Ευδοκίμησε η αγωγή της “Γενικής Τεχνικής ΑΕ” κατά του Δήμου Ρόδου

Με την υπ’ αρίθμ. 200/2021 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου έγινε δεκτή η έφεση που άσκη­σε η τε­χνι­κή εται­ρεία “Γε­νι­κή Τε­χνι­κή ΑΕ” και ευ­δο­κί­μη­σε αγωγή της κατά του Δήμου Ρόδου.

Η εται­ρεία άσκη­σε ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου το έτος 2008 αγωγή στρε­φο­μέ­νη κατά του Δήμου Καλ­λι­θέ­ας, τον οποίο δια­δέ­χθη­κε ο Δήμος Ρόδου. Εκ­δό­θη­κε η υπ’ αριθ. 45/2018 μη ορι­στι­κή από­φα­ση του Δι­κα­στη­ρί­ου και ακο­λού­θως η υπ’ αρίθμ. 43/2020 από­φα­ση του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου που απέρ­ρι­ψε την αγωγή.

Με την αγωγή της η ενά­γου­σα εκ­θέ­τει ότι δυ­νά­μει άτυ­πων δια­δο­χι­κών συμ­βά­σε­ων πώ­λη­σης με τον Δήμο Καλ­λι­θέ­ας, τον οποίο δια­δέ­χθη­κε ο Δήμος Ρόδου, σύμ­φω­να με το Ν.3852/2010, του πώ­λη­σε οι­κο­δο­μι­κά υλικά και σκυ­ρό­δε­μα κατά τα έτη 2004 – 2006, συ­νο­λι­κής αξίας 92.336,59 ευρώ. Ότι μο­λο­νό­τι τα υλικά αυτά πα­ρα­δό­θη­καν στον ενα­γό­με­νο, ου­δέ­πο­τε κα­τα­βλή­θη­κε το τί­μη­μά τους. Με βάση το ανω­τέ­ρω ιστο­ρι­κό ζητεί με από­φα­ση, που θα κη­ρυ­χθεί προ­σω­ρι­νώς εκτε­λε­στή, να υπο­χρε­ω­θεί ο ενα­γό­με­νος, ως κα­θο­λι­κός διά­δο­χος του Δήμου Καλ­λι­θέ­ας – Ρόδου, να της κα­τα­βά­λει το συ­νο­λι­κό ως άνω ποσό λόγω των με­τα­ξύ τους δια­δο­χι­κών συμ­βά­σε­ων πώ­λη­σης, άλλως λόγω του ό,τι αυτός κα­τέ­στη αδι­καιο­λό­γη­τα πλου­σιό­τε­ρος σε βάρος της πε­ριου­σί­ας της, χωρίς νό­μι­μη αιτία, νο­μι­μο­τό­κως από την επο­μέ­νη της έκ­δο­σης εκά­στου τι­μο­λο­γί­ου – δελ­τί­ου απο­στο­λής μέχρι την πλήρη και ολο­σχε­ρή εξό­φλη­ση καθώς και να επι­βλη­θούν σε βάρος του τα δι­κα­στι­κά της έξοδα. Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι οι σχε­τι­κές αξιώ­σεις της ενά­γου­σας έχουν υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή, καθώς από το τέλος του οι­κο­νο­μι­κού έτους μέσα στο οποίο γεν­νή­θη­καν οι επί­δι­κες αξιώ­σεις και ήταν δυ­να­τή η δι­κα­στι­κή επι­δί­ω­ξη αυτών ήτοι από 31-12-2004, 31-12-2005 και 31-12-2006 και μέχρι την άσκη­ση της κρι­νό­με­νης αγω­γής, πα­ρήλ­θε χρο­νι­κό διά­στη­μα μεί­ζον της πε­ντα­ε­τί­ας.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η αγωγή κα­τα­τέ­θη­κε στη γραμ­μα­τεία του Δι­κα­στη­ρί­ου την 15η.10.2008, ωστό­σο, δεν έγινε επί­δο­ση της αγω­γής εντός της πε­ντα­ε­τί­ας από τα ανω­τέ­ρω ανα­φε­ρό­με­να χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα, καθώς η 2356Ε/20.10.2008 έκ­θε­ση επί­δο­σης του δι­κα­στι­κού επι­με­λη­τή είναι άκυρη και ως εκ τού­του δεν επέ­φε­ρε τη δια­κο­πή της πε­ντα­ε­τούς πα­ρα­γρα­φής.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η πα­ρα­γρα­φή της αξί­ω­σης της ενά­γου­σας, η οποία άρ­χι­σε στις 31-12-2004, ήτοι στο τέλος του έτους εντός του οποί­ου η αξί­ω­ση αυτή γεν­νή­θη­κε και ήταν δυ­να­τή η δι­κα­στι­κή της επι­δί­ω­ξη, και η οποία, επει­δή αφορά απαί­τη­ση κατά Ο.Τ.Α. δια­κό­πτε­ται μόνο με τους ει­δι­κά προ­βλε­πό­με­νους στο άρθρο 93 του Ν. 2362/1995 (και ήδη άρθρο 143 του Ν. 4270/2014) τρό­πους, με­τα­ξύ των οποί­ων η υπο­βο­λή της υπό­θε­σης στο Δι­κα­στή­ριο με έγερ­ση σχε­τι­κής αγω­γής, δια­κό­πη­κε στις 20-10-2008, εν συ­νε­χεία δε εκ νέου στις 25-6-2009 (με την επί­δο­ση προς τον ενα­γό­με­νο της από 10-6-2009 και με αριθ­μό κα­τά­θε­σης 707/2009 κλή­σης), στις 3-6-2010 (με την ανα­βο­λή της υπό­θε­σης από το πι­νά­κιο), στις 10-11-2014 (με την επί­δο­ση προς τον ενα­γό­με­νο της από 5-11-2014 και με αριθ­μό κα­τά­θε­σης 275/2014 κλή­σης), στις 5-10-2015 (με την επί­δο­ση προς τον ενα­γό­με­νο της από 1-10-2015 και με αριθ­μό κα­τά­θε­σης 184/2015 κλή­σης) και στις 12-3-2018, με τη δη­μο­σί­ευ­ση της υπ’ αριθμ. 45/2018 από­φα­σης του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Με την από­φα­σή του το Εφε­τείο υπο­χρε­ώ­νει τον Δήμο Ρόδου, να κα­τα­βά­λει στην ενά­γου­σα το συ­νο­λι­κό ποσό των 88.867,11 € με το νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Ευαν­θία Μπόνη.