Το Υπ. Δικαιοσύνης φέρνει τον εφαρμοστικό νόμο για την κατάργηση της παραγραφής αδικημάτων υπουργών

Δε­κα­έ­ξι νέες δια­τά­ξεις συ­νο­δεύ­ουν το νο­μο­σχέ­διο για τη Δι­κα­στι­κή Μέ­ρι­μνα που πα­ρου­σιά­στη­κε σή­με­ρα στο Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης από τον υπουρ­γό Δι­καιο­σύ­νης Γιώρ­γο Φλω­ρί­δη και τον υφυ­πουρ­γό Ιώ­αν­νη Μπού­γα.

Μαζί με το νο­μο­σχέ­διο έρ­χο­νται δια­τά­ξεις που αφο­ρούν στον εφαρ­μο­στι­κό νόμο για την απο­σβε­στι­κή προ­θε­σμία των αδι­κη­μά­των των υπουρ­γών, όπως ψη­φί­στη­κε το 2019, ρυθ­μι­σεις για την επι­λο­γή ηγε­σί­ας των δι­κα­στών, αλλά και μια διευ­κρί­νι­ση στις ρυθ­μί­σεις για την πα­ρέν­θε­τη μη­τρό­τη­τα, αφού πλέον “δεν συ­νι­στά ια­τρι­κή αδυ­να­μία κυο­φο­ρί­ας η αδυ­να­μία κυο­φο­ρί­ας λόγω φύλου”.

Ο εφαρ­μο­στι­κός

Με τον εφαρ­μο­στι­κό νόμο κα­ταρ­γού­νται οι δια­τά­ξεις που προ­έ­βλε­παν ότι τα αδι­κή­μα­τα των υπουρ­γών πα­ρα­γρά­φο­νταν αν δεν είχε κι­νη­θεί σε βάρος τους η ποι­νι­κή δίωξη σε χρο­νι­κό διά­στη­μα που αντι­στοι­χού­σε σε δύο βου­λευ­τι­κές συ­νό­δους. Με τη νέα διά­τα­ξη, όπως προ­βλέ­πει το σύ­νταγ­μα, η πα­ρα­γρα­φή για τα αδι­κή­μα­τα των υπουρ­γών θα είναι 5 με 8 χρό­νια για τα πλημ­με­λή­μα­τα και 15 ως 20 για τα κα­κουρ­γή­μα­τα.

“Υπάρ­χει το ζή­τη­μα της ποι­νι­κής πα­ρα­γρα­φής που λύ­θη­κε το 2019 και υπάρ­χει και η απο­σβε­στι­κή προ­θε­σμία για την εξά­λει­ψη του αξιό­ποι­νου. Αφού στην ανα­θε­ώ­ρη­ση έχει αφαι­ρε­θεί η απο­σβε­στι­κή προ­θε­σμία, το Σύ­νταγ­μα ισχύ­ει υπε­ρά­νω όλων. Πα­ρό­λα αυτά, επει­δή στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση απα­σχό­λη­σε κά­ποιους, αφαι­ρού­με την ανα­φο­ρά περί απο­σβε­στι­κής προ­θε­σμί­ας” ανέ­φε­ρε ο κ. Φλω­ρί­δης.

Για τα ομό­φυ­λα ζευ­γά­ρια και τις πα­ρέν­θε­τες μη­τέ­ρες

Ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης, Γιώρ­γος Φλω­ρί­δης απέ­κλει­σε νο­μο­θε­τι­κά τη δυ­να­τό­τη­τα τα ομό­φυ­λα ζευ­γά­ρια αν­δρών ή με­μο­νω­μέ­νοι άν­δρες να μπο­ρούν να απο­κτούν παιδί μέσω πα­ρέν­θε­της μη­τρό­τη­τας.

Με ει­δι­κή διά­τα­ξη σε πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο του υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης επέρ­χε­ται τρο­πο­ποί­η­ση στο κε­φά­λαιο του  Αστι­κού Κώ­δι­κα  (άρθρο 1350) που αφορά το οι­κο­γε­νεια­κό Δί­καιο. Σύμ­φω­να με την τρο­πο­λο­γία, τα ομό­φυ­λα ζευ­γά­ρια  στε­ρού­νται του δι­καιώ­μα­τος στη γο­νεϊ­κό­τη­τα μέσω της πα­ρέν­θε­της μη­τρό­τη­τας. Η νο­μο­θε­σία, αν και δεν προ­βλέ­πει τη δυ­να­τό­τη­τα τα ομό­φυ­λα ζευ­γά­ρια να υιο­θε­τούν με με­θό­δους ια­τρι­κώς υπο­βοη­θού­με­νης ανα­πα­ρα­γω­γής (πα­ρέν­θε­τη μη­τρό­τη­τα), παρ΄ όλα αυτά, υπήρ­ξαν δι­κα­στή­ρια που εξέ­δω­σαν αντί­θε­τες απο­φά­σεις  επί του θέ­μα­τος αυτού.

Ακόμη, σκο­πός της τρο­πο­λο­γί­ας είναι να ανα­χαι­τί­σει το τρά­φι­κινγκ πάνω στο θέμα αυτό που έχει πάρει δια­στά­σεις. Αλ­λο­δα­πές, έρ­χο­νται στην Ελ­λά­δα, δη­λώ­νουν ότι είναι μόνοι κά­τοι­κοι και μέσω της πα­ρέν­θε­της μη­τρό­τη­τας απο­κτούν παι­διά για τρίτα πρό­σω­πα ένα­ντι υψη­λής αμοι­βής, πέραν αυτής της προ­βλε­πο­μέ­νης από το νόμο.

Κατά τον Γ. Φλω­ρί­δη, η ερ­μη­νευ­τι­κή αυτή ρύθ­μι­ση έχει “βα­θύ­τα­το αν­θρω­πι­στι­κό χα­ρα­κτή­ρα” καθώς “η Ελ­λά­δα κιν­δυ­νεύ­ει να γίνει χώρα τρά­φι­κιγκ με πα­ρέν­θε­τες μη­τέ­ρες με την προη­γού­με­νη ερ­μη­νεία”.

Οι 16 νέες δια­τά­ξεις

1)Επέρ­χε­ται ση­μα­ντι­κή αλ­λα­γή στον τρόπο εξέ­τα­σης των υπο­ψή­φιων Δι­κα­στι­κών Λει­τουρ­γών, με εξέ­τα­σή τους στην επε­ξερ­γα­σία δι­κο­γρά­φου σχε­τι­κού εν­δί­κου βοη­θή­μα­τος ή μέσου (εν­δει­κτι­κά αγω­γής, προ­σφυ­γής, έφε­σης, αί­τη­σης ακύ­ρω­σης, δια­χεί­ρι­σης προ­α­να­κρι­τι­κής δι­κο­γρα­φί­ας ή υπο­βλη­θεί­σας έγκλη­σης, κλπ), καθώς και προ­τά­σε­ων ενα­γο­μέ­νων, ισχυ­ρι­σμών καθ’ων, υπο­μνη­μά­των κλπ.). Εξα­σφα­λί­ζε­ται το υψηλό επί­πε­δο των ει­σα­κτέ­ων με την αξιο­λό­γη­ση απα­ραί­τη­των κρι­τι­κών ικα­νο­τή­των τους με την επε­ξερ­γα­σία και εξέ­τα­ση επί συ­γκε­κρι­μέ­νων δι­κο­γρά­φων και όχι πρα­κτι­κών θε­μά­των σαν να ήταν στο Πα­νε­πι­στή­μιο.

2) Προ­σαύ­ξη­ση στον τε­λι­κό βαθμό επι­τυ­χί­ας στον δια­γω­νι­σμό των Δι­κα­στι­κών Υπαλ­λή­λων, εφό­σον οι υπο­ψή­φιοι έχουν την ιδιό­τη­τα μό­νι­μου κα­τοί­κου σε πε­ριο­χές όπου υπάρ­χει με­γά­λη ανά­γκη, όπως νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές και πα­ρα­με­θό­ριες ή δη­λώ­σουν ότι επι­θυ­μούν τον διο­ρι­σμό τους σε μία εξ αυτών των εδρών, δε­σμευό­με­νοι να υπη­ρε­τή­σουν επί μία του­λά­χι­στον δε­κα­ε­τία, στη θέση στην οποία διο­ρί­ζο­νται.

3) Σχε­τι­κά με κω­λύ­μα­τα εντο­πιό­τη­τας Δι­κα­στι­κών Λει­τουρ­γών, διευ­κρι­νί­ζε­ται πως ισχύ­ουν σε επί­πε­δο Εφε­τεια­κής πε­ρι­φέ­ρειας.

4) Επέρ­χο­νται εφαρ­μο­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα συ­μπλη­ρώ­σεις στο άρθρο για την ανά­δει­ξη της Ηγε­σί­ας των Ανω­τά­των Δι­κα­στη­ρί­ων, μια διά­τα­ξη ορό­ση­μο για το Κρά­τος Δι­καί­ου που ψη­φί­σα­με πέ­ρυ­σι. Οι συ­μπλη­ρώ­σεις αυτές πραγ­μα­το­ποιού­νται έπει­τα από προ­τά­σεις της Διοι­κη­τι­κής Ολο­μέ­λειας του ΑΠ και του ΣτΕ.

“ΣτΕ και Άρειος Πάγος κα­τά­θε­σαν στον υπουρ­γείο πρό­τα­ση για τον τρόπο επι­λο­γής της ηγε­σί­ας για τα δια­δι­κα­στι­κά ση­μεία. Μυ­στι­κή ψη­φο­φο­ρία και με κατ’ ελα­χι­στον τρεις σταυ­ρούς ανά ψη­φο­δέλ­τιο”

5) Οι επό­με­νες δια­τά­ξεις αφο­ρούν την εν­θάρ­ρυν­ση των πρώην Ει­ρη­νο­δι­κών και ήδη Πρω­το­δι­κών Ει­δι­κής Επε­τη­ρί­δας, να εντα­χθούν στη γε­νι­κή επε­τη­ρί­δα, προ­βλέ­πο­ντας πως κατά την έντα­ξή τους στη γε­νι­κή επε­τη­ρί­δα δεν με­τα­τί­θε­νται για μια τριε­τία χωρίς αί­τη­σή τους, κα­θό­τι η έντα­ξή τους δε συ­νι­στά προ­α­γω­γή, ενώ προ­βλέ­πε­ται και η δυ­να­τό­τη­τα προ­σφυ­γής στο Ανώ­τα­το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο σε πε­ρί­πτω­ση απόρ­ρι­ψης της αί­τη­σής τους.

6) Συ­ντε­λεί­ται ένα ακόμη βήμα για τη ψη­φιο­ποί­η­ση της Δι­καιο­σύ­νης και τη βελ­τί­ω­ση της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας των πα­ρα­γό­ντων της, με την επί­δο­ση στους δι­κα­στι­κούς λει­τουρ­γούς με ηλε­κτρο­νι­κά μέσα των θε­μά­των υπη­ρε­σια­κής τους κα­τά­στα­σης.

7) Πρό­βλε­ψη για τη μι­σθο­λο­γι­κή κα­τά­στα­ση πρώην Ει­ρη­νο­δι­κών και ήδη Πρω­το­δι­κών Ει­δι­κής επε­τη­ρί­δας, με πλήρη κα­το­χύ­ρω­ση των οι­κο­νο­μι­κών δι­καιω­μά­των τους.

8) Προ­βλέ­πε­ται δυ­να­τό­τη­τα σύ­στα­σης Αυ­το­τε­λών Γρα­φεί­ων Προ­στα­σί­ας Ανη­λί­κων Θυ­μά­των σε κάθε Εφε­τεια­κή Πε­ρι­φέ­ρεια, ενώ μέχρι σή­με­ρα ο νόμος με την ονο­μα­στι­κή σύ­στα­ση δεν έδινε αυτή τη δυ­να­τό­τη­τα σε ολό­κλη­ρες Εφε­τεια­κές Πε­ρι­φέ­ρειες να μην έχουν Σπίτι του Παι­διού, πχ στη Θεσ­σα­λία.

9) Πρό­βλε­ψη άμε­σης ισχύ­ος Ει­σαγ­γε­λι­κής Διά­τα­ξης, με την οποία θα δια­τάσ­σε­ται η δη­μο­σιο­ποί­η­ση στοι­χεί­ων επι­κίν­δυ­νου για τη δη­μό­σια τάξη και ασφά­λεια κα­τα­ζη­τού­με­νου δρά­στη κα­κουρ­γή­μα­τος βίας. Κα­λύ­πτε­ται ένα ση­μα­ντι­κό κενό προς το σκοπό της δη­μό­σιας τάξης και ασφά­λειας των πο­λι­τών.

10) Δι­καί­ω­μα άσκη­σης προ­σφυ­γής από τον Ει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών στο Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο, επί διά­τα­ξης επι­βο­λής πε­ριο­ρι­στι­κών όρων του Ανα­κρι­τή Πλημ­με­λειο­δι­κών.

11) Κτη­μα­το­λο­γι­κή δια­με­σο­λά­βη­ση σε υπο­θέ­σεις με ενα­γό­με­νο μη ιδιώ­τη (Ορ­γα­νι­σμούς Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης ή Νο­μι­κά Πρό­σω­πα Δη­μο­σί­ου Δι­καί­ου).

12) Σύ­στα­ση θέσης συμ­βού­λου επι­κοι­νω­νί­ας για την επι­κου­ρία του εκ­προ­σώ­που Τύπου και την υπο­βο­ή­θη­ση του έργου της επι­κοι­νω­νί­ας των Ανω­τά­των Δι­κα­στη­ρί­ων και της Ει­σαγ­γε­λί­ας του Αρεί­ου Πάγου με τους πα­ρά­γο­ντες ενη­μέ­ρω­σης.

13) Δια­τά­ξεις προς ενί­σχυ­ση των τρί­τε­κνων και πο­λύ­τε­κνων. Οι τρί­τε­κνοι καθώς και οι πο­λύ­τε­κνοι που επι­τυγ­χά­νουν στη Σχολή Δι­κα­στι­κών Υπαλ­λή­λων θα υπη­ρε­τούν στον τόπο που επι­θυ­μούν.

14) Όσον αφορά την ια­τρι­κώς υπο­βοη­θού­με­νη ανα­πα­ρα­γω­γή με με­τα­φο­ρά ωα­ρί­ων στο σώμα άλλης γυ­ναί­κας, επέρ­χο­νται ση­μα­ντι­κές επεμ­βά­σεις. 1. Δεν συ­νι­στά ια­τρι­κή αδυ­να­μία κυο­φο­ρί­ας κατά την έν­νοια του πα­ρό­ντος η αδυ­να­μία κυο­φο­ρί­ας λόγω φύλου. 2. Η δι­κα­στι­κή άδεια ισχύ­ει μόλις η δι­κα­στι­κή από­φα­ση που την πα­ρέ­χει κα­τα­στεί αμε­τά­κλη­τη”.

15) Αλ­λα­γή των ορίων ηλι­κί­ας στους συμ­βο­λαιο­γρά­φους (κα­τάρ­γη­ση ανώ­τα­του ορίου ηλι­κί­ας συμ­με­το­χής στο δια­γω­νι­σμό) και στους δι­κα­στι­κούς επι­με­λη­τές (αύ­ξη­ση ανώ­τα­του ορίου ηλι­κί­ας συμ­με­το­χής στο δια­γω­νι­σμό στα 50 έτη και αύ­ξη­ση ορίου απο­χώ­ρη­σης, εφό­σον το επι­θυ­μούν, στο 70ο έτος.

16) Προ­κει­μέ­νου να μην υπάρ­χει καμία αμ­φι­βο­λία για το ζή­τη­μα της απο­σβε­στι­κής προ­θε­σμί­ας για την ποι­νι­κή ευ­θύ­νη των Υπουρ­γών που είναι δια­τυ­πω­μέ­νη στο άρθρο 3 παρ. 2 του ν. 3126/2003 (εφαρ­μο­στι­κός νόμος του άρ­θρου 86 του Συ­ντάγ­μα­τος μετά την ανα­θε­ώ­ρη­ση του 2001), απα­λεί­φε­ται η δια­τύ­πω­ση για την ύπαρ­ξη της απο­σβε­στι­κής προ­θε­σμί­ας που προ­έ­βλε­πε το άρθρο 86 του Συ­ντάγ­μα­τος και η οποία βε­βαί­ως, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, δεν ισχύ­ει μετά από την ανα­θε­ώ­ρη­ση του άρ­θρου 86 που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην ανα­θε­ώ­ρη­ση του Συ­ντάγ­μα­τος το 2019.

Πηγή: capital.gr