“Μύλος” με τη δήλωση Γαβρόγλου για τη συμφωνία με την τρόικα και τις ώρες εργασίας των εκπαιδευτικών

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η ανα­κοί­νωσή του υπουρ­γείο Παι­δείας:

Με αφορμή δημο­σιεύ­ματα ιστο­σε­λί­δων που επι­χει­ρούν να δημιουρ­γή­σουν ψευδείς εντυ­πώ­σεις και ανα­στά­τωση στην εκπαι­δευ­τική κοι­νό­τητα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας απο­σπα­σμα­τικά δηλώ­σεις του Υπουρ­γού Παι­δείας, Έρευνας και Θρη­σκευ­μά­των Κώστα Γαβρό­γλου, ώστε να παρου­σιά­σουν ως υπο­χώ­ρηση στα αιτή­ματα των θεσμών και ως νέα υπο­χρέ­ωση την εφαρ­μογή των 30 ωρών εργα­σίας στους εκπαι­δευ­τι­κούς, το Υπουρ­γείο παρα­θέ­τει αυτού­σια τη συγκε­κρι­μένη αναφορά από την ομιλία του κ. Γαβρό­γλου στην Κέρκυρα:

«…Ένας από τους λόγους για τους οποίους ερχό­μα­στε εδώ είναι για να διευ­κρι­νί­σουμε και εμείς, τις πολι­τι­κές που ακο­λου­θούμε και όχι αυτές που λένε ότι ακο­λου­θούμε τα Μέσα Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης. Το λέω αυτό με πλήρη επί­γνωση. Προ­φα­νώς υπάρ­χουν και λαμπρές εξαι­ρέ­σεις όχι όσων μας υπο­στη­ρί­ζουν αλλά εκείνων που προ­σπα­θούν να είναι στοι­χειω­δώς αντι­κει­με­νι­κοί.

Έχουμε βγει από μία πολύ σκληρή δια­πραγ­μά­τευση και σε θέματα της εκπαί­δευ­σης. Πολλοί έχουν την αυτα­πάτη ότι ήταν εύκολες αυτές οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Σας δια­βε­βαιώνω ότι ήταν δύσκο­λες και μπορώ να σας πω ότι ήταν δυσκο­λό­τε­ρες από τις άλλες. Και το κλίμα που δημιουρ­γή­θηκε ότι ήταν δήθεν εύκολες οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, δημιουρ­γή­θηκε ακριβώς για να υπο­τι­μη­θεί η αντί­σταση της κυβέρ­νη­σης σε απί­στευ­τες αυθαι­ρε­σίες που ζητού­σαν οι θεσμοί.

Λέω λοιπόν ότι αυτό που… ανα­κα­λύ­ψαμε -σε πολλά εισαγωγικά- την περα­σμένη εβδο­μάδα ήταν ότι οι θεσμοί απαι­τούν από το Υπουρ­γείο Παι­δείας να αυξήσει τις ώρες διδα­σκα­λίας των εκπαι­δευ­τι­κών και να αυξήσει το αριθμό των μαθητών ανά τάξη και ότι εμείς ήμασταν δήθεν έτοιμοι να τα δώσουμε όλα. Όντως, υπήρξε αυτό το αίτημα. Δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξαν δύο ρεπορ­τάζ σε δύο σκληρά αντι­πο­λι­τευό­με­νες εφη­με­ρί­δες και τα οποία ήταν ακριβώς με τις ίδιες λέξεις το ένα ρεπορ­τάζ με το άλλο. Το τι έγινε ως απο­τέ­λε­σμα, όμως, είναι αυτό που έχει σημασία.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι το εξής: Εμείς είπαμε ότι οι εκπαι­δευ­τι­κοί μας, αυτή τη στιγμή, δεν μπορούν να εργα­στούν παρα­πάνω, διότι, όταν μετράμε τις ώρες διδα­σκα­λίας όπως γίνεται και σε όλη την Ευρώπη, δεν μετράμε το γεγονός ότι οι εκπαι­δευ­τι­κοί μας πάνε τα παιδιά στο διά­λειμμα, οι εκπαι­δευ­τι­κοί μας στήνουν τα πει­ρά­ματα, οι εκπαι­δευ­τι­κοί μας κάνουν όλων των ειδών τις διοι­κη­τι­κές εργα­σίες. Στα ευρω­παϊκά σχολεία, με τα οποία θέλουν να μας συγκρί­νουν και οι θεσμοί και ο ΟΟΣΑ, υπάρ­χουν οι διοι­κη­τι­κοί, υπάρ­χουν βοηθοί, υπάρ­χουν τεχνι­κοί εργα­στη­ρίων κτλ. Εδώ ένας εκπαι­δευ­τι­κός φορ­τώ­νε­ται όλα αυτά, συν το γεγονός ότι έχει μία ευθύνη απέ­να­ντι στα παιδιά, τα οποία ξέρουμε ότι στην περίοδο κρίσης και αυτά περνάνε μία κρίση ταυ­τό­τη­τας είτε λόγω οικο­γε­νεια­κών προ­βλη­μά­των είτε λόγω κοι­νω­νι­κών προ­βλη­μά­των. Άρα ο εκπαι­δευ­τι­κός κάνει και τον κοι­νω­νικό λει­τουργό, κάνει και τον ψυχο­λόγο. Και αυτά όλα είναι δια­κριτά επαγ­γέλ­ματα στο εξω­τε­ρικό.

Όταν, λοιπόν, πάνε να μας συγκρί­νουν, δεν μπορούν να συγκρί­νουν μήλα με πορ­το­κά­λια. Το έχουμε πει πενήντα φορές. Σε αυτό, λοιπόν, θα είμαστε ανυ­πο­χώ­ρη­τοι, όχι επειδή οι εκπαι­δευ­τι­κοί μας δου­λεύ­ουν λιγό­τερο αλλά επειδή οι εκπαι­δευ­τι­κοί μας έχουν στην πλάτη τους μία ευθύνη την οποία δεν έχει κανένας εκπαι­δευ­τι­κός στην Ευρώπη. Κι αυτό πρέπει να το σεβα­στούμε. Και αυτό ήταν η γραμμή μας και είπαμε ότι δε θα υπο­χω­ρή­σουμε απ’ αυτή τη γραμμή. Όπως, επίσης, και στο θέμα της αύξησης των μαθητών ανά τάξη, διότι αυτό έχει από πίσω του μία πονηριά. Έχει την πονηριά που λέει «λίγα παιδιά στο Καστε­λό­ριζο, κλείστε τα. Λίγα παιδιά στα χωριά της Φλώ­ρι­νας, κλείστε τα!». Η Ελλάδα έχει μία γεω­γρα­φία που είναι και μέρος της πολι­τι­κής της ταυ­τό­τη­τας. Ως εκ τούτου, εμείς είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να λαμ­βά­νουμε υπόψη και τα θέματα της Γεω­γρα­φίας όταν κάνουμε εκπαι­δευ­τική πολι­τική.

Αυτά ήταν, λοιπόν, δυο θέματα στα οποία δεν υπο­χω­ρή­σαμε. Άρχισε μία συζή­τηση για να κατα­λή­ξουμε στο εξής:

Πρώτον, στην υπο­χρέ­ωση των εκπαι­δευ­τι­κών να βρί­σκο­νται στο σχολείο για 30 ώρες την εβδο­μάδα. Είναι αυτό που υπο­γρά­ψαμε και για όσους ενδε­χο­μέ­νως δεν το ξέρετε, είναι αυτό που ισχύει από το 1985. Τελεία και παύλα.

Δεύ­τε­ρον, είπαμε ότι θα νομο­θε­τή­σουμε κρι­τή­ρια συγ­χω­νεύ­σεων. Και τα κρι­τή­ρια συγ­χω­νεύ­σεων πρέπει να τα απο­φα­σί­σουμε όλοι. Δεν νοείται να έχουμε ένα σχολείο με τους ίδιους δια­δρό­μους και να συστε­γά­ζο­νται δύο σχολεία αντί να στε­γά­ζε­ται ένα. Δεν είναι λογικό. Επειδή υπάρ­χουν δύο Διευ­θυ­ντές; Να γίνουν δύο Υπο­διευ­θυ­ντές. Αλλά δεν μπο­ρούμε να εμπλα­κούμε και εμείς σε απί­στευ­τες παθο­γέ­νειες του παρελ­θό­ντος.

Τρίτον, στην επιλογή των Διευ­θυ­ντι­κών στε­λε­χών να εμπλέ­κο­νται και άτομα του ΑΣΕΠ. Δηλαδή, να μην είναι απο­κλει­στικά μέσω του ΑΣΕΠ, αλλά να εμπλέ­κε­ται και ο ΑΣΕΠ στην επιλογή. Το θεω­ρή­σαμε πάρα πολύ λογικό. Έτσι και αλλιώς έχουμε και τη δική μας δέσμευση για την αυτο-αξιολόγηση των σχο­λι­κών μονάδων και την αξιο­λό­γηση των στε­λε­χών της εκπαί­δευ­σης.

Αυτά συμ­φω­νή­σαμε. Τα είδατε πουθενά στις εφη­με­ρί­δες και στις τηλε­ο­ρά­σεις, όταν την περα­σμένη εβδο­μάδα διέ­δι­δαν αυτά που διέ­δι­δαν; Είναι αυτή στοι­χειώ­δης αντι­κει­με­νική ενη­μέ­ρωση της κοι­νω­νίας;».

enikos.gr