Financial Times: Οι ισχυρότεροι πολιτικοί άνδρες της χρονιάς

«Ζούμε στην εποχή των ισχυ­ρών αν­δρών της πο­λι­τι­κής», οι οποί­οι ωστό­σο δεν είναι κατ’ ανά­γκη αυ­ταρ­χι­κοί ανα­φέ­ρει η οι­κο­νο­μι­κή εφη­με­ρί­δα Financial Times σε άρθρο της, στο οποίο πα­ρου­σιά­ζει τη λίστα με τους πιο ισχυ­ρούς πο­λι­τι­κούς άν­δρες για το 2014. Ανά­με­σα στους ηγέ­τες με… σι­δη­ρά πυγμή πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος, Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, ο Κι­νέ­ζος ομό­λο­γός του, Σι Τζιν­πίνγκ, ο Ρώσος Βλα­ντί­μιρ Πού­τιν, αλλά και ο Αι­γύ­πτιος Φατάχ αλ Σίσι. Από τη λίστα απου­σιά­ζει το όνομα του Αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου Μπά­ρακ Όμπα­μα.

Όπως επι­ση­μαί­νει ο αρ­θρο­γρά­φος των FT Φίλιπ Στί­βενς από τον κα­τά­λο­γο δεν μπο­ρούν να λεί­ψουν και οι πιο φι­λε­λεύ­θε­ρες και δη­μο­κρα­τι­κές φι­γού­ρες όπως ο Να­ρέ­ντρα Μόντι στην Ινδία και ο Σίνζο Άμπε στην Ια­πω­νία, οι οποί­οι δεν δεί­χνουν δια­τε­θει­μέ­νοι να υπο­νο­μεύ­σουν τη φι­λε­λεύ­θε­ρη συ­νταγ­μα­τι­κή τάξη στις χώρες τους.

Ο συν­δε­τι­κός κρί­κος των πιο ισχυ­ρών πο­λι­τι­κών ηγε­τών του 2014 που επέ­λε­ξαν οι Financial Times είναι η πο­λι­τι­κή τους στις δια­κρα­τι­κές σχέ­σεις και την εθνι­κή κυ­ριαρ­χία που πα­ρα­πέ­μπει πε­ρισ­σό­τε­ρο σε προ­σεγ­γί­σεις του 19ου αιώνα παρά του 20ούΟ συ­ντά­κτης ση­μειώ­νει ότι αυτό που συν­δέ­ει τους πο­λι­τι­κούς αυ­τούς είναι μια προ­σέγ­γι­ση των δια­κρα­τι­κών σχέ­σε­ων και της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας που πα­ρα­πέ­μπει πε­ρισ­σό­τε­ρο στον 19ο αιώνα παρά στο δεύ­τε­ρο μισό του 20ού.

«Με­ρι­κοί θα προ­σέ­θε­ταν σε αυτόν τον κα­τά­λο­γο και τον Βε­νια­μίν Νε­τα­νιά­χου. Παρά τις δια­φο­ρές τους, ο τε­λευ­ταί­ος νιώ­θει πιο άνετα με τον Πού­τιν παρά με τους φι­λε­λεύ­θε­ρους της Ευ­ρώ­πης», γρά­φει ο Στί­βενς.

Την ίδια ώρα, επι­ση­μαί­νει πως η κα­τάρ­ρευ­ση του σο­βιε­τι­κού κομ­μου­νι­σμού υπο­τί­θε­ται ότι θα οδη­γού­σε σε μια φι­λε­λεύ­θε­ρη διε­θνι­στι­κή τάξη. «Η Ρωσία θα ευ­η­με­ρού­σε ως εταί­ρος της Δύσης και η Κίνα θα ανα­γο­ρευό­ταν σε μια υπεύ­θυ­νη υπερ­δύ­να­μη. Νέες δυ­νά­μεις θα συ­νει­δη­το­ποιού­σαν ότι οι κα­νό­νες ωφε­λούν τους πά­ντες. Οι πιο αι­σιό­δο­ξοι διε­θνι­στές έβλε­παν την Ευ­ρώ­πη ως τον χώρο ενός με­τα­μο­ντέρ­νου πο­λυ­πο­λι­σμού και μιας μοι­ρα­σμέ­νης εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας».