Κωνσταντίνα Σβύνου, Πρόεδρος ΙΤΕΠ: «Το Νότιο Αιγαίο αποτελεί την περιφέρεια – πρωταθλήτρια, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά»

Κυρία Σβύνου, πρό­σφατα παρου­σιά­στηκε η έρευνα του ΙΤΕΠ σχετικά με τη συμβολή του ξενο­δο­χεια­κού κλάδου στην εθνική οικο­νο­μία. Μιλήστε μας γι’ αυτό.

Η ετήσια έρευνα του ΙΤΕΠ είναι αυτή που απο­τυ­πώ­νει τα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά με τα οποία λει­τούρ­γη­σαν τα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία. Στη φετινή έρευνα, βασι­ζό­με­νοι σε μελέτη του ΙΤΕΠ για τη συνει­σφορά του ξενο­δο­χεια­κού κλάδου στην εθνική οικο­νο­μία, υπο­λο­γί­σαμε τα συνο­λικά τους οικο­νο­μικά απο­τε­λέ­σματα (άμεσα και έμμεσα).

Όταν λοιπόν οι επεν­δύ­σεις φτάνουν το ένα δισ. ευρώ, με το 20% αυτών να αφορούν επεν­δύ­σεις σε πράσινη λει­τουρ­γία, όταν η συνο­λική οικο­νο­μική συμβολή των ξενο­δο­χείων αγγί­ζουν το 6% του ΑΕΠ και όταν ο αριθμός θέσεων εργα­σίας άμεσων και έμμεσων φτάνουν τις 340.000, τεκ­μη­ριώ­νε­ται πόσο ζωτικός για την εθνική μας οικο­νο­μία είναι ο κλάδος αυτός.

Παράλ­ληλα σε προη­γού­μενη μελέτη μας, βλέ­πουμε το οξύμωρο της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης του κλάδου της ξενο­δο­χίας, τεκ­μη­ριώ­νο­ντας πως η φορο­λό­γηση στο κόστος δημιουρ­γίας του προ­ϊ­ό­ντος του ξενο­δο­χεια­κού κλάδου είναι σχεδόν διπλά­σια σε σχέση με αυτή των άλλων κλάδων της οικο­νο­μίας (19,1% με 10,2%). Στην ίδια κατεύ­θυνση ο Έλληνας ξενο­δο­χεια­κός επι­χει­ρη­μα­τίας δέχεται επι­πλέον δασμούς, όπως το υπε­ραυ­ξη­μένο τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας, την αύξηση του φόρου παρε­πι­δη­μού­ντων και των δημο­τι­κών τελών.

Τα παρα­πάνω συνε­πά­γο­νται πως ενώ ο κύκλος εργα­σιών των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων εμφα­νί­ζε­ται αρκετά υψη­λό­τε­ρος το 2024 σε σχέση με το 2023, δεν συμ­βαί­νει όμως το ίδιο για τα τελικά οικο­νο­μικά απο­τε­λέ­σματα.

Δεν μπορώ να μη σταθώ στην περιοχή μας, το Νότιο Αιγαίο, που απο­τε­λεί την περι­φέ­ρεια – πρω­τα­θλή­τρια μεταξύ όλων των περι­φε­ρειών της χώρας μας, τόσο ποιο­τικά όσο και ποσο­τικά.

Πώς προχωρά η εφαρ­μογή της ψηφια­κής κάρτας εργα­σίας; Υπάρ­χουν σοβαρές επι­φυ­λά­ξεις από την πλευρά σας, των ξενο­δό­χων.

Δεν είναι απλά επι­φυ­λά­ξεις, είναι σοβαρές αντιρ­ρή­σεις στην εφαρ­μογή ενός συστή­μα­τος που συνιστά καθε­στώς ομηρίας τόσο για τις επι­χει­ρή­σεις όσο και για τους εργα­ζό­με­νους. Και τολμώ να χρη­σι­μο­ποι­ήσω τη λέξη «ομηρία» καθώς δεδο­μέ­νων των πεπα­λαιω­μέ­νων εργα­σια­κών κανο­νι­σμών, η ψηφιακή κάρτα έρχεται να ανα­δεί­ξει τα ανε­φάρ­μο­στα που καλού­νται να εφαρ­μό­σουν οι επι­χει­ρή­σεις που έχουν δυνα­μικό -νευραλγικό χαρα­κτήρα λει­τουρ­γίας, όπως είναι τα ξενο­δο­χεία και τα εστια­τό­ρια.

Θέλω να το επι­ση­μάνω: Δεν είναι η κάρτα εργα­σίας το πρό­βλημα. Το πρό­βλημα είναι η εργα­σιακή νομο­θε­σία. Πρώτα τη διορ­θώ­νουμε, την προ­σαρ­μό­ζουμε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα και μετά θεσμο­θε­τούμε το σύστημα ελέγχου. Στη χώρα μας, το πάμε ανάποδα.

Θα γίνω ακόμα πιο κατα­νοητή ανα­φε­ρό­μενη σε πραγ­μα­τι­κές κατα­στά­σεις. Βάσει της εργα­τι­κής νομο­θε­σίας, ο εργα­ζό­με­νος μπορεί να εργά­ζε­ται ΜΟΝΟ πεν­θή­μερο -πλην της του­ρι­στι­κής περιό­δου (βάσει ΣΣΕ μεταξύ ΠΟΞ-ΠΟΕΕΤ) από 15 Μαΐου εως 15 Οκτω­βρίου και με τις πλη­ρό­τη­τες να είναι υψηλές, όπου επι­τρέ­πε­ται το εξα­ή­μερο. Αν ένας εργα­ζό­με­νος θελήσει να εργα­στεί παρα­πάνω, δηλαδή ακόμη μία μέρα, είναι παρά­νο­μος και ο ίδιος και η επι­χεί­ρηση που θα τον προ­σλά­βει. Πόσο αντι­δη­μο­κρα­τικό είναι να μην επι­τρέ­πεις σε έναν άνθρωπο να εργα­στεί όσο ο ίδιος επι­θυ­μεί έτσι ώστε να αυξήσει το εισό­δημά του; Ποιος θα καλύψει οικο­νο­μικά το έξτρα εισό­δημα που θα μπο­ρούσε να εισπράτ­τει αλλά δεν του επι­τρέ­πε­ται να το κάνει;

Παράλ­ληλα οι επι­χει­ρή­σεις, δεδο­μέ­νης της έλλει­ψης προ­σω­πι­κού πώς θα αντα­πε­ξέλ­θουν; Είναι εύκολο για ένα εστια­τό­ριο να έχει δυο σεφ ώστε να μπορούν να εργά­ζο­νται πεν­θή­μερο; Σαφέ­στατα και όχι… Άρα για να είναι νόμιμο ένα εστια­τό­ριο θα πρέπει να κλείνει του­λά­χι­στον μία μέρα την εβδο­μάδα και τις υπό­λοι­πες να λει­τουρ­γεί με περιο­ρι­σμένο ωράριο…. Για να σκε­φτούμε τι θα γινόταν για την οικο­νο­μία της χώρας αλλά και για την παροχή του­ρι­στι­κών υπη­ρε­σιών αν ΟΛΑ τα εστια­τό­ρια έκλει­ναν την ίδια μέρα…;

Είναι λυπηρό -για να κλείσω το θέμα- σε μία χώρα όπου ο του­ρι­σμός είναι οικο­νο­μι­κός πυλώνας να λαμ­βά­νο­νται απο­φά­σεις ανα­χρο­νι­στι­κές, αντι­του­ρι­στι­κές και να μην ακού­γο­νται τα συλ­λο­γικά όργανα. Εχουν γίνει άπειρες παρεμ­βά­σεις αλλά καμία από­κριση από το Υπουρ­γείο εργα­σίας… Διά­λο­γος ουσια­στι­κός, τελικά δεν υπήρξε ποτέ και αυτό φάνηκε εμπρά­κτως καθώς ΚΑΜΙΑ πρόταση της ΠΟΞ ή του ΞΕΕ δεν λήφθηκε υπόψιν…

Πολύς λόγος έχει γίνει από τον πρώτο βαθμό τοπικής αυτο­διοί­κη­σης για το τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας. Η ΠΕΔ Ν. Αιγαίου κινή­θηκε σε εντελώς αντί­θετη κατεύ­θυνση σε σχέση με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Πώς θα λει­τουρ­γή­σει το τέλος, στην πράξη, κατά την εκτί­μησή σας;

Είναι απα­ρά­δε­κτη η απανωτή υπε­ραύ­ξηση του τέλους ανθε­κτι­κό­τη­τας καθώς από 1η Απρι­λίου ήδη ξεκί­νησε και τις λίγες αυτές μέρες που κάποιοι δειλά δειλά άνοιξαν, γίνο­νται απο­δέ­κτες παρα­πό­νων αλλά ακόμα και ακυ­ρώ­σεων, από τους επι­σκέ­πτες.

Το τρα­γε­λα­φικό είναι ότι ο Απρί­λιος, ο Μάιος, ο Οκτώ­βριος, θεω­ρού­νται μήνες αιχμής καθώς υπό­κει­νται στο υπερ-αυξημένο τέλος, όταν τους μήνες αυτούς η μέση τιμή πώλησης δωμα­τίων είναι ιδιαί­τερα χαμηλή προ­κει­μέ­νου να γίνει ελκυ­στι­κός ο προ­ο­ρι­σμός. Αυτό δείχνει πόσο απέχουν οι λαμ­βά­νο­ντες απο­φά­σεων από την επι­χει­ρη­μα­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα…

Όσον αφορά στην «κόντρα» ΠΕΔ -Περιφέρειας, είναι ένα κλασικό ελλη­νικό φαι­νό­μενο… όπου αντί να ενωθούν οι δυνά­μεις για την αυτο­νό­ητη διεκ­δί­κηση, γίνεται διαμάχη για το ποιος θα πάρει πρώτος τα χρήματα… Μα αυτή ακριβώς ήταν η πρόταση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου: Ποσοστό των εσόδων να παρα­λαμ­βά­νε­ται από την Περι­φέ­ρεια και να απο­δί­δε­ται στους Δήμους ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ με τη δέσμευση επέν­δυ­σής τους σε υπο­δο­μές και έργα βιω­σι­μό­τη­τας. Άρα όταν η Κως παράγει 30 εκα­τομ­μύ­ρια, ποσοστό αυτού πηγαί­νει πίσω στο ίδιο το νησί, με τη διαφορά ότι πρέπει να υπάρχει προ­γραμ­μα­τι­σμός και δέσμευση εκτέ­λε­σης έργων. Πού είναι η δια­φω­νία; Γιατί η αντί­δραση; Και μάλιστα πού ήταν η φωνή της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου ΠΡΙΝ την απόφαση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου για τη διεκ­δί­κηση της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας ποσο­στού του τέλους ανθε­κτι­κό­τη­τας;

Με την ιδιό­τητά σας ως έπαρχος, θα ήθελα να μας ανα­φέ­ρετε ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες για το 2025.

Στο νησί μας εκτε­λεί­ται τη δεδο­μένη στιγμή το μεγα­λύ­τερο περι­βαλ­λο­ντικό έργο των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών, ένα έργο 110 εκ. ευρώ που αφορά στη δια­χεί­ριση των απορ­ριμ­μά­των. Παράλ­ληλα βρί­σκε­ται σε πολύ καλό στάδιο μελέτη για την ανα­μόρ­φωση του άξονα Κω-Αεροδρόμιο, μία μελέτη που θα την ακο­λου­θή­σει ένα μεγάλο έργο, για την ασφά­λεια του επαρ­χια­κού οδικού δικτύου της Κω. Τα έργα αυτά συνι­στούν τις βασικές μας προ­τε­ραιό­τη­τες χωρίς όμως να υπο­τι­μάμε και όλες τις χρη­μα­το­δο­τή­σεις που η περι­φέ­ρεια έχει δώσει μεσω ΕΣΠΑ στο νησί της Κω.

Πέραν όμως των μεγάλων έργων, στε­κό­μα­στε δίπλα στον πολίτη, δίπλα στους φορείς, διορ­γα­νώ­νουμε μαζί τους γεγο­νότα σημα­ντικά στον πολι­τι­σμό αλλά και στον αθλη­τι­σμό, ενώ παράλ­ληλα τρέχει το δια­φη­μι­στικό ψηφιακό πρό­γραμμα προ­βο­λής της του­ρι­στι­κής Κω με ιδιαί­τερα μεγάλη απήχηση. Μέλημά μας, πέραν της ποιο­τι­κής ανα­βάθ­μι­σης της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του πολίτη απο­τε­λεί και η περαι­τέρω ανά­δειξη του νησιού μας αλλά και η περι­βαλ­λο­ντική ευαι­σθη­το­ποί­ηση, σε έναν νέο οργα­νι­σμό της Περι­φέ­ρειας που εμπε­ριέ­χει και παρα­τη­ρη­τή­ριο φέρου­σας ικα­νό­τη­τας και βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης.