Περίληψη ομιλίας του κ. Δ.Κρεμαστινού στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2015

Στην ομι­λία του κατά τη συ­ζή­τη­ση στη Βουλή του Κρα­τι­κού Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 2015, ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων κα­θη­γη­τής Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός τό­νι­σε ότι αυτός ο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός ανοί­γει μια πύλη, έστω και δειλά-δειλά, προς την ανά­πτυ­ξη της τά­ξε­ως του 1%-1,5% του Α.Ε.Π., μια ανά­πτυ­ξη όμως που έρ­χε­ται μέσα από την ύφεση, τη λι­τό­τη­τα, την ανερ­γία, χα­μη­λούς μι­σθούς και συ­ντά­ξεις και τη διαρ­κή υπο­τί­μη­ση της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας.

Συ­νέ­χι­σε λέ­γο­ντας ότι αν η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση εξ’ αρχής δεν υιο­θε­τού­σε τις από­ψεις του Δ.Ν.Τ. περί τρι­το­κο­σμι­κής ανά­πτυ­ξης η χώρα θα μπο­ρού­σε να έχει πα­ρα­γω­γι­κή ανά­πτυ­ξη από την αρχή της κρί­σης, με δα­νει­σμό από την Ευ­ρω­παϊ­κή Τρά­πε­ζα Επεν­δύ­σε­ων για υπο­δο­μές, με στόχο την ετή­σια αύ­ξη­ση του ΑΕΠ κατά 4%. Εάν αυτό γι­νό­ταν δε θα εί­χα­με την οι­κο­νο­μι­κή εξα­θλί­ω­ση του ενός τρί­του του πλη­θυ­σμού μας, τη με­γά­λη ανερ­γία και την ισο­πέ­δω­ση μι­σθών και συ­ντά­ξε­ων.

Ανα­φέ­ρο­ντας το πα­ρά­δειγ­μα της Ιτα­λί­ας, ο κα­θη­γη­τής Κρε­μα­στι­νός ση­μεί­ω­σε ότι η γει­το­νι­κή μας χώρα δεν χρω­στά­ει δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια όπως η Ελ­λά­δα αλλά 2,5 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια, εντού­τοις έχει κα­λύ­τε­ρη με­τα­χεί­ρι­ση γιατί έχει πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα, πα­ρα­γω­γή και εξα­γω­γές συ­γκρι­τι­κά με τις οποί­ες εμείς έχου­με μη­δε­νι­κές.

Κλεί­νο­ντας την ομι­λία του, ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων επι­κε­ντρώ­θη­κε στο να εξη­γή­σει για ποιο λόγο η ανά­πτυ­ξη προ­ϋ­πο­θέ­τει κυ­βέρ­νη­ση πο­λυ­κομ­μα­τι­κή με ανα­γκαία συμ­με­το­χή της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης και γιατί δια­φέ­ρει ένα τέ­τοιο σχήμα από μια διευ­ρυ­μέ­νη κυ­βέρ­νη­ση. Ανέ­λυ­σε ότι η συμ­με­το­χή της εκά­στο­τε αντι­πο­λί­τευ­σης δίνει ένα μή­νυ­μα προς όλους, ει­δι­κά προς τους δα­νει­στές ότι δεν υπάρ­χει άλλη δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή γραμ­μή και ότι τι υπάρ­χουν πραγ­μα­τι­κές κόκ­κι­νες γραμ­μές. Με απλά λόγια, ότι δεν μπο­ρούν οι δα­νει­στές να απο­στα­θε­ρο­ποι­ή­σουν εύ­κο­λα αυτήν την κυ­βέρ­νη­ση και είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να δια­πραγ­μα­τευ­τούν μαζί της. Συ­νέ­χι­σε την ομι­λία του λέ­γο­ντας, ότι δυ­στυ­χώς αυτό δεν έχει επι­τευ­χθεί προ­σθέ­το­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

«Μια κυ­βέρ­νη­ση ενό­τη­τας ή ει­δι­κού σκο­πού ή όπως αλ­λιώς θε­λή­σου­με να την πούμε, είναι ανα­γκαία για τον τόπο, έστω και αυτήν τη στιγ­μή. Αυτήν ζη­τούν οι πο­λί­τες με τα εκλο­γι­κά και δη­μο­σκο­πι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα των Εθνι­κών εκλο­γών και των Ευ­ρω­ε­κλο­γών. Δεν δί­νουν καμία αυ­το­δυ­να­μία σε κα­νέ­να κόμμα, πα­ρό­τι συ­νε­χώς προ­κα­λού­νται από τα κόμ­μα­τα».

κα­θη­γη­τής Κρε­μα­στι­νός, έκλει­σε την ομι­λία του λέ­γο­ντας ότι έστω και τώρα, ας αντι­λη­φθού­με ότι ακρο­γω­νιαί­ος λίθος μιας ισχυ­ρής κυ­βέρ­νη­σης με πραγ­μα­τι­κές κόκ­κι­νες γραμ­μές είναι η ου­σια­στι­κή συμ­με­το­χή της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί μια ανά­πτυ­ξη ευ­ρω­παϊ­κού και όχι τρι­το­κο­σμι­κού τύπου.