Γ. Ντάβλας: Η Ρόδος είναι το ωραιότερο νησί της Ελλάδας

Κύριε Ντάβλα, καλω­σο­ρί­σατε στη Ρόδο, την οποία έχετε επι­σκε­φθεί πολ­λά­κις, έχετε εμπει­ρίες από δω, ανα­μνή­σεις από τα εφηβικά σας χρόνια… Βλέ­πο­ντας το νησί μετά από τόσα χρόνια, ποια είναι η εικόνα που απο­κο­μί­ζετε;

Καλώς σας βρήκα κα Παμπρή στο υπέροχο νησί. Έχω να έρθω στη Ρόδο 10 χρόνια. Το πρώτο νησί που επι­σκέ­φθηκα σαν παιδάκι 18 χρονών, ήταν η Ρόδος. Έχω διορ­γα­νώ­σει πολλές φορές κάποια γεγο­νότα πολι­τι­στικά στο νησί και έχω έρθει ως επι­σκέ­πτης πολ­λά­κις. Το νησί το βρήκα πολύ καλύ­τερο απ’ ό,τι ήταν.

Είναι ένα από τα καλύ­τερα νησιά της Ελλάδας, μαζί με την Κέρκυρα. Εγώ την αγαπώ πάρα πολύ τη Ρόδο, γιατί έχει ιστορία, έχει παρά­δοση, κατα­πλη­κτι­κές θάλασ­σες, από όλο τον κόσμο επι­σκέ­πτο­νται αυτό το νησί, το βρήκα πολύ δια­φο­ρε­τικό προς το καλύ­τερο, αλλά θέλει και κάποια άλλα πράγ­ματα.

Σε ηλικία 18 ετών απο­φά­σισα με την παρέα μου να έρθουμε δια­κο­πές 5 ημέρες στη Ρόδο και ήρθαμε με το πλοίο.

Ήρθαμε 4 φίλοι χωρίς να έχουμε κλείσει ξενο­δο­χείο γιατί ήταν ακριβά και μία ηλι­κιω­μένη κυρία μας έβαλε και μείναμε στην ταράτσα της, κάναμε μπάνιο με το λάστιχο και κοι­μό­μα­σταν κάτω από τα άστρα. Ήταν όμως κάτι μαγικό.

Επαγ­γελ­μα­τικά είστε εδώ καταρ­χάς για έναν “μύθο”- Μαρία Κάλλας, επαγ­γελ­μα­τικά ως καθήκον αυτή τη στιγμή, αλλά γνωρίζω ότι κι εσείς θέλατε να γίνετε τενόρος, και να ρωτήσω πώς νιώθετε αυτή τη στιγμή, μέσα από αυτή την εκδή­λωση σε ένα μαγευ­τικό χώρο;

Κάποιες τέτοιες μου­σι­κές βραδιές αισθά­νο­μαι ότι σαν να τρα­γου­δάω κι εγώ. Μου αρέσει πάρα πολύ η όπερα, τη λατρεύω, λατρεύω τη Μαρία Κάλλας, φέτος γιορ­τά­ζουμε τα 100 χρόνια από τη γέννησή της και σε όλο τον κόσμο γίνο­νται διά­φο­ρες συναυ­λίες. Κάναμε στην Ελλάδα, τώρα στη Ρόδο, παρου­σί­ασα τα βραβεία “Μαρία Κάλλας” στο Μόντε Κάρλο με τον Πρί­γκιπα Αλβέρτο και αμέσως κατά­λαβε η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, όταν της πρό­τεινα αυτή τη συναυ­λία, με τους κατα­ξιω­μέ­νους καλ­λι­τέ­χνες που έχουν δια­πρέ­ψει στο εξω­τε­ρικό, έχουν τρα­γου­δή­σει στα μεγα­λύ­τερα θέατρα του κόσμου, στη Σκάλα του Μιλάνου, στο Μετρο­πό­λι­ταν, στο covent Garden, αυτοί οι άνθρω­ποι που τρα­γου­δούν σήμερα εδώ, έχουν τρα­γου­δή­σει στα μεγα­λύ­τερα θέατρα του κόσμου και είμαι περή­φα­νος που το διορ­γα­νώνω και είμαι περή­φα­νος και για τους Ροδίτες που θα μπορούν να ακού­σουν μία τέτοιου είδους συναυ­λία. Για να μαζευ­τούν όλοι αυτοί να τρα­γου­δή­σουν είναι σπάνιο. Και μαζί μας είναι η Ελεάνα Ανδρε­ούδη, πρίμα μπα­λα­ρίνα στην Εθνική Λυρική Σκηνή, είναι η Βασι­λική Καρα­γιάννη σοπράνο, η Έλενα Κελε­σίδη, ο Γιάννης Χρι­στό­που­λος, είναι κατα­ξιω­μέ­νοι και στο πιάνο, η κα Ταμπα­κο­πού­λου, η οποία είναι από τις καλύ­τε­ρες πια­νί­στριες που έχουμε στην Ελλάδα.

Η Ρόδος έχει Παιδεία και κουλ­τούρα στον Πολι­τι­σμό.

Παλιά είχα ξανα­κά­νει κάτι πριν 10 – 12 χρόνια στον περί­βολο του Παλα­τιού και πραγ­μα­τικά είχε πλήθος κόσμου. Οι Ροδίτες έχουν κουλ­τούρα, επι­βρα­βεύ­ουν κι επι­κρο­τούν τα ποιο­τικά πράγ­ματα. Είναι μαγικός ο χώρος αυτός.

Εγώ εδώ πέρα θα μπο­ρούσα να διορ­γα­νώσω πολλά πράγ­ματα, αλλά φέτος βρήκα την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και ευχα­ρι­στώ ιδιαι­τέ­ρως τον κ. Γιώργο Χατζη­μάρκο, διότι πιστεύω ότι είναι ένας άνθρω­πος ο οποίος κάνει πολύ καλή δουλειά, είναι “σκυλί” στη δουλειά του και λείπουν αυτοί οι άνθρω­ποι στη χώρα, λείπουν οι πολι­τι­κοί που πραγ­μα­τικά κατα­λα­βαί­νουν. Ο ίδιος αμέσως το κατά­λαβε και έκανε ραντε­βού στο Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, του είπα τα ονόματα και μου είπε, “θα το κάνουμε”.

Πίστευα ότι δεν θα γίνει λόγω των κατα­στρο­φι­κών πυρ­κα­γιών, για τις οποίες στε­να­χω­ρή­θηκα πάρα πολύ, αλλά δε μπορεί να στα­μα­τή­σει και η ζωή στο νησί που επα­νέρ­χε­ται στην κανο­νι­κό­τητα. Θέλω να πω στους Ροδίτες να έχουν κου­ρά­γιο, όλα θα ξανα­γί­νουν πάλι από την αρχή, Θα ξανα­γί­νουν και τα δέντρα, πρέπει να έχουμε μία ελπίδα μέσα μας και συγ­χαίρω τους Ροδίτες γιατί έμαθα ότι πολλοί άνθρω­ποι έτρεξαν εθε­λο­ντικά για να βοη­θή­σουν.

Ευτυχώς, δεν είχαμε νεκρούς και νομίζω δώσαμε παρά­δειγμα προς μίμηση σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο και έγινε μία εξαι­ρε­τική δουλειά από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και τον Δήμο Ρόδου, μαζί με όλες τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες και τους εθε­λο­ντές. Εγώ θα μείνω άλλες οκτώ μέρες στο νησί και θα πάω να δω και τις πλη­γεί­σες περιο­χές. Στε­να­χω­ρή­θηκα ειλι­κρινά πάρα πολύ και στε­νο­χω­ρή­θηκε όλη η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη για τη Ρόδο.

Έμαθα από το ξενο­δο­χείο και ευχα­ρι­στώ πολύ την κυρία Χρι­στίνα Μήτση και τον Όμιλο γιατί φιλο­ξέ­νησε τους καλ­λι­τέ­χνες και ενη­με­ρώ­θηκα από τον διευ­θυ­ντή ότι φιλο­ξέ­νη­σαν κόσμο στα ξενο­δο­χεία, τους παρεί­χαν φαγητό, όπως συνέβη και σε άλλες περι­πτώ­σεις και υπήρχε μία συλ­λο­γική προ­σπά­θεια. Συγ­χα­ρη­τή­ρια για μία ακόμα φορά στον κ. Χατζη­μάρκο γιατί έδρασε πολύ γρήγορα η Περι­φέ­ρεια και στο Δήμο Ρόδου.

Να επα­νέλθω στο μύθο της Μ. Κάλλας και θέλω να μου πείτε εάν πιστεύ­ετε ότι ο ελλη­νι­κός Πολι­τι­σμός, η χώρα μας γενι­κό­τερα, την αξιο­ποί­ησε όσο θα έπρεπε; Αυτό το μύθο, αυτή τη μεγάλη σταρ.

Όχι, δεν την αξιο­ποί­ησε όπως θα έπρεπε. Δυστυ­χώς, θα πρέπει να έχουμε ένα μουσείο Μαρία Κάλλας που δεν έχουμε, θα έπρεπε να υπάρχει ένα μουσείο, το πιο απλό. Υπάρ­χουν αντι­κεί­μενα της Μ. Κάλλας σε όλο τον κόσμο, υπάρ­χουν και ιδιώτες που έχουν αρκετά, ο κ. Πετσά­λης είχε πολλά, τώρα πια υπάρ­χουν κι άλλοι άνθρω­ποι που έχουν τα προ­σω­πικά της αντι­κεί­μενα, θα μπο­ρούσε να γίνει ένα πολύ μεγάλο Μουσείο Μαρία Κάλλας, είναι πόλος έλξης του­ρι­στών.

Η Μαρία Κάλλας άφησε μία εποχή και γι’ αυτό λέμε στην όπερα, η εποχή πριν την Κάλλας και η εποχή μετά την Κάλλας. Είμαστε τυχεροί που ήταν ελλη­νίδα, βέβαια και οι Ιταλοί πιστεύ­ουν ότι ήταν Ιταλίδα και οι Αμε­ρι­κα­νοί ότι είναι Αμε­ρι­κάνα γιατί γεν­νή­θηκε στην Αμερική, αλλά Μαρία Καλογεροπούλου- Μαρία Κάλλας ήταν Ελλη­νίδα. Με Έλληνες γονείς. Το dna δεν αλλάζει. Η Μαρία Κάλλας αγα­πούσε την Ελλάδα και είχε επι­σκε­φθεί τη Ρόδο, μαζί με τον Αρι­στο­τέλη Ωνάση, έμειναν στο ξενο­δο­χείο του γαμπρού του, και ήρθαν με τη θαλα­μηγό “Χρι­στίνα”.

Παρότι η Ελλάδα ανέ­πτυξε τον Πολι­τι­σμό, ανέ­δειξε σπου­δαί­ους πνευ­μα­τι­κούς ανθρώ­πους και μονα­δι­κούς καλ­λι­τέ­χνες: Μαρία Κάλλας, Οδυσ­σέας Ελύτης, Νίκος Καζαν­τζά­κης, Μίκης Θεο­δω­ρά­κης, Μάνος Χατζι­δά­κις, Βαγ­γέ­λης Παπα­θα­να­σίου, Μελίνα Μερ­κούρη κλπ, σήμερα μιλάμε για πνευ­ματκή ένδεια; Τι φταίει γι’ αυτό; Φταίει η ψηφιακή εποχή;

Δεν φταίει ο κόσμος, ούτε η ψηφιακή εποχή. Αυτό συμ­βαί­νει και στο εξω­τε­ρικό, συμ­βαί­νει και στο μπαλέτο, συμ­βαί­νει σε όλους τους τομείς. Τα μεγάλα ονόματα εκλεί­πουν. Μαρία Κάλλας δεν πρό­κει­ται να ξανα­βγει. Όχι ότι δεν έχουμε κατα­ξιω­μέ­νους καλ­λι­τέ­χνες, έχουμε και λαμπρούς καλ­λι­τέ­χνες, αλλά ήταν το βαρύ πυρο­βο­λικό κάποιες προ­σω­πι­κό­τη­τες. Π.χ. Αλίκη Βου­γιου­κλάκη, Τζένη Καρέζη, Τζένη Βάνου και άλλοι καλ­λι­τέ­χνες. Οι μύθοι εκλεί­πουν όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξω­τε­ρικό.

Μιας και ανα­φερ­θή­κατε στο εξω­τε­ρικό, έχοντας γυρίσει όλο τον κόσμο, γιατί είστε ο Master PR της Ελλάδας έχοντας συνα­ντη­θεί με το διεθνές τζετ σετ, να μου πείτε τις προ­σω­πι­κό­τη­τες που σας στιγ­μά­τι­σαν;

Η πρι­γκί­πισσα Νταϊάνα, η Ελί­ζα­μπεθ Τέιλορ, η Βασί­λισσα Ελι­σά­βετ και ο Βασι­λιάς Κάρολος, ο οποίος είναι πολύ πνευ­μα­τώ­δης άνθρω­πος, του αρέσει η Τέχνη, η ζωγρα­φική, η γλυ­πτική.

Σας ρωτούσε για την Ελλάδα όταν μιλού­σατε ο Βασι­λιάς Κάρολος (τότε Πρί­γκι­πας);

Συνεχώς. Καταρ­χάς επι­σκέ­πτε­ται την Ελλάδα συνέ­χεια. Την τελευ­ταία φορά που τον είδα εγώ, ήταν όταν είχε έρθει στην Ελλάδα επίσημη επί­σκεψη για τα 200 χρόνια από την ελλη­νική επα­νά­σταση και βρε­θή­καμε στην Αρχιε­πι­σκοπή. Και η Νταϊάνα αγα­πούσε την Ελλάδα. Και όταν είχε έρθει η Ελί­ζα­μπεθ Τέιλορ στην Παλιά Βουλή δεν θα ξεχάσω ποτέ που είπε: “Ζεις στην πιο ωραία χώρα του κόσμου”.

Γενι­κό­τερα, στο εξω­τε­ρικό σας ρωτάνε για την Ελλάδα;

Συνέ­χεια, συνέ­χεια.

Κυρίως ποιοί λαοί μας αγαπάνε;

Πάρα πολύ οι Αμε­ρι­κα­νοί, αλλά και οι Ευρω­παίοι, γιατί ο Πολι­τι­σμός ξεκι­νάει από την Ελλάδα.

Οι Γάλλοι που έχουν επίσης σπου­δαίο Πολι­τι­σμό;

Ας είναι σωβι­νι­στές οι Γάλλοι, αγαπάνε την Ελλάδα. Και οι Γερ­μα­νοί και οι Άγγλοι, γιατί ο Πολι­τι­σμός ξεκί­νησε από τους Φοί­νι­κες, Αίγυπτο και αρχαία Ελλάδα. Εγώ βασικά είμαι πολύ περή­φα­νος που είμαι Έλληνας και δεν την αλλάζω τη χώρα μου ποτέ, όπου και να πάω σε όλο τον κόσμο. Φέτος το καλο­καίρι ήμουν με μία βαλίτσα στο χέρι γύρισα δύο φορές την Αμερική, Ασία, Ευρώπη, σαν την Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά. Σαν τα νερά, σαν τη θάλασσα, δεν ξέρω, η Ελλάδα είναι κατα­πλη­κτι­κός χώρος και εδώ είστε πολύ τυχεροί οι Ροδίτες που έχετε τόσο όμορφο νησί.

Σκέ­φτε­στε να κάνετε και κάτι άλλο στη Ρόδο μετά από αυτό το μεγάλο event;

Σκέ­φτο­μαι, ναι, και συγκε­κρι­μένα του χρόνου, θέλω να κάνω σε αυτό το χώρο τον Ζορμπά, θέλω να γυρί­σουμε σε αυτό το χώρο χορευ­τικά, δηλαδή με το μπαλέτο, πού είναι η Ελεάννα Ανδρε­ούδη, να κάνουμε τον Ζορμπά, σκε­φθείτε φωτι­σμένο αυτό το υπέροχο Καστέλο και να χορεύ­ουν τον Ζορμπά, τι πιο ελλη­νικό; Μακάρι η Περι­φέ­ρεια ή ο Δήμος Ρόδου να μας ξανα­κα­λέ­σει να κάνουμε ωραία πράγ­ματα.