Ζητεί επανάληψη της δίκης για το θανατηφόρο τροχαίο

Ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου με αί­τη­μα την άσκη­ση έφε­σης υπέρ του νόμου, στην από 25 Νο­εμ­βρί­ου 2016 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, με την οποία κρί­θη­κε αθώος ένας 46χρο­νος Ρο­δί­της, κά­τοι­κος Μα­ρι­τσών για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια την 10η Μαΐου 2012 και ώρα 21.00, του 32χρο­νου Ρο­δί­τη ια­τρού της μαιευ­τι­κής κλι­νι­κής του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου Αν­δρέα Πα­ντε­λά­κη του Ιω­άν­νη και της 23χρο­νης νο­ση­λεύ­τριας Στα­μα­τί­ας Μα­κρυ­νά­κη του Ιω­άν­νη, σε τρο­χαίο δυ­στύ­χη­μα, που ση­μειώ­θη­κε, στο 6ο χι­λιό­με­τρο της επαρ­χια­κής οδού Ρόδου- Κα­μεί­ρου, στην Ιξιά, κοντά στο πρα­τή­ριο της ΒP, υπέ­βα­λε η κ. Μάνθα Ζιώ­γου.

Η μη­τέ­ρα της 23χρο­νης νο­ση­λεύ­τριας δια­μαρ­τύ­ρε­ται για την από­φα­ση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου και αι­τή­θη­κε την επα­νά­λη­ψη της δίκης.

Οι δύο νέοι άν­θρω­ποι επέ­βαι­ναν σε μο­το­συ­κλέ­τα, τύπου Yamaha με­γά­λου κυ­βι­σμού η οποία συ­γκρού­στη­κε με­τω­πι­κώς με ΙΧ αυ­το­κί­νη­το, τύπου SUV Volkswagen, που οδη­γού­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Από την σύ­γκρου­ση βρή­καν ακα­ριαίο θά­να­το οι επι­βαί­νο­ντες στη μο­το­συ­κλέ­τα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κα­τέ­θε­σε ότι την επί­μα­χη ημέρα και ώρα εκι­νεί­το στην επαρ­χια­κή οδό Ρόδου – Κα­μεί­ρου με κα­τεύ­θυν­ση από Ρόδο προς Ια­λυ­σό. Η τα­χύ­τη­τά του, όπως είπε, ήταν κα­νο­νι­κή και μπρο­στά του δεν εκι­νεί­το κά­ποιο όχημα αλλά πίσω του αρ­κε­τά.

Ισχυ­ρί­στη­κε ότι ξαφ­νι­κά είδε στο αντί­θε­το ρεύμα κυ­κλο­φο­ρί­ας μια μη­χα­νή με­γά­λου κυ­βι­σμού, να τρέ­χει με υπερ­βο­λι­κή τα­χύ­τη­τα και να έχει ει­σέλ­θει στο δικό του ρεύμα κυ­κλο­φο­ρί­ας, κα­τα­πά­νω του.

Εστρι­ψε, όπως είπε, το αυ­το­κί­νη­το του τέρμα δεξιά, ακού­μπη­σε το πε­ζο­δρό­μιο για να μην πέσει πάνω του, αλλά η μο­το­συ­κλέ­τα συ­νέ­χι­ζε να κα­τευ­θύ­νε­ται προς εκεί­νον και σε μια στάση λε­ω­φο­ρεί­ου, που υπήρ­χε στο ση­μείο.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι η σύ­γκρου­ση ήταν ανα­πό­φευ­κτη και ότι η μο­το­συ­κλέ­τα έπεσε στην εμπρός δεξιά πλευ­ρά του αυ­το­κι­νή­του του και μετά τη σύ­γκρου­ση ο ίδιος έκανε έναν ελιγ­μό αρι­στε­ρά και από τη δύ­να­μη της σύ­γκρου­σης το αυ­το­κί­νη­το του βρέ­θη­κε στο ρεύμα κυ­κλο­φο­ρί­ας προς Ρόδο και ακι­νη­το­ποι­ή­θη­καν.

Η μο­το­συ­κλέ­τα ανέ­βη­κε στο πε­ζο­δρό­μιο και στα­μά­τη­σε λίγα μέτρα πιο κάτω.

Η σύ­ζυ­γός του, που επέ­βαι­νε στο αυ­το­κί­νη­το, κά­λε­σε το ασθε­νο­φό­ρο και την τρο­χαία.

Από την έρευ­να που διε­νερ­γή­θη­κε προ­έ­κυ­ψε ότι ο 32χρο­νος είχε κα­τα­να­λώ­σει αλ­κο­όλ και στο αίμα του βρέ­θη­κε πο­σό­τη­τα 2,82 μο­νά­δων.

Η μη­τέ­ρα εκ­θέ­τει με­τα­ξύ άλλων στην αί­τη­ση της τα εξής:

1) Δεν εκτι­μή­θη­κε και δεν αξιο­λο­γή­θη­κε ορθά η με­τα­στρο­φή των ισχυ­ρι­σμών του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου ο οποί­ος, ενώ κα­τα­θέ­τει ξε­κά­θα­ρα ενώ­πιον Αν­θυ­πα­στυ­νό­μου την  19   Ιου­νί­ου   2012   (ήτοι  σα­ρά­ντα  ημέ­ρες   μετά  το θα­να­τη­φό­ρο τρο­χαίο ατύ­χη­μα) ότι: «Τότε εγώ έκανα το αυ­το­κί­νη­το μου τέρμα δεξιά, ακού­μπη­σα το πε­ζο­δρό­μιο για να μην πέσει πάνω μου, αλλά η μοτ/κα συ­νέ­χι­ζε να κα­τευ­θύ­νε­ται προς εμένα και σε μια στάση λε­ω­φο­ρεί­ου που υπάρ­χει εκεί. Η σύ­γκρου­ση ήταν ανα­πό­φευ­κτη, η μη­χα­νή ήρθε και έπεσε στην εμπρό­σθια δεξιά πλευ­ρά του αυ­το­κι­νή­του μου και μετά τη σύ­γκρου­ση εγώ έκανα έναν ελιγ­μό αρι­στε­ρά και από τη δύ­να­μη της σύ­γκρου­σης το αυ­το­κί­νη­τό μου βρέ­θη­κε στο ρεύμα κυ­κλο­φο­ρί­ας προς Ρόδο όταν και ακι­νη­το­ποι­ή­θη­κε», στο απο­λο­γη­τι­κό του υπό­μνη­μα με ημε­ρο­μη­νία 20-3-2015 ανα­φέ­ρει:

«Στα ελά­χι­στα δευ­τε­ρό­λε­πτα που είχα στη διά­θε­σή μου να αντι­δρά­σω έστρι­ψα το τι­μό­νι μου προς τα αρι­στε­ρά (και όχι προς τα δεξιά όπως από πε­ρί­ερ­γη πα­ρα­δρο­μή γρά­φτη­κε στην πιο πάνω αρ­χι­κή εξέ­τα­σή μου) ώστε να απο­φύ­γω τις συ­νέ­πειες από τη βίαιη με­τω­πι­κή μας σύ­γκρου­ση».

Υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι όπως προ­κύ­πτει από το σχε­διά­γραμ­μα μετά το ατύ­χη­μα βρέ­θη­καν θραύ­σμα­τα γυα­λιού και πλα­στι­κά εξαρ­τή­μα­τα στο ρεύμα πο­ρεί­ας της δί­κυ­κλης μο­το­συ­κλέ­τας και στο ρεύμα πο­ρεί­ας του αυ­το­κι­νή­του του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

«Δε­χό­με­νοι τον ισχυ­ρι­σμό ότι η δί­κυ­κλη μο­το­συ­κλέ­τα ει­σήλ­θε στο ρεύμα πο­ρεί­ας του αυ­το­κι­νή­του και ότι το ση­μείο σύ­γκρου­σης ευ­ρί­σκε­ται εντός του ρεύ­μα­τος κυ­κλο­φο­ρί­ας του αυ­το­κι­νή­του με ποία λο­γι­κή ευ­ρί­σκο­νται θραύ­σμα­τα γυα­λιού και πλα­στι­κά εξαρ­τή­μα­τα στο ρεύμα πο­ρεί­ας της δί­κυ­κλης μο­το­συ­κλέ­τας και μά­λι­στα σε ση­μείο που σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν δι­καιο­λο­γεί­ται η ύπαρ­ξή τους αν λη­φθεί υπόψη η φορά κί­νη­σης της δί­κυ­κλης μο­το­σι­κλέ­τας και το ση­μείο που αυτή βρέ­θη­κε ακι­νη­το­ποι­η­μέ­νη.

Πώς μπο­ρεί να δι­καιο­λο­γη­θεί η ύπαρ­ξη των θραυ­σμά­των αυτών στο ση­μείο εκεί­νο αν η σύ­γκρου­ση έγινε στο ρεύμα πο­ρεί­ας του αυ­το­κι­νή­του;

Δη­λα­δή τα θραύ­σμα­τα «κό­ντρα» στη πο­ρεία και φορά της δί­κυ­κλης μο­το­σι­κλέ­τας ήρθαν πίσω;

Η μο­το­σι­κλέ­τα σύ­ρε­ται στο έδα­φος μετά τη σύ­γκρου­ση, λο­γι­κό είναι αφού σύρ­θη­κε στο ρεύμα πο­ρεί­ας του αυ­το­κι­νή­του να βρε­θούν θραύ­σμα­τα στο ρεύμα αυτό, σε καμιά όμως πε­ρί­πτω­ση δεν είναι δυ­να­τόν να βρε­θούν θραύ­σμα­τα “κό­ντρα” στη φορά της μο­το­σι­κλέ­τας στο ρεύμα της δικής της πο­ρεί­ας».

Δια­τεί­νε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι η  τε­λι­κή θέση στην οποία, βάσει του συ­ντα­χθέ­ντος σχε­δια­γράμ­μα­τος του ατυ­χή­μα­τος βρέ­θη­κε το επι­βα­τι­κό ιδιω­τι­κής χρή­σης ζη­μιο­γό­νο αυ­το­κί­νη­το κα­τα­δει­κνύ­ει ότι σε καμία πε­ρί­πτω­ση αυτό δεν κι­νού­νταν στο άκρο δεξιά του ρεύ­μα­τος πο­ρεί­ας του.

Η θέση αυτή επα­λη­θεύ­ει τον ισχυ­ρι­σμό της μη­τέ­ρας, όπως το­νί­ζει, ότι η σύ­γκρου­ση έλαβε χώρα στο ρεύμα κυ­κλο­φο­ρί­ας της δί­κυ­κλης μο­το­σι­κλέ­τας

Προ­σθέ­τει και τα εξής:

«Είναι αξιο­ση­μεί­ω­το το στοι­χείο ότι όταν ακι­νη­το­ποι­ή­θη­καν τα οχή­μα­τα με τις τρα­γι­κές συ­νέ­πειες του ατυ­χή­μα­τος διαι­σθα­νό­με­νοι κά­ποιοι που προ­σέ­τρε­ξαν στο ση­μείο την ευ­θύ­νη του οδη­γού του αυ­το­κι­νή­του επί­μο­να και επι­τα­κτι­κά προ­έ­τρε­παν αυτόν να κα­τε­βά­σει το αυ­το­κί­νη­το από το αρι­στε­ρό σε σχέση με την πο­ρεία του πε­ζο­δρό­μιο, δη­λα­δή να το με­τα­κι­νή­σει από το ση­μείο εκεί­νο που απο­δεί­κνυε την ενοχή και υπαι­τιό­τη­τα του».

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι αν το θα­να­τη­φό­ρο τρο­χαίο δυ­στύ­χη­μα είχε εξε­λι­χθεί όπως το πε­ρι­γρά­φει ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, δη­λα­δή στο άκρο δεξιό του ρεύ­μα­τος πο­ρεί­ας του αυ­το­κι­νή­του του, τότε η ορμή σύ­γκρου­σης από την αντί­θε­τα κι­νού­με­νη μο­το­συ­κλέ­τα, θα προ­κα­λού­σε πε­ρι­στρο­φή του οχή­μα­τος του προς τα δεξιά και όχι προς τα αρι­στε­ρά, δη­λα­δή το όχημα του θα είχε κα­τα­λή­ξει στο δεξιό πε­ζο­δρό­μιο.

Πε­ραι­τέ­ρω, ο οδη­γός του οχή­μα­τος, ανέ­φε­ρε ότι ενήρ­γη­σε στρο­φή αρι­στε­ρά μετά τη σύ­γκρου­ση, ωστό­σο η ορμή κί­νη­σης του τι­μο­νιού με απλή μυϊκή δύ­να­μη εκ μέ­ρους του οδη­γού του οχή­μα­τος δεν θα μπο­ρού­σε να επι­φέ­ρει την αντί­θε­τη με­τα­κί­νη­ση του οχή­μα­τος, καθώς η ορμή σύ­γκρου­σης της μη­χα­νής ήταν κατά πολύ με­γα­λύ­τε­ρη της μυ­ϊ­κής δύ­να­μης.

Τέλος το­νί­ζει ότι σύμ­φω­να με την από 11-03-2013 έκ­θε­ση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης της Τρο­χαί­ας, η τα­χύ­τη­τα της δί­κυ­κλης μο­το­σι­κλέ­τας κατά την ώρα της σύ­γκρου­σης υπο­λο­γί­ζε­ται στα 64 Km/h.