­κου­ςν εκ­πρό­θε­σμης κα­τα­βο­λής,  ως εξής:

α) Για οφει­λές που ρυθ­μί­ζο­νται σε έως τριά­ντα έξι (36) μη­νιαί­ες δό­σεις, ο τόκος υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση το τε­λευ­ταίο δη­μο­σιευ­μέ­νο μέσο ετή­σιο επι­τό­κιο δα­νεί­ων σε ευρώ χωρίς κα­θο­ρι­σμέ­νη διάρ­κεια αλ­λη­λό­χρε­ων λο­γα­ρια­σμών που χο­ρη­γού­νται από όλα τα πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα στην Ελ­λά­δα σε μη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, όπως αυτό δη­μο­σιεύ­ε­ται από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, πλέον εί­κο­σι πέντε εκα­το­στών της εκα­το­στιαί­ας μο­νά­δας (0,25%), ετη­σί­ως υπο­λο­γι­ζό­με­νο. Το επι­τό­κιο πα­ρα­μέ­νει στα­θε­ρό καθ’ όλη τη διάρ­κεια της ρύθ­μι­σης.

β) Για οφει­λές που ρυθ­μί­ζο­νται σε πε­ρισ­σό­τε­ρες από τριά­ντα έξι (36) και έως εβδο­μή­ντα δύο (72) μη­νιαί­ες δό­σεις, το επι­τό­κιο της περ. α’, με βάση το οποίο υπο­λο­γί­ζε­ται ο τόκος, προ­σαυ­ξά­νε­ται κατά μιά­μι­ση εκα­το­στιαία μο­νά­δα (1,5%). Ο τόκος του πρώ­του εδα­φί­ου υπο­λο­γί­ζε­ται ετη­σί­ως και πα­ρα­μέ­νει στα­θε­ρός καθ’ όλη τη διάρ­κεια της ρύθ­μι­σης.

Η κα­θυ­στέ­ρη­ση κα­τα­βο­λής δόσης συ­νε­πά­γε­ται την επι­βά­ρυν­ση αυτής με μη­νιαία προ­σαύ­ξη­ση που ανέρ­χε­ται σε δε­κα­πέ­ντε τοις εκατό (15 %).

Σε πε­ρί­πτω­ση πρό­ω­ρης εξό­φλη­σης του συ­νό­λου του υπο­λοί­που ρυθ­μι­σμέ­νης οφει­λής με οποιον­δή­πο­τε τρόπο, είτε με εφά­παξ κα­τα­βο­λή από τον οφει­λέ­τη ή μέσω διοι­κη­τι­κών ή ανα­γκα­στι­κών μέ­τρων εί­σπρα­ξης, όπως το απο­δει­κτι­κό ενη­με­ρό­τη­τας και η κα­τά­σχε­ση, ή διε­νέρ­γειας συμ­ψη­φι­σμού, ο οφει­λέ­της επι­βα­ρύ­νε­ται με τον τόκο που ανα­λο­γεί στον πραγ­μα­τι­κό αριθ­μό δό­σε­ων που τε­λι­κά δια­μορ­φώ­νε­ται κατά την ημε­ρο­μη­νία εξό­φλη­σης της ρύθ­μι­σης.

Σε πε­ρί­πτω­ση που η ρύθ­μι­ση εξο­φλεί­ται πρό­ω­ρα εκου­σί­ως από τον οφει­λέ­τη με εφά­παξ κα­τα­βο­λή και για να μην υπο­λο­γι­στεί πλε­ο­νά­ζων του αριθ­μού των δό­σε­ων τόκος με βάση τον αρ­χι­κό αριθ­μό δό­σε­ων της ρύθ­μι­σης, ο φο­ρο­λο­γού­με­νος υπο­βάλ­λει αί­τη­ση για πρό­ω­ρη εξό­φλη­ση της ρύθ­μι­σης στην υπη­ρε­σία που είναι αρ­μό­δια για την επι­δί­ω­ξη της εί­σπρα­ξης της οφει­λής, χωρίς να απαι­τεί­ται ιδιαί­τε­ρο αί­τη­μα για τον επα­ναϋ­πο-λο­γι­σμό του τόκου της ρύθ­μι­σης.

Σε πε­ρί­πτω­ση που έχει κα­τα­βλη­θεί τόκος πλέον του αριθ­μού δό­σε­ων που τε­λι­κά δια­μορ­φώ­νε­ται κατά την ημε­ρο­μη­νία εξό­φλη­σης της ρύθ­μι­σης, αυτός επι­στρέ­φε­ται στον οφει­λέ­τη κα­τό­πιν αί­τη­σής του στην αρ­μό­δια για την επι­δί­ω­ξη της εί­σπρα­ξης της οφει­λής υπη­ρε­σία, σύμ­φω­να με τα ορι­ζό­με­να στην κεί­με­νη νο­μο­θε­σία.

Η υπα­γω­γή και συμ­μόρ­φω­ση στη ρύθ­μι­ση δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα στον οφει­λέ­τη :

α) να λαμ­βά­νει  απο­δει­κτι­κό ενη­με­ρό­τη­τας,

β) ανα­βάλ­λε­ται η εκτέ­λε­ση της ποι­νής που επι­βλή­θη­κε κατά το άρθρο 25 του ν. 1882/1990 (Α’ 43) ή, εφό­σον άρ­χι­σε η εκτέ­λε­σή της, δια­κό­πτε­ται. Κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα ισχύ­ος της ρύθ­μι­σης ανα­στέλ­λε­ται η πα­ρα­γρα­φή του ποι­νι­κού αδι­κή­μα­τος, κατά πα­ρέκ­κλι­ση των χρο­νι­κών πε­ριο­ρι­σμών του άρ­θρου 113 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα και

γ) ανα­στέλ­λο­νται η λήψη ανα­γκα­στι­κών μέ­τρων και η συ­νέ­χι­ση της δια­δι­κα­σί­ας ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης επί απαι­τή­σε­ων, κι­νη­τών και ακι­νή­των. Κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα ισχύ­ος της ρύθ­μι­σης, οι κα­τα­σχέ­σεις που έχουν επι­βλη­θεί εις χεί­ρας τρί­των σε βάρος του οφει­λέ­τη δεν κα­τα­λαμ­βά­νουν μελ­λο­ντι­κές απαι­τή­σεις του οφει­λέ­τη ένα­ντι του τρί­του, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι η κα­τά­σχε­ση αφορά απο­κλει­στι­κά σε χρέη που έχουν ρυθ­μι­στεί κατά τις δια­τά­ξεις των άρ­θρων 4 έως 13 του ν. 5036/2023 και γνω­στο­ποιεί­ται στον τρίτο. Ποσά απαι­τή­σε­ων που γεν­νώ­νται μετά την ως άνω γνω­στο­ποί­η­ση, απο­δε­σμεύ­ο­νται και απο­δί­δο­νται κατά νόμο, ενώ ποσά απαι­τή­σε­ων που γεν­νή­θη­καν πριν από αυτή απο­δί­δο­νται στο Δη­μό­σιο. Για την απο­δέ­σμευ­ση κα­τα­σχε­μέ­νων μελ­λο­ντι­κών απαι­τή­σε­ων, σύμ­φω­να με το προη­γού­με­νο εδά­φιο, εφαρ­μό­ζε­ται η δια­δι­κα­σία του άρ­θρου 9. Σε πε­ρί­πτω­ση απώ­λειας της ρύθ­μι­σης, οι ανω­τέ­ρω κα­τα­σχέ­σεις ανα­πτύσ­σουν πλή­ρως τις έν­νο­μες συ­νέ­πειές τους ανα­φο­ρι­κά με τις μελ­λο­ντι­κές απαι­τή­σεις, από τη γνω­στο­ποί­η­ση της ανα­τρο­πής στον τρίτο. Τυχόν απο­κτη­θέ­ντα δι­καιώ­μα­τα ή αξιώ­σεις τρί­των δεν αντι­τάσ­σο­νται ένα­ντι του κα­τα­σχό­ντος Δη­μο­σί­ου. Στις πε­ρι­πτώ­σεις των ανω­τέ­ρω εδα­φί­ων, ποσά που έχουν απο­δο­θεί στο Δη­μό­σιο δεν επι­στρέ­φο­νται.

Η πα­ρα­γρα­φή των οφει­λών για τις οποί­ες υπο­βάλ­λε­ται αί­τη­ση υπα­γω­γής στη ρύθ­μι­ση ανα­στέλ­λε­ται καθ’ όλη τη διάρ­κεια ισχύ­ος της ρύθ­μι­σης και δεν συ­μπλη­ρώ­νε­ται πριν πα­ρέλ­θει ένα (1) έτος από τη λήξη αυτής.

Πηγή naftemporiki.gr