«Η Εκκλησία γλίτωσε από την τουρκοκρατία τον Φίλη θα φοβόταν;» -Η χαρά των ΑΝ.ΕΛ για την υπουργοποίηση 7 εκ των 9 βουλευτών τους

«Καλά δεν τα κατα­φέ­ραμε; Έχουμε εννιά βου­λευ­τές και οι επτά είναι υπουρ­γοί και υφυ­πουρ­γοί…» έλεγε χαρι­το­λο­γώ­ντας λίγες ώρες μετά την ανα­κοί­νωση του κυβερ­νη­τι­κού ανα­σχη­μα­τι­σμού, βου­λευ­τής των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων σε ανώτατο στέ­λε­χος του υπουρ­γείου Παι­δείας…

Ενας εξ αυτών, ο «πρω­τα­γω­νι­στής» των ανα­κοι­νώ­σεων σε επίπεδο εντυ­πώ­σεων, ο νέος υφυ­πουρ­γός Παι­δείας κ. Κώστας Ζου­ρά­ρις, ο κατά πολλούς …τοπο­τη­ρη­τής των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων στο κτήριο του Αμα­ρου­σίου, ώστε να μην ξεφεύ­γουν τους επό­με­νους μήνες άλλα «λάθη».

Είναι δε συμ­βο­λική η παρου­σία του στην Παιδεία, καθώς ανα­κοι­νώ­θηκε λίγο μετά την συνέ­ντευξη του Αρχιε­πι­σκό­που κ. Ιερώ­νυ­μου στον Σκάι, στην οποία ο προ­κα­θή­με­νος της Εκκλη­σίας της Ελλάδος, δήλωσε ανοικτά πως ο πρό­ε­δρος των «Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων» τον ρώτησε εάν θέλει να ρίξει την κυβέρ­νηση, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι αν το επι­θυ­μεί η Εκκλη­σία θα το κάνει…

«Το τελευ­ταίο οχυρό»

Τα υπό­λοιπα δεν χρειά­ζο­νται πολλές λέξεις για να περι­γρα­φούν.

Ο πρώην υπουρ­γός Παι­δείας κ. Νίκος Φίλης ήδη εδώ και πέντε ημέρες είχε πλη­σιά­σει φίλους και συνερ­γά­τες στο κτήριο του Αμα­ρου­σίου και τους είχε πει ότι εάν του προ­τα­θεί άλλο υπουρ­γείο δεν θα το δεχτεί, αλλά θα επι­μεί­νει να μείνει στην Παιδεία. «Αυτές είναι οι θέσεις μας του κόμ­μα­τος μας και εγώ θα τις εφαρ­μόσω» είχε πει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Κατά κάποιους έδειξε απλά συμπε­ρι­φορά «κακο­μα­θη­μέ­νου» και θεώρησε ότι ξεπέ­ρασε τις δια­στά­σεις του με τις ψήφους ενός ολό­κλη­ρου συνε­δρίου του κόμ­μα­τος του που επι­κρό­τη­σαν την σύγκρουση του με την Εκκλη­σία για το θέμα των θρη­σκευ­τι­κών. Κατά άλλους ήταν ο μόνος έντιμος που έδειξε μέχρι την τελευ­ταία στιγμή ότι είναι στο­χο­προ­ση­λω­μέ­νος στις απόψεις του και δεν τον ενδια­φέ­ρει απλά η υπουρ­γική καρέκλα για να τις παρα­με­ρί­σει.

Έτσι ή αλλιώς η απο­μά­κρυνση του κ. Νίκου Φίλη από την παιδεία φαί­νε­ται ότι ήταν η τελευ­ταία «γραμμή» που κρα­τούσε τον πρω­θυ­πουργό συν­δε­δε­μένο με εκείνο το είδος της αρι­στε­ράς που τον επέλεξε.

Ο Νίκος Φίλης από την πλευρά του είναι ένας άνθρω­πος με εσω­τε­ρική ανάγκη για την θρη­σκεία και στενές σχέσεις με κλη­ρι­κούς. Αντι­φα­τικό μεν, καθώς κρί­θη­καν από κάθε άποψη άκομψες και προ­σβλη­τι­κές οι επι­θέ­σεις του σε βάρος του Αρχιε­πι­σκό­που και της στάσης που κράτησε η Εκκλη­σία τα χρόνια της Κατοχής ή της Χούντας. Γι αυτό και του κατα­λο­γί­ζε­ται μη ορθώς πολι­τι­κός χει­ρι­σμός που όξυνε περαι­τέρω τις αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

«Στην Ελλάδα η Εκκλη­σία εκφρά­ζει έναν ολό­κληρο λαό, γλίτωσε από ολό­κληρη τουρ­κο­κρα­τία, τον Νίκο Φίλη θα φοβόταν;» έλεγε χαρι­το­λο­γώ­ντας τις προη­γού­με­νες ώρες στο «Βήμα» μέλος του κοι­νο­βου­λίου.

Φυσική από­σταση και άρνηση να σχο­λιά­σει τις εξε­λί­ξεις ήταν η στάση του πρώην υπουρ­γού Παι­δείας, μετά την ανα­κοί­νωση του νέου υπουρ­γι­κού σχή­μα­τος.

Ο Ζου­ρά­ρις και τα νέα βιβλία

Με τον κ. Κώστα Ζουράρι μπαί­νουν τώρα …περιο­ρι­σμοί, παρα­μο­νές μάλιστα της αλλαγής των σχο­λι­κών βιβλίων, για την σύνταξη των οποίων οι εκπρό­σω­που του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής φαί­νε­ται ότι θα έχουν πρό­βλημα.

Ο κ. Ζου­ρά­ρις έχει χαρα­κτη­ρί­σει τα βιβλία που διδά­σκο­νται σήμερα την «τρίτη μικρα­σια­τική κατα­στροφή», είναι προ­φα­νές ότι θα θελήσει να έχει λόγο στην επι­κεί­μενη αλλαγή τους, όπως -προφανώς- και στο θέμα της διδα­σκα­λίας των Αρχαίων ελλη­νι­κών, που κατά πολλούς απο­τέ­λε­σαν άλλη μια ιδε­ο­λη­ψία του απερ­χό­με­νου υπουρ­γού Παι­δείας.

Στους «παλιούς» του υπουρ­γείου Παι­δείας, ο κ. Ζου­ρά­ρις θυμίζει τον κ. Γ. Πανά­ρετο και την σχέση του με την τότε υπουργό κυρία Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου, καθώς ήταν ένας υφυ­πουρ­γός που λογο­δο­τούσε απευ­θείας στον τότε πρω­θυ­πουργό κ. Γ. Παπαν­δρέου, με …άποψη και αυξη­μέ­νες αρμο­διό­τη­τες.

Οι ισορ­ρο­πίες στην Παιδεία έτσι θα εξαρ­τη­θούν τους επό­με­νους μήνες από την ηρεμία του νέου υπουρ­γού, καθη­γητή του πανε­πι­στη­μίου Αθηνών κ. Κώστα Γαβρό­γλου, ο οποίος θα έπρεπε να είναι κατά πολλούς η πρώτη φυσική επιλογή του πρω­θυ­πουρ­γού κ. Αλέξη Τσίπρα όταν μοίραζε τα χαρ­το­φυ­λά­κια στους υπουρ­γούς της δεύ­τε­ρης κυβέρ­νη­σής του, ένα χρόνο νωρί­τερα.

Δια­νο­ού­με­νος της αρι­στε­ράς, καθη­γη­τής πανε­πι­στη­μίου με «καθαρή πορεία», άνθρω­πος χαμηλών τόνων και σεβα­σμού για τους γύρω του.

Οι επό­με­νες μέρες θα δείξουν εάν μπορεί να βρει βημα­τι­σμό στο «ναρ­κο­πέ­διο» του Αμα­ρου­σίου.

Τι θα γίνει το πόρισμα Λιάκου;

Με τα παρα­πάνω, άγνωστη είναι η τύχη και του πορί­σμα­τος του καθη­γητή κ. Αντώνη Λιάκου για την Παιδεία, το οποίο και παρέ­δωσε στον πρώην υπουργό πριν από μερικές ημέρες, όπως και το τι θα γίνει με τη σύγκλιση της Επι­τρο­πής Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σεων της Βουλής για το θέμα, πρό­ε­δρος της οποίας ήταν ο νέος υπουρ­γός Παι­δείας κ. Γαβρό­γλου.

Ο ίδιος ο κ. Λιάκος σχο­λιά­ζει το θέμα στο «Βήμα» ως «άταχτη υπο­χώ­ρηση απέ­να­ντι στην Εκκλη­σία, και αδυ­να­μία χει­ρι­σμού του συμ­βο­λι­κού». Η παρου­σία του Ζουράρη στο υπουρ­γείο είναι ασύμ­με­τρη με τις υπο­θέ­σεις που θα του δώσουν να χει­ρι­στεί. Μαζί με τους/τις συνερ­γά­τες μου στο διάλογο κάναμε ότι καλύ­τερο μπο­ρού­σαμε, αφή­νο­ντας το πόρισμα με τις προ­τά­σεις μας για εκπαι­δευ­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις ως παρα­κα­τα­θήκη για τις επό­με­νες ηγεσίες του υπουρ­γείου Παι­δείας. Εχω όμως την αίσθηση ότι στον άξονα Πολιτισμός-Παιδείας η κυβέρ­νηση δεν έχει σαφή προ­σα­να­το­λι­σμό και ιδέες για το τι πρέπει να κάνει» ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά

ΒΗΜΑ