Γνωστή εταιρεία της Ρόδου ζήτησε να υπαχθεί στον πτωχευτικό κώδικα

Με την υπ΄α­ριθμ. 4/2014 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (δια­δι­κα­σία εκού­σιας δικαιο­δο­σίας) απορ­ρί­φθηκε η αίτηση μιας εκ των πλέον γνωστών ανω­νύ­μων εται­ρειών πώλησης ειδών αργυ­ρο­χρυ­σο­χοϊας στο νησί της Ρόδου, για την υπαγωγή της στη δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης που προ­βλέ­πει ο πτω­χευ­τι­κός κώδικας.

Η ανώνυμη εται­ρεία, που ζήτησε την υπαγωγή της στις ως άνω δια­τά­ξεις, δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο νησί από το έτος 1993 με ολο­κλη­ρω­μένη μονάδα παρα­γω­γής και το μετο­χικό της κεφά­λαιο ανέρ­χε­ται σε 1.250.000 ευρώ, περίπου, δια­νε­μό­μενο σε 40.550 μετοχές.

Η εται­ρεία έχει οφειλές ύψους 5,2 εκατ. ευρώ σε προ­μη­θευ­τές, τρά­πε­ζες και δημόσιο και έχει εκπο­νή­σει σχέδιο για την ανά­καμψη των οικο­νο­μι­κών της μεγεθών.

Η δυσβά­στα­κτη φορο­λο­γία και τα συνεχή εισπρα­κτικά μέτρα της κυβέρ­νη­σης έχουν οδη­γή­σει σε αβε­βαιό­τητα τους αργυ­ρο­χρυ­σο­χό­ους, οι οποίοι αδυ­να­τούν να αντε­πε­ξέλ­θουν στις οικο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις.

Η αύξηση στην τιμή του χρυσού πάνω από 50% τα τελευ­ταία χρόνια, λόγω των διεθνών οικο­νο­μι­κών συγκυ­ριών και της παγκό­σμιας αστά­θειας, έχει επη­ρε­ά­σει αρνη­τικά τις συνή­θειες των κατα­να­λω­τών οι οποίοι έχουν μειώσει σε σημα­ντικό βαθμό τις αγορές κοσμη­μά­των.

Ο προ­γραμ­μα­τι­σμός της εται­ρείας, ανε­τράπη αιφ­νι­δίως συνε­πεία μία σειράς παρα­γό­ντων που σχε­τί­ζο­νται τόσο με τις εν γένει οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες της αγοράς όσο και με την ανα­πτυ­ξιακή της στρα­τη­γική.

Η παρα­τε­τα­μένη ύφεση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, σε συν­δυα­σμό με τα επι­βαλ­λό­μενα μέτρα δια­χεί­ρι­σης του ελλη­νι­κού χρέους, που οδή­γη­σαν στη μείωση του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος για το μεγα­λύ­τερο ποσοστό των Ελλήνων κατα­να­λω­τών, είχαν ως απο­τέ­λε­σμα τη ραγδαία μείωση του αγο­ρα­στι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος γενι­κό­τερα, αλλά και ειδι­κό­τερα στον τομέα του εμπο­ρίου κοσμη­μά­των, καθόσον τα προ­ϊ­ό­ντα αυτά δεν συν­δέ­ο­νται με την κάλυψη βιο­τι­κών αναγκών και κατ’ επέ­κταση θεω­ρού­νται είδος πολυ­τε­λείας, ώστε οι πωλή­σεις τους να επη­ρε­ά­ζο­νται σημα­ντικά σε περιό­δους οικο­νο­μι­κής ύφεσης.

Η διεθνής χρη­μα­το­πι­στω­τική κρίση, δημιούρ­γησε ένα γενι­κό­τερο κλίμα αβε­βαιό­τη­τας και ανα­σφά­λειας και οδήγησε στην στα­διακή αλλαγή της κατα­να­λω­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς και των ευρω­παίων πολιτών, γεγονός που έχει αναμ­φι­σβή­τητο αντί­κτυπο και στην εγχώρια αγορά. Η φθί­νουσα οικο­νο­μική πορεία της εται­ρείας, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αίτηση της, οφεί­λε­ται κατά κύριο λόγο στην εν γένει οικο­νο­μική κρίση που έπληξε και την ελλη­νική αγορά και δημιούρ­γησε πρω­το­φανή έλλειψη ρευ­στό­τη­τας και ως εκ τούτου δρα­στική μείωση του αγο­ρα­στι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, ώστε οι πωλή­σεις και ο κύκλος εργα­σιών της, να σημειώ­σουν κάθετη πτώση.

Ο δανει­σμός της υπήρξε ανα­πό­φευ­κτος, ωστόσο, η συνεχής ροή της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τάς της, επέ­τρεπε την ομαλή κάλυψη των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων και εξα­σφά­λιζε την περαι­τέρω χρη­μα­το­δό­τησή της. Η αύξηση των επι­το­κίων και των τρα­πε­ζι­κών τόκων κατ’ επέ­κταση, σε συν­δυα­σμό με τον διαρκώς μειού­μενο κύκλο εργα­σιών της εται­ρείας, είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα τον εξα­νε­μι­σμό των κερδών της και τη δυσχέ­ρεια στην κάλυψη των υπο­χρε­ώ­σεών της.

Αρνη­τικά συνέ­βαλε επίσης και η αύξηση του χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κού κόστους της εται­ρείας κατά τα τελευ­ταία δύο έτη, συνε­πεία αφενός μεν των υψηλών επι­το­κίων εκτο­κι­σμού των δανείων της, τα οποία επι­βα­ρύ­νο­νται με επι­τό­κιο υπε­ρη­με­ρίας κατά ένα μεγάλο μέρος τους, διότι δεν εξυ­πη­ρε­τού­νται κανο­νικά, αφε­τέ­ρου δε της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τόκων και της ως εκ τούτου αύξησης κατ’ έτος των δανεια­κών της υπο­λοί­πων.

Χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται ότι, κατά το έτος 2010 η επι­βά­ρυνση της εται­ρείας από τόκους ανερ­χό­ταν στο ποσό των 150.000 ευρώ περίπου, ενώ κατά το έτος 2011 είχε αυξηθεί στο ποσό των 192.000 ευρώ περίπου. Υπό αυτά τα δεδο­μένα και τις συν­θή­κες περιο­ρι­σμέ­νης ρευ­στό­τη­τας, η εται­ρεία προ­σπα­θεί να λει­τουρ­γή­σει και να εξυ­πη­ρε­τή­σει σωρευ­τικά τις τρέ­χου­σες και υπε­ρή­με­ρες οικο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, δια­πραγ­μα­τευό­μενη συγ­χρό­νως με τις πιστώ­τριες τρά­πε­ζες την ανα­διάρ­θρωση του υφι­στά­με­νου δανει­σμού.

Η διοί­κη­σης της εται­ρείας εκτιμά ότι η επι­τυ­χής κατά­ληξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τις δανεί­στριες τρά­πε­ζες και η θέση σε εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος λει­τουρ­γι­κής ανα­διάρ­θρω­σης που έχει εκπο­νή­σει, σε συν­δυα­σμό με το άνοιγμα της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης και τη λήψη των κατάλ­λη­λων μέτρων προς απο­φυ­γήν της δια­σπο­ράς των περιου­σια­κών της στοι­χείων, θα την επα­να­φέ­ρουν σε τροχιά ανά­πτυ­ξης και κερ­δο­φο­ρίας και σε θέση να εκμε­ταλ­λευ­τεί τις ευκαι­ρίες που δια­φαί­νο­νται στην μετα­βαλ­λό­μενη εγχώρια αγορά.

Το πρό­γραμμα εξυ­γί­αν­σής της προ­βλέ­πει μεταξύ άλλων τη συγ­χώ­νευσή της με συγ­γε­νική εται­ρεία, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα των κατα­σκευών και της πώλησης ακι­νή­των και έχει στην ιδιο­κτη­σία της σημα­ντική ακίνητη περιου­σία.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ακίνητη περιου­σία της κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας θα εισφερ­θεί στην εται­ρεία και παράλ­ληλα θα μετα­φερ­θούν και οι δανεια­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, οι οποίες, ωστόσο, είναι σαφώς μικρό­τε­ρου ύψους από την αξία των ακι­νή­των που μετα­βι­βά­ζο­νται. Τέλος, ενόψει της συγ­χώ­νευ­σης, οι φορείς των δύο επι­χει­ρή­σεων έχουν απο­φα­σί­σει να εισφέ­ρουν στη νέα εται­ρεία επι­πλέον δύο ακίνητα ιδιο­κτη­σίας των μετόχων, άλλως αυτά να δια­τε­θούν προς πώληση και το οικο­νο­μικό αντί­τιμο να κατα­τε­θεί προς μείωση των δανεια­κών τους υπο­λοί­πων.

Με δεδο­μένη την ηγετική θέση που κατέχει στην τοπική αγορά και εκμε­ταλ­λευό­μενη τις θετικές προ­ο­πτι­κές που δια­φαί­νο­νται στην ανά­πτυξη του του­ρι­σμού, η εται­ρεία σκο­πεύει να προ­χω­ρή­σει σε ανα­διάρ­θρωση των τομέων παρα­γω­γής και πώλησης των προ­ϊ­ό­ντων της. Εχει ήδη ξεκι­νή­σει την παρα­γωγή νέων κοσμη­μά­των δικού της σχε­δια­σμού και τεχνο­τρο­πίας ενώ προχωρά στην ανά­πτυξη ενός απο­δο­τι­κό­τε­ρου συστή­μα­τος δια­φή­μι­σης και προ­ώ­θη­σης των προ­ϊ­ό­ντων της, συνερ­γα­ζό­μενη με του­ρι­στικά γραφεία, ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες, ξενο­δο­χεία και λοιπές επι­χει­ρή­σεις, άμεσα σχε­τι­ζό­με­νες με τον του­ρι­σμό, μέσω των οποίων γίνεται ενη­μέ­ρωση των υπο­ψη­φίων πελατών για το είδος και τα προ­ϊ­ό­ντα της επι­χεί­ρη­σης.

Το δικα­στή­ριο έκρινε την αίτηση απορ­ρι­πτέα ως απα­ρά­δε­κτη για τους κάτωθι λογούς:

Η ανώνυμη εταιρία μπορεί μεν να προ­σκο­μί­ζει τις οικο­νο­μι­κές κατα­στά­σεις της (ισο­λο­γι­σμό της) για την τελευ­ταία εται­ρική χρήση, ήτοι τη χρήση του έτους 2012, πλην όμως από κανένα απο­δει­κτικό στοι­χείο της δικο­γρα­φίας δεν προ­κύ­πτει ότι αυτές οι οικο­νο­μι­κές κατα­στά­σεις (της χρήσης 2012) είναι δημο­σιευ­μέ­νες στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως και εγκε­κρι­μέ­νες από τη γενική συνέ­λευσή της, όπως απαιτεί το άρθρο 100§2 ΠτωχΚ, για το παρα­δε­κτό της αίτησης, στην περί­πτωση των κεφα­λαιου­χι­κών εται­ριών.

Η δε προ­σκο­μι­ζό­μενη από 30-4-2013 έγκριση του εν λόγω ισο­λο­γι­σμού αττό το Διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της εται­ρίας δεν μπορεί να ανα­πλη­ρώ­σει την ως άνω προ­ϋ­πό­θεση της έγκρι­σης από την Γ.Σ.

Επι­πλέον, δεν προ­σκο­μί­στηκε για το παρα­δε­κτό της κρι­νό­με­νης αίτησης, ούτε η σχετική βεβαί­ωση της αρμό­διας οικο­νο­μι­κής υπη­ρε­σίας για τα χρέη της προς το Ελλη­νικό Δημόσιο. Επίσης, παρόλο που στην αίτηση της, η αιτούσα ανα­φέ­ρει χρέη της προς το ΙΚΑ (έστω και σε ρύθμιση), αυτή δεν επέδωσε την κρι­νό­μενη αίτηση, για το παρα­δε­κτό της συζή­τη­σής της, και στο αρμόδιο ΙΚΑ.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλλα Ρου­μπέτη και Ασ. Αση­μα­κό­που­λος.