Συναινετικό διαζύγιο στο άψε-σβήσε φέρνει νομοσχέδιο του Υπουργού Δικαιοσύνης

Τα­χύ­τε­ρες θα είναι στο εξής οι δια­δι­κα­σί­ες έκ­δο­σης συ­ναι­νε­τι­κών δια­ζυ­γί­ων από τους συμ­βο­λαιο­γρά­φους, πα­ρου­σία δι­κη­γό­ρων σύμ­φω­να με νο­μο­σχέ­διο του του υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης.

Το σχέ­διο νόμου του Σταύ­ρου Κο­ντο­νή, τέ­θη­κε σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση και πλέον οι πρώην σύ­ζυ­γοι θα ρυθ­μί­ζουν με κοινή συμ­φω­νία (συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή πράξη) τα θέ­μα­τα δια­τρο­φής, γο­νι­κής μέ­ρι­μνας των παι­διών, κ.λπ.

Ανα­λυ­τι­κά για τα συ­ναι­νε­τι­κά δια­ζύ­για

Άρθρο 22 

Δια­τά­ξεις για το συ­ναι­νε­τι­κό δια­ζύ­γιο

1. Το άρθρο 1438 του Αστι­κού Κώ­δι­κα αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

«Ο γάμος μπο­ρεί να λυθεί με δια­ζύ­γιο το οποίο απαγ­γέλ­λε­ται με αμε­τά­κλη­τη δι­κα­στι­κή από­φα­ση ή με συμ­φω­νία των συ­ζύ­γων όπως ορί­ζε­ται στο άρθρο 1441».

2. Το άρθρο 1441 του Αστι­κού Κώ­δι­κα αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

«1. Οι σύ­ζυ­γοι μπο­ρούν με έγ­γρα­φη συμ­φω­νία να λύ­σουν το γάμο τους. Η συμ­φω­νία αυτή συ­νά­πτε­ται με­τα­ξύ των συ­ζύ­γων με την πα­ρου­σία πλη­ρε­ξού­σιου δι­κη­γό­ρου για κα­θέ­ναν από αυ­τούς και υπο­γρά­φε­ται από τους ίδιους και από τους πλη­ρε­ξού­σιους δι­κη­γό­ρους τους ή μόνον από τους τε­λευ­ταί­ους, εφό­σον είναι εφο­δια­σμέ­νοι με ει­δι­κό πλη­ρε­ξού­σιο. Η πλη­ρε­ξου­σιό­τη­τα πρέ­πει να έχει δοθεί μέσα στον τε­λευ­ταίο μήνα πριν από την υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας.

2. Αν υπάρ­χουν ανή­λι­κα τέκνα, για να λυθεί ο γάμος πρέ­πει να ρυθ­μί­ζε­ται η επι­μέ­λεια των τέ­κνων, η επι­κοι­νω­νία με αυτά καθώς και η δια­τρο­φή τους, κατά τη δια­δι­κα­σία της προη­γού­με­νης πα­ρα­γρά­φου, με την ίδια ή με άλλη έγ­γρα­φη συμ­φω­νία των συ­ζύ­γων, που υπο­γρά­φε­ται κατά τα ανω­τέ­ρω και ισχύ­ει για δύο έτη του­λά­χι­στον.

3. Η έγ­γρα­φη συμ­φω­νία για τη λύση του γάμου, καθώς και η συμ­φω­νία για την επι­μέ­λεια, την επι­κοι­νω­νία και τη δια­τρο­φή των ανή­λι­κων τέ­κνων υπο­βάλ­λο­νται από τους πλη­ρε­ξού­σιους δι­κη­γό­ρους του κα­θε­νός συ­ζύ­γου, μαζί με τα ει­δι­κά πλη­ρε­ξού­σια ή τα ιδιω­τι­κά έγ­γρα­φα, σε συμ­βο­λαιο­γρά­φο.

4. Ο συμ­βο­λαιο­γρά­φος συ­ντάσ­σει πράξη με την οποία βε­βαιώ­νει τη λύση του γάμου, επι­κυ­ρώ­νει τις συμ­φω­νί­ες των συ­ζύ­γων και τις εν­σω­μα­τώ­νει σε αυτή. Τη συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή πράξη υπο­γρά­φουν οι σύ­ζυ­γοι και οι πλη­ρε­ξού­σιοι δι­κη­γό­ροι τους ή μόνον οι τε­λευ­ταί­οι, εφό­σον είναι εφο­δια­σμέ­νοι με ει­δι­κό πλη­ρε­ξού­σιο.

Η πλη­ρε­ξου­σιό­τη­τα πρέ­πει να έχει δοθεί στον τε­λευ­ταίο μήνα πριν από την υπο­γρα­φή της πρά­ξης. Όταν η βε­βαί­ω­ση αφορά στην επι­μέ­λεια, επι­κοι­νω­νία και δια­τρο­φή των ανή­λι­κων τέ­κνων, η πράξη απο­τε­λεί εκτε­λε­στό τίτλο, εφό­σον έχουν συ­μπε­ρι­λη­φθεί στη συμ­φω­νία οι ρυθ­μί­σεις των άρ­θρων 950 και 951 του Κώ­δι­κα Πο­λι­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας. Μετά τη λήξη ισχύ­ος της κατά τα ανω­τέ­ρω επι­κυ­ρω­μέ­νης συμ­φω­νί­ας, με νέα συμ­φω­νία και με την ίδια δια­δι­κα­σία μπο­ρεί να ρυθ­μί­ζε­ται η επι­μέ­λεια των τέ­κνων, η επι­κοι­νω­νία με αυτά καθώς και η δια­τρο­φή αυτών για πε­ραι­τέ­ρω χρο­νι­κό διά­στη­μα.

Άρθρο 28 

Τρο­πο­ποί­η­ση άρ­θρου 358 Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα

Το άρθρο 358 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής: «Πα­ρα­βί­α­ση της υπο­χρέ­ω­σης για δια­τρο­φή και της συμ­φω­νί­ας για επι­κοι­νω­νία

1. Όποιος κα­κό­βου­λα πα­ρα­βιά­ζει την υπο­χρέ­ω­ση δια­τρο­φής που του την έχει επι­βά­λει ο νόμος και έχει ανα­γνω­ρί­σει, έστω και προ­σω­ρι­νά, το δι­κα­στή­ριο ή προ­κύ­πτει από συμ­φω­νία που έχει επι­κυ­ρώ­σει ο συμ­βο­λαιο­γρά­φος κατά το άρθρο 1441 του Αστι­κού Κώ­δι­κα, με τρόπο τέ­τοιο ώστε ο δι­καιού­χος να υπο­στεί στε­ρή­σεις ή να ανα­γκα­στεί να δε­χτεί βο­ή­θεια άλλων, τι­μω­ρεί­ται με φυ­λά­κι­ση μέχρι ενός έτους.

2. Όποιος με πρό­θε­ση δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται σε συμ­φω­νία που επι­κυ­ρώ­θη­κε από συμ­βο­λαιο­γρά­φο κατά το άρθρο 1441 του Αστι­κού Κώ­δι­κα και αφορά την επι­κοι­νω­νία των ανή­λι­κων τέ­κνων τι­μω­ρεί­ται με φυ­λά­κι­ση του­λά­χι­στον έξι μηνών αν η πράξη δεν τι­μω­ρεί­ται βα­ρύ­τε­ρα με άλλη διά­τα­ξη».

Ακόμη, το ίδιο νο­μο­σχέ­διο προ­βλέ­πει ότι οποί­ος οδη­γός με­θυ­σμέ­νος (άνω του 0,50 g/l) προ­κα­λέ­σει θα­να­τη­φό­ρο ατύ­χη­μα, πλέον των άλλων, θα του αφαι­ρεί­ται επί τόπου η άδεια ικα­νό­τη­τας οδη­γού για 5 χρό­νια, ενώ αυ­ξά­νο­νται οι ορ­γα­νι­κές θέ­σεις των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών Πο­λι­τι­κής, Ποι­νι­κής και Διοι­κη­τι­κής Δι­καιο­σύ­νης.

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα, αναρ­τή­θη­κε για δια­βού­λευ­ση από τον υπουρ­γό Δι­καιο­σύ­νης το νο­μο­σχέ­διο «μέτρα Θε­ρα­πεί­ας ατό­μων που απαλ­λάσ­σο­νται από την ποινή λόγω ψυ­χι­κής ή δια­νοη­τι­κής δια­τα­ρα­χής και λοι­πές δια­τά­ξεις».

Άρθρο 31 

Τρο­πο­ποί­η­ση άρ­θρων Κώ­δι­κα Οδι­κής Κυ­κλο­φο­ρί­ας

1. Στο άρθρο 42 του Κώ­δι­κα Οδι­κής Κυ­κλο­φο­ρί­ας (ν. 2696/1999, Α΄ 57), όπως ισχύ­ει, προ­στί­θε­ται παρ. 12 ως εξής:

«12. Στον οδηγό οχή­μα­τος (ή κάθε με­τα­φο­ρι­κού μέσου) που προ­κά­λε­σε θα­να­τη­φό­ρο ατύ­χη­μα, ο οποί­ος οδη­γού­σε υπό την επή­ρεια οι­νο­πνεύ­μα­τος και η συ­γκέ­ντρω­ση οι­νο­πνεύ­μα­τος στο αίμα του είναι άνω του 0,50 g/lαφαι­ρεί­ται επί τόπου η άδεια ικα­νό­τη­τας οδη­γού για διά­στη­μα πέντε (5) ετών. Κατά της πα­ρα­πά­νω από­φα­σης της αστυ­νο­μι­κής αρχής, ο οδη­γός δύ­να­ται να προ­σφύ­γει ενώ­πιον του κατά τόπο αρ­μο­δί­ου ει­σαγ­γε­λέα πλημ­με­λειο­δι­κών για την ακύ­ρω­ση της πρά­ξης αφαί­ρε­σης ή τη μεί­ω­ση του χρό­νου αφαί­ρε­σης. Μετά την ει­σα­γω­γή της υπό­θε­σης στο ακρο­α­τή­ριο του αρ­μο­δί­ου δι­κα­στη­ρί­ου, η προ­σφυ­γή του προη­γου­μέ­νου εδα­φί­ου απευ­θύ­νε­ται μόνο προς το δι­κα­στή­ριο το οποίο μπο­ρεί να συ­νε­δριά­σει και πριν από την εκ­δί­κα­ση της κύ­ριας ποι­νι­κής υπό­θε­σης κατά την αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο κατά την κρίση του, συ­νε­κτι­μώ­ντας τις συν­θή­κες τέ­λε­σης της πρά­ξης και την προ­σω­πι­κό­τη­τα του δρά­στη, μπο­ρεί να επι­μη­κύ­νει την αφαί­ρε­ση της άδειας οδή­γη­σης για χρο­νι­κό διά­στη­μα έως πέντε (5) επι­πλέ­ον έτη. Αν ο ίδιος οδη­γός μετά την πα­ρέ­λευ­ση της πε­ντα­ε­τί­ας ή του χρό­νου που ορί­σει το ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο κα­τα­λη­φθεί να οδη­γεί και πάλι υπό την επή­ρεια οι­νο­πνεύ­μα­τος αφαι­ρεί­ται επί τόπου και δια βίου η άδεια ικα­νό­τη­τας οδη­γού».

2. Η παρ. 4 του άρ­θρου 43 του Κώ­δι­κα Οδι­κής Κυ­κλο­φο­ρί­ας (ν. 2696/1999, Α΄ 57), όπως ισχύ­ει, αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

«4. Αυτός που πα­ρα­βαί­νει τις δια­τά­ξεις της πα­ρα­γρά­φου 2 πε­ρί­πτω­ση α΄ και β΄, τι­μω­ρεί­ται με φυ­λά­κι­ση του­λά­χι­στον έξι (6) μηνών. Αν από τη συ­μπε­ρι­φο­ρά του ο παθών πε­ρι­ήλ­θε σε κίν­δυ­νο ζωής ή επήλ­θε θά­να­τος ή σω­μα­τι­κή βλάβη αυτού, ο υπαί­τιος τι­μω­ρεί­ται με φυ­λά­κι­ση του­λά­χι­στον ενός (1) έτους, εφό­σον η πράξη δεν τι­μω­ρεί­ται βα­ρύ­τε­ρα με άλλη διά­τα­ξη στις δύο πιο πάνω πε­ρι­πτώ­σεις, και με αφαί­ρε­ση της άδειας ικα­νό­τη­τας οδη­γού για χρο­νι­κό διά­στη­μα έξι (6) έως δώ­δε­κα (12) μηνών, η οποία επι­βάλ­λε­ται υπο­χρε­ω­τι­κά από το δι­κα­στή­ριο».

Ελεύ­θε­ρος Τύπος