“Η αποστολή του ΔΝΤ είναι να σώζει τις χώρες, όχι τα νομίσματα ή τις τράπεζες”

Με τίτλο «Το ΔΝΤ πρόδωσε την απο­στολή του στην Ελλάδα, αιχ­μά­λωτο στους πιστω­τές της ΟΝΕ» και υπό­τι­τλο «Το προ­πα­το­ρικό αμάρ­τημα του ΔΝΤ στην Ελλάδα ήταν το ότι άφησε τον Ντο­μι­νίκ Στρος-Καν να επι­βλη­θεί στον οργα­νι­σμό για να σώσει τις ευρω­παϊ­κές τρά­πε­ζες και το ευρώ όταν ξέσπασε η κρίση, κατα­δι­κά­ζο­ντας σε κατα­στροφή την Ελλάδα» η βρε­τα­νική εφη­με­ρίδα Daily Telegraph φιλο­ξε­νεί σήμερα άρθρο του δημο­σιο­γρά­φου της, Αμπρόζ Ίβανς-Πρίτσαρντ.

«Το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο βρί­σκε­ται σε δεινή θέση. Η κατά­σταση έχει φθάσει σε τέτοιο σημείο στην Ελλάδα, όπου η ίδια η αξιο­πι­στία και η μελ­λο­ντική επι­βί­ωση του ΔΝΤ δια­κυ­βεύ­ο­νται» ξεκινά το άρθρο του ο δημο­σιο­γρά­φος.

«Οι Έλληνες δεν αρνού­νται να πλη­ρώ­σουν τη δόση ύψους 300 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ επειδή τους τελεί­ω­σαν τα χρήματα, παρότι σύντομα θα συμβεί αυτό. Πέντε πρω­τα­γω­νι­στές της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ που συνα­ντή­θη­καν στο Μέγαρο Μαξίμου χθες (το βράδυ της Πέμπτης) έλαβαν μία εν ψυχρώ, υπο­λο­γι­σμένη και προ­σε­κτικά μελε­τη­μένη απόφαση να μην πλη­ρώ­σουν. Γνώ­ρι­ζαν ακριβώς τι έκαναν. Η επι­κε­φα­λής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ αιφ­νι­διά­στηκε. Αξιω­μα­τού­χοι στην Ουά­σινγ­κτον εξε­πλά­γη­σαν» σχο­λιά­ζει ο δημο­σιο­γρά­φος.

«Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ γνω­στο­ποιούν ότι είναι τόσο ενο­χλη­μέ­νοι και με τόσο έντονο το αίσθημα της αδικίας, ώστε ενδε­χο­μέ­νως να αθε­τή­σουν την απο­πλη­ρωμή των δόσεων στο ΔΝΤ στις 30 Ιουνίου. Κάνο­ντας κάτι τέτοιο θα φέρουν τον Οργα­νι­σμό στη δεινή θέση να κληθεί να εξη­γή­σει στις 188 χώρες μέλη του γιατί έχασε τόσο απε­ρί­σκε­πτα τα χρήματά τους…».

«Οι Έλληνες κατη­γο­ρούν το ΔΝΤ ότι συμ­φώ­νησε σε ένα καθε­στώς επι­βε­βλη­μέ­νης λιτό­τη­τας από την ΟΝΕ, το οποίο παρα­βιά­ζει τον ίδιο τον κανο­νι­σμό του ΔΝΤ και βρί­σκε­ται σε απόλυτη αντί­θεση με την πεντα­ετή ανάλυση του εξαι­ρε­τι­κού ερευ­νη­τι­κού του τμή­μα­τος και του επι­κε­φα­λής οικο­νο­μο­λό­γου του Ολιβέ Μπλαν­σάρ…».

«Ο άνθρω­πος του ΔΝΤ στην Αθήνα, Πολ Τόμσεν, έχει πιέσει για την εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος λιτό­τη­τας με ένα ύποπτο πάθος, το οποίο σοκάρει ακόμη και τους αξιω­μα­τού­χους της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, οι οποίοι -συγκριτικά- είναι «γατάκια». Αυτό θα ήταν (κατά κάποιον τρόπο) δικαιο­λο­γη­μένο αν ήταν δια­θέ­σιμη η άλλη πλευρά της συνη­θι­σμέ­νης δια­πραγ­μά­τευ­σης του ΔΝΤ: απο­μεί­ωση του χρέους και υπο­τί­μηση. Ετσι συνήθως λει­τουρ­γούν τα προ­γράμ­ματα του ΔΝΤ: επι­βάλ­λουν αυστη­ρές μεταρ­ρυθ­μί­σεις, αλλά ταυ­τό­χρονα ξεχνούν το χρέος και απο­κα­θι­στούν τις καταρ­ρα­κω­μέ­νες χώρες στην εξω­τε­ρική βιω­σι­μό­τητα. Είναι μία πολύ επι­τυ­χη­μένη συνταγή…», γράφει ο Βρε­τα­νός δημο­σιο­γρά­φος επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η πρα­κτική αυτή δεν εφαρ­μό­στηκε από το ΔΝΤ στην περί­πτωση της Ελλάδας.

«Το προ­πα­το­ρικό αμάρ­τημα του ΔΝΤ στην Ελλάδα είναι ότι επέ­τρεψε στον αστό, Παρι­ζιάνο Ντο­μι­νίκ Στρος-Καν να επι­βλη­θεί στον οργα­νι­σμό για να στη­ρί­ξει την νομι­σμα­τική ένωση της Ευρώπης και το ευρω­παϊκό τρα­πε­ζικό σύστημα όταν ξέσπασε η κρίση το 2010».

«Η απο­στολή του ΔΝΤ είναι να σώζει τις χώρες. ‘Οχι τα νομί­σματα ή τις τρά­πε­ζες και στα σίγουρα δεν θα πρέπει να κάνει βρω­μο­δου­λειές για μία πλούσια νομι­σμα­τική ένωση, η οποία είναι απο­λύ­τως ικανή να τα βγάλει μόνη της πέρα με τις υπο­θέ­σεις της αλλά αρνεί­ται να το πράξει για πολι­τι­κούς λόγους».

«Σαφώς ήταν δύσκολη η συγκυ­ρία τον Μάιο του 2010. Η ευρω­ζώνη κλυ­δω­νι­ζό­ταν ανε­ξέ­λεγ­κτα» σημειώ­νει ο δημο­σιο­γρά­φος.

«Ωστόσο, διαρ­ροές από τις συνα­ντή­σεις του ΔΝΤ απο­κά­λυ­ψαν ότι όλα τα μέλη των ανα­δυό­με­νων οικο­νο­μιών (και η Ελβετία) ήταν αντί­θετα με τους όρους του πρώτου δανείου βοή­θειας προς την Ελλάδα. Δια­μαρ­τυ­ρή­θη­καν ότι σχε­διά­στηκε (το πακέτο) για να σώσει το ευρώ και όχι την Ελλάδα».

«Η ανα­διάρ­θρωση του χρέους έπρεπει να βρί­σκε­ται στο τραπέζι» λέει ο εκπρό­σω­πος της Βρα­ζι­λίας στο ΔΝΤ.

«Το ΔΝΤ θα πρέπει να είναι προ­σε­κτικό. Εχει γίνει η επιτομή της κακο­διοί­κη­σης» επι­ση­μαί­νει ο αρθρο­γρά­φος και συνε­χί­ζει: «Ο Οργα­νι­σμός έχει επι­τα­κτική ανάγκη για μεταρ­ρυθ­μί­σεις».

«Η μαχη­τική κυβέρ­νηση της Ελλάδας οδηγεί τα πράγ­ματα σε κρίσιμο σημείο για έναν οργα­νι­σμό που έχει ήδη προ­βλή­ματα, αλλά δια­θέ­τει και εξαι­ρε­τικό προ­σω­πικό κι αξίζει ακόμη να σωθεί. Η κυρία Λαγκάρντ θα πρέπει να στα­μα­τή­σει να παίζει τον ρόλο ενός διπλω­μάτη. Θα πρέπει να βγάλει το ευρω­παϊκό της καπέλο και αντ΄αυ­τού να αρχίσει να μιλάει για λογα­ρια­σμό του Οργα­νι­σμού, του οποίου ηγείται και για τον κόσμο. Θα πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει τους πιστω­τές της ΟΝΕ κατά μέτωπον και δημο­σίως. Θα πρέπει να τους πει, ωμά, ότι φέρουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης για το σημε­ρινό αδιέ­ξοδο. Θα πρέπει να τους κατα­στή­σει σαφές ότι η Ελλάδα χρειά­ζε­ται σαρ­ρω­τική ελά­φρυνση του χρέους …και ότι η άρνηση των πιστω­τών να αντι­με­τω­πί­σουν αυτό το βασικό γεγονός είναι αυτή τη στιγμή το κυριό­τερο εμπόδιο για μία λύση…».

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ