Αθώα λόγω αμφιβολιών η Βιδάλη για τον φόνο της γιαγιάς της – Ενοχος, όπως και πρωτοδίκως, ο Μαρκόπουλος

Η πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση αν­θρω­πο­κτο­νί­ας και λη­στεί­ας της 69χρο­νης Ου­ρα­νί­ας Γε­ρο­λύ­μου του Ευαγ­γέ­λου, με κα­τη­γο­ρού­με­νους τα δύο της εγ­γό­νια, απα­σχό­λη­σε χθες το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου.

Στο εδώ­λιο κά­θι­σαν ο 30χρο­νος Κυ­ριά­κος Μαρ­κό­που­λος και η αδελ­φή του Αι­κα­τε­ρί­νη Βι­δά­λη, 33 ετών που είχαν κα­τα­δι­κα­στεί με δύο αντι­φα­τι­κές απο­φά­σεις των Μι­κτών Ορ­κω­τών Δι­κα­στη­ρί­ων Κω και Ρόδου σε ποινή ισό­βιας κά­θειρ­ξης και 10 ετών.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο 30χρο­νος, συ­νε­λή­φθη το πρωί της 26ης Μαρ­τί­ου 2018 από αστυ­νο­μι­κούς της δη­μό­σιας ασφά­λειας και του τμή­μα­τος φυ­γό­ποι­νων της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου, σε αγρο­τι­κή πε­ριο­χή στ’ Ασγού­ρου και συ­γκε­κρι­μέ­να σε σπη­λιά κοντά στην οικία του, στο ύψος του δη­μό­σιου ΚΤΕΟ.

Τα δύο εγ­γό­νια εφέ­ρο­ντο να δο­λο­φό­νη­σαν από κοι­νού την 3η Νο­εμ­βρί­ου 2014 την για­γιά τους, στην οικία της για μια… τη­λε­ό­ρα­ση.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ομο­φώ­νως αθώα λόγω αμ­φι­βο­λιών την Βι­δά­λη, που πρό­κει­ται να αι­τη­θεί απο­ζη­μί­ω­ση από το δι­κα­στή­ριο και ένοχο, όπως και πρω­το­δί­κως, τον Μαρ­κό­που­λο στον οποίο επι­βλή­θη­κε η ίδια ποινή.

Ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας είχε προη­γου­μέ­νως προ­τεί­νει στο δι­κα­στή­ριο να κρι­θεί ένο­χος αν­θρω­πο­κτο­νί­ας ο Μαρ­κό­που­λος και ένοχη άμε­σης συ­νέρ­γειας σε αν­θρω­πο­κτο­νία η Βι­δά­λη.

Θυ­μί­ζου­με ότι το λαϊκό δι­κα­στή­ριο της Κω έχει κρί­νει τον 30χρονο ένοχο οπλο­κα­το­χής και του επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης 6 μηνών και χρη­μα­τι­κή ποινή 600 ευρώ, με τριε­τή ανα­στο­λή.

Ο Αρειος Πάγος έκρι­νε στην πο­ρεία ότι η από­φα­ση του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Κω στο αθω­ω­τι­κό της σκέ­λος δεν ήταν επαρ­κώς αι­τιο­λο­γη­μέ­νη, επι­ση­μαί­νο­ντας, με­τα­ξύ άλλων, ότι δεν στη­ρί­ζε­ται σε πραγ­μα­τι­κά γε­γο­νό­τα αλλά σε συ­μπε­ρά­σμα­τα.

Ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Ρόδου η αθω­ω­τι­κή από­φα­ση ανε­τρά­πη.

Για την από­φα­ση ενο­χής του κα­τη­γο­ρού­με­νου το δι­κα­στή­ριο εκτί­μη­σε και αξιο­λό­γη­σε την κα­τά­θε­ση του μάρ­τυ­ρα κα­τη­γο­ρί­ας, αστυ­νο­μι­κού, ο οποί­ος υπο­στή­ρι­ξε στο ακρο­α­τή­ριο ότι ο 26χρο­νος, μετά την προ­σα­γω­γή του στο Τμήμα Ασφα­λεί­ας Ρόδου και ενώ συ­νε­χί­ζο­νταν οι έρευ­νες της αστυ­νο­μί­ας για την ανα­κά­λυ­ψη του υπαι­τί­ου ή των υπαι­τί­ων της δο­λο­φο­νί­ας και της λη­στεί­ας σε βάρος της Ου­ρα­νί­ας Γε­ρο­λύ­μου, πα­ρα­δέ­χθη­κε ενώ­πιόν του την ενοχή του, λέ­γο­ντάς του: «εγώ το έκανα, ευ­χα­ρι­στή­θη­κες τώρα;».

Ση­μειώ­νε­ται ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν πα­ρου­σί­α­σε άλ­λο­θι για τις κι­νή­σεις του κατά το κρί­σι­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα με­τα­ξύ των ωρών 21.00 και 22.30 της 3-11-2014, εντός του οποί­ου το­πο­θε­τεί­ται από τον ια­τρο­δι­κα­στή Πα­να­γιώ­τη Κο­τρέ­τσο ο θά­να­τος της Ου­ρα­νί­ας Γε­ρό­λυ­μου.

Επι­πλέ­ον, ενώ το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Κω δέ­χτη­κε ότι η πρώτη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη ήταν η μόνη που μπήκε στο σπίτι της θα­νού­σας, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το αντι­κλεί­δι που η ίδια διέ­θε­τε εν τού­τοις δεν συ­σχε­τί­ζει την απο­λο­γία του δευ­τέ­ρου κα­τη­γο­ρου­μέ­νου με την κα­τά­θε­ση του γιου της θα­νού­σας, σύμ­φω­να με την οποία υπήρ­χαν δύο μόνο κλει­διά του σπι­τιού της μη­τέ­ρας του, από τα οποία το ένα βρέ­θη­κε στη ντου­λά­πα του σπι­τιού και το άλλο το κα­τεί­χε η μη­τέ­ρα του και συ­νε­πώς ήταν αδύ­να­τον να κα­τέ­χει κλει­δί του σπι­τιού και η εγ­γο­νή της.

Αξιο­λο­γή­θη­κε επί­σης μαζί με τα υπό­λοι­πα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας η φράση «άσε, τα έκανα σκ….» που είπε ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος σε φίλο του όταν ο τε­λευ­ταί­ος τον ρώ­τη­σε για ποιο λόγο του πα­ρέ­δι­δε άλλη μάρκα τη­λε­ο­ρά­σε­ως από εκεί­νη που είχαν συμ­φω­νή­σει το από­γευ­μα της ίδιας ημέ­ρας, φράση η οποία απο­τε­λεί έμ­με­ση ομο­λο­γία ενο­χής.

Επι­πλέ­ον αξιο­λο­γή­θη­κε ο εντο­πι­σμός του D.N.Α. του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου στη θήκη του μα­ξι­λα­ριού που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε για να κα­λύ­ψει το πολ­το­ποι­η­μέ­νο κε­φά­λι της Ου­ρα­νί­ας Γε­ρο­λύ­μου, στοι­χείο που υπο­δη­λώ­νει σαφώς τη σω­μα­τι­κή του πα­ρου­σία στον τόπο του εγκλή­μα­τος αλλά και τον συν­δέ­ει με ένα από τα μέσα που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την τέ­λε­σή του.

Επι­πλέ­ον φέ­ρε­ται να αξιο­λο­γή­θη­κε η κα­τά­θε­ση ενός φίλου του, που είχε κα­τη­γο­ρη­θεί για απο­δο­χή προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος και συ­γκε­κρι­μέ­να της τη­λε­ό­ρα­σης στον οποίο είχε πει να μην πει τί­πο­τε για την πώ­λη­σή της στην αδελ­φή του.

Χθες ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου κα­τέ­θε­σε ο ια­τρο­δι­κα­στής κ. Πα­να­γιώ­της Κο­τρέ­τσος, που ανα­φέρ­θη­κε στην ει­κό­να που είχε ο χώρος του εγκλή­μα­τος και το θύμα και πι­θα­νο­λό­γη­σε ότι ο θά­να­τός της προ­κλή­θη­κε όταν κά­ποιο άτομο βά­ρους άνω των 45 κιλών αφού την ακι­νη­το­ποί­η­σε κα­θή­με­νος με τα γό­να­τά του στο θώ­ρα­κά της, έθεσε ένα μα­ξι­λά­ρι στο πρό­σω­πό της για να της προ­κα­λέ­σει ασφυ­ξία, ενώ την χτύ­πη­σε με άγνω­στο αντι­κεί­με­νο στο πρό­σω­πο πολ­το­ποιώ­ντας το.

Σε ό,τι αφορά την ύπαρ­ξη DNA του Μαρ­κό­που­λου στο μα­ξι­λά­ρι εκτί­μη­σε ότι αυτό είχε τεθεί πρό­σφα­τα ,ενώ επε­σή­μα­νε ότι δύ­σκο­λα ανι­χνεύ­ε­ται αν πλυ­θεί το ύφα­σμα.

Οι κα­τα­θέ­σεις των υπο­λοί­πων μαρ­τύ­ρων κα­τη­γο­ρί­ας ανα­γνώ­στη­καν, ενώ ένας Πα­κι­στα­νός που δια­μέ­νει δίπλα στην οικία του θύ­μα­τος και την συ­νέ­δρα­με σε διά­φο­ρες ερ­γα­σί­ες κυ­ρί­ως κη­που­ρι­κές, κα­τέ­θε­σε ότι η για­γιά είχε τσα­κω­θεί κατ’ επα­νά­λη­ψη με την εγ­γο­νή της και ότι η τε­λευ­ταία την είχε απει­λή­σει να την σκο­τώ­σει. Εξε­τα­ζό­με­νος αμ­φι­σβη­τή­θη­κε από τον συ­νή­γο­ρο υπε­ρά­σπι­σης τής εγ­γο­νής η ει­λι­κρί­νεια του ως προς το τε­λευ­ταίο με επί­κλη­ση των πρα­κτι­κών της πρω­το­βάθ­μιας δίκης στο οποίο δεν είχε ανα­φέ­ρει το συ­γκε­κρι­μέ­νο. Ενώ­πιον της Ανα­κρί­τριας το είχε ομοί­ως επα­να­λά­βει.

Ο Μαρ­κό­που­λος απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι σκό­τω­σε την για­γιά του επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η τη­λε­ό­ρα­ση που σκό­πευε να που­λή­σει ήταν μια μάρ­κας Samsung που είχε στην οικία του και προς τούτο είχε προ­σεγ­γί­σει τον φίλο του μέχρι που η αδελ­φή του, του είπε να ανα­λά­βει την τη­λε­ό­ρα­ση της για­γιάς του που είχε αφή­σει σε από­στα­ση 20 μέ­τρων από την οικία της σκε­πα­σμέ­νη με μια λα­μα­ρί­να. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι η αδελ­φή του είχε τρε­μά­με­νη φωνή και ήταν ανα­στα­τω­μέ­νη όταν του ζή­τη­σε να πάρει την τη­λε­ό­ρα­ση και ότι ο ίδιος δεν φα­ντα­ζό­ταν ότι είχε γίνει κά­ποιο έγκλη­μα.

Για την ύπαρ­ξη του DNA στο μα­ξι­λά­ρι υπο­στή­ρι­ξε ότι κοι­μό­ταν στην οικία της αδελ­φής του και ότι τη μα­ξι­λα­ρο­θή­κη είχε με­τα­φερ­θεί στην οικία της για­γιάς.

Τό­νι­σε ότι δεν συ­νά­δει να έχει δια­πρά­ξει το έγκλη­μα και μετά να πάει να κοι­μη­θεί με την σύ­ντρο­φό του στην πα­τρι­κή του οικία.

Ισχυ­ρί­στη­κε ότι εντός της φυ­λα­κής ξε­κί­νη­σε την χρήση ηρω­ί­νης και ότι το βάρος του τότε ήταν πολύ μι­κρό­τε­ρο. Υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι από την ερ­γα­σία του σε χαρ­το­παι­κτι­κή λέσχη απο­κό­μι­ζε κέρ­δος της τά­ξε­ως των 170 ευρώ ημε­ρη­σί­ως και συ­νέ­δρα­με με αυτά την αδελ­φή του αγο­ρά­ζο­ντάς της διά­φο­ρα είδη πε­ρι­πτέ­ρου.

Ισχυ­ρί­στη­κε ακόμη ότι η αδελ­φή του γνω­ρί­ζει ποιος και πώς έγινε το έγκλη­μα ανα­φε­ρό­με­νος σε κά­ποιο άτομο που είχε σχέση αλλά και σε ένα γράμ­μα που της έστει­λε ζη­τώ­ντας να μην κρύ­ψει τί­πο­τε από τις αρχές αν είναι εκεί­νος ο δρά­στης.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι η αδελ­φή του ερ­γα­ζό­ταν ως κον­σο­μα­τρίς σε σου­βλα­τζί­δι­κο και ότι προ­σέ­φε­ρε μασάζ σε ηλι­κιω­μέ­νους με μικρή αγ­γε­λία που είχε δη­μο­σιεύ­σει.

Η Βι­δά­λη αρ­νή­θη­κε οια­δή­πο­τε σχέση με το έγκλη­μα. Είπε ότι η για­γιά της ήταν εκεί­νη που την συ­νέ­δρα­με οι­κο­νο­μι­κά και εκεί­νη που την με­γά­λω­σε και την αγα­πού­σε. Τό­νι­σε ότι ο μόνος λόγος του τσα­κω­μού τους ήταν το γε­γο­νός ότι την επι­σκε­πτό­ταν ο Μαρ­κό­που­λος τον οποίο δεν ήθελε και πί­στευε ότι ήταν εκεί­νος που της είχε κλέ­ψει ένα υπο­λο­γι­στή από την οικία της.

Ισχυ­ρί­στη­κε οτι ο Πα­κι­στα­νός είπε τα όσα είπε στην κα­τά­θε­σή του γιατί διέ­με­νε πα­ρά­νο­μα στη χώρα και επρό­κει­το να απε­λα­θεί και θε­ώ­ρη­σε ότι έκανε κά­ποιου εί­δους συμ­φω­νία με τις αρχές. Αρ­νή­θη­κε επί­σης ότι είχε κλει­διά της οι­κί­ας της για­γιάς της λέ­γο­ντας ότι της τα είχε πάρει ο θείος της.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Φώτης Ρω­μαί­ος και Μα­τού­λα Πα­πα­βερ­γή.