Σε μία απόδειξη 100 ευρώ τα 60,5 ευρώ πάνε στο κράτος

1. Για κάθε 100 ευρώ από­δει­ξης λια­νι­κής ή τιμο­λο­γίου παροχής υπη­ρε­σιών που θα εκδί­δε­ται, θα πρέπει να απο­δί­δο­νται ακόμη και 60 ευρώ στο κράτος υπό μορφή φόρων και ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών. Ετσι, το κίνητρο μη έκδοσης της από­δει­ξης έγινε μεγα­λύ­τερο από ποτέ. Η από­δειξη σε μια ταμειακή μηχανή που έχει εγκα­τα­στα­θεί σε μια μικρο­με­σαία επι­χεί­ρηση (ατομική ή προ­σω­πική) ή αντί­στοιχα το τιμο­λό­γιο παροχής υπη­ρε­σιών ενσω­μα­τώ­νει:

• ΦΠΑ 24%.

• Φόρο εισο­δή­μα­τος και εισφορά αλλη­λεγ­γύης που κυμαί­νε­ται από 22% έως 55%.

• Ασφα­λι­στική εισφορά (20% για την κύρια σύνταξη, 7% για την επι­κου­ρική αν υπάρχει και 6,95% για τον κλάδο υγείας).

Πρα­κτικά, αυτό σημαί­νει, σύμφωνα με την Καθη­με­ρινή, ότι η έκδοση μιας από­δει­ξης 100 ευρώ θα υπο­χρε­ώ­νει τον εκδότη-επιχείρηση, να κατα­βά­λει στο κράτος του­λά­χι­στον 60,5 ευρώ (24 ευρώ σε ΦΠΑ, του­λά­χι­στον 20,5 ευρώ σε ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές και 16 ευρώ σε φόρους). Πρό­κει­ται για το ισχυ­ρό­τερο κίνητρο φορο­δια­φυ­γής που υπήρξε ποτέ στη χώρα. Και μάλιστα, χωρίς να υπάρχει «γραμμή άμυνας». Μετά την τελευ­ταία ανα­θε­ώ­ρηση, τα πρό­στιμα για τη μη έκδοση από­δει­ξης είναι ελά­χι­στα (σ.σ. ελεγ­κτής της εφορίας έλεγε στην «Κ» ότι πλέον δεν έχει νόημα να βγαί­νουν συνερ­γεία ελέγχου).

2. Το κόστος άσκησης επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στην Ελλάδα εκτι­νάσ­σε­ται πάνω από το 50% για ένα εκα­τομ­μύ­ριο επι­τη­δευ­μα­τίες και επαγ­γελ­μα­τίες. Σε ομόρ­ρυθμη εται­ρεία με δύο εταί­ρους, η οποία θα εμφα­νί­σει κέρδη 68.000 ευρώ, θα απο­μεί­νει τελικώς καθαρό μηνιαίο εισό­δημα της τάξεως των 1.200 ευρώ στον καθένα. Από τα 68.000 ευρώ, τα 18.447 ευρώ θα πάνε στο ασφα­λι­στικό ταμείο. Από τα 50.000 ευρώ που θα απο­μεί­νουν, τα 21.000 ευρώ θα δοθούν για τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος, φόρο 29% επί των κερδών, προ­κα­τα­βολή φόρου επό­με­νου έτους (θα φτάσει στο 100% το 2017) και εισφορά αλλη­λεγ­γύης. Θα απο­μεί­νουν 29.000 ευρώ για τους δύο εταί­ρους ή 1.200 ευρώ τον μήνα στον καθένα. Ηδη οι λογι­στές κατα­κλύ­ζο­νται από αιτή­ματα για δια­κο­πές εργα­σιών και μετα­φο­ρές εδρών μέχρι στη­σί­ματα «βιο­τε­χνιών» έκδοσης εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων.

3. Ο συν­δυα­σμός της αύξησης του φόρου εισο­δή­μα­τος αλλά και του ΕΝΦΙΑ για τις μεσαίες και μεγάλες ακί­νη­τες περιου­σίες –επι­χει­ρή­σεων αλλά και φυσικών προ­σώ­πων– εκτι­νάσ­σει τον φορο­λο­γικό συντε­λε­στή επί του εισο­δή­μα­τος από ακίνητα στο 50-60%. Δεν γλι­τώ­νουν ούτε οι εται­ρείες επεν­δύ­σεων, με απο­τέ­λε­σμα να είναι ορατός πλέον ο κίν­δυ­νος ανα­στο­λής επεν­δυ­τι­κών πλάνων εκα­το­ντά­δων εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

4. Η Ελλάδα καθί­στα­ται η ακρι­βό­τερη –από πλευράς φόρων και εισφο­ρών– χώρα για τα στελέχη επι­χει­ρή­σεων. Ενερ­γο­ποιώ­ντας τον υψηλό συντε­λε­στή (52,5% ή 55%) ακόμη και από τις 40.000 ευρώ και επι­βάλ­λο­ντας από τις υψη­λό­τε­ρες εισφο­ρές στον κόσμο, το σύστημα υπο­χρε­ώ­νει τον εργο­δότη να επι­βα­ρύ­νε­ται πλέον με 77.823 ευρώ τον χρόνο προ­κει­μέ­νου το στέ­λε­χός του να εισπράτ­τει στο τέλος καθαρά περίπου 2.370 ευρώ τον μήνα.

5. Το κίνητρο για το λαθρε­μπό­ριο έγινε ισχυ­ρό­τερο από ποτέ: στα καύσιμα, ο συντε­λε­στής έχει ξεπε­ρά­σει πλέον το 70% και είναι από τους τρεις υψη­λό­τε­ρους στην Ευρώπη, ενώ στα τσιγάρα ένα πακέτο θα φορο­λο­γεί­ται με πάνω από 80%.

enikonomia.gr