Οι μισές οικογένειες στην Ελλάδα έζησαν με λιγότερα από 800 ευρώ το μήνα

Με λιγό­τερα από 800 ευρώ το μήνα ανα­γκά­στη­καν να επι­βιώ­σουν το 2012 οι μισές οικο­γέ­νειες στην Ελλάδα. Οι αριθμοί προ­κα­λούν προ­βλη­μα­τι­σμό για τη διανομή του κοι­νω­νι­κού μερί­σμα­τος.

Σύμφωνα με αυτά τα στοι­χεία, που παρου­σιά­ζει η «Καθη­με­ρινή», 2.751.856 φορο­λο­γού­με­νοι με τις συζύ­γους τους και τα προ­στα­τευό­μενα μέλη τους έκαναν πέρυσι φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις με ετήσιο εισό­δημα κάτω των 9.500 ευρώ. Από αυτές τις οικο­γέ­νειες, περίπου μία στις τρεις έχει ακίνητη περιου­σία με αξία χαμη­λό­τερη των 100.000 ευρώ, ενώ 600.000 νοι­κο­κυ­ριά έχουν ακίνητα 100.000 -150.000 ευρώ, αλλά εισό­δημα μικρό­τερο των 9.500 ευρώ.

Αυτούς τους αριθ­μούς μελετά η επι­τροπή που θα καθο­ρί­σει τον τρόπο που θα δια­νε­μη­θεί το κοι­νω­νικό μέρισμα των 450 εκατ. ευρώ. Σε σύγκριση με τα στοι­χεία μίας χρονιάς νωρί­τερα, μέσα σε μόλις 12 μήνες αυξή­θηκε κατά 207.743 ο αριθμός των οικο­γε­νειών με ετήσιο εισό­δημα κάτω των 9.000 ευρώ. Το 2012, κατα­γρά­φη­καν 2.339.670 δηλώ­σεις με ετήσιο εισό­δημα κάτω από αυτό το όριο και το 2013 αυξή­θη­καν σε 2.547.413.

Προ­κει­μέ­νου να καθο­ρι­στούν τα κρι­τή­ρια για τη διανομή του κοι­νω­νι­κού μερί­σμα­τος ζητή­θηκε η συν­δρομή του ΟΑΕΔ, όπως ανα­φέ­ρει το δημο­σί­ευμα, ώστε να εξα­κρι­βω­θεί ποιοι από αυτούς που εμφα­νί­ζο­νται ως φτωχοί είναι ταυ­τό­χρονα και μακρο­χρό­νια άνεργοι. Προ­έ­κυψε ότι μόλις 200.000 μακρο­χρό­νια άνεργοι εμφα­νί­ζο­νται να δηλώ­νουν ετήσιο εισό­δημα κάτω από 5.000 ευρώ τον χρόνο. Ετσι η επε­ξερ­γα­σία των στα­τι­στι­κών στοι­χείων στο πλαίσιο της επι­τρο­πής ανα­δει­κνύει για ακόμη φορά το ζήτημα της αδυ­να­μίας να χαρα­χθεί κοι­νω­νική πολι­τική χωρίς να προ­κλη­θούν μεγάλες αδικίες.

Μία από τις εναλ­λα­κτι­κές που συζη­τή­θη­καν ήταν το ορι­ζό­ντιο εισο­δη­μα­τικό και περιου­σιακό κρι­τή­ριο, αλλά σε τέτοια περί­πτωση θα εισέ­πραττε το μέρισμα ένας εργένης φορο­φυ­γάς και όχι κάποιος οικο­γε­νειάρ­χης με δύο παιδιά που θα εμφά­νιζε 400-500 ευρώ παρα­πάνω ετήσιο εισό­δημα.

Η δεύτερη εναλ­λα­κτική λύση θα ήταν να τεθούν πιο συγκε­κρι­μένα κρι­τή­ρια: δηλαδή να επι­δο­τη­θούν μόνο όσοι χαρα­κτη­ρί­ζο­νται μακρο­χρό­νια άνεργοι, υπε­ρή­λι­κες (άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών χωρίς εισο­δή­ματα ή με πολύ χαμηλά εισο­δή­ματα) και άτομα με προ­βλή­ματα ανα­πη­ρίας.

Τέθηκε ακόμη και το ενδε­χό­μενο το εισο­δη­μα­τικό κρι­τή­ριο να μην είναι κοινό για όλους, αλλά να δια­φο­ρο­ποιεί­ται από κατη­γο­ρία σε κατη­γο­ρία για να περιο­ρι­στούν όσο το δυνατόν περισ­σό­τερο τα φαι­νό­μενα αδικιών (π.χ. το εισο­δη­μα­τικό κρι­τή­ριο για έναν μακρο­χρό­νια άνεργο να είναι μεγα­λύ­τερο απ’ ό,τι για έναν επι­τη­δευ­μα­τία που έκλεισε το κατά­στημά του πριν από έναν χρόνο.

iefimerida